《Pampered Wife of the Secret CEO》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

FERON'S POV“I'm just playing with you, Feron. Why are you so worked up? Nothing serious happened to her… yet,” he said jokingly, however, there was no playfulness lacing in his lips when he said those words.The itchy sensation of punching his face crawled in my skin, if only I could do it…“Fúck!” Agresibo kong binitiwan ang kuwelyo niya.Sa halip na mukha niya ang suntukin ko ay sa lamesa ko ibinuhos ang lahat ng galit na mayroon sa dibdib ko.“Stay away from Lucy, Feron. She's not worth it for you to act like this,” he said calmly like I didn't do anything right now.“Lucy is my business. ’Wag mo siyang pakialaman. Ito na ang huli kong pakiusap sa'yo nang maayos pa’. Tigilan mo na si Lucy.” Tatalikod na sana ako sa kaniya nang tumawa siya ng nakakaloko.“Alam ba niya ang mga pinaggagagawa mo o ang totoo mong pagkatao?” May kung ano sa tono niya na nakadagdag ng poot na nagsisimulang kumalat sa aking dibdib.“You—”“Have you ever imagined what her reaction will be once she finds ou

Birthday gala_7:45 pm_LUCY'S POVPuno na ang venue, hinihintay na ng lahat si Lhea na lumabas. Nauna na ako at naupo sa reserve na table para sa amin ni Feron, pero nasaan ba siya?Inikot ko ang mga mata ko sa venue pero hindi ko siya makita. May ilang minuto pa naman bago magsimula ang party kaya tumayo muna ako para hanapin siya.“Feron?” tawag ko nang makita ko siyang nakasandal sa pader, malayo sa mga bisita. “Anong ginagawa mo rito? Bakit hindi ka pa pumupunta roon?”“Ah, tinitingnan ko lang ang paligid at sinisigurado kong safe ang lugar. Mula sa mayayaman at mahahalagang pamilya ang mga bisita, baka hindi malabong… magkaroon na naman nang biglaang pangyayari,” tugon niya.May kirot na tumusok sa dibdib ko, may sinabi ba sa kaniya si papa?“Kung may nasabi sa'yo si papa, ‘wag mo na lang pansinin ‘yon. Personal bodyguard kita at hindi ka kasama sa mga security guards kaya hindi mo kailangang gawin ‘to,” paalala ko at hinawakan siya.Umiling siya. “Walang sinabi ang papa mo sa a

LUCY'S POVBakit itinago niyang si Sofia ang may gawa ng pag kidnap sa akin? Bakit hindi niya sinabi sa akin na tama ang hinala ko? At bakit hindi niya agad inamin ang tungkol sa kanila si Sofia kung wala naman pa lang kahulugan ‘yon para sa kaniya? Wala ba akong karapatang malaman ang mga bagay na ‘yon?Ako ang biktima at ako ang asawa niya.“Andrew, hindi namin plano ang lahat. Maniwala ka. Bumalik ako sa'yo kasi mahal kita. H-Hindi pera ang habol ko sa'yo, maniwala ka—”“H’wag mo akong gawing tànga, Sofia! Rinig na rinig ng mismong tainga ko, ikaw mismo ang nagsabi na pareho lang kayo ng bodyguard na ‘to!” Huminga nang malalim ni Andrew at tumingin sa akin. “I'm sorry, Lucy. Naniwala sana ako sa'yo ng sinabi mong siya ang may kasalanan kung bakit may nangyari sa'yo noon…”Puno ng pagsisisi ang mga mata ni Andrew. Nasasaktan siyang hindi niya ako pinaniwalaan o nasasaktan ang pride niyang naniwala siya sa isang kasinungalingan na naging dahilan para maging tànga siya sa harap ng kar

LUCY'S POV[Warning: Explicit content]Napasinghap ako nang pumaibàbaw siya sa akin. Titig na titig ang kulay brown coffee niyang mata sa aking mga mata. “We can't?” may paninigurado niyang tanong. “Sigurado ka bang hindi p'wede? Na gusto mo akong tumigil sa ginagawa ko ngayon?” dagdag pa niyang tanong.Para akong nalulunod sa mga tingin niya at hindi ko kayang itanggi na gusto kong ipagpatuloy niya ang ginagawa niya sa akin.I want it… I want him…Ramdam ko ang pamumula ng aking mukha dahil sa aking naisip at agad akong nag-iwas ng tingin. Ngunit agad niyang hinawakan ang aking baba at muling pinaharap sa kaniya.“Sagutin mo ang tanong ko, Lucy. Gusto mo bang tumigil ako?” Malalim ang boses niya. Halata ang pagpipigil niya para lang respetuhin kung ano ang magiging desisyon ko.Kinagat ko ang aking ibabang labi bago umiling.“A-Ayaw ko,” nanginginig ang labing bulong ko.Pinagdikit niya ang noo naming dalawa. “Ayaw mong ituloy natin ‘to?” muli niyang tanong at pinatakan ng halik ang

LUCY'S POVUnti-unti kong iminulat ang mga mata ko nang maramdaman ko ang sinag ng araw na tumatama sa aking balat. Maliwanag na at mataas na ang sikat ng araw.Impit akong napadaíng nang subukan kong igalaw ang aking katawan. Pakiramdam ko ay maghapon akong nag exercise.Napalingon ako sa tabi ko at nando’n pa si Feron. Mahimbing siyang natutulog habang nakayakap ang isang braso niya sa aking bewang.Lahat ng nangyari kagabi ay sunod- sunod na bumalik sa akin. Para iyong along nilulunod ako sa labis-labis na detalye. Kung paano ako mahigpit na yumakap sa kaniya gamit ang aking mga braso at binti, kung paano ko iungól ang pangalan niya habang sarap na sarap ako at ang paglabas-pasok ng matigàs niyang—Namula ang pisngi ko sa mga imaheng nagsimulang kumalat sa aking isip…“Good morning, anong iniisip mo pagkagising na pagkagising?” nakangising tanong ni Feron sa akin at hinapit ako palapit sa kaniya. “Namumula ka hanggang leeg.”Dinampian niya ng halik ang aking pisngi hanggang bumaba