เมื่อหัวใจมีรัก

เมื่อหัวใจมีรัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-25
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
46Bab
749Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“อะไรนะคะ นี่พ่อจะให้หนูไปอยู่บ้านเจ้าหนี้ พ่อจะให้หนูไปทำงานขัดดอกหรอคะ”

Lihat lebih banyak

Bab 1

แนะนำเรื่อง

Avery's POV

I had agreed to sleep with my boyfriend Ryan for the first time tonight, on our first Mating Day.

When I flung the door to his room open, I saw him looking all sexy and naked like I imagined.

But with another woman on top of him.

My younger half sister, Zara.

"What the-" I froze in his doorway.

Zara was straddling Ryan, facing me. When she spotted me, she smirked and moaned, dipping her head to nip at Ryan's neck.

"Oh yes. Just like that!" she said, breathing in his ear. Ryan grunted and lifted her up to roll over on top of her.

My stomach flipped. I felt like I was going to throw up.

Then Ryan noticed me and froze. "Avery," he breathed.

Guilt flushed across his face, but his hands didn't leave Zara's hips. The room was silent for a moment.

"Zara and I just found out we were fated mates," Ryan's words hammered into my heart.

Fated Mate.

On Mating Days, werewolves over 19 could smell and recognize their fated mates.

The attraction between fated mates is irresistible. They can trigger each other into heat just from smelling each other at a distance. Once fated mates find each other, they will mate and mark each other, forming a resilient bond of intertwined attraction that lasts their whole lives.

The only way to resist a fated mate was to mark a chosen mate before you met your fated one. That's what Ryan and I wanted to do tonight on our first Mating Day.

I knew I would never get a fated mate because my wolf seemed dormant. When everyone started to shift into their wolf form and communicate with their wolf, I got nothing.

I could feel my wolf there back in my mind, though. No one believed what I said, so it became a joke amongst my bullies, especially from my sister Zara's little group.

"Wolfless freak."

"Pathetic human liar."

They would say these words to my face, believing that I was too weak to fight back without a wolf within.

And yet, I was with Ryan, the Alpha heir. He did his best to protect me; we both believed we were meant to be together.

So tonight, on Mating Day, Ryan and I planned to mate and mark each other, so he could protect me forever.

He had been the only light in my life.

But now he was taken by Zara.

How could Moon Goddess treat me like this?

"You choose Zara? Knowing she has been my bully for so long?" A sob was lodged in my throat, but I refused to let it out.

I hated that my voice shook as I stared into his eyes. The eyes of the man whom I'd thought was the love of my life. The man I was going to give myself to, tonight. I'd even worn secret lingerie under my coat to mark the special occasion.

Now Ryan looked like he wanted to apologize. A flash of regret crossed his handsome face.

Zara snaked one arm around his neck and yanked him closer to her, smirking at me from the bed.

Ryan clenched his jaw, "Fated mates make each other stronger, Avery."

"So I was nothing to you?" The sob tore loose.

"Ave--" Ryan's face softened, and he started to rise away from Zara, reaching one hand towards me.

Zara reached up and intertwined her fingers with his, stopping his gesture. Her eyes gleamed at me from under her dark lashes.

"Ryan, Mating Day is the best time to have the strongest Alpha heir with your fated one…" She arched her naked body up into him.

Ryan swallowed, leaning back down to nuzzle at Zara's neck.

I could see the yellow flash of wolf in his eyes. When he looked back up at me, the man I had known was gone. Only coldness remained.

"Get lost now, human," Ryan's wolf growled past me.

Tears streamed down my face. I suppressed my sobs as I ran out and darted down the hidden trails into the old forest.

Where could I go?

There was only one spot I knew was safe, the place I always turned to when I needed to heal myself.

A quiet little pond hidden in the woods.

The water shimmered faintly under the moonlight. I settled at the edge, knees pulled to my chest, letting the cool moss beneath me soften the weight I carried.

