Semua Bab ลีลารักของหมอหญิงช่างเร่าร้อน : Bab 61 - Bab 69

ตอนพิเศษ (จบ) แม้จะมึนงงจนอยากให้เขาอุ้มนางขึ้นจากท่วงท่าห้อยหัว แต่หลังถูกดูดเม้มรุกไล่จนเคลิบเคลิ้มเสียวซ่านไปถึงจิตวิญญาณ ร่างกึ่งเปลือยย่อมลืมสิ้นถึงความตั้งใจแรกเริ่มอยากตะเกียกตะกายไปให้ถึงฝั่งฝันสักทีซ่งอี้หนิงมองสามีหนุ่มที่จับจ้องโหนกนูนสามเหลี่ยมกับร่องดอกไม้ฉ่ำน้ำของนางตาเป็นมันด้วยความรู้สึกอยากถูกเติมเต็มในร่องอุ่นจนแทบอยากจับร่างใหญ่มาสอดใส่กระแทกเสียเองนางแอ่นร่อนเอวขึ้นเล็กน้อยเพื่อยั่วยวนขณะอ๋องหนุ่มพยายามหักห้ามใจไม่คล้อยตามร่องสีแดงของน้องหญิงน่ากระแทกมากชายหนุ่มคิดพร้อมกลืนน้ำลายลงคอพลางพ่นลมหายใจแต่ยังไม่ยอมขยับซ่งอี้หนิงซ่านกระเส่าจนหงุดหงิดเมื่อเห็นว่าสามีเอาแต่ยืนนิ่งเฉยจึงใช้มือไต่ขาของเขาเพื่อชะโงกตัวเองขึ้นมาจากนั้นจึงอาศัยจังหวะที่เขาไม่ทันตั้งตัวบดสะโพกเพื่อให้เนินโหนกแนบชิดกับลำเอ็นมากที่สุดก่อนจะค่อยๆ ขยับถูไถช้าๆแล้วเร่งจังหวะขึ้น“ชุดของข้าไม่งดงามหรือ เหตุใดวันนี้ท่านพี่ไม่สนใจ”ชุด? เส้นเชือกที่ไม่ได้ความพวกนี้ยังเรียกว่าชุดได้

ตอนที่หนึ่ง  ของดีเช่นนี้ข้าจะพลาดได้อย่างไรสตรีหรือ? อืม...งามมากเสียด้วย แต่...นางไม่ควรอยู่ตามลำพังในสถานที่เช่นนี้ใบหน้าคมเข้มที่มีร่องรอยบาดแผลจางๆ ใช้สายตาสะท้อนความระแวดระวังมองทุกฝีก้าวของหญิงสาวที่เดินออกมาต้อนรับด้วยกลิ่นสุราอุ่นเอวคอดของนางช่างเล็กบางตัดกับสะโพกกลมกลึงที่โยกซ้ายขวายามก้าวเดินช่างชวนให้เผลอมองตามไป๋เมิ่งอิงช้อนแววตาอ่อนหวานราวหยาดน้ำผึ้งพยายามมองสะกดเหยื่อที่อาจไม่ได้ล่าโดยง่ายอย่างเช่นเจ้าของโรงเตี๊ยมคนก่อนหน้าผู้ยังนอนหายใจรวยรินอยู่ด้านในแน่นอนว่านางมิใช่เจ้าของสถานที่แห่งนี้ เป็นเพียงปีศาจที่ผ่านทางมา แต่นางต้องแสดงการเป็นเจ้าของโรงเตี๊ยมที่ดีเพื่อให้ผู้มาใหม่วางใจแล้วยอมควักท่อนกายออกมาให้จงได้“นายท่านเดินทางมาอย่างเหน็ดเหนื่อย คงกระหายมากแล้ว นั่งลงพักก่อนเถิด ข้าช่วยรินสุราให้นะเจ้าคะ”มือใหญ่กดด้ามกระบี่ที่เอวเบาๆ ดวงตาคมกริบจับจ้องมือบางอย่างระแวดระวังคล้ายพร้อมจะฟันร่างบางใ

