รักของฉัน กับหัวใจของเธอ

รักของฉัน กับหัวใจของเธอ

last updateآخر تحديث : 2025-11-18
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
27فصول
348وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เพราะความเข้าใจผิด จึงทำให้เขาเกลียดเธอ แต่พอความจริงปรากฎ เขากลับเปลี่ยนความรู้สึก

عرض المزيد

الفصل الأول

ตอนที่ 1 กลับบ้าน

จันทร์หอม แก้วการุณย์ เหงื่อไหลซึม จากการจัดบ้าน และทำความสะอาดห้องของเธอ บ้านหลังน้อยหลังนี้ เธอจากไปตั้งแต่จบชั้นมัธยมปลาย

10 ปีเต็ม ๆ ที่เธอจากบ้าน จากครอบครัวไป เพราะความจนคำเดียวทำให้เธอต้องไปดิ้นรนใช้ชีวิตในกรุงเทพ ฯ ทำงานส่งตัวเองเรียนจนจบปริญญาตรี และได้ทำงานในบริษัทที่มั่นคงแห่งหนึ่ง การงานกำลังก้าวหน้า แต่อนิจจา พ่อของเธอ เนื่องจากตรากตรำทำงานหนักทำให้ป่วยกระเสาะกระแสะอยู่ปีกว่าก็มาจากไป ทิ้งแม่กับน้องไว้ ทำให้เธอต้องลาออกจากงานเพื่อกลับมาดูแลแม่ซึ่งก็ชรามากแล้ว

"เฮ้อ เสร็จซะที "

จันทร์หอมรำพึงกับตัวเองพลางใช้หลังมือเช็ดหน้าผาก และเตรียมลงจากบ้านเพื่อเตรียมตัวไปวัด วันนี้ครบร้อยวันที่พ่อจากไป แม่กับเธอและน้อง จึงเตรียมอาหารคาวหวานไปถวายพระในตอนเช้า

เนื่องจากวัดอยู่ใกล้บ้านเธอกับแม่จึงเดินไป พอถึงวัด วันนี้เป็นวันพระพอดี จึงทำให้คนที่วัดเยอะเป็นพิเศษ ส่วนน้องชาย เนื่องจากเป็นคนหน่วยก้านดี มีฝีมือในทางศิลปะ หลวงตาเจ้าอาวาสจึงมักจะเรียกตัวไว้ใช้สอย วันนี้ก็เช่นกันเพราะเป็นวันพระทำให้ต้องมีพิธีรีตองมากจึงให้"ตุ๊ต๊ะ" หรือน้องชายของเธอมาช่วยจัดเตรียมพิธี

เมื่อถวายอาหารพระรับศีล รับพรเสร็จแล้วเธอกับแม่ก็เก็บของกลับบ้าน

เธอกลับมาอยู่บ้านได้เกือบสี่เดือนแล้ว จะว่าชินก็ชิน จะว่าไม่คุ้นก็ไม่เกินไป เพราะวิถีชีวิตที่บ้านของเรานั้น ช่างเรียบง่าย แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะล้าสมัยไปซะเลย เนื่องจากเทคโนโลยีต่าง ๆ เข้าถึงแล้ว มีอินเตอร์เน็ตให้เล่นโซเชียล และติดต่อกับเพื่อนฝูงที่กรุงเทพฯ ได้ ไม่ลำบากอะไร

แต่... ที่เธอไม่ชินเลยก็คือ..สายตา ของผู้คนในหมู่บ้าน และข่าวลือเกี่ยวกับตัวเธอ อาจจะเพราะ ไปใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ และประกอบกับการศึกษา การเจอะเจอผู้คนที่หลากหลาย เผชิญกับเล่ห์เหลี่ยมของคนรอบข้าง ทำให้ปัจจัยเหล่านั้นหล่อหล่อหลอมให้บุคลิกของจันทร์หอมแตกต่างจากสาวบ้าน ๆทั่วไป ดูผิวพรรณก็แตกต่างอาจจะเพราะรู้จักใช้เครื่องสำอางค์ และโลชั่นบำรุงผิว

