All Chapters of Breaking the Law with my Stepbrother, Attorney Justin Avery: Chapter 141 - Chapter 150

-Justin-I just stared at her, my eyes emotionless. Parang hindi ako makapaniwala na ito ang babaeng nagligtas sa akin noon. Hindi ako makapaniwala na ilang taon din niyang nabilog ang ulo ko. Akala ko matalino ako dahil isa akong abogado at wala pa akong naipapatalong kaso, pero ngayon, alam ko nang may pagkab0b0 din pala ako dahil sa babaeng ito.“Scarlet, tell me. Paano napunta si Raprap sa’yo? Bakit ka nagpanggap na anak mo siya? Bakit ka nagsinungaling sa akin?” kuyom ang mga palad na tanong ko sa kanya.Nanlaki naman ang mga mata niya sa sunod-sunod na tanong ko. Pagkuwa’y umiling siya. “Justin…” katal ang boses na tinitigan niya ako. Nang salubungin ko ang kanyang mga mata, agad siyang nagbaba ng tingin.“Anong nangyari sa sarili mong anak, Scarlet? Sabihin mo, paano napunta sa’yo ang anak namin ni Hariette?” dagdag ko pa sa tanong ko. “Kung gusto mong makalaya dito, aminin mo na sa akin ang lahat. Patunayan mo na hindi mo kinidnap si Raprap. I promise, hindi kita idadamay sa m

-Justin-“No! With a criminal like you, you don’t deserve to become a mother!” naglakad na ako papunta sa pinto, pero bigla siyang humarang sa akin. Ang nakaposas niyang mga kamay ay biglang inihawak sa braso ko para pigilan ako sa pag-alis.“Please, kahit isang beses lang. Ito na ang huling beses na hihilingin kong makita ang anak ko. Gagawin ko ang lahat, ipakita mo lang siya sa akin. Kumusta ba siya? Nakaligtas ba siya sa pagbaril sa kanya?” biglang lumikot ang kanyang mga mata. “Please, Justin! Gusto kong makita ang anak ko!”“Gagawin mo ang lahat?” nakataas ang isang kilay na tanong ko.Sunod-sunod ang kanyang pagtango. “Oo. Para kay Raprap. Para makita ko siya kahit sa huling pagkakataon.”“Okay.” tinanggal ko ang mga kamay niya na nakahawak sa akin. “Sabihin mo sa akin kung saan nagtatago ang mga Vergara.”Mukhang alam na niyang iyon ang itatanong ko kaya agad siyang sumagot. “Sa dating bahay ni Julio Santos.” agad na pahayag niya. “Nandoon sila ngayon. Pinagpaplanuhan ang sus

-Justin-“Scarlet, huwag kang magsalita ng ganyan! Makakaligtas ka. Tatagan mo lang ang loob mo!” nang huminto ang stretcher, napatingin ako sa kuwartong nasa harap namin. Nakarating na kami sa operating room. “You have to save yourself para kay Raprap. Hahanapin ka niya.”“P-pero paano?” umiiyak na tanong niya. “P-paano kami magkikita kung… makukulong ako. Ang laki ng… kasalanan ko sa inyo. Sa inyong mag-asawa, at kay Raprap. Sa anak ko… Patawarin mo ako, Justin…”“Sshhh…” I tried to stop her. “Stop talking, Scarlet. Lalo lang makakasama sa’yo. Come on! The bullet needs to be taken out of your body para gumaling ka.”Pero umiling siya.“J-Justin, ramdam kong hindi na ako magtatagal. P-please, dalhin mo na ako sa anak ko, parang awa mo na…” kahit nahihirapan nang magsalita, pinipilit pa rin ni Scarlet na lakasan ang kanyang boses. “Gusto ko lang siyang yakapin at humingi ng tawad bago ako mawala. At kay Hariette… gusto kong marinig na… pinapatawad niya ako sa lahat ng mga kasalanang n

-Hariette-Isa lang ang sinagot ni Scarlet sa lahat ng mga tanong ng anak ko. “H-hindi ka pwedeng sumama sa akin, anak. Nagpapagaling ka pa. At saka bawal ang bata doon.” nag-angat ng tingin si Scarlet at nagtama ang mga paningin namin. “M-mula ngayon, si Mommy Hariette na ang mommy mo, okay? Siya na ang mag-aalaga sa’yo, ang kikiss sa’yo, ang… magbabasa ng bedtime stories para sa’yo.” sabi niya, at nagtuloy-tuloy ang pagdaloy ng kanyang mga luha.Napatingin naman sa akin si Raprap at biglang kumislap ang kanyang mga mata. “Really? Gustong-gusto ko siyang maging mommy!” pumalakpak pa ito.Lalo namang napahagulgol si Scarlet, at hindi ko na rin kinaya ang pagnginig ng mga labi ko, at ang impit kong pag-iyak habang pinapanood sila. “H-Hariette, patawarin mo ako sa lahat ng mga kasalanan ko. M-minahal ko si Raprap na… na parang tunay kong anak, at… nalulungkot ako na iiwan ko na siya. P-pero palagi niyang sinasabi na g-gusto ka daw niyang maging mommy dahil… mukha ka daw mabait. Please,

-Justin-And I told her everything. Kung paano niya ako tinutukan ng baril sa ulo ni Scarlet dahil gusto niyang makita ang anak namin, hanggang sa nag-agawan ng baril, at nang hindi sinasadyang pumutok ito, at sa kasamaang-palad ay siya ang tinamaan. And the worse, she’s now dead.Ang sabi ng doctor na nag-check sa kanya bago siya icremate, the bullet pierced one of her internal organs and completely shattered it. Iyon ang ikinamatay ni Scarlet. Kung nanatili lang sana ang bala sa kanyang tiyan, maaari pa itong makuha. Pwede pa siyang mailigtas.But God had other plans. That she was never meant to stay in this world.“Wala kang kasalanan, Justin.” mula akong niyakap ni Hariette. “Kung makakakalap tayo ng mga ebidensiya, at kung may mga nakakita sa nangyari, mapapawalang-sala ka. Alam kong hindi mo kasalanan ang pagkamatay niya.”“Sergeant Cruz saw it. He saw everything that happened.” I started explaining. “I’ll ask him to become my witness.”Tumango naman si Hariette. “At kung may cc