I could hear the rasp of my breathing, thick with the tears in my throat.

Slowly, the sounds of the night filtered in. The breeze in the trees, and the rustling of leaves across the ground.

Then I heard a different, most sinister sound. The distant howl of wolves.

Of course. Tonight was the Full Mating Moon. The rogue hordes of unruly, unmated wolves would be more agitated on this night.

While it was unlikely anyone would find me here, it also wasn't safe. I needed to get back to the pack town.

I wiped my tears on my sleeve and was about to rise to my feet to head back when I smelled something, delicious and intoxicating.

A ripple of heat rushed through my body from the base of my spine to my fingertips. Desire slammed into my body, washing over me and leaving me breathless.

What was this?

I breathed deeply again. I needed more of whatever that was. My body craved it with every nerve and fiber.

While I was lost in the hazy, distracting sensation, I suddenly realized that this might be…the mating heat?

How is that possible? I thought my wolf was dormant.

No matter what it is, I need to go home now.

There was danger nearby, and I had no mate - not even a chosen one anymore - to share this heat with.

I shook my head, trying to clear the dizzying sensation. I managed to rise to my feet and started to make my way home, but the intoxicating smell kept coming towards me and getting stronger, as if it was coming from someone running towards me.

Was this what was triggering me into heat?

"Lads, look what we've found," a low voice suddenly spoke from the tree-line. "A female wolf in heat."

I whirled to face the man who stepped into the clearing. He was tall and lean. His face bore the stubble of a few days unshaven.

More strangers stepped from the trees. They wore rough denim and leather. Knives and nets hung from their belts.

They smelled sweaty, almost blocking the delightful smell from earlier.

They must be Rogues! I realized with horror.

"Looking for something, pretty?" a flash of teeth in the dark beneath dark, shadowed pits for eyes.

"No, I was just leaving," I could hear my voice shaking.

"Why leave? If you're looking for a mate-" the man inhaled a shuddering breath, sniffing the air pointedly, "and it certainly smells like you are… then I'm sure we have several young bucks who would be willing to help, right lads?"

Murmured approval rose. They were fanning out behind me now, cutting off my escape.

"G-Get away from m-me," I tried to growl. "I don't w-want you!"

Another man laughed. "Looks like we got ourselves a feisty one, lads."

The man lunged forward. I felt his fingers snatch at the hem of my coat, yanking me backwards towards him.

Tears started to well in my eyes as he grabbed at me.

"LEAVE HER ALONE!"