อีกอย่างลักษณะการพูดจาของเธอก็ดูฉะฉานท่าทางฉลาดทันคน ตรงนี้แหละที่ทำให้ผู้คนมองว่าเธอแก่แดด และก้าวร้าว แต่เธอก็หาได้สนใจไม่ ด้วยเพราะการแต่งตัวที่ทันสมัย ใส่ยีนส์ และเสื้อผ้าตามแฟชั่น จึงเกิดเสียงกระซิบกระซาบ วิพากย์วิจารณ์ว่าเธอใจแตก เหลวแหลก และโดนผู้ชายทิ้ง จึงกลับมาอยูบ้าน

เฮ้อ!! นี่แหละหนอปากคน ยาวกว่าปากกา

"แม่ หนูว่าจะไปสมัครงานที่ อบต. เห็น ตุ๊ต๊ะ บอกว่าตำแหน่งธุรการว่างอยู่ ถึงจะเป็นอัตราจ้างก็ยังดี แม่ว่ายังไงจ๊ะ"เธอปรึกษาหารือกับแม่

"ก็แล้วแต่อิหล่า แม่ว่าก็ดีเหมือนกัน"

แม่ตอบเธอมา "ถ้าได้จริง ๆก็ดี หนูก็ยังได้ไปขายของช่วยแม่ที่#คลองถม ด้วย"

เพราะที่ทำการ อบต.ของหมู่บ้านเธออยู่ในบริเวณลานเอนกประสงค์ของหมู่บ้านจะมีตลาดนัดคลองถมทุกวันอังคารและวันศุกร์ แม่ของเธอจะเอาผักที่ปลูกเอง ไปขายมีรายได้อย่างดีเลยแหละ นอกนั้นก็ยังมีพวก หอม กระเทียม พริกแห้ง พริกป่น ข้าวคั่ว เป็นต้น

