All Chapters of DADDY ADONIS (FORBIDDEN PASSION SERIES): Chapter 121 - Chapter 130

ATASHASinundan ko si Adonis sa labas dahil kinukutuban ako ng hindi maganda.Simula nang ma-ospital si tita Ana ay hindi na talaga maganda ang pakiramdam ko. Sinubukan kong pumunta sa parking lot dahil baka kinuha niya ang kotse niya ngunit nandoon naman ang kotse niya kaya tinawagan ko siya pero hindi naman sumasagot. Akmang pabalik na ako sa ospital nang bigla akong higitin sa braso ng isang lalaking nakatakip ang mukha. Tinabunan niya rin ng itim na supot ang ulo ko at naramdaman kong may humawak pa sa akin na dalawa at pilit na isinakay sa sasakyan. Mabilis nilang iginapos ang mga kamay ko. “Bitiwan niyo ako! bitiwan niyo ako! pakawalan niyo ako! ano ba?!” pagpupumiglas ko ngunit biglang tinanggal ang nakatakip sa ulo ko at tumambad sa akin si tito Anthony. “Kamusta ka? mahal kong pamangkin?” sarkastikong saad niya na tumawa ng nakakaloko. “Hayop ka! hindi ka magtatagumpay sa gagawin mo!” “Hindi mo ba ako gustong makita? Masyadong matigas ang ulo mo. Masyado ka nang nagpap

ADONIS “Hayop ka, Cynthia! Ikaw ang pinakamalaking pagkakamali ko sa buhay ko!” saad ko sa paos na boses at tila nahihirapan habang patuloy akong nakikipag-agawan ng baril sa kanya. Malapit lang kami ngayon sa isang bangin at siguradong patay ang mahuhulog sa bangin na ito. “Mas masahol ka pa sa akin Adonis dahil pumatol ka sa stepdaughter mo! Nakakahiya ka!” singhal niya na pilit akong inuntog ng malakas sa ulo kung kaya’t medyo nabuwal ako ngunit nakakapit pa rin ako sa baril. “Kahit ano pang sabihin mo, si Atasha ang tunay na mahal ko! Walang iba, Cynthia!” “Bitawan mo ako! Ahh–!” sigaw niya dahil ayokong bumitaw. Oras na maagaw ko sa kanya ang baril ay hindi ako magdadalawang isip na barilin siya! “Adonis!” napalingon kaming dalawa ni Cynthia sa sigaw ni Atasha. Akmang lalapit siya sa amin ngunit sumigaw ako, “Tumakbo ka na, Atasha! Iligtas mo ang sarili mo!” “Hindi! Hindi kita kayang iwan, Adonis!” sigaw niya, ngunit nabaling ang atensyon ko kay Cynthia na ngayon ay

ADONIS Nagulat ako nang bigla akong magising sa Mansyon ng mga Salcedo. Bakit nandito ako? lumipat na kami ng bahay ah? Nagpalinga-linga ako sa paligid at naroon nga talaga ako. Sinampal-sampal at kinurot ko pa ang sarili ko at masakit iyon! “Adonis, Anak…” napalingon ako sa nagsalita at pagtingin ko ay… si daddy. Don Rafael Salcedo. Nanginig ang buong katawan ko. Nakasuot siya ng suit and ties na kulay puti. Naalala kong iyon ang suot niya noong ilibing siya at… Iyak ako ng iyak. “Dad?...” “Wag kang matakot, Anak.” saad niya na ngumiti sa akin at lumapit. “Ikaw ba talaga yan? bakit kita nakakausap? patay na ba ako?” “Hindi pa, hindi mo pa oras… maaabutan mo pa ang mga apo mo sa mga anak mo. Wag kang mag-alala pero ngayon sa mga oras na ito, ang katawan mo ay… nag-aagaw buhay at ang kaluluwa mo ay naglalakbay.” paliwanag ni daddy. “Dad, alam mo ba na meron ka pang isang anak? Si Nathalie…” “Wag kang mag-alala, kahit wala na ako… mararamdaman niya ang pagmamahal ko

NATHALIE Inayos na namin ni Matthew ang kasal namin. Dito na lang namin isinagawa ang lahat sa Hacienda dahil malawak at maganda dito. “Hindi ko akalaing mauuna ka pa ikasal sa akin.” saad ni kuya Adonis habang nagka-kape. Umaga pa non at naghahanda na ang lahat. Kumuha pa talaga ng professional hair and makeup stylist si ate Atasha para sa akin at mine-make-upan na nila ako ngayon. 10:00 a.m ang start ng wedding ceremony kaya ngayong 8:00 a.m ay naghahanda na kami. Ang reception naman ay 12 ng tanghali hanggang gabi na. “Hindi rin ako makapaniwala, kuya.” saad ko na ngumiti sa kanya. Napahawak ako sa sinapupunan ko. Tatlong buwan na iyon kaya medyo pansin na sa tiyan ko. Ang sabi kasi ni Matthew ay kailangang magpakasal na kami bago pa lumaki ang baby sa tiyan ko para hindi daw ako mahirapan. Naurong ng naurong ang kasal nila ate Atasha dahil busy silang dalawa lagi ni kuya hanggang sa lumaki na ang tiyan ni ate Atasha at mahihirapan na siya kung ngayon sila magpapaka

ATASHA“I’m sorry, okay? Hindi ko sinasadyang himatayin, hindi ko lang talaga kinayang manood habang umiire ka. Parang ako yung nasasaktan eh!” paliwanag ni Adonis pagkatapos ng lahat. Nasa kwarto kami ngayon hawak ko ang sanggol naming anak. Kakatapos ko lang siyang padedein sa akin. Mas gusto ko talaga magpa-breastfeed dahil mas okay iyon compared sa formula milk. “Wag ka nang magpaliwanag! Okay na.” saad ko habang hinehele-hele ng marahan yung anak namin. “Ahtisa” ang binigay naming pangalan sa kanya. Napakaganda niyang bata at girl version siya ni Adonis. “Sorry na talaga, Mahal ko, I promise, babawi ako…”“Adonis, okay lang talaga… hindi mo kailangan magpaliwanag… hindi ko lang talaga maintindihan bakit ka hinimatay samantalang mob boss ka at sanay ka namang nakakakita ng mga brutal na aksidente.”Napakamot siya ng ulo, “hindi ko rin alam eh, talagang natakot lang ako, grabe kasi yung ire at sigaw mo habang hinihingal ka.” “By the way, kamusta naman si Matthew at Nathalie?”“