All Chapters of รักของฉัน กับหัวใจของเธอ: Chapter 11 - Chapter 20

จันทร์หอมลากผู้กองขุนเขาออกมาจากร้าน พร้อมกับถาม ซึ่งเขาก็ยอมตามมาโดยดี"มีอะไรคะผู้กอง เดี๋ยวแฟนคุณก็เข้าใจผิดหรอก "เธอหมายถึงแม่ค้าส้มตำคนสวย"เธอหึง ""จะหึงทำไม ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย"จันทร์หอมตอบเขาไป ขุนเขาเข้าประชิดตัวเธอ "แน่ใจ๊ .. แล้ววันนั้นล่ะมันเกิดอะไรขึ้น""ก็บอกแล้วไงว่า ทานให้หมามัน อีกอย่างฉันก็ผ่านมาเยอะ เพราะฉนั้นฉันไม่สนใจสักนิด"ในเมื่อเขาก็เข้าใจเธอผิดอยู่แล้วก็ให้มันผิดไป อีกอย่างพูดให้ตัวเองดูแย่เข้าไว้ เขาจะได้ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเธออีก เห็นเขาเงียบเธอจึงพูดต่อ"คุณก็น่าจะได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับฉันมาเยอะ เรื่องจริงทั้งนั้นแหละ แต่มีเรื่องหนึ่งที่ไม่ใช่ความจริงคือเรื่องท่านนายก อบต. คุณเข้าใจผิด ฉันเคารพท่านในฐานะเจ้านายเท่านั้น คุณจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่""พูดจบหรือยัง"เขาถาม"ทำไม""ก็ "ขุนเขาพูดแค่นั้นก็ดึงจันทร์หอมเข้ามาแนบกับอกแกร่งของเขาแล้วก็ฉกปากบางลงมาบดขยี้จูบปากเธอ มือหนึ่งล็อคท้ายทอยเธอไว้ อีกมือก็โอบเอวเธอไว้ บีบกระชับตัวเธอให้แนบชิดกับตัวเขามากยิ่งขึ้น นานเท่าไหร่ไม่รู้กว่าเขาจะถอนจูบจากเธอได้ จันทร์หอมอ่อนระทวยในอ้อมอกเขาหน้าแดงเ

"พี่... จันทร์ "วริษาเสียงดังมาแต่ไกล พร้อมวิ่งกระหืดกระหอบมาหาจันทร์หอมที่ลานจอดรถที่ศูนย์ อบต."หนูขอเป็นเพื่อนเจ้าสาวนะพี่จันทร์ "จันทร์หอมกลอกตา ทำไมข่าวรวดเร็วอย่างนี้นะ"รู้เรื่องจากไหนน่ะ "แทนที่จะตอบรับวริษา จันทร์หอมกลับเอ่ยถามวริษาแทน จะไม่ให้เธอสงสัยได้อย่างไรในเมื่อเรื่องที่ผู้กองขุนเขาให้ผู้ใหญ่ไปสู่ขอเธอมันเพิ่งจะเมื่อวานนี้เอง"ก็ ลุงแทนไทไงพี่จันทร์ นางเล่าให้ฟัง แหมแต่ว่าพี่จันทร์น่าจะเล่าให้หนูฟังบ้างนะพี่ ว่าพี่กับอีตาผู้กองหน้าดุนั่นไปแอบปิ๊งกันตอนไหน "วริษาต่อว่าจันทร์หอมแล้วก็พากันเดินเข้าไปในศูนย์ อบต."พี่ก็ไม่รู้จะเริ่มยังไง "จันทร์หอมตอบวริษาไป"เอาเถอะพี่จันทร์ จะยังไงก็แล้วแต่ พี่จันทร์มีความสุขหนูก็ดีใจ และยินดี แต่ว่าอย่าลืมนะหนูขอเป็นเพื่อนเจ้าสาวนะพี่"วริษาพูดกับจันทร์หอมด้วยเสียงร่าเริง"จ้า ๆ "เธอรับปากวริษาพลางคิดว่า ความสุขเหรอ เธอจะมีความสุขได้ยังไงในเมื่อเรื่องระหว่างเธอกับผู้กองขุนเขามันไม่ได้เกิดจากความรัก แต่มันเป็นอุบัติเหตุ เขาแค่ต้องการรับผิดชอบ เขาไม่ได้รักเธอเลยซักนิด"อ้าวหนูจันทร์ มาแต่เช้าเชียว"ท่านนายก อบต.เอ่ยทักเธอ"สวัสดีค

14 เมษายน วันนี้จันทร์หอมกับพรรคพวกนัดกันจะไปเที่ยวที่อ่างเก็บน้ำ ตุ๊ต๊ะกับจันทร์หอมเตรียมของกินไปด้วย สาย ๆ ต้อม แทน วริษาก็มาถึง เมื่อทำความเคารพป้าจำปาแล้วพวกเด็ก ๆก็เตรียมตัวจะไปที่อ่างเก็บน้ำกัน ในขณะที่กำลังจะออกเดินทางนั่นเอง ก็มีรถจี๊ป สองคันมาจอดที่หน้าบ้าน ผู้กองแทนไทก้าวลงมาจากรถคันหนึ่ง ส่วนอีกคันนั้นก็คือผู้กองขุนเขา ทั้งสองหนุ่มเดินเข้ามาในบ้านแทนไทยกมือไหว้ป้าจำปา เมื่อไหว้ป้าจำปาเสร็จแล้ว ผู้กองแทนไทก็เดินไปช่วยวริษาเก็บของ"ไปรถผมดีกว่าครับทุกคน"แทนไทเอ่ยขึ้น"นึกว่าลุงจะไม่มาแล้วซะอีกกำลังว่าจะไป ก่อนแล้วนะเนี่ย"วริษาพูดขึ้นอย่างงอน ๆ "ใจร้ายจัง แค่นี้ก็จะไม่รอ ต้องโทษไอ้ผู้กองขุนเขาเลยครับ ที่มันตื่นสาย ผมเลยต้องมาช้าเนี่ย"ใครบอกว่าตื่นสาย ยังไม่ได้นอนเลยต่างหากขุนเขาคิดในใจ แต่ขาก้าวเดินไปหาป้าจำปา "สวัสดีครับ"เขายกมือไหว้ว่าที่แม่ยาย "อ้าวคุณผู้กอง กลับมาเมื่อไหร่ล่ะ พระคุ้มครองเถอะจ้ะ""เมื่อคืนตอนดึก ๆ ครับ"เขาตอบป้าจำปาไป"จันทร์เอ้ย"ป้าจำปาเรียกจันทร์หอมที่กำลังยกกระติกใส่น้ำแข็งออกมาเพื่อเตรียมไว้สำหรับไปกินที่อ่างเก็บน้ำ"จ้า แม่""ผู้กองขุนเขา มา