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
27 فصول
ตอนที่ 1 กลับบ้าน
จันทร์หอม แก้วการุณย์ เหงื่อไหลซึม จากการจัดบ้าน และทำความสะอาดห้องของเธอ บ้านหลังน้อยหลังนี้ เธอจากไปตั้งแต่จบชั้นมัธยมปลาย 10 ปีเต็ม ๆ ที่เธอจากบ้าน จากครอบครัวไป เพราะความจนคำเดียวทำให้เธอต้องไปดิ้นรนใช้ชีวิตในกรุงเทพ ฯ ทำงานส่งตัวเองเรียนจนจบปริญญาตรี และได้ทำงานในบริษัทที่มั่นคงแห่งหนึ่ง การงานกำลังก้าวหน้า แต่อนิจจา พ่อของเธอ เนื่องจากตรากตรำทำงานหนักทำให้ป่วยกระเสาะกระแสะอยู่ปีกว่าก็มาจากไป ทิ้งแม่กับน้องไว้ ทำให้เธอต้องลาออกจากงานเพื่อกลับมาดูแลแม่ซึ่งก็ชรามากแล้ว "เฮ้อ เสร็จซะที " จันทร์หอมรำพึงกับตัวเองพลางใช้หลังมือเช็ดหน้าผาก และเตรียมลงจากบ้านเพื่อเตรียมตัวไปวัด วันนี้ครบร้อยวันที่พ่อจากไป แม่กับเธอและน้อง จึงเตรียมอาหารคาวหวานไปถวายพระในตอนเช้า เนื่องจากวัดอยู่ใกล้บ้านเธอกับแม่จึงเดินไป พอถึงวัด วันนี้เป็นวันพระพอดี จึงทำให้คนที่วัดเยอะเป็นพิเศษ ส่วนน้องชาย เนื่องจากเป็นคนหน่วยก้านดี มีฝีมือในทางศิลปะ หลวงตาเจ้าอาวาสจึงมักจะเรียกตัวไว้ใช้สอย วันนี้ก็เช่นกันเพราะเป็นวันพระทำให้ต้องมีพิธีรีตองมากจึงให้"ตุ๊ต๊ะ" หรือน้องชายของเธอมาช่วยจัดเตรียมพิธี เมื่อถวายอาหาร
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2 สมัครงาน
พรุ่งนี้แล้วที่เธอจะไปสมัครงาน เธอจัดเตรียมเอกสารในการสมัครงานไว้แล้วก็สวดมนต์เข้านอนพร้อมอธิษฐาน "สาธุ ขอให้ลูกช้าง ลูกนก ลูกกาได้งานด้วยเถิด " " ตีห้าแล้ว รีบ ๆเตรียมตัวนะ เดี๋ยวแม่ให้น้องไปส่ง ได้ยินว่ามีคนมาสมัครหลายคนอยู่นะ เร็ว ๆเด้ออิหล่า มันจะไม่ทันเขา " เสียงแม่เร่งจันทร์หอมแต่เช้า เธอรีบลงมา และก็ชงกาแฟจากกาน้ำร้อนที่แม่ต้มเตรียมไว้ให้ "ฮื้อ ชื่นจาย.. "เธอสูดกลิ่นกาแฟเข้าปอด การทานกาแฟตอนเช้าเธอติดนิสัยมาจากตอนที่อยู่ กรุงเทพฯ "แม่ไม่ต้องห่วงเชื่อความสามารถของไอ้เรืองเถอะแม่ หนูได้งานแน่นอน " เธอคุยกับแม่พร้อมกับทำท่าทีทะเล้น แม่ได้แต่ส่ายหน้าให้กับความไม่รู้จักโตซักทีของเธอ พลางเร่งเธอให้ไว ๆ เจ็ดโมงเช้าแล้ว ณ ศูนย์ อบต. วันนี้เป็นวันที่เปิดรับสมัครงาน เป็นไปตามคาดคนมาสมัครงานเยอะจริง ๆ ตามที่คาด เธอตรงเข้าไปเข้าคิวรอกรอกใบสมัคร เธอได้คิวที่ 10 พอดี การสมัครงานเปิดให้ดำเนินการได้ ตอน แปดโมง แปดโมงแล้ว เจ้าหน้าที่มาแนะนำขั้นตอนการกรอกใบสมัคร และแจกใบสมัคร จันทร์หอม ส่งเอกสารทุกอย่างเสร็จสรรพ เจ้าหน้าที่แจ้งว่า หลังเที่ยงจะแจ้งผลการสมัคร และทำการสัมภาษณ์เลยหากทุกอย่า
