All Chapters of ทัณฑ์รักอสูรร้าย (NC20+): Chapter 31 - Chapter 40

Chapter 31หัวใจของคนฟังเต้นไม่เป็นจังหวะ อยากถอยห่างเหลือเกิน ทว่าร่างกายมันไม่ขยับไปไหน คล้ายกับว่ารอให้เขามาเติมเต็มห้วงอารมณ์ก็ไม่ปาน มือใหญ่เอื้อมไปเปิดลิ้นชักหัวเตียง หยิบอุปกรณ์ป้องกันที่เตรียมไว้ตลอดเวลา ที่กมลเนตรไม่รู้เลยว่า มีมันวางอยู่ในลิ้นชักนั้น ก่อนที่เขาจะสวมใส่เครื่องป้องกัน จากนั้นร่างหนาจะทาบทับร่างบาง“มะ...ไม่...กรี๊ดดดดดดด” ความที่คิดว่ากมลเนตรเป็นผู้หญิงผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก ส่งผลให้เขาดันกายแกร่งเข้าไปครั้งเดียวสุดทาง ฝ่าความคับแน่นที่โอบรอบความเป็นตัวตนจนเขาเจ็บปวดไม่ต่างกับเธอ“ฮือ...ปล่อย...ปล่อยฉัน” ความเจ็บปวดมากล้นเกาะกินหัวใจดวงน้อย ร่างสาวตึงแน่นไปหมดโดยเฉพาะภายในกล้ามเนื้อสาว ที่เธอรู้สึกตึงแน่นและปวดร้าวระบม“โอ้...พระเจ้า” เสียงกรีดร้องโหยหวนแสดงความเจ็บปวด เยื่อบางๆ ที่เขาเพิ่งทำลายลงไปนั้น มันทำให้เขารู้อะไรได้มากขึ้นเธอยังบริสุทธิ์...ช่างเป็นเรื่องเหลือเชื่อยิ่งนัก“ฉันหยุดไม่ได้ เรามากไกลเกินกว่าที่จะพูดคำว่าหยุด” เขาปลอบประโลมเป็นคำพูด ก่อนจะปลอบโยนเธอด้วยการกระทำ จูบเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่ฟรานซิสโห เขาจูบเธอแผ่วเบา อ่อนโยนและหวานแสบทรวง ให้เธ

Chapter 33เสียงอะไรบางอย่างที่อยู่นอกห้องนอน สร้างความฉงนให้กับเจ้าของห้องเป็นอย่างมาก ห้องนี้เธออยู่คนเดียว ไม่มีบุคคลอื่น จะว่าเป็นวิตโตริโอก็ไม่น่าใช่ เพราะคนรักของเธอจะเข้าออกที่นี่แต่ละครั้งต้องได้รับอนุญาตจากเธอเสียก่อน“ใครคะ” เธอถามคนที่อยู่ด้านนอก แต่ไร้เสียงตอบ กมลเนตรจึงเปิดประตูห้องนอนอย่างเบามือ ค่อยๆ เดินย่องออกจากห้อง ระมัดระวังตัวเต็มที่“ว้าย!” เจ้าของห้องกรีดเสียงร้องดังลั่น เมื่อลำแขนหนาของใครคนหนึ่งรัดเอวบางไว้แนบแน่น อุ้มร่างของเธอเข้าไปในห้องนอน โยนร่างน้อยลงไปบนเตียง โดยมีร่างของชายคนนั้นทับร่างบางอยู่“คิดเหรอว่าจะหนีผัวพ้น” เขาถามเสียงเข้มแต่ใบหน้ากลับยิ้มทะเล้น“ฉันไม่ใช่เมียแก ไอ้บ้า...ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” กมลเนตรสบถด่าทันที ไม่ยอมรับเขาในตำแหน่งนี้เด็ดขาด“ทำไมจะไม่ใช่ล่ะที่รัก เมื่อคืนเรามีความสุขกันจะตายไป ถ้าไม่ลืมว่าเมียทั้งสดทั้งหอม ผัวจะแอบถ่ายคลิปไว้ให้ฟังเสียง ให้ดูภาพว่าเมียจ๋าเร่าร้อนมากแค่ไหน” เขาพูดหน้าตายยิ้มพราวด้วยความเจ้าเล่ห์ คนฟังนั้นเล่าถึงกับอ้าปากค้าง สายตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น อยากจะฆ่าชายตรงหน้าให้ตายดับหากทำได้“คนเลว ฉันไปทำอะไรใ

Chapter 35“จะไปได้ยังไงคะ คุณต้องไปประชุมแทนวิโตอย่าลืมสิคะ”สาเหตุที่สามีจอมขี้หวง ไม่สามารถไปกับภรรยาได้เนื่องจากเพราะการประชุมใหญ่ประจำปีมีขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า อเล็สซานโดรจำต้องเข้าร่วมประชุมแทนลูกชายที่ดำรงตำแหน่งประธานบริษัท“ถ้าเสร็จประชุมแล้วผมจะตามไปนะ” เขาสวมกอดร่างภรรยาด้วยความรัก ทิพย์ธารากอดชายร่างโตไว้แนบแน่นด้วยความรักไม่ต่างกัน“ค่ะ คุณซานโดยรอย่าบอกพี่ลิปโป้กับวิโตนะคะ ว่าทาร่าจะไปเมืองไทย ทาร่าอยากเซอร์ไพร์สลูก”“ได้เลยลูกแมวน้อย พอผมตามคุณไปเราจะไปเที่ยวด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูกนะ เราไม่ได้ไปเที่ยวพร้อมหน้าพร้อมตากันนานแล้ว”“ได้ค่ะแมวตัวใหญ่” อเล็สซานโดรก้มใบหน้าลงหมายจะจูบเรียวปากของภรรยาที่นุ่มละมุนไม่เปลี่ยนแปลง และปรารถนาที่จูบทุกเมื่อเชื่อวัน หากแต่เสียงของโรเบโต้ คนสนิทพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน“เจ้านายครับ” อเล็สซานโดรหันมามองผู้พูดอย่างไม่ชอบใจ หากแต่ทิพย์ธาราพูดออกมาแก้เกมน้ำที่กำลังขุ่นอย่างทันท่วงที“มีอะไรคะพี่เบตโต้”“คือว่าคุณหนูโซเฟียมาขอพบครับ” โรเบโต้รีบรายงาน“ให้เข้ามาได้จ๊ะ” เจ้านายสาวผู้ใจดีเอ่ยอนุญาตเสียงนุ่ม ต่างกับเจ้านายตัวโตที่ตาขุ่น ไม่นานนัก