แล้วในที่สุดจันทร์หอมก็น็อคจริง ๆ อย่างที่ทุกคนคาดการณ์ไว้ เธอหลับกลางอากาศเลยก็ว่าได้ วริษากับตุ๊ต๊ะจึงช่วยกันหามจันทร์หอมขึ้นไปนอนบนแคร่ไม้ไผ่ใกล้กับบริเวณที่พวกเธอตั้งวงกันอยู่ เผื่อเป็นอะไรไปจะได้อยู่ในสายตา"ปล่อยให้นอนสักพักละกัน ขืนพากลับไปสภาพนี้แม่ตกใจแน่ ๆ เลย"ตุ๊ต๊ะบอกกับทุกคน เมื่อไม่มีใครคัดค้านก็เลยตกลงตามนั้น .......ทางด้านผู้กองขุนเขา เมื่อพวกของจันทร์หอมกลับไปแล้ว เขาก็จำใจต้องมาส่งชะบาที่บ้าน แล้วก็รีบกลับทันที แม้ว่าชะบาจะพยายามรั้งเขาไว้แค่ใหนก็ตาม เขารีบตามพวกจันทร์หอมมาที่บ้านของเธอแต่ก็ไม่พบ จึงโทรหาผู้กองแทนไทถึงได้รู้ว่า ทุกคนอยู่ที่บ้านของวริษาจึงรีบตามไปเมื่อเขามาถึงก็พบว่าจันทร์หอมเมาหลับไปแล้ว"ทำไมจันทร์หอมมีสภาพแบบนี้ล่ะตุ๊ต๊ะ"ขุนเขาถามตุ๊ต๊ะ"โถ่ ผู้กองจะไม่ให้มีสภาพแบบนี้ได้ยังไงล่ะ เล่นกินไปซะเยอะขนาดนั้น ถ้าไม่น็อคน่ะสิเรื่องแปลก"ตุ๊ต๊ะบอกเขา ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย แทนไทเอ่ยถามเขาบ้าง"แล้วเอ็งล่ะ ไปส่งชะบามาเป็นไงบ้าง""ก็ไม่มีอะไร ข้าไปส่งเขาแล้ว ข้าก็รีบตามเอ็งมานี่แหละ""แล้วไปไงมาไง ชะบาถึงได้โผล่มาได้วะ ไม่ได้ข

ผู้กองขุนเขาพาจันทร์หอมกลับมาบ้าน เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะเธอใส่เสื้อผ้าเขามาเนื่องจากเมื่อคืนนี้ชุดที่จันทร์หอมใส่ยังไม่ได้ซัก มันทิ้งอยู่ในตะกร้าผ้าในห้องนอนของเขาทั้งชุดชั้นนอกชุดชั้นในเลย เขาจะพาจันทร์หอมไปไหว้พระขอพรกับพระอาจารย์ที่เขานับถือที่วัดป่าแห่งหนึ่งจันทร์หอมเป็นกังวลใจกลัวว่าแม่จะว่าเธอที่ทำตัวเหลวไหล แต่ป้าจำปาก็ไม่ว่าอะไร เพราะท่านเคลียส์กับท่านนายก อบต.แล้วตั้งแต่เมื่อคืน อีกอย่างท่านรู้ดีว่าผู้กองขุนเขาไม่ใช่คนไร้ความรับผิดชอบ ป้าจำปาจึงวางใจยอมให้จันทร์หอมไปกับผู้กองขุนเขาได้ ถึงแม้ท่านจะตระหนักดีว่า มันไม่เหมาะก็ตาม แต่ใหน ๆทั้งสองก็จะแต่งงานกันอยู่แล้วในเดือนหน้านี้ป้าจำปาถึงยอมผู้กองขุนเขาขับรถพาจันทร์หอมไปยังวัดป่าที่อยู่ต่างอำเภอ เพื่อจะไปไหว้นมัสการพระอาจารย์ที่เขานับถือ โดยปกติแล้วขุนเขาจะมาหาท่านทุกครั้งที่มีโอกาส ก่อนที่เขาจะออกไปปฏิบัติภาระกิจที่เสี่ยงอันตราย และในครั้งนี้ก็เช่นกัน เมื่อมาถึงวัดแล้วขุนเขาก็พาจันทร์หอมตรงไปยังกุฏิหลังหนึ่ง ที่ตั้งห่างออกไปจากกุฏิหลังอื่น ๆ"มากันแล้วเหรอผู้กอง ขึ้นมาเลย อาตมารออยู่"มีเสียงดังเล็ดลอดออกมาจากในกุฏิ ขุนเ