All Chapters of Pampered Wife of the Secret CEO: Chapter 81 - Chapter 90

LUCY'S POV“Papa,” tawag ko sa kaniya habang inaalalayan siyang makalabas sa may pintuan ng office. Bago na ang nagbabantay sa kaniya ngayon at hindi na ang masungit na pulis kahapon.“Ano na naman ang ginagawa mo rito? Hindi ba’t sinabihan na kita… na mas mainam kung hindi ka na muna dadalaw rito? Nasa'n ba ang asawa mo at hindi ka binabawalang pumunta rito?” tanong niya at saka tumingin sa paligid.Kahit malungkot ay may maliit na ngiti ang sumilay sa labi ko. Kinokonsidera na ni papa na asawa ko si Feron ngayon.Nakakatuwa lang na asawa na ang tawag niya kay Feron at hindi hamak na bodyguard lang. Excited na akong sabihin kay Feron ang tungkol dito.“Huwag kang ngingiti-ngiti riyan, tinatanong kita kung bakit hindi ka pinipigilang pumunta rito ng asawa mo. Hindi ba niya alam na inilalagay mo sa alanganin ang buhay mo?” Umiling siya at pinatunog pa ang dila.“Papa naman, naiintindihan ni Feron na gusto kitang dalawin dito kaya he just let me do what I want,” depensa ko nang may masi

LUCY'S POV“Anong I left you? Mahimbing ka pa kasing natutulog kanina. Ayaw ko namang gisingin ka dahil alam kong pagod ka rin. Tungkol naman kay Andrew, nagkita lang kami sa daan. Nag magandang loob lang siya para ihatid ako.”“Bakit hindi ka na lang nagpa-drive sa akin o kung inihatid ka ni Lhea kaninang umaga, dapat ay nagpasundo ka na lang din sa kaniya.”“Tulog ka pa nga. Ayaw kitang gisingin at istorbohin—”“Hindi ka istorbo sa akin, Lucy,” mabilis na putol niya sa akin. “Kahit may ginagawa ako, natutulog o kung ano pa man, sabihin mo kung kailangan mo ako dahil uunahin kita sa lahat.”Napangiti ako at tumango. “Alam ko naman ‘yon, pero kailangan mo rin namang magpahinga. Ayaw ko namang puro ako ang unahin mo kung may mga dapat ka ring gawin Huwag kang mag-alala, hindi naman porket hinatid ako ni Andrew ay may ibig ng sabihin ‘yon. Nagseselos ka ba?” pang-aasar ko.Umikot ang mga mata niya at hinapit ako sa bewang. “Kulang ang salitang selos para i- describe ang nararamdaman ko

LUCY'S POVNapapadalas ang pag-alis ni Feron, simula nang araw na tumawag sa kaniya ang Blu Grande Club ay hindi na siya nagkaroon ng maayos na pahinga.“Hindi mo naman ako kailangang samahan sa mga pupuntahan ko. Kasama ko naman si Lhea kaya hindi ka dapat mag-alala,” pigil ko sa kaniya nang kukunin na niya ang susi kahit kauuwi pa lang niya.“Kaya ko naman. Ihahatid nalang kita. Mas magiging panatag din ang loob ko kapag alam kong nakarating ka nang maayos doon. Alam mo namang palala nang palala ang mga nangyayari,” sambit niya at nauna nang lumabas ng bahay.Wala akong magawa kung hindi hayaan na lang siya sa gusto niya, kaysa mag-away pa kami. Mahirap na, lalo na at pareho na kaming walang tulog. Wala na rin kaming halos pahinga sa mga nangyayari.Nagpapasalamat pa rin naman ako dahil kahit nahihirapan siya ay pilit niya akong sinasamahan sa lahat ng pupuntahan ko at hindi siya pumapayag na tanggihan ko ang tulong niya, pero ramdam ko talaga na napapagod na siya. Kitang-kita ko ku

LUCY'S POVMarahan kong iminulat ang mga mata ko nang maramdaman ang sinag ng araw na tumatama sa aking balat. Agad kong kinapa ang kabilang banda ng kama at wala na roon si Feron. Mukhang maaga ulit siyang nagpunta sa Blub Grande Club para asikasuhin ang mga dapat niyang gawin, lalo na at hindi biro ang pinagdadaanan nito ngayon. Sabi niya ay may shortage raw ng supply dahil wala pa sila ulit makuhang supplier at nagkakaroon na rin ng pangit na rumors mula sa hindi naman kilalang mga tao. Kung hindi niya sana ginamit ang card noon ay hindi malalaman ng mga Venile na kaniya ang club na ‘yon at hindi siya magagawang sirain ng mga ito.Agad akong umiling para alisin ang pangit na mga nagsisimulang mabuo na naman sa isip ko. Gusto kong simulan ang araw na ‘to nang maayos. Hindi makakatulong sa problema ang gano'ng bagay, lalo na sa pagitan namin ni Feron. Kung ipagpapatuloy ko ang pag-iisip ng mga negative na bagay ay lalo lang bibigat ang atmosphere sa paligid. Mas nakakapagod ‘yon. Han

FERON'S POV“Sir! Wala po kayong pahintulot na pumasok sa kumpanya. Hintayin niyo muna ang tawag sa front desk bago po kayo pumasok—”Sinapak ko ang security guard na sinusubukan akong harangin at agad akong dumiretso sa elevator. Alam kong wala siyang alam o kinalaman sa nangyayari pero kailangan kong makita ang walang.hiya kong ama.Kulang ang salita, galit o inis sa nararamdaman ko ngayon. Gusto ko siyang murahin ng milyong beses para malaman niya kung gaano siya nakakaputang.ina.Hindi ko akalaing aabot siya sa ganoong bagay at aminado akong natatakot ako sa mga kaya pa niyang gawin sa mga susunod na araw.Paghinto pa lang ng elevator sa top floor ay hinanda ko na ang sarili ko sa mga p'wedeng sumalubong sa akin. Tulad ng inaasahan, tatlong lalaki ang agarang sumugod sa akin pagbukas pa lang ng pinto.“Ack!” Dumaíng ang isa sa kaliwa nang hilain ko ang kuwelyo niya at itulak ang mukha niya sa pader.Sinipa ko naman papasok sa pasarang elevator ang isa at hindi na ito nakatayo para