All Chapters of I slept with my Sister's Fiancé: Chapter 81 - Chapter 90

ARIELLE'S POINT OF VIEW "Who is she, Arielle?" muling tanong sa akin ni Eleazar. Para akong nanigas sa kinatatayuan ko. Hindi ako makasagot at kahit na iwasan ang kanyang tingin ay hindi ko magawa. "Mommy.." tawag sa akin ng anak ko at agad na natuon sa kanya ang aking atensyon. Hindi ko pinansin si Eleazar. At ginawaran ko ng isang pilit na ngiti ang anak ko. "Baby..." usal ko at nilagpasan si Eleazar upang lapitan ang bata. Zayla was staring at me. Pinapanood niya lang ako hanggang sa nakarating na ako sa harapan niya. "You have to eat your breakfast," mahinang usal ko. Pinipilit ko kasing bawiin ang atensyon niya kay Eleazar. Pero ilang segundo lang ay bahagya siyang nag-angat ng tingin para silipin siya na ngayon ay nakatayo pa rin sa aking likuran. "Is he your friend?" inosenteng tanong ng anak ko. Nakagat ko ang sarili kong dila dahil hindi ko alam kung ano ang tama at dapat kong isagot sa tanong niya. Ayaw kong sabihin na magkaibigan kami... kasi hindi na

ARIELLE’S POINT OF VIEW Agad na huminto ang kotse ni Raze sa tapat ng bahay. At ang tunog ng engine ay ang lumalamon sa malaking espasyonsa aking pagitan. And the streetlights cast a soft amber glow over the pavement, making everything feel almost unreal. I stared at the familiar façade of my home. Then, I felt Raze shifted his gaze on me. “So… are you really sure you don’t want to have dinner with me?” kalmado nitong tanong sa akin. Agad akong humarap sa kanya upang tingnan siya. Hindi naman niya ako pinipilit, pero hindi ko din talaga mapigilang makaramdam ng konsensya lalo na kapag tinitingnan niya ako nang ganito. Pero wala talaga akong nagawa at kahit ayaw ko ay kailangan ko siyang tanggihan ngayon. dahil may usapan na kami nina Elias at Mark. I reached for my seatbelt and unbuckled it, the soft click echoing inside the car. And before opening the door, I exhaled quietly and looked at him again. “Pasensya na talaga,” I said gently. "May pupuntahan kasi ako ngayon kasama an

"I SLEPT WITH MY SISTER'S FIANCÉ" ARIELLE'S POINT OF VIEW KINABUKASAN.... ay nagising akong nasa ibabaw na ako ng malambot na kama. At ng iginala ko ang aking paningin ay bumungad sa akin ang pamilyar na paintings at kurtina ng kwarto ko. Hindi ko na kasi matandaan kung papaano ako nakarating rito. All I could remember was that.. we're making love in the living room, on top of the sofa. Sobra akong napagod dahil hindi niya ako tinigilan matapos ang isang round. Naulit pa iyon hanggang sa naging lupaypay na ang katawan ko at nag passed out. Mula sa aking pagkakahiga ay dahan-dahan akong bumangon. At napa-ung*l ako nang maramdaman ko ang sakit ng aking katawan. Lalong-lalo na ang gitna ko. "Bawing-bawi siya sa ilang taon naming hindi nagkita....." mahinang usal ko. Pero sa bandang huli ay napangiti pa rin ako. Sobrang saya ko kasi maayos na ulit kami at nagkaroon na ng kasagutan lahat ng tanong sa utak ko. He misunderstood my pregnancy. He thought that someone got me pregn

ARIELLE'S POINT OF VIEW Matapos naming kumain, hindi pa rin agad pumayag si Zayla na umuwi na kami at pabor naman iyon kay Eleazar.“Arcade muna,” masigla niyang hiling, sabay kapit sa kamay ni Eleazar na para bang siguradong-sigurado siyang hindi siya nito tatanggihan.At tama nga siya.Dahil hindi pa kami nakakaabot sa escalator ay tumango na si Eleazar, At parang matagal na niyang hinihintay ang pagkakataong iyon.Kaya kahit medyo pagod na ako at nahihilo ay wala na din akong magawa kundi ang payagan ang anak ko. Kaya ngayon ay nasa loob na kami ng arcade ay masaya akong nanonood sa kanila habang naglalaro sila.*****Lumipas ang mahigit dalawang oras. Ngayon ay palabas na kami ng arcade.May hawak ng maliit na stuff toy si Zayla. Napanalunan niya iyon kanina sa arcade, at bakas pa rin sa mukha niya ang saya kahit halatang napagod na siya sa kakalaro. Ilang minuto pa lang ang nakalilipas nang bigla soyang buhatin ni Eleazar. Mabuti na lang din talaga at inihatid niya ang mga dala

ARIELLE’S POINT OF VIEW I woke up earlier than usual. The house was quiet, wrapped in that fragile calm that only existed before Zayla’s laughter took over the morning. I sat up, stretched slightly, then frowned when I realized something was missing. No small footsteps running down the hallway.At hindi ko naririnig ang boses ng anak ko na lago akong binabati pagkagising ko sa umaga. Kaya dali-dali akong lumabas ng kwarto at hindi na nag-abalang ayusin ang sarili at ang higaan. Eksaktong pagbaba ko patungo sa sala ay agad kong nakita ko Zayla She was already in the living room sitting properly on the couch, her feet barely touching the floor. Her little backpack was beside her, and both of her hands were neatly folded on her lap. Ang tingin niya ay nakatuon sa may pintuan. Tahimik lang, hindi naglalaro. Pero habang nakatingin ako sa kanya ay alam kong may hinihintay siyang dumating. “Zayla?” I called softly. She turned to look at me, eyes lighting up for a second, then dimmin