A voice cracked through the air like thunder. That intoxicating scent that had triggered my heat immediately enveloped me.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
46 Bab
บทที่ 1 เสียสละเพื่อครอบครัว
“คุณอีริคครับได้โปรดให้โอกาสผมอีกครั้งนะครับอย่าพึ่งทำอะไรผมเลย ผมขอโอกาสครั้งสุดท้ายนะครับ”“หึ เป็นหนี้ห้าสิบล้านมาบอกให้ให้โอกาสอีกครั้งมันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอคุณทรงพล สงสัยบริษัทกับบ้านของคุณผมคงต้องยึดขายทอดตลาดแล้วมั๊ง”อีริคบอกทรงพลนักธุรกิจรุ่นใหญ่ที่ตอนนี้กำลังนั่งคุกเข่าตัวสั่นเทาก้มศีรษะให้เขาอยู่“เอาอย่างนี้ได้มั้ยครับ ผมส่งลูกสาวไปขัดดอกให้คุณก่อนได้มั้ยครับ ขอเวลาผมแค่หนึ่งปีผมสัญญาจะหาเงินมาคืนคุณให้ครบเลยครับ”ทรงพลนิ่งคิดสักพักก่อนจะยื่นข้อเสนอที่แม้แต่อีริคเองก็ไม่อยากเชื่อว่าจะออกจากปากของคนเป็นพ่ออย่างเขา“คุณเป็นพ่อประเภทไหนถึงยอมส่งลูกสาวให้ไปขัดดอก คุณรู้ใช้มั้ยว่าต้องเจออะไรบ้างหนี้เยอะขนาดนี้ผมคงไม่ได้ให้ลูกสาวคุณมานั่งกินนอนกินในบ้านผมเฉยๆหรอกนะ”“ผมทราบครับ คุณจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นตามที่คุณอีริคต้องการเลยครับ ขอแค่ให้โอกาสผมอีกครั้งและอย่าทำอะไรครอบครัวเรา ผมสัญญาว่าจะรีบหาเงินมาคืนให้เร็วที่สุดเลยครับ”“หึ ดี ในเมื่อคุณกล้าเสนอผมก็กล้ารับวันเสาร์นี้บอกลูกสาวคุณเตรียมตัวไว้เลยผมจะส่งคนไปรับ”“ได้ครับ ขอบคุณครับๆๆ”ทรงพลขอบคุณอีริคและรีบวิ่งออกจากห้องทำงานเขาทั
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-26
Baca selengkapnya
บทที่่ 2 ชอบเธอตั้งแต่แรกเจอ
เพราะไม่รู้ว่าอีกหนึ่งอาทิตย์ข้างหน้าชีวิตเธอจะเป็นเช่นไร จะมีโอกาสได้ออกมาทำงานหาเงินส่งตัวเองเรียนหรือไม่ หรือจะมีแม้แต่โอกาสที่จะได้เรียนต่อจนจบหรือเปล่า มีนาจึงใช้เวลาหลังเลิกเรียนทำงานพิเศษมากขึ้นเพื่อเก็บเงินไว้ใช้ในยามฉุกเฉินให้ได้เยอะที่สุดเอี๊ยด!!! เสียงรถของอีริคเบรคดังลั่นเมื่อจู่ๆก็มีผู้หญิงเดินมาตัดหน้ารถเขา"อ๊าย"มีนายืนกรีดร้องเสียงดังลั่นเมื่อเห็นแสงไฟจากหน้ารถสาดเข้ามาเต็มหน้าเธอ วินาทีนั้นเธอคิดว่ายังไงก็ต้องโดนรถชนแน่ๆจึงยืนหลับตาปี๋ยอมรับชะตากรรม เมื่อรถเบรคทันก่อนถึงตัวเธอเพียงคืบ มีนาถึงกับเข่าอ่อนทรุดนั่งลงกลางถนน"ลงไปดูหน่อยว่าเป็นอะไรหรือเปล่า"อีริคสั่งมาร์คให้ลงไปดูคนที่ทรุดนั่งอยู่หน้ารถ"คุณเป็นอะไรรึเปล่าครับ เจ็บตรงไหนมั้ยให้ผมพาไปหาหมอหรือเปล่า"มาร์คถามด้วยความเป็นห่วง"ไม่เป็นไรค่ะ หนูขอโทษนะคะที่เดินข้ามถนนโดยไม่ได้ดูรถให้ดีก่อน เกือบทำให้คุณลำบากแล้ว ขอโทษนะคะ"มีนารีบลุกขึ้นยกมือไหว้ขอโทษและเดินออกจากตรงนั้นทันทีอีริคที่นั่งอยู่ในรถเมื่อเห็นหน้าตาหญิงสาวที่เกือบโดนรถชนก็ตะลึงในความสวยของเธอ แม้จะไม่ได้แต่งหน้าก็ยังเห็นว่าเธอสวยมาก ดวงตากลมโต ใบหน้า
