บทที่ 36 เพื่อนรัก

“เหนื่อยมั้ยแวะหาอะไรทานก่อนมั้ย”

“ไม่เหนื่อยค่ะ แต่มินอยากแวะซื้อของฝากพี่ๆที่อุทยานด้วยได้มั้ยคะ”

“ได้สิครับ เมียพี่ทำไมน่ารักแบบนี้ คิดถึงคนอื่นตลอดเลย”อีริคหยิกแก้มเมียรักเบาๆอย่างเอ็นดู

ตอนนี้ทั้งคู่กำลังเดินทางไปเยี่ยมกรวิชเพื่อนรักของอีริคที่อุทยาน มีนาจึงถือโอกาสซื้อของไปฝากพี่ๆทุกคนที่ทำงานที่นั่นด้วย

ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด

อีริคก้มมองสายเรียกเข้าจากหน้าจอมือถือเห็นเป็นสายจากกรวิชจึงให้มีนากดรับสายพร้อมกับเปิดลำโพง

"ฮัลโหลค่ะพี่กร"

"น้องมินถึงไหนกันแล้ว"

"ใกล้ถึงแล้วค่ะเมื่อกี้แวะซื้อของฝากอยู่เลยช้านิดนึงค่ะ"

"น้องมินนี่ทั้งสวยทั้งใจดี ไม่น่าคิดสั้นไปคบกับไอ้ริคมันเลย"

"ให้มันน้อยๆหน่อยไอ้กร กูเพื่อนมึงนะโว้ยแทนที่จะเชียร์กลับมาว่าเพื่อน"อีริครีบตะโกนบ่นเพื่อนรักทันที

"ทำไมกูพูดความจริงทำเป็นรับไม่ได้ มึงรีบๆมาเลยกูรอดวลเหล้ากับมึงอยู่"

"เออแค่นี้แหละ โทรมาทำไมนักหนาน่ารำคาญ"

สองคนนี้คุยกันทีไรเป็นต้องกัดกันทุกที แต่เวลาเพื่อนต้องการความช่วยเหลือจะรีบไปหาโดยไม่รีรอ เรียกได้ว่ารักเพื่อนมากเพราะทั้งคู่เป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่เรียนมัธยมทำให้สนิทจนรู้จักนิสัยใจคอกันดีทุกอย่าง

ทั้งสองคนใช