All Chapters of I slept with my Sister's Fiancé: Chapter 91 - Chapter 100

ARIELLE'S POINT OF VIEW "Hindi po namin in-expect na ganito po kagwapo ang daddy ni Zayla," nahihiyang sambit ng teacher sa tabi ko. Pareho kaming nakaharap sa field, pinapanood ang mga batang naglalaro kasama ang kani-kanilang tatay. Kasama na nga doon si Zayla, at kasalukuyan siyang chini-cheer ni Eleazar. "Medyo ho," ilang na ilang kong tugon sa kanya. Pero nagulat ako nang bigla ako nitong nilingon at hindi makapaniwalang tinitingnan. "Anong hindi?!" biglang asik niya. "Tingnan mo nga ang lalaking 'yan," usal niya at itinuro pa talaga si Eleazar. "Matangkad, makisig at mukhang malak--""Miss Anna, naman!" pagputol ko sa susunod niyang sasabihin. Sa hiya ko ay napatalikod ako sa kanya. Napakagat labi habang nakahawak sa magkabilang pisnge. "Ano ba naman kasi ang pinagsasabi niya? baka may makarinig sa kanya at mas nakakahiya iyon," sa isipan ko at ramdam ang init ng pisnge. "Parang binibiro lang e," tumatawang bawinnitk at hinawakan ang balikat ko. "Masaya ako at nakita kong

ARIELLE’S POINT OF VIEWTahimik na ulit ang bahay nang maisara ko ang pinto. Nakaalis na si Raze at parang walang nangyari. Parang ilang segundo lang ang lumipas mula nang mag-usap kami at nalinaw ko na sa kanya ang lahat. Pero hanggang ngayon ay sariwa pa din sa pakiramdam ko ang mga salitang sinabi niya sa akin kanina.Ngunit sa kabila niyon ay nagpasalamat pa din ako at nagkaroon kami ng pagkakaunawaan at mananatiling magkaibigan, dahil iyon din naman ang gusto niya.Huminga ako nang malalim bago tuluyang pumasok sa loob upang hanapin si Eleazar. At ilang saglit lang ay nahanap ko na siya.Naka-upo ito sa isa sa mga upuan sa dining area. Bahagyang nakayuko, nakapatong ang mga siko sa mesa, magkahawak ang mga kamay. Hindi siya gumagalaw. Parang malalim ang iniisip at ayaw magpa-isrobo.Napangiti ako at tahimik na lumapit sa kanyang kinaroroonan.Sa likuran niya ako pumwesto, marahan at halos hindi marinig ang mga yapak na ginagawa ko. At bago pa niya makaramdam ang presensya ko ay d

ARIELLE'S POINT OF VIEW "Kailan pa siya nakabalik?" tanong ko kay Judy, binalita niya kasi sa akin na nasa Pilipinas na si Raze, dahil tapos na ang business trip niya. Nakasunod si Judy sa akin. Niyaya niya kasi ako na sabay na kaming mag-lunch break at para na din maikwento niya ang tungkol sa naging bakasyon niya sa Taiwan. "Ang sabi sa akin ni Michael, noong sabado pa raw," aniya at doon kumunot ang noo ko. Sabado? myerkules na ngayon ah? "Matagal na pala?" nagtatakang tanong ko, at tumango siya. Pagkatapos ay naglakad na ulit kami hanggang sa nakarating kami sa canteen sa second floor. Nauna akong makalapit sa kung saan nakalagay ang mga tray, kaya kinuhanan ko na siya at ibinigay iyon sa kanya. "Thank you, Miss Ari..." usal niya. Maya-maya pa ay nag tungo kami sa kaliwang side ng cafeteria para kumuha ng pagkain. At kahit doon ay panay pa rin ang daldal ni Judy, habang ako naman ay tahimik lang na nakikinig at paminsan-minsan ay natatawa. Dahil sa nga kwento

RAZE'S POINT OF VIEW *FLASHBACK — Canada* The room smelled like disinfectant and winter. Everything was white, the walls, ceilings, even the thin sheet covering my legs. Even the daylight coming in from the window felt pale, lifeless, like it had no warmth left to give. I sat across from the doctor, hands clasped loosely in my lap, pretending I wasn’t tired. Pretending I hadn’t been tired for months. The doctor cleared his throat and adjusted the file in his hands. He didn’t look at me right away. That was the first sign. “Mr. Montclair,” he finally said, his voice is calm. “We’ve reviewed all the test results.” Tumango ako, pilit na pinipirmi ang seryosong ekspresyon sa aking mukha.“Just tell me straight.” I said. Huminga siya nang malalim bago muling tiningnan ang test results na hawak niya, animo'y pinipili ang mga salita na dapat niyang sabihin. “The cancer has progressed faster than we expected," mahinang usal nito, medyo alanganin at halos hindi ako matingnan nang di

ELEAZAR’S POINT OF VIEW I don’t break promises... especially not the ones Arielle looks at me with hope in her eyes when she asks for them. Last night, when she fell asleep in my arms, her breathing finally calmed. And I stayed awake. Staring at the ceiling of our room, thinking about Raze Montclair. Not because I was threatened. But because my wife was worried. At sapat nang dahilan iyong upang may gawin ako. Kaya nang kinaumagahan ay agad kong tinawagan ang kaibigan ko na isa ring private investigator. “Long time,” he answered on the other line. His voice still carried that lazy amusement I remembered from years ago. “I need a favor,” diretsyo kong sambit sa kanya, dahil wala na akong balak na patagalin pa ang sadya ko. Narinig ko ang kanyang pagpito sa kabilang linya, at inaasahan ko na ang reaksyon niyang iyon."Gano'n ka seryoso at nagawa mo akong tawagan?" makahulugan tanong nito, pero hindi ko pinagtuonan ng pansin ang kanyang pang-aasar.Bumuntong-hininga hininga ako