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-26
Baca selengkapnya
บทที่ 3 คนที่คาดไม่ถึง
"นายครับเรื่องที่ให้ไปสืบเรียบร้อยแล้วครับ"มาร์คยื่นเอกสารในมือส่งให้อีริค"มีนา อภิวัฒน์"เขาอ่านชื่อของผู้หญิงที่พึ่งช่วยไว้เมื่อคืนและหันไปมองมาร์คด้วยความสงสัย"ครับ เธอเป็นลูกสาวคนโตของคุณทรงพลครับ""ลูกสาวคนโต ทำไมคนที่ออกงานสังคมถึงมีแค่คนเดียว ลูกสาวคนนี้นายทรงพลไม่เคยพูดถึงเลย จนคนอื่นเข้าใจว่าเขามีลูกสาวคนเดียว"อีริคพูดด้วยความสงสัยก่อนก้มลงอ่านประวัติส่วนตัวของเธอต่อยิ่งประหลาดใจเมื่อเห็นว่าตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัยเธอทำงานพาร์ทไทม์มาโดยตลอด แปลกจนเขาไม่อยากเชื่อว่าเธอเป็นลูกสาวของตระกูลอภิวัฒน์จริงๆเพราะที่ผ่านมาแม่และน้องสาวของเธอใช้ชีวิตอู้ฟู่ฟุ่มเฟือยและติดหรูมาก"ลูกสาวคนนี้เขาไม่เคยพูดถึงเลยจริงๆครับ ไม่เคยออกงานสังคมที่ไหน ไม่มีรูปที่ถ่ายพร้อมครอบครัวตอนออกงานเลยครับ"มาร์คให้ข้อมูลเพิ่มเติมกับเจ้านายอีริคนิ่งและคิดว่าลูกสาวที่ทรงพลยอมส่งมาขัดดอกให้เขาคงหนีไม่พ้นมีนาลูกสาวนอกสายตาที่ครอบครัวไม่เคยเห็นค่า ถึงว่าทำไมเขาถึงยื่นข้อเสนอที่พ่อแม่ทั่วไปไม่ทำกันบ่ายวันเสาร์รถตู้สีดำวิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้านของทรงพล วันนี้เป็นวันที่มีนาต้องเดินทางไปทำงานขัดดอกที่บ้านของอีริค เมื่อร
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-26
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ทำงานขัดดอก
"คุณอีริคคะ มินมีเรื่องอยากขอร้องได้มั้ยคะ คือมินรู้ว่าในฐานะลูกหนี้มินไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร แต่ถ้าเป็นไปได้คือมินอยากขอไปเรียนต่อให้จบขอเวลาอีกแค่เทอมเดียวค่ะ และถ้ามินทำงานให้คุณเรียบร้อยแล้วจะขอไปทำงานข้างนอกเพิ่มได้มั้ยคะ"มีนาตัดสินใจขอร้องเขาหลังจากที่นั่งนิ่งอยู่นาน"เรื่องเรียนผมอนุญาตส่วนเรื่องงานผมไม่อนุญาต""ถ้าเป็นงานที่มินสามารถทำที่บ้านได้หลังมีเวลาว่างได้มั้ยคะ""คุณรู้แล้วเหรอว่างานของคุณคืออะไรบ้าง""ไม่รู้ค่ะ""หึ แล้วยังกล้าขอ งานหลักของคุณคือทำงานบ้านทั้งหมด รวมถึงการทำอาหารเช้าและเย็นให้ผมด้วย นอกจากนั้นก็ทำงานอื่นๆตามที่ผมต้องการ ให้จำไว้ว่าชีวิตของคุณต่อจากนี้ขึ้นอยู่กับผม แต่ผมก็ไม่ได้ให้คุณทำงานฟรีๆหรอกนะผมให้ค่าจ้างเดือนละหนึ่งหมื่นห้าพันบาท มีอะไรสงสัยมั้ย""ไม่มีค่ะ""ถ้าไม่มีก็เริ่มงานได้ เริ่มจากทำอาหารเย็นให้ผมเย็นนี้เลย""เอ่อ คุณอีริคมีอะไรที่ไม่ทานบ้างมั้ยคะ""ไม่มี เงินสำหรับเบิกค่าใช้จ่ายภายในบ้านคุณสามารถมาเบิกกับผมได้""ค่ะ มินขอตัวไปเตรียมอาหารก่อนนะคะ"อีริคไม่ตอบแต่หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน ทำให้มีนาลุกเดินออกไปจากตรงนั้นเงียบๆ เมื่อเดินเข้ามาในค
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-26
Baca selengkapnya
บทที่ 5 เด็กฝึกงาน
เวลาผ่านไปสองอาทิตย์แล้วที่มีนาย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของอีริค ตอนนี้ทั้งคู่เริ่มปรับตัวได้เริ่มคุ้นชินกับการมีใครบางคนอยู่ด้วย เริ่มชินกับการทานข้าวเช้าและข้าวเย็นพร้อมกัน จนทำให้บางครั้งมีนาแอบรู้สึกว่าตัวเองดูมีตัวตนมากกว่าตอนอยู่กับคนในครอบครัวเสียอีก ความรู้สึกอบอุ่นที่เธอไม่เคยได้รับจากครอบครัวกลับได้รับจากเขาคนที่เป็นเจ้าหนี้ แม้จะโดนเขาพูดจาประชดประชันบ้างในบางครั้งก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกแย่เหมือนตอนที่ครอบครัวไม่สนใจเธอ“จะเริ่มฝึกงานแล้วใช่มั้ย”“ค่ะ”“ไปฝึกที่ไหน”“ยังไม่รู้เลยค่ะ”“งั้นก็ไปฝึกที่บริษัท เผื่อจบไปต้องทำงานใช้หนี้จะได้ไม่ต้องเริ่มต้นใหม่”“คะ เอ่อ ค่ะ”มีนามองหน้าเขาด้วยความสับสนเพราะไม่คิดว่าเธอจะมีโอกาสได้ไปฝึกงานในบริษัทที่ใหญ่ขนาดนั้นอีริครับช่วงดูแลกิจการบริษัทต่อจากพ่อแม่ บริษัทนี้เป็นบริษัทผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่และมีชื่อเสียงมานานหลายสิบปี ตั้งแต่เรียนจบอีริคก็เข้ามารับช่วงต่อเพราะพ่อแม่อยากเกษียณเพื่อออกท่องเที่ยวพักผ่อน ตั้งแต่นั้นมาหน้าที่ดูแลบริษัทก็อยู่ภายใต้การดูแลของอีริค ซึ่งเขาก็ไม่ทำให้พ่อแม่ผิดหวัง เพราะตั้งแต่เขาเข้ามาทำงานผลประกอบกา
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-29
Baca selengkapnya
บทที่ 6 คนนอกสายตา
"พ่อคะ ถ้าครบหนึ่งปีแล้วพ่อจะเอาเงินไปไถ่ตัวพี่มีนามั้ยคะ""จะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงล่ะลูก ตอนนี้พ่อกำลังขายหุ้นและทรัพย์สินที่เรามีถ้าขายได้เงินมากพอแล้วเราจะย้ายไปอยู่ต่างประเทศกัน ปล่อยให้พี่เค้าอยู่ใช้หนี้ไป""ใช่ ดูสิพี่เค้าย้ายไปตั้งนานแล้วไม่เห็นส่งข่าวมาเลยสงสัยจะชอบ น่าจะมีความสุขดี แม่ว่าเราไม่ต้องไปสนใจพี่เค้าหรอก"สามพ่อแม่ลูกคุยกันด้วยรอยยิ้มและท่าทางมีความสุข