Lahat ng Kabanata ng I slept with my Sister's Fiancé: Kabanata 121 - Kabanata 129

ARIELLE'S POINT OF VIEW Nasa harap na kami ng bahay kung saan ako lumaki.Nanatili ako sa loob ng sasakyan, tahimik na nakatanaw sa malaking bahay. At halos rinig na rinig ko ang malakas na kabog ng dibdib ko nang lumipat sa malaking gate ang mga mata ko. Ilang taon na rin ang lumipas mula nang umalis ako, pero sa pagbalik ko ngayon ay halos walang nagbago. Pareho pa rin ang kulay ng gate. At naroon pa rin ang malaking puno ng mangga sa gilid ng bakuran. Humigpit ang hawak ko sa damit ko habang nakaupo sa passenger seat. “Hey…” mahinang boses ni Eleazar iyon sa tabi ko. Napaling ako sa kanya. Nakatingin siya sa akin, puno ng pag-aalala ang mga mata. “You don’t have to do this today if you’re not ready,” sabi niya. Napahinga ako nang malalim. Pagkatapos ay umiling. “No,” mahina kong sagot. “It’s been years.. at sa tingin ko ay tama ka. Sapat na ang matagal na panahon na meron ako at ngayon ay tama lang na harapin ko sila." Saglit akong napatingin sa likod ng sasakyan. Nar

ARIELLE'S POINT OF VIEW Nang sumapit na ang hapon ay nagpaalam na kaming uuwi. Mommy was trying to stop us from going home, pero kahit gustuhin namin ay hindi puwede dahil may weekly check ups ako pati na si baby Razemont. Kaya kahit labag sa loob ni Mommy ay pumayag na din siya, pero pinaalala niya sa aming bumisita ulit sa kanila. "I invited them to come over.. they could stay in the house with us. Bukod doon ay pwede ko din silang tulungan na bumili ng bahay malapit sa atin kung gusto nila," mahinang bulalas ni Eleazar sa kalagitnaan ng aking katahimikan. Nasa kalagitnaan pa rin kami ng byahe pabalik ng Davao, hindi naman gano'n ka layo ay ilang minuto mula ngayon ay darating na kami. "Do you think they would want that?" tanong ko, nakayukod ang siko sa may bintananng kotse, habang ang mga mata ko ay nakatutok sa daan. Matunog na tumikhim si Eleazar, at ilang saglit pa ay mabilis na bumaba ang tingin ko sa kamay ko nang bigla niya iyong hinawakan. Pinagsiklop niya

ARIELLE'S POINT OF VIEW "Binatang-binata na itong bundo mo," komento ko habang tinitingnan ang picture na pinaoakita sa akin ni Jennifer. Litrato iyon ng bunsong anak niya na si Hector. "Di 'ba? parang noon ay sinusungitan lang iyong anak mong babae, tapos ngayon mukha nang nambababae..." banat niya na ikinatawa ko. Nagkakilala kami tatlong taon na ang nakalipas. Nangyari iyon nang kumuha kami ng reservation para sa buong hotel para i-celebrate ang first birthday ni Razemont. At nagkataon na nandoon din siya kasama asawa niya para din sa reservation para sa in-laws niya. Bukod doon ay magkakilala din si Eleazar at ang Asawa ni Jennifer na si Theodore, dahil madalas silang magkita sa mga business gatherings. Mabilis kaming naging magkasundo dahil parang kaugali ko lang din itong si Jennifer, hyper na pilya. Parang hindi nauubusan ng energy at panay ang daldal. "Ipakasal ko na lang kaya itong bunso ko sa anak mong babae? ayaw mo ba nang gano'n?" biglang banat niya. Isang m

ARIELLE'S POINT OF VIEW "Kamusta ka na?" tanong ko kay Karissa. Nakaupo siya sa silya sa tapat ko. Nakangiti at kalmado habang nakatingin sa akin. Kanina niya pa ako tonititigan, kaya tuloy ay pinagkunutan ko siya ng noo. Bahagya akong ngumiti, "Nagkita tayo last month, h'wag mong sabihin na sobra mo akong na-miss?" biro ko, natawa na rin ito at napailing. "Hindi naman. Habang nakatingin kasi ako sa 'yo ay naaalala ko si Raze. Lagi ka kasi niyang ikinu-kwento sa akin noon," paliwanag niya. Nang marinig ko iyon at napangiti ako. Si Karissa ay ex-girlfriend ni Raze. Bago namatay si Raze ay ipinakilala niya si Karissa sa akin, at kaagad naman kaming naging magkasundo dahil bukod sa maganda ito ay mabait din. "Hindi ba parang awkward namam nang gano'n? Iyong nagku-kwento sa 'yo ang boyfriend mo tungkol sa ibang babae?" tanong ko pa sa kanya. Natawa siya. Para bang may naalala siya bigla dahil sa tanong kong iyon. "Hindi naman sa gano'n. Hindi din naman ako nainis da

ELEAZAR’S POINT OF VIEW (Final Chapter) Mahina ang hampas ng alon sa dalampasigan. Paulit-ulit. Parang tibok ng pusong hindi kailanman napagod sa pagdaan ng panahon. Nakatayo ako sa veranda ng maliit na bahay na ipinagawa ko rito sa isla... ang mismong isla na binili ko sampung taon na ang nakalipas. Para sa pamilya ko. Para sa amin. At ngayon ay kaming dalawa lamang ni Arielle ang nandirito, para i-celebrate ang wedding anniversary namin. Huminga ako nang malalim habang pinagmamasdan ang malawak na dagat sa harapan ko. Tahimik. Payapa. Malayo sa ingay ng mundo na minsan naming tinakasan. “I knew I’d find you here.” Napangiti ako nang marinig ang boses niya mula sa likuran ko. Dahan-dahan akong lumingon. At doon ko siya nakita. Si Arielle. Nakasuot ng simpleng puting damit na hinahampas ng hangin. Mahaba pa rin ang buhok niya— Ngunit ngayon ay may halong pilak na. May mga guhit na rin ng panahon sa kanyang mukha. Sa ilalim ng kanyang mga mata. Sa