Semua Bab Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง: Bab 81 - Bab 90

142 Bab

ตอนที่ 81

ความอ่อนเพลียและแอลกอฮอล์ส่งผลให้สาวเจ้าของห้องหลับลึก กว่าจะรู้สึกตัวตื่นก็เป็นตอนที่แสงแดดในยามบ่ายของวันหยุด สาดเข้ามาตามรอยแยกของผ้าม่านที่ถูกเปิดทิ้งไว้แล้วตกกระทบลงบนเสี้ยวหน้าอย่างจังมือเล็กปัดป่ายลูบคลำไปตามพื้นที่ว่างข้าง ๆ กายแล้วปรือตาขึ้นมามองอย่างงัวเงีย เมื่อพบว่าคนที่เคยให้ไออุ่นมาตลอดทั้งคืนได้หายไปเสียแล้ว"หายไปไหนของเขาอีกแล้วเนี้ย"ใบบัวบ่นอุบพลางหยัดกายลุกขึ้นนั่ง มือเล็กยกขึ้นนวดคลึงขมับไล่ความปวดหนึบหลังจากไปปลดปล่อยอารมณ์ขุ่นเคืองที่คลับกับน้ำค้างมาเมื่อคืนก่อนถูกต้นไม้หิ้วปีกกลับมาช่วงใกล้ตีสองเธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องแล้วทำหน้ามุ่ยด้วยความหงุดหงิด ก่อนหางตาจะสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างที่โต๊ะหัวเตียง' ไม้มีธุระด่วนต้องไปทำ เสร็จแล้วจะรีบกลับมาหานะครับ – รัก 'มือเล็กหยิบกระดาษโน้ตสีสวยที่ถูกแปะไว้ขึ้นมาอ่าน ก่อนจะเหลือบตาไปมองสิ่งที่วางอยู่ข้าง ๆ กันด้วยสีหน้าบึ้งตึง​ถึงเขาจะเตรียมอาหารไว้เอาใจ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ความขุ่นเคืองของเธอหายไปได้ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชายหนุ่มหายออกไปจากเตียงโดยไม่ยอมปลุกเธอใบบัววางกระดาษโน้ตลงที่เดิมก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-15
Baca selengkapnya

ตอนที่ 82

“ต้นไม้!”“...”“ไอ้ไม้!!!”ต้นไม้สะดุ้งเฮือกหลุดออกจากห้วงภวังค์เมื่อได้ยินเสียงตะโกนเรียกชื่อดังลั่นที่ข้างหู เขานิ่วหน้าพลางเหลือบตามองคนข้าง ๆ ด้วยสายตาตำหนิ“ตะโกนหาพ่อแกเหรอน้ำค้าง”“ก็เรียกตั้งนานแล้วแกไม่ตอบ เหม่ออะไรของแกยะ!”“แล้วเรียกทำไม มีอะไร?”“ก็เห็นแกทำหน้าเครียด เดี๋ยวก็ถอนหายใจ เดี๋ยวก็ขมวดคิ้ว ทำยังกับแบกโลกไว้ทั้งใบ”“ไม่มีอะไร”น้ำค้างกลอกตาไปมาด้วยความเบื่อหน่าย ก็เห็นชัด ๆ ว่ามี ถึงจะไม่ตอบตรง ๆ แต่เธอก็พอเดาได้ว่าเพื่อนคงจะกังวลถึงสิ่งที่ต้องทำกันในวันนี้“อย่าคิดมาก! ทุกอย่างมันจะต้องราบรื่นเว้ย!”น้ำค้างตบบ่าเพื่อนเบา ๆ เป็นเชิงให้กำลังใจด้วยสีหน้ามุ่งมั่น ก่อนจะหันไปฉีกยิ้มสดใสพร้อมโบกไม้โบกมือทักทายเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นคนที่เพิ่งก้าวเท้าออกมาจากลิฟต์"พี่อาร์ม~""หูววว โตขึ้นเยอะเลยนะเราอะ แถมสวยขึ้นเยอะด้วย""แสดงว่าเมื่อก่อนหนูขี้เหร่มากสินะคะ โห เสียใจอ่าาา"อาร์มยิ้มขำกับสีหน้าเง้างอนของน้องสาวต่างสายเลือด วางฝ่ามือลงบนศีรษะทุยเล็กแล้วยีผมเธอเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู ก่อนที่รอยยิ้มอบอุ่นจะจางหายไปเมื่อหันไปสบเข้ากับสายตาไม่สบอารมณ์ของเด็กหนุ่มอีกคนน้ำค้าง
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-15
Baca selengkapnya