โดยไม่สนใจชีวิตความเป็นอยู่ของมีนาลูกสาวคนโตเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังวางแผนจะหนีไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขพร้อมกับหอบสมบัติไปด้วยไม่คิดแม้แต่จะหาเงินมาใช้หนี้ด้วยซ้ำ"นายครับ ผมได้ข่าวว่าคุณทรงพลกำลังเทขายหุ้นของตัวเองออกและประกาศขายอสังหาริมทรัพย์ที่มีทุกอย่างเลยครับ"มาร์คผู้ช่วยคนสนิทเข้ามารายงานอีริค"ดีไปกว้านซื้อมาให้หมด""แต่นายครับ ผมคิดว่าที่เขาประกาศขายทุกอย่างไม่น่าจะเพราะต้องการเอาเงินมาใช้หนี้นายแต่ดูเหมือนเขาตั้งใจจะหนีหนี้มากกว่านะครับ กลัวว่านายจะเสียเงินสองต่อนะครับ""ผมรู้แค่อยากลองใจคน ทำตามที่บอกก็พอ""แล้วเรื่องคุณมีนา เอ่อ นายจะเอายังไงครับ""ไม่เอายังไงก็อยู่แบบนี้ ถ้าเธอยังทำงานให้เราได้อยู่ก็ให้ทำไป"
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-31
Baca selengkapnya
บทที่ 7 โดนทำโทษ 1/2
หลังจากวันนั้นที่เมษาเจอมีนาอยู่กับอีริคในห้างสรรพสินค้า เธอแอบสืบจนรู้ว่ามีนาทำงานที่บริษัท RIC electronics เธอมาดักรอมีนาหน้าบริษัทรอเวลาจนมีนาเลิกงานเพราะอยากสะกดรอยตามไปที่บ้านของอีริค เมื่อเมษาเห็นมีนาขึ้นรถประจำทางกลับบ้านก็ขับตามมาจนเห็นเธอเดินเข้าบ้านทรงโมเดิร์นสีเทาเข้มหลังใหญ่ บ้านหลังนี้ตั้งอยู่ห่างจากบ้านหลังอื่นๆพอสมควร ทำให้มีความเป็นส่วนตัวสูง เธอขับรถมาหยุดที่หน้าบ้านก่อนที่จะลงไปกดกริ่งและยืนรออยู่ครู่หนึ่งมีนาก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมาจากบ้านเพราะคิดว่าเป็นรถของอีริค แต่เมื่อเห็นคนที่ยืนรออยู่หน้าบ้านทำให้มีนาตกใจมากเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ตรงนี้คือเมษาน้องสาวของเธอเอง"น้องเมย์มาได้ยังไง""เมย์และคุณพ่อคุณแม่เป็นห่วงพี่มินไงคะ เลยให้เมย์มาดูว่าพี่เป็นยังไงบ้าง""พี่สบายดี ถ้าไม่มีอะไรแล้วเมย์กลับไปก่อนเถอะนะเดี๋ยวคุณอีริคกลับมาเขาจะดุเอา""ดุเรื่องอะไรกันคะ แค่น้องเป็นห่วงพี่แวะมาเยี่ยมพี่ไม่เห็นจะต้องดุเลยนี่คะ"เมษาทำหน้ามึนใส่มีนา"นะเมย์ถือว่าพี่ขอร้องนะ เมย์กลับไปก่อนเถอะ"ยังไม่ทันที่สองพี่น้องจะคุยกันเรียบร้อยรถของอีริคก็วิ่งเข้ามาจอดในบ้าน ทันทีที่ลงจากรถเขาก็ขม
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-01
Baca selengkapnya
บทที่ 8 โดนทำโทษ 2/2
