LOGINนิยายชุดลีลารัก ประกอบด้วยนิยายสามเรื่อง ได้แก่ ลีลารักของหมอหญิงช่างเร่าร้อน หมอหญิงซึ่งจู่ๆก็โผล่มากลางเมืองที่สู้รบกันอย่างหนัก จึงจำต้องใช้การรักษาเพื่อช่วยชีวิตผู้คน แต่ลีลาการรักษาของนางจำต้องมาพร้อมกับลีลารักเร่าร้อนกว่าจะหายได้แต่ละคนจึงเหน็ดเหนื่อยแทบขาดใจ ลีลารักของคุณหนูใหญ่ช่างลวงล่อ โดย มาวิญญา คุณหนูใหญ่ซึ่งต้องแบกภาระของสกุลต้องหาทางรอดด้วยการล่อลวงหมิงอ๋องเพื่อเกาะขาทองคำไม่คิดว่าเขาจะเอาแต่กินดุกินจุอยู่แต่กับนางสองหนุ่มสาวกลั่นแกล้งกันไปเล้าโลมกันมาสุดท้ายจบลงด้วยน้ำกามาที่ท่วมนองทุกคราหากย้อนกลับไปได้ยังเปลี่ยนใจทันหรือไม่? ลีลารักของปีศาจร้ายช่างเย้ายวน จู่ ๆ ก็กลายเป็น ปีศาจกระหายสวาท ทว่ากลับเป็นเพียงปีศาจอ่อนหัดที่ไม่รู้จักแม้แต่จะ "ล่าเหยื่อ" อย่างถูกวิธี แต่ถ้าเรื่องความเย้ายวนล่ะก็ นางมั่นใจว่าไม่แพ้ผู้ใดในใต้หล้า เหตุไฉนเหยื่อแต่ละรายกลับมุ่งกลั่นแกล้ง รังแกนาง หรือจะเป็นด้วยเสน่ห์อันน่าหลงใหลเกินต้านทานของนาง ขอฝากเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ มาวิญญา
View Moreลีลารักของหมอหญิงช่างเร่าร้อน โดยมาวิญญา
หมอหญิงซึ่งจู่ๆก็โผล่มากลางเมืองที่สู้รบกันอย่างหนัก จึงจำต้องใช้การรักษาเพื่อช่วยชีวิตผู้คน แต่ลีลาการรักษาของนางจำต้องมาพร้อมกับลีลารักเร่าร้อนกว่าจะหายได้แต่ละคนจึงเหน็ดเหนื่อยแทบขาดใจ
---------------------------------------
นิยายที่มีแต่ความสุขสันต์หฤหรรษ์ไปกับลีลาการรักษาแสนเร่าร้อน
แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง โดยเน้นฉากNC ฟินแซ่บและเนื้อเรื่องพอประมาณ
ขอไม่ดราม่าเรื่องการรักษาว่าสมจริงไหมนะคะ
มีฉาก3P เหมาะสำหรับนักอ่านซึ่งอายุเกิน18ปีขึ้นไป
ชื่อคน ชื่อสถานที่ ไม่มีอยู่จริง สถานการณ์ต่างๆ ล้วนเป็นเรื่องสมมติจากจินตนาการ
หากชื่นชอบ กดหัวใจ กดเก็บเข้าชั้น หรือคอมเมนต์ให้ไรต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ
ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่ส่งให้ค่ะ
แนะนำตัวละคร
*หลินหยุนซี หมอหญิงซึ่งทะลุมิติมาในเมืองที่มีแต่การสู้รบ
*ติงชาง เจ้าเมืองหรงเฉิง
*มู่หยาง แม่ทัพใหญ่ซึ่งคอยปกป้องเมือง
*เหอคุน รองแม่ทัพคู่ใจของมู่หยาง
*หมอเมิ่ง หมอใหญ่ประจำโรงรักษา
บทนำ
“เดี๋ยวๆๆ ข้าเป็นหมอ มิใช่สตรีบำเรอกาม ปล่อยข้านะ” หลินหยุนซีพยายามรั้งตนเองเอาไว้ไม่ให้เดินตามแรงฉุดกระชากของทหารร่างใหญ่
“เป็นหมอหรือ? เช่นนั้นยิ่งดี ท่านเจ้าเมืองกำลังบาดเจ็บทั้งยังอาละวาดจนแผลปริแยกเลือดไหลนอง เจ้ารีบไปเร็วเข้า”
เมื่อได้ยินว่ามีคนบาดเจ็บ หลินหยุนซีจึงยอมก้าวเร็วๆ ตามทหารซึ่งทั้งลากทั้งฉุดจนร่างของนางแทบลอยจากพื้นแล้ว
ครั้นมาถึงห้องในจวนขนาดใหญ่ จึงได้เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเอะอะโวยวายขว้างปาข้าวของจนนางแทบหลบหมอนที่ถูกขว้างออกมาไม่ทัน
“ว้าย!...” หญิงสาวถอยกรูดรีบหลบด้านหลังเสาเพื่อความปลอดภัยขณะทหารคนที่พามารีบยกสองมือขึ้นสูงแล้วเอ่ยเจรจา