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3 เริ่มงาน
วันนี้เริ่มงานวันแรก จันทร์หอม เตรียมตัวไปทำงาน เธอขับมอร์เตอร์ไซค์คันเก่งออกจากบ้านเนื่องจากที่ทำงานของเธอไม่ไกลเท่าไหร่ อีกอย่างถนนในชนบทไม่มีรถติดอย่างในเมือง ใช้เวลา 10 นาทีก็ถึง ที่นี่เริ่มงานแปดโมงครึ่ง เธอมาถึงศูนย์ อบต. ประมาณแปดโมง หากาแฟกิน ก็ได้เวลาเข้างานพอดี เธอเดินเข้าไปในศูนย์ เจอพนักงานธุรการใหม่ที่วันนั้นมาสมัครงานพร้อมกัน จันทร์หอมจำได้จึงเดินเข้าไปทักทาย "สวัสดีค่ะ" จันทร์หอมเลือกทักทายผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับน้องชายของเธอ "พี่ชื่อจันทร์หอมเรียกว่า จันทร์ ก็ได้ค่ะ น้องชื่ออะไรคะ" จันทร์หอมเอ่ย พร้อมถามชื่อ "หนูชื่อ วริษา เรียกษา ก็ได้จ้ะพี่จันทร์ พี่เป็นพี่สาวตุ๊ต๊ะ ใช่ไหมคะ หนูเป็นเพื่อนกับตุ๊ต๊ะจ้า " วริษาตอบและถามในประโยคเดียวกัน " ส่วนนี่ แทน และ ต้อม ค่ะเพื่อนหนูเอง" "ยินดีที่ได้รู้จักจ้า" จันทร์หอมยิ้มทักทาย "หวังว่าเราคงเป็นเพื่อนกันได้นะ อายุคงไม่ใช่อุปสรรคหรอกว่ามั้ย" สองหนุ่มรีบตอบพร้อมกัน "ไม่ใช่อุปสรรคเลยคร่า พี่สาว "จันทร์หอมได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะอย่างพอใจ "ดีเลยจะได้เมาท์มอยหอยสังข์ได้สะดวก อิอิ"เจ้านายของเ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4 เผชิญหน้า
วันนี้จันทร์หอมกับพรรคพวกก็มาช่วยงานที่บ้านท่านนายก อบต.เหมือนเคย "ตกลงท่านจะสู่ขวัญใครวะ"แทนเอ่ยถาม "นั่นดิ้ แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็คงรู้แหละว่าท่านจะสู่ขวัญใคร"ต้อมเอ่ยขึ้นมาบ้าง "แต่วันนี้รู้สึกคึกคักเป็นพิเศษนะว่ามั้ย" วริษาพูดพลางบุ้ยปากไปทางกลุ่มชายหนุ่มสี่ห้าคนที่กำลังช่วยกันยกโต๊ะอยู่ตรงลานหน้าบ้าน "แต่ละคนน่าเก็บมาทำพ่อของลูก อิอิ " วริษาพูดตาเป็นประกาย ทุกคนจึงมองไปทางนั้นพลางหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน จันทร์หอมก็ได้แต่ส่ายหน้าให้กับความทะเล้นของเด็ก ๆพวกนั้น โดยหารู้ไม่ว่ามีสายตาคู่หนึ่งมองมาอย่างไม่พอใจอย่างมากพลางพึมพำ"หน้าไม่อาย" แล้วเดินเข้าไปในบ้าน"จันทร์หอม เอ้ย " ป้านภาเรียกเธอ จันทร์หอมจึงวิ่งไปพลางขานรับ "ขา.. ป้าว่าไงคะ" "ช่วยไปหยิบผ้าปูโต๊ะหมู่บูชาในห้องเก็บของให้ป้าหน่อยจ้ะ ทางโน้น" ป้านภาชี้มือเข้าไปในตัวบ้าน เธอจึงเดินตามไปทางที่ป้านภาชี้ "เอาไงดีหว่า" จันทร์หอมเกาหัว เพราะมันมีสองห้องครั้นจะกลับไปถามป้านภาก็เกรงแกจะว่าใช้ไม่ดำไม่แดง เธอจึงเสี่ยงเปิดประตูที่ใกล้ตรงหน้าเธอที่สุด แอ๊ด .... เสียงเปิดประตูของจันทร์หอม ทำให้คนที่อยู่ในห้องนั้นลุกขึ้นจากเต
اقرأ المزيد
ตอนที่ 5 ถกเถียง
เช้าวันนี้ เธอตื่นแต่เช้า อาบน้ำแต่งตัว เพื่อไปช่วยงานที่บ้านของท่านนายก อบต. โดยเธอไปกับตุ๊ต๊ะ ส่วนเด็ก ๆ พวกนั้นนัดกันจะไปเจอที่บ้านงานเลย วันนี้จันทร์หอมใส่ผ้าถุง ที่ตัดสำเร็จสีเข้มใส่เสื้อลูกไม้สีขาว ดูเรียบร้อยแปลกตาไปอีกแบบ ส่วนตุ๊ต๊ะ ก็แต่งตัวเรียบร้อยแบบไปงานที่เป็นทางการทั่วไป แม่ของเธอก็ได้ฝากซองช่วยไปด้วยเพราะไม่สะดวกไปร่วมงาน ที่บ้านงาน พวกของจันทร์หอมมาถึงก็ช่วยกันเสิร์ฟน้ำ เสิร์ฟข้าว เก็บถ้วยจานชาม บ้างหั่นผัก สับมะละกอ ล้างผัก ก็สนุกสนานไปอีกแบบ งานนี้มีคนมาช่วยงานเยอะ เป็นงานหา ไม่ได้ว่าจ้าง จันทร์หอมรู้สึกปลื้มใจมากที่ประเพณีของอีสานบ้านเฮายังเหนียวแน่นแบบนี้ พิธีบายศรีสู่ขวัญจะเริ่มในเวลาเก้าโมงเช้า หมอธรรมเป็นคุณตาอายุราว ๆ เจ็ดสิบ แต่ยังแข็งแรงดีมาก เธอเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือ ตอนนี้เพิ่งเจ็ดโมงครึ่ง เมื่อจัดเตรียมของในงานเสร็จแล้วเธอจึงไปนั่งพักในครัว กลุ่มเพื่อน ๆก็อยู่ที่นั่นนอกจากนี้ก็ยังมีพวกพี่ ๆ ที่ทำงานที่ศูนย์อบต.มาช่วยงานกันหลายคน จึงคุ้นเคยสนิทสนมกันเป็นอย่างดี"พี่จันทร์ มา ๆ มานั่งนี่"ต้อมเรียกเธอพลางรินเบียร์ใส่แก้ว แล้วก็ยกมาให้เธอ"แก้เมื่อย"เข
اقرأ المزيد
ตอนที่ 6 ทำไม
เก้าโมงเช้าได้ฤกษ์สู่ขวัญแล้ว ขุนเขาเข้าไปนั่งต่อหน้าหมอสู่ขวัญ พนมมือ "ศรี ๆ มื้อนี่เป็นมื้อสันต์วันดี"หมอสู่ขวัญกล่าวคำบายศรีสู่ขวัญ แขกเหรื่อเริ่มทยอยเข้ามาในงาน ผ่านไปสักพักพิธีการก็เสร็จสิ้น ต่อไปก็เป็นช่วงผูกแขน (ผูกข้อมือ โดยใช้สายสิญจ์ที่เตรียมไว้) พวกผู่เฒ่าผู้แก่ก็ทยอยเข้ามาผูกแขนให้ผู้กองหนุ่ม ท่านนายก อบต.ก็ยิ้มเบิกบานผู้คนเริ่มจะซาลงจากการมาผูกแขนให้ผู้กองขุนเขาแล้ว ก็ถึงคิวของลูกน้องของท่านนายก อบต. รวมถึงพวกจันทร์หอมด้วย "พี่จันทร์ ป้ะไปผูกแขนลูกท่าน กันเถอะ"วริษาเอ่ยชวน พลางมาลากเธอไปด้วย"พี่ว่าจะไม่ผูกล่ะ"จันทร์หอมปฎิเสธ "อื้อ ตามใจ งั้นหนูไปผูกละนะ"วริษาเดินเข้าไปผูกแขนให้ผู้กองขุนเขา เมื่อเสร็จแล้วเธอก็เดินออกมา แต่พอดีท่านนายก อบต. เรียกไว้"ไปเรียกหนูจันทร์มาให้ลุงหน่อย" ท่านบอกกับวริษาแต่คำนั้นทำให้คนบางคนหูผึ่งและเพิ่มความไม่พอใจในตัว จันทร์หอมมากขึ้น วริษาจึงเดินไปตามจันทร์หอมมา"พี่จันทร์ เจ้านายเรียก" จันทร์หอมจึงเดินตามวริษาเข้าไปตรงบริเวณที่ทำพิธีบายศรีสู่ขวัญ เธอคลานเข่าเข้ามา "ผูกแขนให้พี่เขาหน่อยสิหนูจันทร์"ท่านนายก อบต.บอกกับจันทร์หอม พลาง
اقرأ المزيد
ตอนที่ 7 คิดมาก