"ตัวคุณก็ไม่ได้เหม็นหนิ"อีริคบอกมีนาหลังจากที่ก้มลงสูดดมกลิ่นกายเธอ ทำให้มีนาอึ้งกับการกระทำของเขาแต่ต้องทำใจดีสู้เสือทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"ปล่อยเถอะค่ะ มินจะทำอาหารต่อ""คุณคิดว่าถ้าคุณอยากให้ปล่อยผมก็ต้องปล่อยอย่างนั้นหรอ""เปล่านะคะ""หึ รีบทำผมหิวแล้ว"อีริคเมื่อแกล้งคนตัวเล็กจนพอใจแล้วก็คลายอ้อมกอดออกจากเธอและเดินไปนั่งรอที่โต๊ะอาหาร"เรื่องวันนี้มินขอโทษคุณอีกครั้งนะคะ""ขอโทษครั้งที่เท่าไหร่แล้วจำได้รึเปล่า คุณไม่คิดจะไถ่โทษด้วยวิธีอื่นบ้างหรอ"อีริคเดินเข้าไปหามีนาที่กำลังเก็บจานไปล้างอยู่และจับเธอหันหน้าเข้ามาหาตัวเอง"เอ่อ จะให้มินทำอะไรล่ะคะ"มีนาถามเขาพร้อมกับใจเต้นแรง ตอนนี้เธอรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองมากๆไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไรรู้สึกว่าภายในตัวตอนนี้ร้อนไปหมด ยิ่งเวลาที่เขาจ้องมองเธอยิ่งรู้สึกประหม่าและไม่รู้ว่าต้องทำตัวอย่างไร"เธอคิดว่าไง"อีริคโน้มหน้าลงไปใกล้เธอยิ่งขึ้นจนมีนาหน้าแดงก่ำร้อนวูบวาบไปทั้งตัวอีริคจ้องมองใบหน้าสวยของมีนาอยู่นานก่อนจะทำในสิ่งที่มีนาไม่เคยคิดมาก่อน เขาก้มลงประกบริมฝีปากจูบเธออย่างดูดดื่ม มีนาตาเบิกโพลงด้วยความตกใจแต่ก็ไม่ได้ห้ามหรือข
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-02
Baca selengkapnya
บทที่ 9 ขอโทษ
"เชิญลงรถได้แล้วครับคุณหนู""ลงไปเปิดประตูให้ชั้นสิ ถ้าไม่เปิดชั้นจะลงยังไง"เมษาบ่นคนขับรถ ทำเอาคนขับรถส่ายหัวเบาๆคิดว่าเธอช่างแตกต่างจากพี่สาวโดยสิ้นเชิง"คุณเมษามาแล้วหรอครับ ห้องพักของคุณอยู่ทางนี้ครับ"มาร์คพาเมษาไปที่ห้องพักซึ่งอยู่ตรงข้ามกับห้องพักของมีนา"อี๋ จะให้ชั้นอยู่ห้องเล็กแบบนี้หรอ""คุณอีริคสั่งไว้ครับ แล้วก็สั่งให้บอกหน้าที่ของคุณด้วยคือคุณต้องทำงานบ้าน ซักผ้า ทำกับข้าวด้วยครับ""เรื่องนั้นชั้นรู้อยู่แล้ว นายไม่ต้องห่วงว่าแต่คุณอีริคเขาไม่อยู่บ้านหรอ""นายจะกลับมาค่ำๆครับตอนนี้นายสั่งให้ผมดูคุณทำความสะอาดและทำอาหารครับ"หลังจากเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วเมษาเริ่มลงมือทำความสะอาดบ้านด้วยท่าทางเก้ๆกังๆ ทำอะไรก็ไม่เสร็จสักอย่างทำงานห้านาทีนั่งพักอีกสิบนาที พอถึงเวลาต้องทำอาหารเธอก็เอาอาหารแช่แข็งมาอุ่นร้อน จนมาร์คต้องบอกให้เธอไปทำมาใหม่ส่วนอีริคเมื่อเลิกงานแล้วก็กลับมาหามีนาที่คอนโด ตอนนี้เขาคุ้นชินกับการทานข้าวฝีมือเธอแล้วต่อให้เลิกค่ำแค่ไหนก็จะรอกินอาหารที่เธอทำ"วันนี้มีอะไรกิน หอมจัง""พึ่งทำเสร็จเลยค่ะ คุณทานได้เลยค่ะ""ไม่กินด้วยกันหรอ"เขาถามเธอเพราะเห็นเธอเดินกลับไปน
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-03
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status