Se connecterเมื่อความผิดหวังมาเยือนหญิงสาวสองคนพร้อม ๆกันทั้งเจ้าของคาเฟ่และพนักงานพาร์ทไทม์อกหัก ต่างคนต่างปลอบใจจนคิดได้ว่าไม่ควรเสียเวลาร้องไห้เราสองคนควรมาลองรักกันดูมั้ยหัวใจอาจบอกว่าใช่ก็ได้
Voir plusEpisode
0
บทนำ
“ความรักที่ไม่ใช่ของเราต่อให้เราอยากได้แค่ไหน สุดท้ายเราก็ต้องปล่อยไปเป็นของคนอื่นไม่ว่าเราจะอยากยื้อไว้แค่ไหนก็ตามแต่ความรักที่เป็นของเราต่อให้เราไม่เคยอยากได้หรือเราไม่เคยรู้จักมาก่อนแต่ในเมื่อความรักนี้เป็นของเราก็จะมาหาเราเองโดยที่เราไม่ต้องพยายามอะไรทั้งสิ้น”
กวีสีรุ้ง
แนะนำตัวละครหลัก
เอลิน่า {เอลิน} อายุ 34 ปี
หญิงสาวลูกครึ่ง หน้าตาดี ลูกสาวข้าราชการที่เป็นผู้กำกับ แต่เธอไม่ชอบการเป็นข้าราชการไม่ว่าพ่อของเธออยากให้เธอเรียนแค่ไหนก็ตามแต่เธอก็มีความเป็นตัวของตัวเองสูงมาก เธอเรียนจบบริหารแต่ชอบการทำอาหารจึงไปเรียนด้านอาหารจนมาเปิดร้านอาหารที่เป็นสไตล์คาเฟ่น่ารัก ๆ มีอาหาร ขนม เครื่องดื่ม และมีที่ถ่ายรูปสวย ๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่สวยงามเต็มไปด้วยทุ่งดอกไม้ต่าง ๆ
บุคลิกที่ดูเจ้าชู้คือปัญหาหนึ่งในการชีวิตรักของเธอ จริง ๆ เธอจะเจ้าชู้เฉพาะตอนที่ไม่มีแฟนเท่านั้นแต่พอเธอมีแฟนผู้หญิงที่เคยรู้จักก็ชอบมาเกาะแกะเธอจนทำให้เกิดปัญหาอยู่บ่อย ๆ
เมธาทิพย์ {เม็ดทราย} อายุ 20 ปี
สาวน้อยหน้าตาน่ารัก ดวงตากลมโต กำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะการจัดการ สาขาการบัญชี เธอเป็นเด็กขยันช่วงปิดเทอมจะหางานพาร์ทไทม์ทำเพื่อแบ่งเบาภาระพ่อกับแม่ของเธอที่เป็นพ่อค้าแม่ค้าขายอาหารเย็นตามตลาดเย็น
นิสัยร่าเริง สดใส รักใครรักจริงและเป็นคนที่จริงใจกับคนที่อยู่ใกล้ ๆ ตัวของเธอ เธอมีทุกอย่างที่ดีทั้งรูปร่างหน้าตาแต่ที่เธอไม่พร้อมคือฐานะทางครอบครัวของเธอที่ไม่ดีเท่าไร
เอลิด้า {เอด้า} อายุ 20 ปี เป็นน้องสาวของเอลิน่า
เมธานินท์ {เม็ดดิน} อายุ 18 ปี เป็นน้องชายของเมธาทิพย์
ลลิตา {ลิตา} อายุ 29 ปี เป็นแฟนของเอลิน่า
วีระยุทธ {เจมส์} อายุ 23 ปี แฟนของเมธาทิพย์
ตัวละครอื่น ๆ
สุชาติ พ่อของเอลิน่า
โซเฟีย แม่ของเอลิน่า
ทรงยศ พ่อของเมธาทิพย์
