All Chapters of เมื่อหัวใจมีรัก: Chapter 31 - Chapter 40

"พรุ่งนี้พี่พามินไปเปลี่ยนนามสกุลใหม่นะ ว่าแต่ไม่สนใจจะเปลี่ยนมาใช้นามสกุลพี่หรอ"อีริคถามมีนาขณะที่ทั้งคู่นอนกอดกันอยู่บนเตียง"มินอยากใช้นามสกุลของคุณพ่อก่อนค่ะ เอ่อ พี่อีริคไม่ว่าอะไรใช่มั้ยคะ""พี่รู้พี่ก็แค่พูดหยอกมินแค่นั้นแหละ มินใช้นามสกุลของพ่อไปก่อนเถอะอยากเปลี่ยนเมื่อไหร่ค่อยเปลี่ยน แต่ลูกของเราต้องใช้นามสกุลพี่นะ""พี่อีริคพูดอะไรคะ ใครจะไปมีลูกกับพี่กัน""ก็มินไง คืนนี้เราเริ่มทำการบ้านอย่างจริงจังกันเลยนะ"อีริคไม่รอช้าขึ้นคร่อมไปอยู่บนตัวมีนาและก้มลงจูบเธออย่างดูดดื่ม สองมือเลื่อนไปกอบกุมมือของคนรักเอาไว้ คืนนี้มีนาเองก็จูบตอบอีริคอย่างหวานชื่นเช่นกัน“คืนนี้กินไส้กรอกให้พี่หน่อยได้มั้ย”อีริคกระซิบข้างหูมีนาหลังทั้งคู่คลายจูบออกจากกันเมื่อได้ยินคำขอของเขาแทนที่มีนาจะเอียงหน้าหนีและบ่นว่าเขาลามก เธอกลับยกสองแขนขึ้นมาคล้องคอเขาเอาไว้พลางส่งสายตาหวานเยิ้มยั่วยวนเขาและดึงเขาลงมาจูบ“อยากให้กินก็นอนลงสิคะ”มีนาได้ทีกระซิบข้างหูเอาคืนเขาบ้าง“อื้ม มินยั่วแบบนี้พี่จะอดใจไหวได้ยังไง ถ้าคืนนี้ไม่ได้นอนจะโทษพี่ไม่ได้นะ”“พูดมากจัง”มีนาบ่นเขาก่อนจะผลักคนตัวโตให้นอนราบลงบนที่นอนเธอ

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง"รอแป๊บนึงนะคะ"มีนารีบวิ่งออกมาจากบ้านเมื่อได้ยินเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะพี่สาว""เมย์มาได้ยังไง"มีนาตกใจที่คนหน้าประตูบ้านเป็นเมษาอดีตน้องสาว"ก็คิดถึงพี่ไงเลยลองมาหาไม่คิดว่าพี่จะยังอยู่ที่บ้านของคุณอีริค หนี้ก็ไม่ต้องใช้แล้วไม่ใช่หรอทำไมถึงยังอยู่ที่นี่อีก""เรื่องนี้พี่ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้เมย์รู้ ถ้าไม่มีอะไรแล้วพี่ขอตัวเข้าบ้านก่อนนะ เมย์ก็กลับไปเถอะ"มีนาไม่รอฟังเมษาพูดรีบเดินเข้าบ้านไปทันที ตอนนี้เธอรู้สึกไม่สบายใจนักเพราะไม่รู้ว่าที่เมษามาในวันนี้มีจุดประสงค์อะไร ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้จักนิสัยของเมษาที่เธอมาในวันนี้ต้องมีจุดประสงค์อะไรแอบแฝงแน่นอน แต่เมื่อเธอตัดขาดจากครอบครัวนี้แล้วก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวอีกจึงพยายามหลีกเลี่ยงให้ได้มากที่สุด"นังมิน แกทำให้ชีวิตของชั้นต้องตกอับแบบนี้ แต่ตัวเองกลับมีชีวิตที่สุขสบาย อย่าหวังว่าชีวิตแกจะดีกว่าชั้นได้เลย"เมษาได้ข่าวว่างานประมูลการกุศลที่กำลังจะจัดขึ้นอีริคจะไปร่วมงานด้วย เธอคิดว่าถ้ามีนาเป็นคนสำคัญของอีริคจริงเขาต้องพาเธอไปด้วยแน่นอน จึงตั้งใจจะไปร่วมงานนี้ด้วยเพื่อแฉให้มีนาต้องอับอาย"สวยม

ช่วงสามอาทิตย์หลังจากเรื่องทุกอย่างคลี่คลาย อีริคใช้เวลาเคลียร์งานตั้งแต่เช้ายันค่ำเพราะอยากหยุดยาวเพื่อพาเมียรักไปพักผ่อน“ทางนี้ฝากด้วยนะมาร์คมีอะไรก็โทรมาได้ตลอด”“นายเที่ยวให้สนุกเลยครับไม่ต้องห่วงทางนี้ ขอให้มีเบบี๋ไวๆนะครับ”“ขอบใจไว้จะซื้อของมาฝาก”อีริคตบไหล่ลูกน้องหนุ่มและยิ้มอย่างพอใจกับคำอวยพรของมาร์ค“ที่รักไม่เปลี่ยนใจแน่นะ”อีริคถามย้ำมีนาอีกรอบเมื่ออยู่ๆเธอก็ตัดสินใจจะไปเที่ยวที่อุทยานที่กรวิชทำงานอยู่“พี่ไม่อยากเจอเพื่อนหรอคะ”“ไม่ใช่พี่แค่คิดว่าเราน่าจะไปพักผ่อนที่ๆมีแค่เราสองคน”“เดี๋ยวค่อยไปวันหลังก็ได้ค่ะ”“ก็ได้ๆ”ความจริงเธอแค่อยากพาเขาไปผ่อนคลายกับเพื่อนรักบ้างเท่านั้นเพราะเห็นพวกเขานัดกันหลายทีแต่ก็คลาดกันทุกครั้งเพราะต่างฝ่ายต่างยุ่ง เธอเลยถือโอกาสที่เขาหยุดยาวพาไปหากรวิชซะเลย“ก่อนไปเที่ยวเราไปไหว้คุณพ่อคุณแม่ของมินกันก่อนดีมั้ย พี่ไม่ได้ไปกราบพวกท่านนานแล้ว”“ขอบคุณนะคะที่ใส่ใจเรื่องของมินทุกเรื่องเลย”มีนาเข้าไปโอบรอบคอสามีและพรมจูบไปทั่วใบหน้าเขาเพื่อแทนคำขอบคุณ“ขอบคุณอีกแล้ว แต่ครั้งนี้ดีหน่อยพัฒนาขึ้นเยอะแล้วนี่รู้จักยั่วพี่แล้ว”“ก็เรียนมาจากคนแถวนี้”มี