ตอนที่ 83

@หลายวันถัดมา“เอาล่ะ ทีนี้ทุกคนพอจะนึกภาพออกแล้วใช่ไหมครับว่า วิชาเศรษฐศาสตร์มีความสำคัญต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอย่างไร....”ใบบัวเหล่ตามองเพื่อนสาวที่เข้าเฝ้าพระอินทร์อย่างสงบเสงี่ยมไปตั้งแต่ชั่วโมงแรกของคลาสแวบหนึ่ง ก่อนจะเอียงตัวไปใกล้คนที่นั่งขนาบข้างเธออีกฝั่งทั้งที่สายตายังคงไม่ละจากจอโปรเจคเตอร์เบื้องหน้า"นี่! ที่บ้านนายไม่ตามหานายกันบ้างเหรอ" ใบบัวกระซิบถามชายหนุ่มที่กำลังขะมักเขม้นกับการจดเลคเชอร์เบา ๆ เพราะหลังจากที่มีชายแปลกหน้านำกระเป๋าเดินทางมาส่งให้ เขาก็เอาแต่ขลุกอยู่กับเธอเช้าจรดค่ำทุกวันมานานนับเดือนจนเธออดแปลกใจไม่ได้ว่าที่บ้านของเขาไม่คิดจะตามตัวลูกชายหัวแก้วหัวแหวนให้กลับไปค้างที่บ้านบ้างหรือยังไง“ทำไมครับ บัวไม่อยากนอนกับไม้แล้วเหรอ”“เบา ๆ สิ! เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินกันพอดี”น้ำเสียงตำหนิทำให้ต้นไม้ละสายตาจากโปรเจคเตอร์ แล้วหันมาจ้องใบหน้าเหลอหลาของหญิงสาวด้วยสายตาน้อยอกน้อยใจ“ได้คบกับเดือนคณะทั้งที ไม่คิดจะอวดกันบ้างเลยเหรอ น้อยใจนะเนี้ย""จะให้ฉันอวดอะไรอีก? ฉันยังอยากเรียนจบแบบครบสามสิบสองนะยะ""ใครจะปล่อยให้คนอื่นมารังแกเมียตัวเองวะ""ยะ..หยุดพูดนะ!"ใ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-15
Baca selengkapnya

ตอนที่ 84

ต้นไม้กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ตัวแล้วนิ่งเงียบรอจนกระทั่งเพื่อนร่วมสาขาทยอยเดินออกจากห้องไปทั้งหมดแล้วจึงเปิดปากถามถึงสิ่งที่ต้องการตรงๆ"แกรู้เรื่องไอ้เ-ี้ยกันต์มากน้อยแค่ไหน""แล้วบัวมันเล่าให้แกฟังแค่ไหนล่ะ""ยังจะมาย้อนถามอีก!"น้ำค้างถอนหายใจพรืดที่ถูกขึ้นเสียง จริงอยู่ว่าเธอรับรู้แต่มันไม่ใช่เรื่องของเธอไง ถึงจะสนิทสนมกันแค่ไหนแต่เธอก็มองว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว และดูล้ำเส้นกันเกินไปหากเธอเป็นคนเอาเรื่องพวกนั้นมาพูด"ฉันไม่มีสิทธิพูดเว้ย มันไม่ใช่เรื่องของฉัน ถ้าแกอยากรู้อะไรแกต้องถามเจ้าของเรื่อง มันเล่าให้แกฟังแค่ไหนก็แค่นั้นนั่นแหละ ว่าแต่แกจะขุดคุ้ยไปทำไมวะ แกก็รู้ว่ามันเป็นแผลที่บัวมันไม่อยากพูดถึง""ไอ้พวกเศษสวะนั่นมันไม่สมควรอยู่อย่างสุขสบาย!""พวกเศษสวะ หมายความว่าไงวะ คนที่รังแกบัวมันมีกันหลายคนเหรอ""ก็เอออ่ะดิ""ไอ้พวกเ-ี้ย!! งั้นแกเล่าในส่วนที่แกรู้มา แล้วฉันจะเล่าในส่วนที่ฉันรู้ให้ฟัง""ดีล!"จบคำทั้งสองก็แลกเปลี่ยนเรื่องราวในมุมต่าง ๆ ที่ต่างก็ได้ยินมาจากปากของเจ้าของเรื่องกันอย่างละเอียด โดยเน้นไปที่เรื่องราวในช่วงสองปีที่หญิงสาวมีแฟน กระทั่งมาถึงเรื่องสุดท้าย....
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-15
Baca selengkapnya