"กลับมาแล้วบ่ อิหล่า"แม่ของเธอถามหลังจากที่เธอเดินเข้ามาในบ้าน "ไผมาส่งล่ะหล่า""คนที่ศูนย์ อบต. จ้ะแม่ " เธอบอกแม่ของเธออกไป แต่ไม่บอกความจริงว่าใครมาส่งเธอ"ตุ๊ต๊ะ กลับก่อนทำไมไม่บอกพี่"เธอหันไปถามน้องชาย "ก็บอกยัยษาไว้แล้ว มันไม่ได้บอกพี่เหรอ""บอกตอนจะกลับแล้ว""ก็หลวงตาน่ะสิพี่จันทร์ จะพิมพ์ซองผ้าป่า ท่านเลยให้เด็กโทรตามผม เอาไปพิมพ์ให้" ตุ๊ต๊ะบอกเหตุผลกับพี่สาว จากนั้นก็หันไปดูทีวีต่อ"อื้อ ถ้างั้นหนูอาบน้ำนอนก่อนนะแม่ ราตรีสวัสดิ์จ้ะแม่"จันทร์หอมบอกแม่กับน้องแล้วก็ขึ้นไปนอนหลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว จันทร์หอมก็มานอนกระสับกระส่ายบนเตียง เรื่องข่าวลือระหว่างเธอ กับท่านนายก อบต. มีหรือเธอจะไม่รู้ เธอไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น แต่เธอคิดว่า ไม่จำเป็นต้องไปอธิบาย หรือแก้ข่าว เพราะมันไม่ใช่ความจริง เธอคิดว่าสักวันความจริงมันจะปรากฏออกมาเอง แต่คราวนี้เห็นทีว่าเธอคงคิดผิดเรื่องระหว่างเธอกับท่าน นายก อบต.มันไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิด ท่านก็แค่เอ็นดูเธอในฐานะลูกน้อง และอีกอย่างจันทร์หอมก็ทำงานไม่เคยให้ท่านต้องกังวลใจ ท่านไม่เคยแสดงท่าทีในเชิงชู้สาวกับเธอเลย จันทร์หอมก็ระวังในเรื
اقرأ المزيد
ตอนที่ 8 ปะทะคารม
"กระผม ร้อยเอกขุนเขา อนันต์ชัย รายงานตัวครับท่าน"ผู้กองขุนเขา ทำความเคารพผู้บังคับบัญชา"ยินดีต้อนรับ ผู้กอง เรายินดีมากเลยที่ได้ฝีมือระดับพระกาฬ อย่างคุณมาร่วมทีม ผู้ร้ายคงต้องคิดหนักหน่อยล่ะเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับคุณ"วันนี้ผู้กองขุนเขาได้เข้ามารายงานตัวที่หน่วยการได้กลับมาประจำการที่บ้านเกิดครานี้เรื่องงานเขาไม่ได้หนักใจแม้แต่น้อย ที่เขาหนักใจคือเรื่องพ่อของเขากับแม่จันทร์หอมมากกว่า อีกอย่างคือมันเหมือนมีอะไรบางอย่างในใจของเขา เกี่ยวกับแม่คนนั้น มันมีแต่จะคอยคิดถึงใบหน้าที่น้ำตาคลอของเธอ ในวันที่เขาไปส่งเธอในวันนั้นอยู่ร่ำไป เขาก็ได้แต่คิดปลอบใจตัวเองว่า เป็นเพราะเขาเกลียดเธอจึงทำให้เขามักจะนึกถึงเธออยู่บ่อย ๆ ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร และเขาได้ตั้งปนิธานเอาไว้ว่า เรื่องพ่อของเขากับจันทร์หอมเขาจะขัดขวางให้ถึงที่สุด ไม่ว่าจะใช้วิธีใด ๆ ก็ตาม"พี่จันทร์เร็ว ๆ ขึ้นรถ"วริษาตะโกนพลางกวักมือเรียกเธอ จันทร์หอมจึงเร่งฝีเท้าเดินไปทางวริษาที่ยืนอยู่ข้างปิคอัพสี่ประตูสีดำ ยี่ห้อยอดนิยมคันหนึ่ง"น่ารักจังวันนี้" เธอทักวริษา วันนี้วริษาใส่เสื้อแขนตุ๊กตาสีชมพูเอาชายเสื้อทับในกางเกงยีนส์ขาดทรงเดพ ท
