All Chapters of Breaking the Law with my Stepbrother, Attorney Justin Avery: Chapter 131 - Chapter 140

-Scarlet-Pagmulat ko ng mga mata, nasa hospital na ako. Wala na din ang anak ko. Kahit papaano, nakahinga ako ng maluwag dahil hindi na ako mahihirapan sa pagbubuntis ko at hindi na rin ako mamomroblema kung ano ang ipapagatas ko sa kanya paglabas niya.Ipinakulong ko si Bogart dahil sa ginawa niya sa akin. At noon ko lang din naisip na kapag nalaman ni Justin na hindi na ako buntis, baka iwanan niya na ako ng tuluyan. Baka talikuran na niya ako at kalimutan na ang utang na loob niya sa akin.Kaya naman nagpanggap akong buntis pa rin. Naglalagay ako ng unan sa tiyan ko upang mapaniwala siyang buntis pa rin ako sa tuwing magkikita kami at dadalawin niya ako. Nagpatuloy siya sa pagsuporta sa akin hanggang sa akala niya ay makapanganak na ako.Isang araw, nabalitaan kong umuwi ng probinsya si Tiya Nena dahil may kumuha daw sa kanya para mag-alaga ng bata. Si Tiya Nena ang naging nanay-nanayan ko at nag-alaga sa akin noong iniwan ako ng nanay ko at sumama sa iba.Binisita ko siya sa prob

-Hariette-“Yes, Justin. Nabuntis mo ako.” pag-uulit ko habang nakayuko. Ang mga daliri kong hindi mapakali ay nilalaro ang laylayan ng suot kong damit sa sobrang kaba. Tatlong pares ng mga mata ang nakatingin sa akin ngayon at naghihintay sa mga sasabihin ko.Ang kanina ko pa pinipigilang mga luha ay unti-unting pumatak. Hindi ko alam ngayon kung paano sasabihin sa kanila na nawawala ang anak ko.“Pero nasaan siya? Where’s my child, Hariette?” When I looked at Justin, I saw a storm of emotions in his eyes. Joy, confusion, disbelief, and a deep, trembling hope all tangled together.Hindi ako sumagot. Nilunok ko muna ang bara sa lalamunan ko at muling umiwas sa kanya ng tingin.“Hariette, anak. Nasaan ang apo ko?” si Daddy naman ngayon ang nagtanong.“Daddy, nawawala po ang anak ko.” at habang umiiyak, ikinuwento ko sa kanila ang lahat ng nangyari. Kung paanong nabuntis ako ni Justin noong gabing may nangyari sa amin, at wala siyang ideya na ako pala ang babaeng iyon.Sinabi ko rin na

-Hariette-“Oh my God! I can’t! Justin!” umiiyak na tinakpan ko ng mga kamay ang ulo ko bago ako pikit-matang tumalon mula sa kotse. Nagpagulong-gulong ako sa damuhan sa tabi ng kalsada habang sumisigaw ng malakas at paulit-ulit na tinatawag ang pangalan ng asawa ko.Ramdam na ramdam ko ang hapdi ng aking balat sa bawat pagtama nito sa lupa. Sa tingin ko ay nagkandapasa-pasa at puro gasgas na din ang buong katawan ko.Nang sa wakas ay huminto ako sa paggulong, napangiwi ako at dahan-dahang agad iniangat ang aking ulo at nilingon ang kotse ni Justin, pero nakita kong bumangga ito sa isang puno. “Justin!” malakas na sigaw ko. “Sh!t! Justin!” Ang itim na SUV naman ay nakita kong malayo na ang narating at tinigilan na ang kotse nang makitang bumangga ito.“Justin!” kahit mahilo-hilo pa ako at parang sasabog ang utak ko sa sobrang sakit, paika-ika akong lumapit sa kotse habang patingin-tingin sa paligid, umaasang makikita ko ang asawa ko na baka tumalon na bago pa man bumangga ang kanyan

-Hariette-At mas lalo pang lumakas ang pag-iyak niya. Masuyo kong hinawakan ang kanyang kamay at pinisil ito. “Mommy, I’m sorry. I’m really sorry, pero hindi namin ito sinasadya.”“I told you, I hate incest!” hinila niya ang kanyang kamay at tinakpan ang kanyang mukha habang humahagulgol.Hinintay ko muna siyang kumalma. Durog na durog ang puso ko habang pinapanood siyang umiyak. Hindi ko alam kung paano siya patatahanin. Kung paanong pagsuyo ang gagawin ko para mawala ang galit niya sa amin.Muling gumalaw ang kamay ko at humagod ito sa kanyang likod habang panay ang bulong ko ng ‘I’m sorry, mommy.’Nang sa wakas ay huminto siya sa pag-iyak at kumalma, siya naman ang humingi sa akin ng pasensya. “I’m so sorry, anak. Nabigla lang talaga ako. Masyadong akong nasaktan sa mga nangyari. Hindi ko talaga inakalang magiging mag-asawa ang mga anak ko. Pero nandito na ‘to. Wala na akong magagawa pa.”Gusto kong maiyak dahil sa wakas, tanggap na rin ni mommy ang relasyon namin. Hindi na namin

-Hariette-Bago pa man matapos ang operasyon ni Raprap, stable na ang kalagayan ni Justin at gising na rin siya. May bandage siya paikot sa ulo dahil sa pagkakabagsak ng kanyang ulo sa semento. Nagdugo lang ito at hindi naman daw siya napuruhan sabi ng doctor.Kasalukuyan kaming nasa labas ng operating room at hinihintay na lang na matapos ang operasyon ni Raprap.“Dad, ano ba kasing nangyari? Paanong nabaril si Raprap?” tanong ni Justin kay daddy habang nakaupo kami sa waiting area. Magkatabi kaming mag-asawa, at katabi naman ni Mommy si Tito Josh. Si Daddy ay hindi mapakali at kanina pa palakad-lakad sa harap namin.“Kasama namin ang mga pulis noong nagpunta kami sa bahay ng mga Vergara.” panimula ni daddy. “The gate was open. Pumasok ako kasunod ang Tito Josh nyo, at ilang mga pulis. I found out na bukas din ang pinto kaya pumasok na kami sa loob. And there we saw Raprap eating alone in the living room.”“Alone?” salubong ang kilay na tanong ko. “Nasaan si Scarlet? Sina Harold? Bak