ตอนที่ 85

@หลายวันถัดมาขาเรียวก้าวฉับ ๆ ตรงไปยังด้านในของโรงแรมด้วยความคุ้นเคย ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มเล็กน้อยเมื่อสบเข้ากับสายตาของพนักงานต้อนรับที่ฉีกยิ้มกว้างเป็นการทักทาย ก่อนจะก้าวเท้าเข้าลิฟต์ไปโดยไม่ผ่อนฝีเท้าลงใบบัวแหงนหน้าขึ้นมองตัวเลขบนแผงควบคุมที่หมุนเปลี่ยนไปตามจำนวนชั้นพลางขยับตัวขยุกขยิกด้วยความร้อนใจไม่ใช่ว่าเธออยากจับผิดสองคนนั้นหรอกนะ แต่เพราะความสงสัยมันคอยก่อกวนเธออยู่ตลอดเวลาจนไม่เป็นอันทำอะไรดังนั้นถ้าเธออยากให้ตัวเองเลิกครุ่นคิดวนเวียนกับเรื่องพวกนี้ คือเธอต้องได้คำตอบว่าสองคนนี้กำลังช่วยกันปิดบังอะไรอยู่กันแน่เสียงเตือนประตูลิฟต์ดังขึ้นดึงให้ใบบัวหลุดออกจากห้วงความคิด เธอช้อนสายตาขึ้นมองตัวเลขเพียงนิดก่อนจะก้าวเท้าไปข้างหน้าเมื่อพบว่าถึงชั้นที่ต้องการแล้ว“สวัสดีค่ะน้องใบบัว มาหาพี่อาร์มเหรอคะ”เสียงใสของเลขาสาวเอ่ยทักทายมาแต่ไกล ใบบัวฉีกยิ้มกว้างแล้วพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนจะแสร้งปั้นหน้าเหนื่อยหน่ายพร้อมกับเล่าถึงจุดประสงค์ที่บุกขึ้นมาถึงห้องผู้บริหารโดยไม่แจ้งล่วงหน้า“ค่ะ พอดีบัวนัดกับพี่อาร์มแล้วก็แขก VIP ที่มาวันนี้ แต่นี่บัวโทรไปแล้วไม่มีใครรับสายบัวสักคนเลย”"แขก VI
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-15
Baca selengkapnya

ตอนที่ 86

"อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนะ!""ฉันไม่รู้ ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น ไอ้พวกบ้า! ปล่อยฉันออกไปนะ ไม่งั้นฉันแจ้งความว่าพวกแกกักขังหน่วงเหนี่ยว​ฉัน!""ไม่รู้เ-ี้ยอะไร แกเป็นคนหลอกให้เพื่อนฉันไปหา!"ใบบัวเร่งฝีเท้ามากขึ้นเมื่อได้ยินเสียงอึกทึกโครมครามดังลอยออกมาจากด้านใน เธอพอแยกออกว่าหนึ่งในนั้นคือเสียงของน้ำค้างเพื่อนสนิทเธอเอง แต่ไอ้เสียงแหลม ๆ คนที่กำลังโวยวายนี่สิ ไม่คุ้นหูเอาเสียเลย"ทำอะไรกัน!"เสียงตวาดดังลั่นไปทั่วห้องส่งผลให้ทั้งสามคนหันมามองใบบัวที่เป็นต้นเสียงพร้อม ๆ กันแต่ด้วยสีหน้าแต่แตกต่าง​กันออกมา"บะ.. บัว"ต้นไม้ครางเรียกเสียงแผ่ว ใบหน้าคมคายถอดสีซีดเผือดพอ ๆ กับเพื่อนสาวที่ยืนอยู่ข้างกาย ใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อหญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาพวกเขาอย่างช้า ๆ ด้วยสีหน้าบึ้งตึง"ฉันถามว่าทำอะไรกัน"ใบบัวกดเสียงต่ำ เอ่ยถามซ้ำอีกครั้งด้วยสีหน้าดุดัน เธอใช้สายตาก็มองไล่ไปทีละคนอย่างขอคำตอบ ก่อนจะหยุดสายตาลงที่ใบหน้าสะสวยของคนที่กำลังยืนอยู่กลางวงล้อมของชายชุดดำ"เอ่อ คือ...ไม้ ...ไม้...."ต้นไม้ลอบกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผากด้วยความหวาดหวั่น อ้ำอึ้งอึกอักอยู่พักใหญ่ด้วยไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอธ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-15
Baca selengkapnya