พราวนภา แม่ของเมธาทิพย์
พนักงานของ “เรนโบว์ คาเฟ่”
หญิงหญิง
ชอปเปอร์
แอปเปิล
ฝน
ชื่อคาเฟ่ของเอลิน่า “เรนโบว์ คาเฟ่”
ที่มาของชื่อคาเฟ่ มาจากสีรุ้งที่เป็นสัญลักษณ์ของความหลากหลายทางเพศ เอลินจึงตั้งชื่อนี้เพื่อบ่งบอกตัวของเธอ
11ยิ่งไม่อยากใกล้ยิ่งใกล้ หลังจากที่ทิชานุชขอให้นับดาวมาสอนวิชาเอกให้กับเธอนับดาวก็ยังไม่ได้ให้คำตอบกับทิชานุชจนคุณหญิงปวีนุชมาหาดวงเดือนแม่ของนับดาวที่บ้านพักในวันหยุดของดวงเดือน “คุณหญิงมีเรื่องอะไรให้ดิฉันรับใช้หรือคะ” ดวงเดือนที่กำลังนั่งถักผ้าพันคอเพื่อส่งให้ลูกค้าเพื่อเป็นรายได้เสริม “พอดีฉันมีเรื่องให้เธอช่วยอะไรหน่อยแต่ไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอกนะ พอดีหนูเทียนบอกกับฉันว่าลูกสาวของเธอเรียนได้คะแนนดีมาก ๆแต่หนูเทียนเรียนไม่ค่อยเข้าใจบางวิชาหนูเทียนจึงอยากขอให้หนูดาวช่วยสอนในส่วนที่เธอไม่เข้าใจแต่ไม่ได้สอนทุกวันหรอกนะ ขอให้สอนแค่ตอนเย็นของวันจันทร์กับศุกร์แล้วก็วันอาทิตย์นี่ขอเป็นทั้งวันส่วนเรื่องค่าเสียเวลาให้นับดาวเรียกมาเลยเท่าไรฉันก็จ่าย” คุณหญิงปวีนุชพูดจบ ดวงเดือนก็รีบพูดขึ้นมาทันที “เรื่องค่าจ้างไม่ต้องหรอกค่ะคุณหญิง เพราะถึงยังไงทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนกันช่วยสอนให้คงไม่เป็นไร” ดวงเดือนมีความเกรงใจเจ้านายของเธอมาก ๆ “ไม่ได้หรอกยังไงฉันก็ต้องมีค่าตอบแทนให้ ถ้ายังไงก็บอกนับดาวด้วยนะบอกว่าฉันขอร้อง” เมื่อคุณหญิงปวีนุชพูดจบก็เดินอ
10หาเรื่องอยู่ใกล้ ๆ ทิชานุชยอมมาทำรายงานที่บ้านพักของนับดาวเพราะเธอไม่อยากทำตัวเรื่องมากให้นับดาวไม่พอใจ “คูณหนูมาทำอะไรที่นี่คะ มีอะไรให้ป้าช่วยหรือเปล่าคะ” ดวงเดือนที่เห็นทิชานุชเดินมายืนรอที่หน้าห้องพักของเธอ “เทียนมาทำรายงานกับนับดาวค่ะป้าว่าแต่นับดาวอยู่ที่ไหนคะ” ทิชานุชยิ้มพร้อมกับถามหาเหยื่อที่เธอกำลังจะทำให้ตกหลุมรัก “ถ้าอย่างนั้นคุณหนูนั่งรอตรงนี้สักครู่เดี๋ยวป้าจะไปเรียกนับดาวให้นะคะ น่าจะกำลังตากผ้าอยู่หลังบ้าน” ดวงเดือนพูดจบเธอก็รีบเดินกึ่งวิ่งไปเรียกลูกสาวของเธอทันที ดวงเดือนหายไปไม่นานเธอก็กลับมาพร้อมกับนับดาว “เดินเร็ว ๆ สิลูกอย่าให้คุณหนูต้องรอนาน” ดวงเดือนเป็นคนที่เกรงใจเจ้านายของเธอมาก ๆ ไม่อยากทำอะไรที่ขัดใจเจ้านายของตนไม่ว่าจะเป็นเจ้านายอย่างคุณหญิงปวีนุชแม่ของทิชานุชหรือจะเป็นลูก ๆ ของเจ้านายเธอก็เกรงใจเช่นกัน “แม่ขา หนูก็รีบอยู่เนี่ย ให้คุณหนูของแม่รอแค่นี้คงไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ปกตินับดาวก็เป็นคนที่มีสัมมาคารวะแต่กับบางคนเท่านั้นที่เธอไม่อยากเกรงใจหนึ่งในนั้นน่าจะมีทิชานุชรวมอยู่ด้วย “นับดา
10หาเรื่องอยู่ใกล้ ๆ หลังจากที่ปานตะวันกับปลายฟ้ากลับไปทิชานุชก็ขึ้นไปนอนต่อจนได้เวลาเที่ยงนิด ๆ เธอจึงตื่นขึ้นมาเพื่อกินข้าวเช้าอยู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นมาได้ว่าเธอต้องทำอย่างไรเธอจึงจะได้อยู่ใกล้ ๆ กับนับดาวทุกวัน ๆ ห้องพักแม่บ้าน นับดาวกำลังนั่งทานข้าวเที่ยงกับแม่และน้องของเธออาหารมื้อนี้เป็นมื้อสุดพิเศษเพราะทั้งสามนั่งกินหมูกระทะกันอย่างเอร็ดอร่อยเพราะนานแล้วที่ไม่ได้กินหมูกระทะกันอย่างนี้ “ป้าขายหมูกระทะใจดีกับเราอย่างนี้บ่อยจังเลยนะแม่” นับจันทร์จำได้ว่าทุกครั้งที่ได้ทานหมูกระทะเป็นเพราะป้าที่ขายหมูกระทะให้มา น้อยครั้งมากที่แม่จะซื้อให้ทานเพราะแม่มีค่าใช้จ่ายมากมายที่ต้องใช้จ่ายให้ผ่านไปได้แต่ละเดือนยิ่งตอนนี้นับดาวกำลังเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเพราะฉะนั้นแม่ของเธอจึงต้องประหยัด อะไรประหยัดได้ต้องประหยัด “ว่าแต่หนูไปทำไหนยังไรลูกป้าเขาถึงให้หมูกระทะหนูมาอย่างนี้” ดวงเดือนถามนับดาวไปพลางเทน้ำซุปไปที่กระทะหมูกระทะเสียงดังซู่ซ่า “ป้าเขาบอกว่านับดาวเป็นคนที่น่ารักกตัญญูรู้คุณเห็นแล้วเอ็นดู และป้าเขายังบอกอีกว่าเห็นนับดาวแล้วนึกถึงแม
9รั้วบ้านเดียวกัน วันนี้เป็นวันหยุดนับดาวจึงทำความสะอาดห้องช่วยแม่พร้อมกับมีน้องสาวช่วยด้วยอีกแรง “นับจันทร์ทำการบ้านเสร็จหรือยังลูก ทำได้มั้ยถ้าทำไมไม่ได้ให้พี่นับดาวสอนนะลูก แม่จะออกไปซื้ออาหารมาใส่ตู้เย็น” ดวงเดือนพูดคุยกับลูกสาวคนเล็กของเธอ “แม่ไม่ต้องไปหรอกค่ะ หนูไปซื้อให้แม่เขียนสิ่งที่แม่ต้องการมาได้เลยค่ะ” นับดาวบอกกับแม่ของเธอเพราะวันนี้เป็นหยุดเธออยากให้แม่พักผ่อนจริง