Chapter 37“คุณรู้ได้ยังไงว่า แฟนของฉันคือพี่วิตโต แล้วถ้าคุณรู้ ทำไมคุณถึงทำอย่างนี้กับฉัน การที่คุณทำอย่างนี้ก็เท่ากับว่าคุณทรยศเพื่อนตัวเอง คุณไม่รู้สึกรู้สาอะไรบ้างหรือไง” คำถามนี้แล่นเข้ามาในสมอง เธอไม่เคยบอกชื่อคนรักของตนเลยว่าชื่อเสียงเรียงนามใด ฟรานซิสโกรู้จากใคร และใครบอกเขาว่าตนอยู่ที่นี่ เพราะไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลยสักคน นอกจากคนในคฤหาสน์ดิมาร์ชี“ถ้าฉันอยากรู้อะไร มันก็ไม่เกินความสามารถของฉันหรอก ยิ่งเรื่องกล้วยๆ แบบนี้ด้วยแล้ว ยิ่งง่ายใหญ่ ส่วนเรื่องทรยศเพื่อน มันก็อีกเรื่องนึง และเป็นเรื่องที่ฉันคิดว่า จัดการได้” ฟรานซิสโกตอบแบบไม่สะทกสะท้าน เขายิ้มให้เธออีกต่างหาก“ฉันจะบอกพี่วิตโตว่า คุณข่มขืนฉัน พี่วิตโตจะต้องจัดการคุณ เอาเลือดชั่วออกจากหัวคุณ”“ฉันไม่กลัวเลือดหัวออกหรอก ไม่ต้องมาขู่” เขาสวนใส่ด้วยน้ำเสียงและท่าทางสบายๆ “ที่เธอบอกว่าฉันข่มขืน ครั้งแรกอาจจะใช่แต่ครั้งสอง สาม สี่ ห้าและอีกไม่ถ้วน ฉันจำได้ว่าไม่ขืนใจเธอเลยสักนิด หรือว่าเธอจะเถียง” กมลเนตรถึงกับพูดไม่ออก แค้นเคืองที่ไม่สามารถเถียงเขาได้ จริงอย่างที่ฟรานซิสโกพูด เธอยอมเขา ยอมอย่างหมดศักดิ์ศรีก็ว่าได้“คุณจ

Chapter 39“ผมก็แค่พูดไปอีกทางหนึ่งเท่านั้น แบบว่าเป็นความคิดเห็นอะไรแบบนั้นน่ะ”“อืม...ถ้าปรางค์ติดต่อแม่มาบ้างสักครั้งหนึ่งก็คงดีนะ แม่จะได้ไม่เป็นห่วง คุณว่าอย่างนั้นไหม”“ใช่ ใช่ ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ผมไปก่อนนะผมรีบ” เขาลุกขึ้นทันทีหลังพูดจบ ในใจคิดว่าต้องห่างภัทราไว้ให้เร็วที่สุด ก่อนที่ความลับจะถูกเปิดเผย“เดี๋ยวคุณเสก เสื้อผ้าแฟนคุณสวยดีนะ” เธอพูดไล่หลัง ก่อนจะเดินตามรังสรรค์ไปอย่างระแวดระวัง ไม่ให้เขารู้ตัว และความที่รังสรรค์รีบ ทำให้เขาไม่รู้ตัวเลยว่า กำลังถูกติดตามภัทราเองก็ไม่รู้ว่า เหตุใดตนจึงได้มีความคิดอยากจะติดตามรังสรรค์ ทั้งที่ตามไปก็อาจจะไม่ได้อะไร เขาจะมีส่วนร่วมกับการหายตัวไปของปรางค์รวีก็ไม่น่าใช่ แล้วจะตามให้เสียเวลาทว่าในใจกลับร้องค้านความคิด กระตุ้นให้เธอติดตามร่างสูงที่เดินลิ่วๆ ไปยังลานจอดรถ และเป็นโชคดีของภัทรา ที่มีรถแท็กซี่ขึ้นมาลานจอดรถชั้นเดียวกับที่รังสรรค์จอดรถ เธอจึงให้คนขับรถแท็กซี่คันนั้น ติดตามรถยนต์สุดหรูสีดำ พลขับก็เก่งเหลือเกิน ขับรถทิ้งระยะห่างพอสมควร เพื่อไม่ให้รังสรรค์สงสัยคอนโดสูงใหญ่ตั้งตะหง่านอยู่ตรงหน้าภัทรา ความสูงของมันทำให้เธอต้อ