All Chapters of My Pervert husband is a boss (Filipino) | COMPLETED: Chapter 51 - Chapter 60

Hinatid naman nila ako sa labas at nando'n na nga si kuya Triburcio na kapitbahay lang namin na tricycle driver. Mabilis naman akong tinulungan ni kuya Triburcio sa pagsakay ng mga gamit ko 'tsaka lang ako sumakay. Kumaway pa ako sa kanila nang umandar na papalayo 'yong tricycle. Nakita ko pang umiyak si Kathy na nakayakap sa bewang ni mama. Kumaway naman sa akin si Kate at nakamasid lang si Kiko habang nakangiti naman sila mama at papa.Mukhang babalik na ulit ako sa dating inuupahan ko pero sana wala pang umuukupa doon sa inuupahan ko. Hindi ko alam kung kailan ako uuwi pero kailangan ko ng makapagtrabaho ulit dahil nag-aaral pa ang tatlo kong kapatid at kailangan kong kumayod.Hindi rin nagtagal at nakarating din ako sa bus terminal. May mga nakalagay na pangalan kung saan pwede kang sumakay at nang makita ang bus na sasakyan ko ay mabilis akong nagbayad kay kuya Triburcio na tinulungan pa akong i-akyat ang gamit ko sa bus."Salamat kuya Triburcio." Magalang kong sabi."Wala 'yon K

HABANG NALILIGO ako sa apartment ko hindi ko pa rin matanggap 'yong mga nakita at narinig ko. Its been two days nang masaksihan ko ang lahat. Maraming katanungan sa utak ko pero hindi 'yon masagot-sagot. Hindi na nga ako nakalapit pa kay Xian dahil mag damag niyang kasama 'yong babaeng 'yon at parang linta kung makalingkis sa braso ni Xian akala mo naman tatakbuhan siya.Napabuntong hininga na lang ako. Ngayong araw ay may pasok ako at makikita ko na naman si Xian na parang wala siyang paki sa akin. Hindi niya ako tinitignan simula no'ng magtama ang paningin namin. Gusto ko siyang lapitan pero paano? Parang ang layo-layo niya sa akin at parang hindi niya na ako kilala. Sa loob ng dalawang araw ay gabi-gabi akong umiiyak dahil iniisip ko siya. Tinatanong ko 'yong sarili ko kung paano ko ulit mababawi at maiuuwi si Xian sa amin na ngayon ay parang hindi na ako kilala.Tumingin ako sa salamin dito sa banyo at kitang-kita ko ang aking hubo't-hubad na katawan bago ko tinignan ang aking tiy

UMABOT ng gabi ang aking trabaho. Pinauna ko na lang umuwi si Sean nang hintayin niya ako. Alam ko kaseng gagabihin ako at ayoko naman maging abala sa kaniya. No'ng una'y ayaw niyang pumayag dahil wala raw akong kasamang umuwi pero ang sabi ko ay sasabay na lang ako sa katrabaho ko at kinumbinsi ko muna siya bago siya napilitang umuwi mag-isa.Iilan na lang kami dito sa opisina at isa-isa na rin silang umuuwi."Kath sasabay ka ba sa akin?" Tanong ni Charlott.Umiling ako at tipid siyang nginitian. "Hindi na, mauna ka na." Ani ko.'"Sure ka?" Paniniguro niya.Tumango lang ako."Salamat ulit kanina." Nakangiti niyang sabi."Wala 'yon, basta kapag kailangan mo ng tulong nandito lang ako.""Salamat ulit Kath. Malaki ang naitulong mo sa akin ngayon, buti na lang ay nandito ka dahil kung hindi tiyak na wala na akong trabaho ngayon.""Wala 'yon.""Sige Kath, una na ako. Mag-iingat ka pauwi.""Sige, ikaw din. Ingat ka sa pag-uwi."Sabay kaming kumaway sa isa't-isa bago siya tuluyang mawala sa

Warning: Matured Scenes! “Do you take this woman as your beloved wife in sickness and health, in richer or poorer ‘till death do as part?” “I do.” “Katharine Orteza soon to be now Leem, do you take this man as your beloved husband in sickness and health, in richer or poorer, ‘till death do as part?” “I do.” Ibinigay ko kay Xian ang singsing na bigay niya sa akin. Inilabas naman niya ‘yong kaparehang singsing ng tulad sa akin. Hanggang makapag panata na kami ni Xian at natapos ang seremoniya ng judge ‘tsaka lang nito inanunsiyong kasal na kami. “You may now kiss your wife,” pahintulot ng judge kaya naman mabalis akong hinatak ni Xian at walang pag-aalinlangang hinalikan ako sa mga labi at buong puso ko naman iyong tinanggap. Kaming dalawa lang ni Xian ang nandito, wala mga magulang ko dahil masyadong mabilis ang pangyayari at hindi na kami nakapaghintay pa ni Xian. Nangako naman siyang magpapakasal ulit kami at sa pagkakat

ISANG araw na ang lumipas no’ng mangyari ang kaganapang ‘yon sa amin ni Katharine pero, hindi pa rin nawawala sa isip ko ang bagay na ‘yon. Bukas na kami luluwas ni Kath para mag trabaho at hindi kami p’wedeng lagi na lang nagtatago. Kailangan ko na rin maka-usap si lolo. Saktong tumawag naman siya sa akin kanina para makapag-usap kami bukas. Hindi ko na ‘to p’wedeng patagalin pa. Nandito ako sa kusina abalang nagluluto ng makakain namin ni Kath dahil na ligo pa siya. Ako muna ang nag prisintang magluto at gusto ko rin siyang i-pagluto ng pagkain. Naramdaman ko namang may yumakap mula sa likuran ko at hindi ko maiwasang hindi mapangiti. Tatlong araw na rin ang lumipas mag mula no’ng ikasal kami, kaya dapat. Itong natitirang isang araw namin dito ay enjoy-in na namin dahil pagbalik namin bukas ay agad ang trabaho. Hindi na rin ako makapaghintay na sabihin sa lahat na asawa ko na rin sa wakas ang pinaka magandang babae sa lahat. Amoy na amoy ko an