Semua Bab Pampered Wife of the Secret CEO: Bab 71 - Bab 80

LUCY'S POVMabilis na lumapit ang staff kay Feron at agad niyang kinuha ang card nito. “Ah! Okay po sir, sandali lang po.” Nakangiting umalis ang staff at naiwan na lang kaming apat.Isang mahinang tawa ang nanggaling kay Andrew at tuluyan nang humarap sa amin. “Limang milyon ay hindi birong halaga, Feron. Ngayon pa lang ay sabihin mo ng wala talagang laman ang card mo at hindi mo kayang bilhin ang hikaw bago pa mapahiya si Lucy. Isang bodyguard ka lang imposibleng mayro’n kang gano’ng halaga.”Tumawa rin ng sarkastiko si Feron. “Hindi ka magaling pumili ng babae, Mr. Hidalgo pero masyado mo namang ginagalingang manghula kung magkano ang pera ko.”Ngumisi si Andrew at namulsa. “Hindi naman ako nanghuhula, nagsasabi lang ako ng totoo. Ang isang tulad mo na wala namang maipagmamalaki ay imposibleng magkapagbayad ng limang milyong piso ng isang bagsakan—”“Okay na po sir, ito na po ang card niyo.” Naputol ang sasabihin ni Andrew ng bumalik na ang staff at nakangiting inabot sa amin ang

FERON'S POVSaglit na natigilan si Lucy sa kaniyang nalaman pero sandali lang iyon dahil muli siyang nagsalita. Bakas pa rin sa mukha niya ang pagtataka at pagkagulat.“Kaya pala hanggang ngayon ay hindi kilala kung sino ang faceless CEO ng Blu grande club dahil isa siyang bodyguard.” Pinagkrus niya ang kaniyang braso sa harap ng kaniyang dibdib at ngumisi.Nagliwanag ang mukha niya na parang proud na proud siya sa kaniyang sarili. Siguro ay may naisip na naman siya dahil sa nalaman niya tungkol sa akin.“Oo nga naman, sino ang makakatanggi sa isang Russ? Iniisip ko pa lang na malaman ng lahat na isang CEO ang bodyguard ko, alam kong kaiingitan ako ng lahat,” biro niya.“Hindi mo p’wedeng ipagkalat ang nalaman mo, Ms. Russ o magiging busy ang bodyguard mo sa ibang bagay. Baka ma-miss mo ang pogi at reliable mong asawa.” Sinabayan ko ang biro niya na agarang ikinapula ng buo niyang mukha na umabot pa hanggang tainga at leeg niya.Isa sa dahilan kung bakit gustong-gusto ko siyang inaasa

LUCY'S POV“Ang pamilyang Venile?” nagtataka kong tanong. “Bakit tayo pag iinitan ng mga Venile? Wala tayong ginagawang masama sa kanila. Mas nakatuon ang atensyon nila sa abroad. Bakit bigla na lang nilang pag iinitan ang mga kumpanyang nangunguna rito sa bansa?”“Hindi ko alam! Anong gagawin natin, Lucy? Nagsisimula nang magkagulo sa kumpanya. Kapag nagtuloy-tuloy ang ganito, magkakaroon ng major pull out ang mga investors natin at babagsak ang lahat ng pinaghirapan ni papa!”“Kumalma ka muna, Lhea. Mag-isip tayo ng plano. Baka may hindi lang napagkasunduan ang dalawang pamilya. Kung p’wede ay kausapin natin ang mga Venile tungkol dito,” suhestiyon ko habang hinahaplos ko ang likod niya.Umiling-iling siya. “Seryoso ang mga Venile. Imposibleng madadaan sa simpleng usapan ang nangyayari. Hindi santo si papa at alam mong may nangyayaring katiwalian sa loob ng kumpanya. Kapag lumabas ang totoo ay tuluyan nang babagsak ang Russ.”“Sigurado ka bang ang Venile ang may kagagawan?” Si Feron

LUCY'S POV“Papa!” Hindi na ako naghintay ng go signal mula sa bantay ni papa at agad ko siyang nilapitan para yakapin.Agad akong napahagulgol ng iyak ng maramdaman ko kung gaano siya kapayat. Hindi ganito ang kilala kong Leandro Russ.Suot niya ang maluwag na uniform tulad ng mga nasa katabing kulungan. Malayong-malayo iyon sa suits na plantsado na lagi niyang suot.Sinapo ko ang maninipis niyang pisngi at kita ko ang puyat at pagod sa mga mata niyang mas naging dahilan ng paglabas ng luha sa aking mga mata.Ang nakakatakot niyang aura ay wala na. Pakiramdam ko ay kalahati ng pagkatao ni papa ang nawala dahil sa nangyari.Mas lalong kumirot ang puso ko nang maramdaman ko ang mga palad niya na humaplos sa likuran ko.“Papa,” muli kong tawag sa kaniya gamit ang basag kong boses. Wala na akong pakialam kung pinagtitinginan na ako ng mga tao sa paligid.“Anong ginagawa mo rito? Alam mo na ba ang tungk sa balita? Alam kong kalat na sa lahat kung sino ang nagsimula nito, at hindi na lang

LUCY'S POV“Kumusta ang papa mo?” salubong sa akin ni Feron pagkapasok ko pa lang ng pintuan. Nakatayo siya sa gilid at halatang hinihintay ang pagdating ko.Hindi ko alam kung anong pumasok sa utak ko at imbis na sagutin ko agad ang tanong niya ay mas humakbang ako palapit sa kaniya Isinampay ko ang aking mga braso sa balikat niya at pinatong ang aking noo sa kaniyang dibdib.Rinig ko ang mahinahon na tibok ng puso niya. Napapikit ako na parang hinihele ako ng tunog na ‘yon. Somehow, his scent made me calm down. Just the sound of his breath is enough that I can finally say that I'm finally home. Malayo sa gulo ng kompanya, sa ingay ng media sa paligid, at sa masusungit na taong nagtatanong kung nasaan si papa.Yumakap ang matitigas na braso ni Feron sa akin. Animo'y pinoprotektahan niya ako sa lahat ng gulo at problemang kinakaharap namin.Mariin kong pinikit ang mga mata ko. Hinayaan kong kahit saglit ay makapagpahinga ang utak ko sa lahat.“Nagugutom ka ba? Maupo ka muna at ipagha