ๆ สักวัน “ไม่เป็นไรหรอกลูกอยู่สอนการบ้านน้องดีแล้ว แม่สอนไม่เป็นหรอกการบ้านเด็ก ๆ สมัยนี้ยาก ๆ ทั้งนั้น” ดวงเดือนพูดพลางหยิบตะกร้าขึ้นมาเพื่อนำไปใส่ของที่จะซื้อ “การบ้านหนูเสร็จแล้วค่ะ” นับจันทร์พูดขึ้นมาพร้อมกับยิ้มอย่างภูมิใจ “ถ้าอย่างนั้นหนูจะไปซื้อของให้แม่เองตอนนี้แม่ก็ไปนั่งจดรายการของที่แม่อยากจะซื้อให้หนูได้แล้วค่ะ” นับดาวพูดพร้อมกับจับแม่ไปนั่งที่โต๊ะหน้าห้องก่อนจะยื่นกระดาษและปากกาให้แม่ของเธอ เมื่อแม่ของเธอจดรายการที่ต้องการซื้อเสร็จเธอก็ตั้งใจปั่นจักรยานไปที่ตลาดเพื่อซื้อของที่ตลาดใกล้ ๆ บ้าน นับดาวปั่นจักรยานมาได้ถึงหน้าบ้านก
Episode3ไปทำงานก่อนนะคะ ลลิตาไม่พอใจที่เอลิน่ารับเมธาทิพย์เข้าทำงาน แต่ก็ได้แต่เก็บงำไว้เท่านั้นเพราะตอนนี้เธออยากได้กระเป๋าและในตอนนี้ลลิตาอ้อนเอลิน่าไปที่ร้านกระเป๋าจนได้“ลิตาอยากได้ใบไหนคะ” เอลิน่าเอ่ยถามแฟนสาวของเธอแล้วก็มองหน้าของสาวสวยที่เห็นเอลิน่าเป็นเหมือนบัตรเครดิตที่อยากได้อะไรก็แค่อ
Episode 2เริ่มงานได้“ก็ไม่มีอะไรนะแค่กลัวว่าคนที่แกพาเข้ามาทำงานจะทำได้ไม่เกินสามวันเท่านั้นเอง” แอปเปิลพูดแล้วก็หัวเราะออกมาเยาะเย้ยหญิงหญิงทั้ง ๆ ที่เรื่องนี้มันก็ผ่านมานานแล้วหญิงหญิงเลือกที่จะไม่โต้ตอบกับแอปเปิลเพราะไม่อยากมีปัญหาภายในร้าน“แต่ก็ดีกว่าคนที่เลียแข้งเลียขาเพื่อเข้ามาทำงานแหละ
Episode 2เริ่มงานได้ ก๊อก !!! ก๊อก !!!เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาที่หน้าห้องทำงานของเอลิน่า มาขัดจังหวะในตอนสำคัญของเอลิน่ากับลลิตา“ใคร” เอลิน่าเอ่ยถามออกไปอย่างรำคาญใจที่มีคนมารบกวนเวลาส่วนตัวของเธออย่างนี้“หญิงหญิงค่ะ” หญิงหญิงที่ยืนรออยู่หน้าห้องทำงานของเอลิน่าโดยที่ข้าง ๆ มีเมธาทิพย์ยืนรออย่า
Episode1พนักงานพาร์ทไทม์“อย่าแซวพี่ได้มั้ยเม็ดดิน เรานี่มันจริง ๆ เลยนะ” พราวนภาดุลูกชายคนเล็กของเธอที่ชอบพูดแซวพี่สาวเรื่องแฟนของพี่สาวอยู่เรื่อย“ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย พี่ไปหาเพื่อนจริง ๆ เรานี่มันพูดไปเรื่อยจริง ๆ เลยนะดิน”“ดินแค่หยอก ๆ น่ะครับ ดินขอโทษ” “ไปเถอะลูก เดี๋ยวเพื่อนรอนะ ส่วนไอ