“เหนื่อยมั้ยแวะหาอะไรทานก่อนมั้ย”“ไม่เหนื่อยค่ะ แต่มินอยากแวะซื้อของฝากพี่ๆที่อุทยานด้วยได้มั้ยคะ”“ได้สิครับ เมียพี่ทำไมน่ารักแบบนี้ คิดถึงคนอื่นตลอดเลย”อีริคหยิกแก้มเมียรักเบาๆอย่างเอ็นดูตอนนี้ทั้งคู่กำลังเดินทางไปเยี่ยมกรวิชเพื่อนรักของอีริคที่อุทยาน มีนาจึงถือโอกาสซื้อของไปฝากพี่ๆทุกคนที่ทำงานที่นั่นด้วยตื๊ด ตื๊ด ตื๊ดอีริคก้มมองสายเรียกเข้าจากหน้าจอมือถือเห็นเป็นสายจากกรวิชจึงให้มีนากดรับสายพร้อมกับเปิดลำโพง"ฮัลโหลค่ะพี่กร""น้องมินถึงไหนกันแล้ว""ใกล้ถึงแล้วค่ะเมื่อกี้แวะซื้อของฝากอยู่เลยช้านิดนึงค่ะ""น้องมินนี่ทั้งสวยทั้งใจดี ไม่น่าคิดสั้นไปคบกับไอ้ริคมันเลย""ให้มันน้อยๆหน่อยไอ้กร กูเพื่อนมึงนะโว้ยแทนที่จะเชียร์กลับมาว่าเพื่อน"อีริครีบตะโกนบ่นเพื่อนรักทันที"ทำไมกูพูดความจริงทำเป็นรับไม่ได้ มึงรีบๆมาเลยกูรอดวลเหล้ากับมึงอยู่""เออแค่นี้แหละ โทรมาทำไมนักหนาน่ารำคาญ"สองคนนี้คุยกันทีไรเป็นต้องกัดกันทุกที แต่เวลาเพื่อนต้องการความช่วยเหลือจะรีบไปหาโดยไม่รีรอ เรียกได้ว่ารักเพื่อนมากเพราะทั้งคู่เป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่เรียนมัธยมทำให้สนิทจนรู้จักนิสัยใจคอกันดีทุกอย่างทั้งสองคนใช

“ได้ครับผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้”กรวิชวางสายด้วยสีหน้าเคร่งเครียดขณะนั่งทานมื้อค่ำกับอีริคและมีนา“มีเรื่องอะไรวะไอ้กร”“มีไฟป่าใกล้กับที่อยู่ของสัตว์ป่าละหมู่บ้านกูต้องรีบไป”กรวิชบอกเพื่อนรักพร้อมกับลุกขึ้นไปแต่งตัวเตรียมตัวลงพื้นที่ทันทีอีริคทำท่าทางชั่งใจเพราะใจหนึ่งก็อยากไปช่วยเพื่อนแต่อีกใจก็ไม่อยากทิ้งมีนาไว้คนเดียว จนมีนาสังเกตเห็นท่าทางลังเลใจของเขาจึงบอกให้สามีตามไปช่วยเพื่อน“พี่ไปเถอะค่ะมินอยู่ได้ไม่ต้องห่วงมิน พี่แม่บ้านก็อยู่ เดี๋ยวมินอยู่รอพวกพี่ที่นี่นะคะ”“พี่สัญญาว่าจะดูแลตัวเองดีๆ จะไม่ทำอะไรวู่วามครับ”อีริคจุ๊บหน้าผากมีนาเป็นการสัญญาก่อนหันไปบอกเพื่อนรักให้เอาชุดมาให้เขาด้วยสองเพื่อนรักรีบออกเดินทางไปสมทบกับคนอื่นๆที่ลงพื้นที่ไปก่อนแล้วเพื่อทำแนวกันไฟไม่ให้ไฟลุกลามเป็นวงกว้าง“ไอ้ริคกูบอกมึงไว้ก่อนนะว่าครั้งนี้มึงห้ามบ้าระห่ำ ตอนนี้ชีวิตมึงไม่ได้ตัวคนเดียวเหมือนเมื่อก่อนแล้ว”กรวิชกำชับเพื่อนรัก“กูรู้แล้วน่า กูยังไม่มีลูกสืบสกุลเลยไม่ปล่อยให้ตัวเองเป็นอะไรหรอก ถ้ากูเป็นอะไรตอนนี้มีหวังมินได้ตามไปดุกูถึงชาติหน้าแน่”“หึ กูก็นึกว่าจะแน่ที่แท้ก็กลัวเมีย”“กูจะคอยดูตอนมึงมี