اقرأ المزيد
ตอนที่ 9 ปีใหม่
วริษาขี่มอร์'ไซค์กลับจากตลาด แต่น้ำมันรถหมด จึงเข็นรถไปตามข้างทางเอี๊ยดดด.. เสียงล้อรถบดพื้นถนนที่เกิดจากการเบรกกะทันหัน"รถเป็นอะไรครับคนสวย"ผู้กองแทนไทลดกระจกลง พลางชะโงกหน้าออกมามอง เขาจำได้ว่าเป็นวริษา สาวน้อยหน้าสวยที่เขาเจอในวันงานสู่ขวัญเพื่อนรักเขานั่นเอง"ไม่รู้เหมือนกันค่ะ น่าจะน้ำมันหมด"วริษาตอบเขาไปพลางทำหน้าเซ็ง ๆ เธอก้ม ๆ เงย ๆ ก่อนจะเข็นรถไปช้า ๆ"นี่คุณ หยุดก่อน เดี๋ยวผมช่วยดู"วริษาจึงหยุด ผู้กองแทนไท เปิดประตูรถลงมาและเข้าไปดูรถให้เธอ"น้ำมันหมดจริง ๆ ด้วยเกลี้ยงถังเลย"เขาพูดพลางปิดเบาะรถ มอร์'ไซค์ลง"ขี่เป็นอย่างเดียวจริง ๆ"เขาพึมพำเบา ๆ ส่งผลให้วริษาหน้าบึ้ง"เรื่องของหนู ลุงไม่กี่ยว"วริษาตอบไปอย่างไม่พอใจ"นี่ลุง ลุงเป็นทหาร น่าจะให้ความช่วยเหลือประชาชนนะ ไม่ใช่มาว่ากันแบบนี้"เธอว่าเขาบ้าง"ก็กำลังจะช่วยอยู่นี่ไงล่ะ มีปั๊มอยู่แถวนี้ไหม""มีค่ะ ทางเข้าหมู่บ้าน น่าจะอีกสัก สามกิโลได้"เธอตอบเขา ผู้กองแทนไทจึงหันไปบอกกับพล ฯทหารที่นั่งรถมากับเขา ให้มาขี่ 'มอร์ ไซค์ของวริษา และจับท้ายรถของเขาลากไปให้ถึงปั๊ม และก็ผายมือเชิญวริษาขึ้นรถเขา"เชิญครับ "วริษาจึงก้า
اقرأ المزيد
ตอนที่ 10 ความจริง
"มันไม่ใช่ อย่างที่คุณ หรือทุกคนคิด"เสียงของเธอยังคงก้องอยู่ในหัวของเขา ถ้าไม่ใช่อย่างที่คิดแล้วท่าทางพ่อของเขา แล้วคำพูดที่พ่อบอกกับหมอทำขวัญเรื่องงานแต่งล่ะ ใหนจะข่าวที่เขาได้มาอีก และที่สำคัญ ขนาดวันส่งท้ายปีพ่อยังไปหาแม่นั่นเลย ความจริงมันคืออะไรกันแน่ ขุนเขาได้แต่คิดเรื่องนี้ซ้ำไปซ้ำมา ที่จริงแล้ว เขาจะไม่ขัดขวางเลยหากพ่อของเขาจะหาคนมาดูแลหรือต้องการแต่งงานใหม่ ถ้าหากผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนที่อายุคราวลูกอย่างแม่จันทร์หอมนั่น ตั้งแต่แม่ของเขาเสียชีวิตเมื่อสิบปีที่แล้วพ่อของเขาก็ไม่เคยมีท่าทีว่าอยากจะแต่งงานใหม่เลย จนกระทั่งมาเจอแม่นี่ ขุนเขายิ่งคิดก็ยิ่งสับสน เขารู้สึกเกลียด แต่ในขณะเดียวกันก็อยากจะเจอหน้าเธอ เขาเป็นอะไรกันแน่ขุนเขาหันไปมองผ้าคลุมไหล่สีหวานที่จันทร์หอมนำมาคลุมให้เขาในวันส่งท้ายปี เขาหยิบมันขึ้นมา กลิ่นของมันทำให้เขานึกถึงวันที่เขาจูบเธอ"เฮ้ เอ็งน่ะ มานี่ซิ"ขุนเขาตะโกนเรียก พลทหารนายหนึ่ง"ครับผู้กอง""นั่งลง"เขาบอกให้ลูกน้องนั่งลงที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ตอนพักกลางวัน ซึ่งเขากำลังกินข้าวอยู่"เคยเกลียดผู้หญิงคนหนึ่งมาก ๆ ไหม"เขาเอ่ยปากถามลูกน้อง "เคยครับ""
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status