All Chapters of วิศวะร้อนซ่อนรัก(ร้าย) | เร็น x ไอรีน: Chapter 71 - Chapter 79

แม่เหรอ..ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้น นี่มันอะไรกัน ทำไมอยู่ดีๆเด็กนี่ถึงได้อยากให้เธอเรียกน้าผกาว่าแม่หรือมันคิดที่จะกลั่นแกล้งเธออย่างนั้นใช่ไหม ประมาณว่าต้องให้เธอเรียกแม่เลี้ยงว่าแม่ให้ได้ถึงจะสะใจ อะไรประมาณนั้นหรือเปล่า“ว่าไงนะ แล้วทำไมฉันต้องเรียกแบบนั้นด้วย อะ” ไอรีนรีบถามกลับไปแต่ยังไม่ทันที่จะได้ถามจนจบประโยค เร็นก็ทำในสิ่งที่ทำให้เธอพูดต่อไม่ได้ซึ่งนั่นก็คือ เขาแลบลิ้นตวัดเลียไปยังปุ่มที่ไวต่อความรู้สึกของเธอ ไอรีนนอนบิดเร่าร่างกายไปมา ความเสียวนี้ทำเธอขมิบเกร็งจนแทบจะทนไม่ไหวโอ๊ย อีกนิดเธอจะเสร็จแล้วนะ แต่ไม่ได้สิเธอต้องขมิบเกร็งไว้ก่อน...“ซ้อมเรียกเอาไว้ก่อนไง แม่ฉันก็เหมือนแม่เธอ..เรียกซะสิ ไม่งั้นฉันจะเลียให้เธอครางออกมาเสียงดังๆเลย” เร็นขู่ไอรีนเสียงแข็งทำเอาเจ้าของเรือนร่างสวยถึงกับชะงักด้วยความตกใจและในระหว่างนั้นเร็นเองเขาก็ตวัดปลายลิ้นปัดแกว่งไปมาอย่างเร่าร้อนกระหายหิว“อึก..ไอ้เด็กบ้านี่!!” เธอทำได้เพียงจิกกำผ้าปูที่นอนเอาไว้อย่างแน่นหนา เร็นสูดลมหายใจเข้าปอดจนเต็มพลัง เขานั้นรู้สึกชอบกลิ่นเนื้อสาวของไอรีนเสียจริง“อือ อา..” มือหนาของเร็นก็คอยเขี่ยสะกิดปุ่มไวต่อความ

คนเป็นแม่คิดวิตกอย่างไม่รู้เลยว่าลูกสามีใหม่ของเธอนั้นจะยอมรับรักลูกชายตัวดีของเธอหรือเปล่าแต่ยังไงเธอก็จะขอภาวนาให้หนูไอรีนรับรักลูกชายเธอ‘ขอให้หนูไอรีนกับเร็นรักกันด้วยเทอญ’“ถ้าไม่ยอม ผมก็จะทำให้เธอยอมเองนั่นแหละครับ” เร็นยิ้มร้าย สุดท้ายถ้าเธอยังไม่ยอมรับเขา เขาคนนี้นี่แหละที่จะทำทุกอย่างเพื่อที่จะให้เธอยอมรับเขาอย่างที่เธอหลีกเลี่ยงไม่ได้ทางด้านไอรีนกับพ่อนั้น...ห้องทำงาน“พ่อคะคือว่า…” ทันทีที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของพ่อไอรีนก็รีบอธิบาย แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรออกมาพ่อของเธอก็ชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน“พ่อเข้าใจดีเกี่ยวกับเรื่องความรักของหนุ่มสาวสมัยนี้แล้วยิ่งได้มาอยู่ใกล้กันด้วยก็ยิ่งทำให้...” พ่อยิ้มอย่างมีเลศนัยในขณะที่กำลังพูดบอกลูกสาวเพียงคนเดียวของเขา ซึ่งไอรีนที่ได้ยินแบบนั้นก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าพ่อของเธอจะพูดอะไรแบบนี้ออกมาโอ๊ย นี่พ่อของเธอคิดอะไรอยู่มันไม่ใช่อย่างที่พ่อคิดสักหน่อย…“ไม่ใช่นะคะ” หญิงสาวรีบส่ายหน้าไปมา เธอพยายามเป็นอย่างมากที่จะพูดปฏิเสธ ดวงตากลมโตมองจ้องไปยังใบหน้าของผู้เป็นพ่อ แต่แล้วเธอก็ต้องเอะใจเมื่อเห็นว่าพ่อของเธอกำลังยิ้มอย่

เธอเงยหน้ามองผู้ชายที่ตัวสูงกว่าพร้อมทั้งพูดจาประชดประชันออกไปอย่างคนที่ไม่ได้คิดอะไร มีอย่างที่ไหนที่จะเข้ามานอนกับเธอทุกคืนแบบนี้“ได้เหรอ เธอพูดเองนะ” เร็นยิ้มร้ายทำทีเป็นไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดประชด“นี่จะบ้าเหรอ เข้าใจคำว่าพูดประชดไหม” ไอรีนกรอกตามองบน เด็กนี่นี่มันร้ายกาจเสียจริงๆ เธอกรอกตามองบนอย่างคนที่เหลืออดแล้วอย่างนี้เด็กนี่จะออกไปจากห้องของเธอเมื่อไหร่ เร็นที่เห็นท่าทางของไอรีนจึงรีบพูดหยอดคำหวานใส่เธออีกครั้ง“ไม่เข้าใจหรอก รู้แต่เพียงว่าอยากนอนกอดเธอทุกคืน~” ดูสิถ้าน้ำหยดลงหินทุกวัน หินอย่างไอรีนจะหวั่นไหวกับเขาหรือเปล่า แต่..เขาน่ะมั่นใจมากว่าไอรีนจะต้องหวั่นไหวกับเขาแน่...“เฮ้อ~ พูดไม่ออกเลย นี่ติดฉันมากขนาดนั้นเลยหรือไง” ไอรีนอ้าปากค้างพร้อมทั้งก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย เด็กนี่มันติดใจเธอมากขนาดนั้นเลยเหรอ ว่าแต่ติดใจเธอที่ตรงไหนกัน หน้าตาหรือว่ารูปร่างกันนะ เร็นยิ้มขึ้นด้วยท่าทางที่เหมือนคนเจ้าชู้มือหนาเอื้อมไปมาคว้าคางเรียวของไอรีนให้หันมองสบตากัน...“อืม เราหมั้นกันไว้ก่อนดีไหม ฉันหวงเธอมากเลยนะไอรีน~” หวงเหรอแล้วหมั้นอะไร ตึกตัก! ไอ้หัวใจบ้านี่ก็ดันเต้นแ

ไอรีนพูดเสียงสั่นเครือด้วยความรู้สึกที่โกรธจัด เธอมองจ้องไปที่ใบหน้าแสนสวยของผู้หญิงตรงหน้า ว่าแล้วก็ขอดึงเส้นผมของยัยนี่อีกสักหน่อยและด้วยความที่เธอดึงแรงจึงทำให้ผู้หญิงตรงหน้าส่งเสียงร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด“โอ๊ยฉันเจ็บนะ!! แล้วแกเป็นใครมายุ่งอะไรด้วย” เธอจับเส้นผมของตัวเอง ปากก็ยังไม่วายที่จะถามไปยังไอรีนด้วยความสงสัย“ไอรีน เรากลับกันเถอะ” เร็นรีบชวนไอรีนกลับบ้านในทันที เขาพยายามเป็นอย่างมากที่จะดึงตัวของเธอให้ออกมาจากผู้หญิงคนนั้น ไอรีนเบนสายตาหันกลับมาให้ความสนใจในตัวเร็น เธอเลือกที่จะผลักผู้หญิงนั่นให้ออกไปไกลๆจากเธอและเร็นมือเล็กยกขึ้นตบเข้าไปที่ใบหน้าของเร็นเต็มแรง...เพียะ!!“ทำไมถึงได้ยืนนิ่งให้มันจูบแบบนั้น ชอบมันใช่ไหมบอกมานะ!!” เธอเอ่ยคำพูดที่อยากรู้ออกมา ร่างเล็กเอนซ้ายทีขวาที นิ้วมือเล็กชี้ไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มที่อายุน้อยกว่า ยิ่งคิดก็ยิ่งน้อยใจเพราะเธอไม่คิดเลยว่าเด็กนี่จะเป็นคนแบบนี้ไปได้“ไม่ใช่ฉันไม่ได้ชอบ” เร็นรีบปฏิเสธเสียงแข็ง ร่างสูงใหญ่รีบเดินเข้าหาไอรีน เขาโอบกอดเธออย่างแนบแน่นและหวงแหน ผู้หญิงคนที่ถูกไอรีนผลักค่อยๆลุกขึ้นยืน เธอมองมาที่คนสองคนที่กำลังยืนกอ