ตอนที่สาม ของใหญ่และแข็งแรงช่างดีเช่นนี้ ไม่นานปีศาจสาวก็รู้สึกเสียดเสียวจนสุดจะกลั้นต้องเกร็งท้อง บิดกาย จิกขา ภายในตอดรัดถี่รัว“อื้อออ...เสียวว...ซี้ดดด...”แม่ทัพหนุ่มที่ใกล้จะจะพบพานความสุขสันต์ล่องลอยกลับโดนบีบรัดตอดถี่จนแท่งกายแทบแหลกเอวสอบจึงไม่รอช้าถอนท่อนปูดโปนออกก่อนจะสวนอัดกระแทกกลับเข้าไปใหม่อย่างแรงจนขาโต๊ะโยกเอียงแทบล้มลง“โอ๊ะ! โต๊ะจะพังแล้ว”แม่ทัพหนุ่มย่อมไม่ใส่ใจเสียงที่ร้องเตือนออกมา เขายังคงมุ่งมั่นโยกเข้าโยกออกจนสุดท้ายโต๊ะอาหารที่สั่นสะเทือนก็ทนไม่ไหวล้มครืนลงไปกับพื้นพร้อมน้ำเหนียวสีขาวที่ถูกพ่นใส่ในโพรงถ้ำจนปีศาจสาวรู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนข้นเหนียวซึ่งไหลเข้ามาจนล้นร่อง“อ้า...ดียิ่ง”เสียงแห่งความสุขสมเอ่ยดังพร้อมกับมือแข็งแรงที่โอบเอวบางเอาไว้ ไป๋เมิ่งอิงจึงไม่ได้ล้มไปพร้อมกับโต๊ะปีศาจสาวยืนหอบหายใจทั้งแท่งกายที่ยังค้างคาพลางคิดด้วยความอิ่มเอมโชคดียิ่งที่ได้ลิ้มรสพลังหยางที่แข็งแกร่งเช่

ตอนที่ห้า นี่คงเป็นแค่ฝันตื่นหนึ่งเท่านั้นเซียวหยวนซานย่อมไม่รู้ความคิดภายในใจของอีกฝ่าย เขาเพียงเสร็จสมสุขสันต์อย่างต่อเนื่องหลายครั้งหลายคราวทว่าความต้องการยังคงล้นเปี่ยมไม่จางหายแม่ทัพหนุ่มจึงยังคงมุ่งมั่นโยกร่างปล่อยลาวาอุ่นร้อนเข้าไปในร่องกลีบสีหวานด้วยแรงจ้วงโจนอันหนักหน่วงตลอดทั้งคืนเดิมทีเขาคิดว่านางเป็นเพียงสตรีบอบบางย่อมต้องว่าง่ายคล้อยตามและอาจหมดแรงเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้นแต่ผ่านไปหลายคราแล้วนางกลับสู้ไม่มีถอยทั้งยังตอบสนองได้อย่างดีไม่มีแผ่วหากเขาพลั้งเผลอหลับตา นางถึงขั้นขึ้นขย่มอย่างเริงร่าราวกำลังกำชัยชนะเหนือเขานั่นย่อมทำให้แม่ทัพหนุ่มไม่อาจยอมแพ้ได้แต่สรรหาท่วงท่าสารพัดเพื่อกลั่นแกล้งรังแกนางให้อ่อนแรงแม้ทุกคราที่ถอดถอนอาวุธแกร่งออกมาจากร่องรูบวมแดง เซียวหยวนซานจะรู้สึกว่าเลือดลมปั่นป่วนเรี่ยวแรงเหือดหายคล้ายถูกสูบออกไปจากกายแต่แม่ทัพเซียวย่อมไม่คิดมากด้วยเป็นธรรมดาสำหรับการเสพสมซึ่งต้องเหน็ดเหนื่อยแรงกายอยู่บ้างทั้งเขายังมั่นใจในความแข็งแกร่งข

ตอนที่เจ็ด อย่ามัวถามได้หรือไม่ไป๋เมิ่งอิงรอเวลาจนพวกเขาเริ่มแยกย้ายกระจายตัวจึงส่งสายตาและรอยยิ้มสื่อความหมายแล้วทำทีเดินกระย่องกระแย่งเพื่อลุกไปข้างหลังอย่างเงียบๆไม่ทันไรมือหนาจึงก้าวเข้าช่วยพยุง“เจ้าจะไปที่ใดหรือ?”“เอ่อ...ข้าอยากถ่ายเบาเจ้าค่ะ” ใบหน้าหวานก้มลงด้วยความขัดเขินซึ่งอิ๋งซ่านฮัวย่อมเข้าใจดีจึงเพียงพยุงนางเดินไปส่งยังพงหญ้าแล้วหันหลังยืนรอ“ว้าย!”เสียงตื่นตระหนกเรียกให้ชายหนุ่มพุ่งตัวเข้าไปใกล้แต่ภาพที่เห็นมีเพียงร่างบางที่ยืนเปลือยช่วงล่างจนเห็นเนินโหนกนูนอย่างชัดเจนไป๋เมิ่งอิงแสร้งลนลานแต่ยิ่งมากลับกลายเป็นแม้แต่เสื้อด้านบนก็หลุดลุ่ยไปด้วยจนเห็นความอวบอิ่มผลุบๆ โผล่ๆใบหน้าที่มีน้ำตาคลอเงยขึ้นอย่างขอความช่วยเหลือทั้งยังเซด้วยไม่อาจยืนตรงได้อีกอิ๋งซ่านฮัวไม่อาจคิดมากได้แต่ปราดเข้าไปรับร่างบางมาอยู่ในอ้อมแขนเป็นจังหวะให้ปีศาจสาวยั่วยวนด้วยทรวงอวบหยุ่นที่ถูไถไปกับเรียวแขนไป๋เมิ่งอิงเงยหน้าสบสายตาที่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็