All Chapters of Breaking the Law with my Stepbrother, Attorney Justin Avery: Chapter 151 - Chapter 160

-Hariette-Napaliyad ako nang bumaba pa ang mga labi ni Justin at huminto ito sa pagitan ng aking mga hita. Bago pa niya ibigay sa akin ang gusto ko, tumingin muna siya sa akin sa malamlam na mga mata.“I missed eating your sweet spot, baby.” he said, and then gave my wet c0re one long l!ck.“Oh my God!” napaung0l akong muli nang maramdaman ang pamilyar na sarap na bumalot sa aking buong katawan.I shut my eyes tightly, my fingers tangling in his thick, brown hair. Hinila ko ito habang paulit-ulit na binabanggit ang kanyang pangalan. When he grazed his teeth on my sensitive nub, a muffled cry escaped my lips.Napasinghap ako nang maramdaman ang lamig na nanunuot sa aking balat, dulot ng malamig na hanging ibinubugso ng aircon, pero ramdam ko din ang pag-iinit at ang pawis na nagsisimula nang mamuo sa aking noo at sa aking buong katawan.Mas lalo pang ibinuka ni Justin ang mga hita ko at nagsimulang sips!pin ang aking namamasa nang hiyas. “God, you’re so fcking wet.” he whispered and b

-Hariette-“Nanay, gusto ko ng tortang talong at saka hotdog.” sabi ni Raprap sa akin habang pababa kami ng hagdan. “Favorite breakfast ko po iyon. Laging niluluto sa akin ni mommy.”Saglit akong natigilan. Iyon ba ang palaging ipinapakain ni Scarlet sa kanya? “Anak, hotdog is not healthy. Hindi pwedeng iyon palagi ang kakainin mo ha.” I reminded him. Kailangan niyang kumain ng mga masusustansiyang pagkain lalo na ngayon na may sakit siya at nagpapagaling pa ng kanyang sugat.Nalungkot ako nang makita ko ang pagsimangot ni Raprap. Hindi ko naman masisisi si Scarlet na ganito ang ipinapakain niya sa anak ko. Wala siyang magandang trabaho noon at umaasa lang sa mga bigay ni Justin. Hindi ko rin alam kung paano ko babaguhin ang mga nakasanayang ipagawa ni Scarlet sa anak ko, at sa edad niyang anim na taon, hindi pa rin siya pumapasok sa school.“Anak, galit ka ba kay nanay?” tanong ko sa kanya nang makarating kami sa kusina. Binuhat ko siya at tinulungang umupo sa silya.Umiling siya,

-Justin-“Dad, I need to see Sergeant Cruz. Hindi ako maniniwalang wala na siya hangga’t hindi ko nakikita ang bangkay niya. I need to see him!” I told him, at patakbo akong bumaba ng hagdan.Pero napahinto ako nang makita ang maid na binubuksan ang pinto, at pinapasok ang dalawang pulis. “What do you want?” kunot ang noong tanong ko at agad na lumapit sa kanila.“Sir, pwede po ba namin kayong maimbitahan sa presinto? May mga katanungan lang po kami hinggil sa pagkamatay ni Ms. Scarlet dela Cruz.” sabi ng isang pulis.“Mga kasamahan ba kayo ni Sergeant Cruz?” napalingon kami kay daddy na nakababa na rin at seryoso ang mukha habang nakatingin sa kanila.“Opo, sir. Kasama po kami sa mga lumusob sa bahay ni Julio Santos kahapon at hinuli ang mga Vergara.” sagot naman ng isa. Tumango naman si daddy. “Sige, pwede niyong dalhin ang anak ko, pero sasama ako sa inyo.” sabi niya, bago niya ako inakbayan at sumunod kami sa mga pulis habang papalabas sila ng bahay.“Dad, you should call mom an

-Hariette-Alas otso na ng gabi, pero hindi pa rin umuuwi si Justin. Tapos na kaming kumain ng dinner ni Raprap, at nakatulog na din siya sa kuwarto niya pagkatapos ko siyang basahan ng paborito niyang ‘The Sleepy Little Bear.’Hindi ako mapakali habang palakad-lakad ako sa living room. Kanina ko pa tinatawagan ang asawa ko pero hindi siya sumasagot. Nagriring naman ang phone niya.Nagdesisyon akong tawagan si daddy, pero bigla akong nakarinig ng sasakyan na huminto sa harap ng bahay. Baka si Justin na ang dumating!Excited akong tumakbo patungo sa pinto at binuksan ito. Dahil madilim sa labas ng gate, hindi ko masyadong aninag ang kotse. Nagtaka ako nang biglang tumunog ang doorbell. Ibig sabihin, hindi ito si Justin dahil may sariling siyang susi sa gate.Dali-dali akong lumabas at sumilip sa labas ng gate. Nanlaki ang mga mata ko nang makita si Daddy Vaughn. Agad-agad kong binuksan ang bakal na pinto. “Daddy!” sinalubong ko siya ng mahigpit na yakap. Nang kumalas ako, tumingin ako

-Hariette-“Celeste, walang kasalanan ang asawa ko! Kung buhay lang ngayon si Scarlet, malalaman mo sa kanya ang totoo! Siya lang ang makakapagsabi kung ano talaga ang tunay na nangyari. Celeste, please!” hindi ko alam kung paano pa ako nakakapag-type ng reply sa kanya dahil sobrang nanginginig talaga ang mga daliri ko.Gusto ko pang dagdagan ang mga sinasabi ko sa kanya, pero hindi na kaya ng kamay ko, kaya nagdesisyon akong tawagan na lang siya pagkatapos kong isend ang huling chat ko.Hindi naman ako nabigo dahil sumagot naman siya. “Celeste, parang awa mo na. Walang kasalanan si Justin. Nag-agawan sila sa baril ni Scarlet. Aksidente ang nangyari!”Malakas na tawa lang ang isinagot niya sa akin. “Kahit aksidente ang nangyari, kasalanan pa rin ng asawa mo kung bakit namatay ang kapatid ko! Pagbabayaran niya ang ginawa niya! Hindi ako papayag na hindi siya makulong!”Halos hindi ko na siya makilala dahil ibang-iba na ang boses niya kumpara noong una kaming magkausap . Napakalambing n