“ท่านเจ้าเมืองขอรับ ใจเย็นก่อน ข้าพาสตรีคนหนึ่งมาแล้ว อ้อ...นางบอกว่าเป็นหมอ คงพอรักษาได้
เอ้า...เจ้า...รีบเข้าไปสิ”
มือใหญ่หันมาลากแล้วผลักหญิงสาวซึ่งยังยืนงงงวยเข้าไปด้านในก่อนจะปิดประตูตามหลังอย่างรวดเร็ว
เฮ้ย!...เดี๋ยวสิ
ตอนที่สี่ ทั้งแข็งทั้งเย็นหญิงสาวเก็บเครื่องประดับที่เขาขว้างใส่มาเอาไว้อย่างดีก่อนจะปีนขึ้นเตียงไปนอนหลับลงโดยไม่ใส่ใจร่างหนาซึ่งเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นห้องอย่างเมามาย“อ๊ายยยย... เหตุใดเขาจึงมานอนกับเจ้าที่นี่” เสียงป้าเจียนดังโวยวายปลุกให้เจียจิวซินตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงีย “ป้าเจียน มีเรื่องใดหรือ” หญิงสาวถามอย่างยังตื่นไม่เต็มที่นักด้วยเมื่อคืนกว่าจะได้หลับก็ผ่านไปกว่าค่อนคืน “ก็...หัวหน้าของพวกเรา ‘อาจิ้น’ เหตุใดจึงนอนอยู่กับเจ้าเล่า นี่พวกเจ้ามีสัมพันธ์กันแล้วหรือ” เจียจิวซินมองไปที่พื้นห้องทันที&nb
ตอนที่สาม ขายไม่ได้เจียจิวซินคิดตามก่อนจะหันมาบอกเพื่อนใหม่ให้คลายใจ “ข้าเข้าใจดี” “ยามนี้พวกเราได้รับเงินค่าจ้างมาแล้วจึงพอมีอาหารการกินดีขึ้นสักหน่อย วันนี้ได้ยินว่าพี่จิ้นสั่งให้ฆ่าหมูเพื่อเลี้ยงฉลองกัน เจ้าจะออกมากินด้วยหรือไม่” ชุนเถาถามอย่างหวังดี เอ่อ...จะให้มาฉลองที่ตัวเองโดนจับมาเนี่ยนะ “ไม่ดีกว่า ว่าแต่เจ้าพอจะรู้หรือไม่ว่าผู้ใดกันที่มาว่าจ้างพวกเจ้าให้ปล้นขบวนเจ้าสาวของข้า” เจียจิวซินลองตะล่อมถาม
ตอนที่สอง อยู่ในรังโจรเจียจิวซินนิ่งคิดอย่างข้องใจ ผู้ใดกันที่คิดจะสังหารนาง “ข้าขอสอบถามได้หรือไม่ว่าผู้ว่าจ้างเป็นผู้ใด เหตุใดต้องปล้นชิงขบวนเจ้าสาวและสังหารข้าด้วย ข้าไม่เคยมีเรื่องมีราวกับผู้ใด” “ข้าบอกได้เพียงว่าเขาอยู่ในตระกูลของเจ้า ดังนั้นเจ้าจึงไม่สามารถกลับไปได้” เมื่อได้ยินเช่นนั้นเจียจิวซินจึงตัดสินใจตกลงที่จะอยู่ในรังโจรไปก่อน ด้วยถึงกลับไปก็คงไม่เป็นผลดีแน่ ค่อยๆสืบหาว่าผู้ใดวางแผนปล้นชิงและคิดจะสังหาร
ตอนที่สองอยู่ในรังโจรชายผู้ยืนเกาหัวอยู่ยิ่งเกาหนักขึ้นด้วยความอ่อนใจ“แม่นาง พวกเราย่อมรู้ดีว่าบิดาของท่านคือผู้ใด พวกเราได้รับการว่าจ้างมาถึงไม่อยากทำแต่ก็จนใจด้วยรับเงินผู้อื่นมาแล้ว เอาเช่นนี้ดีหรือไม่ แม่นางก็คิดเสียว่ามาเที่ยวเล่นในรังโจรสักพักหนึ่งก็แล้วกัน หากเวลาผ่านไปจนแน่ใจว่าไม่มีเรื่องใดแล้ว ข้าจะส่งแม่นางออกไปเอง”เจียจิวซินฟังแล้วให้แปลกใจอย่างมากพวกเขารู้หรือว่านางเป็นบุตรสาวของเจ้ากรมยุติธรรม รู้แล้วยังกล้าปล้นขบวนเจ้าสาวของนางและจับตัวนางเอาไว้ ช่างหาญกล้าเทียมฟ้าเสียนี่กระไร“แล้วพวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าขบวนเจ้าสาวของข้ากำลังจะไปที่ใด พวกเรากำลังจะไปที่ตำหนักอ๋องมู่ หากท่านอ๋องรู้ว่าพวกเจ้าจับตัวว่าที่เจ้าสาวของเขาเอาไว้ เขาคงไม่ปล่อยพวกเจ้าไปอย่างแน่นอน” เจียจิวซินตัดสินใจนำชื่อว่าที่เจ้าบ่าวของนางออกมาข่มขู่อีกครา“พวกเราย่อมรู้ดีด้วยผู้ว่าจ้างบอกไว้ว่าเขาย่อมจัดการทางด้านนั้นได้อย่างเรียบร้อย”“ผู้ว่าจ้างหรือ เขาคือผู้ใด เข





