جميع فصول : الفصل -الفصل 65

8ห่างแค่เพียงเอื้อมมือ “เธอมาอยู่นี่ได้ยังไงอย่าบอกนะว่าเธอเป็นหลานป้าเพียง แต่ถ้าเป็นหลานป้าเพียงฉันก็เคยเห็นตั้งหลายครั้งก็ไม่ใช่เธอสักหน่อย” ทิชานุชดูสงสัยหนักมาก ๆ ที่เห็นนับดาวที่บ้านของตัวเอง “ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อยฉันเป็นลูกของแม่บ้านที่บ้านหลังนี้ แม่ฉันชื่อดวงเดือน เธอรู้จักมั้ยล่ะ” นับดาวบอกกับเธอพร้อมกับหันไปลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวต่อเพราะหน้าที่นี้เป็นของเธอและป้าเพียงย้ำหนักย้ำหนาว่าอย่าให้แขกต้องรอนาน “ว่าแต่เธอมาทำอะไรที่นี่” นับดาวหันหลังถามทิชานุชเพราะเธอกำลังยุ่งอยู่กับการจัดชามก๋วยเตี๋ยวให้ดูน่าทานอย่างที่ป้าเพียงสอนเธอไว้ “ฉันมาทำอะไรที่นี่น่ะหรอ ก็ฉันอยู่บ้านหลังนี้ฉันก็ต้องอยู่ที่นี่น่ะสิ” ทิชานุชพูดพร้อมกับเดินยืนอยู่ข้างหลังนับดาวก่อนจะใช้แขนข้างขวายื่นไปหยิบที่ลวกก๋วยเตี๋ยวทำให้ใบหน้าของทิชานุชไปเบียดที่ใบหน้าของนับดาวอย่างไม่ตั้งใจแขนของทิชานุชยังใกล้จนดูราวว่าทั้งสองกำลังแนบชิดสนิทสนมกัน “บอกฉันก็ได้ฉันจะได้หยิบให้” นับดาวพูดพลางถอยออกจากตรงนั้นเพื่อให้ทิชานุชหยิบมันได้ถนัดขึ้น ทิชานุชเป็นหญิงสาวที่รูปร่างสูงเพร

10หาเรื่องอยู่ใกล้ ๆ หลังจากที่ปานตะวันกับปลายฟ้ากลับไปทิชานุชก็ขึ้นไปนอนต่อจนได้เวลาเที่ยงนิด ๆ เธอจึงตื่นขึ้นมาเพื่อกินข้าวเช้าอยู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นมาได้ว่าเธอต้องทำอย่างไรเธอจึงจะได้อยู่ใกล้ ๆ กับนับดาวทุกวัน ๆ ห้องพักแม่บ้าน นับดาวกำลังนั่งทานข้าวเที่ยงกับแม่และน้องของเธออาหารมื้อนี้เป็นมื้อสุดพิเศษเพราะทั้งสามนั่งกินหมูกระทะกันอย่างเอร็ดอร่อยเพราะนานแล้วที่ไม่ได้กินหมูกระทะกันอย่างนี้ “ป้าขายหมูกระทะใจดีกับเราอย่างนี้บ่อยจังเลยนะแม่” นับจันทร์จำได้ว่าทุกครั้งที่ได้ทานหมูกระทะเป็นเพราะป้าที่ขายหมูกระทะให้มา น้อยครั้งมากที่แม่จะซื้อให้ทานเพราะแม่มีค่าใช้จ่ายมากมายที่ต้องใช้จ่ายให้ผ่านไปได้แต่ละเดือนยิ่งตอนนี้นับดาวกำลังเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเพราะฉะนั้นแม่ของเธอจึงต้องประหยัด อะไรประหยัดได้ต้องประหยัด “ว่าแต่หนูไปทำไหนยังไรลูกป้าเขาถึงให้หมูกระทะหนูมาอย่างนี้” ดวงเดือนถามนับดาวไปพลางเทน้ำซุปไปที่กระทะหมูกระทะเสียงดังซู่ซ่า “ป้าเขาบอกว่านับดาวเป็นคนที่น่ารักกตัญญูรู้คุณเห็นแล้วเอ็นดู และป้าเขายังบอกอีกว่าเห็นนับดาวแล้วนึกถึงแม

11ยิ่งไม่อยากใกล้ยิ่งใกล้ หลังจากที่ทิชานุชขอให้นับดาวมาสอนวิชาเอกให้กับเธอนับดาวก็ยังไม่ได้ให้คำตอบกับทิชานุชจนคุณหญิงปวีนุชมาหาดวงเดือนแม่ของนับดาวที่บ้านพักในวันหยุดของดวงเดือน “คุณหญิงมีเรื่องอะไรให้ดิฉันรับใช้หรือคะ” ดวงเดือนที่กำลังนั่งถักผ้าพันคอเพื่อส่งให้ลูกค้าเพื่อเป็นรายได้เสริม “พอดีฉันมีเรื่องให้เธอช่วยอะไรหน่อยแต่ไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอกนะ พอดีหนูเทียนบอกกับฉันว่าลูกสาวของเธอเรียนได้คะแนนดีมาก ๆแต่หนูเทียนเรียนไม่ค่อยเข้าใจบางวิชาหนูเทียนจึงอยากขอให้หนูดาวช่วยสอนในส่วนที่เธอไม่เข้าใจแต่ไม่ได้สอนทุกวันหรอกนะ ขอให้สอนแค่ตอนเย็นของวันจันทร์กับศุกร์แล้วก็วันอาทิตย์นี่ขอเป็นทั้งวันส่วนเรื่องค่าเสียเวลาให้นับดาวเรียกมาเลยเท่าไรฉันก็จ่าย” คุณหญิงปวีนุชพูดจบ ดวงเดือนก็รีบพูดขึ้นมาทันที “เรื่องค่าจ้างไม่ต้องหรอกค่ะคุณหญิง เพราะถึงยังไงทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนกันช่วยสอนให้คงไม่เป็นไร” ดวงเดือนมีความเกรงใจเจ้านายของเธอมาก ๆ “ไม่ได้หรอกยังไงฉันก็ต้องมีค่าตอบแทนให้ ถ้ายังไงก็บอกนับดาวด้วยนะบอกว่าฉันขอร้อง” เมื่อคุณหญิงปวีนุชพูดจบก็เดินอ