ตอนที่ 87

ถ้อยคำกล่าวหายังคงวนเวียนอยู่ในหัวของใบบัวตลอดเวลา คิ้วเรียวขมวดแน่นด้วยความไม่เข้าใจขณะพยายามตีความหมายจากสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าวทิ้งไว้ตลอดช่วงมัธยมเธอแทบไม่ได้คุยกับใครเป็นพิเศษเลยสักคนนอกจากพี่กันต์ แต่นั่นก็หลังจากที่เกิดเรื่องราวเลวร้าย ดังนั้นมันไม่น่าจะใช่สาเหตุหลักที่ทำให้คนพวกนั้นจงใจทำร้ายเธอหรือเปล่ายิ่งไอ้ข้อกล่าวหาที่ว่าเธอไปอ่อยคนอื่น แม้กระทั่งกับแฟนชาวบ้านอีก เธอมั่นใจมากว่าตัวเองไม่เคยทำพฤติกรรมต่ำ ๆ แบบนั้นเลยสักครั้ง เพราะเธอไม่เคยไปไหนมาไหนกับผู้ชายสองต่อสองเลยหากไม่ใช่พี่กันต์แล้วคำที่ว่า 'ดูแลผู้ชายของมึงให้ดี ๆ' นี่อีกผู้ชายที่ว่าหมายถึงต้นไม้?ใจดวงน้อยก็กระตุกวูบแล้วหันมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยสายตาหวาดหวั่น เมื่อคิดว่าเธอกำลังจะทำให้เขาต้องเดือดร้อนไปด้วย“บัว”ต้นไม้รีบดึงรั้งหญิงสาวเข้าไปโอบกอดแน่นทันทีที่มองเห็นความรู้สึกแย่สะท้อนออกมาจากแววตาวูบไหวคู่นั้น ยิ่งเห็นว่าหญิงสาวนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา ใจก็เต้นแรงรัวด้วยกลัวว่าเธอจะโกรธเคืองจนถึงขั้นตัดขาด“ไม้...ไม้ขอโทษ ขอโทษที่ปิดบัง ขอโทษที่ทำอะไรโดยไม่ถาม"น้ำเสียงเว้าวอนสั่นเครือด้วยความรู้สึกผิด ก่อน
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-15
Baca selengkapnya

ตอนที่ 88

“หายโกรธหรือยังครับ”“ยัง!!”ใบบัวตะโกนตอบแล้วสะบัดหน้าพรืดอย่างแง่งอน แรงดึงรั้งทำให้เธอหันกลับมาเหล่ตามองคนที่กำลังเพ่งสำรวจฝ่ามือของเธอใกล้ ๆ ก่อนจะลอบยิ้มเมื่อเห็นเขาทำหน้าเจ็บปวดที่เห็นว่ามือเธอแดงก่ำ"เจ็บมือหรือเปล่า"“เจ็บ! แต่เจ็บใจมากกว่า อ๊ะ”ใบบัวอุทานแผ่วเบา ใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อสายตาอบอุ่นช้อนขึ้นมาสบประสาน ก่อนที่เขาจะเป่าลมลงบนผิวหนังราวกับเธอเป็นเด็กตัวน้อยที่เพิ่งวิ่งหกล้มมา"นะ..นี่ ฉัน...ฉันไม่ใช่เด็กนะ! "ใบบัวเลิ่กลั่กชักมือกลับแล้วพยายามปั้นหน้าบึ้งกลบเกลื่อน เพียงแค่เขาทำตัวอ่อนโยนด้วย ความขุ่นเคืองก็ถูกปัดเป่าไปพร้อมกับความเจ็บเมื่อครู่จนหมดสิ้น“รู้ครับว่านี่เมีย”ใบบัวถลึงตาดุแล้วฟาดกำปั้นลงบนแผงอกกว้างของเขาอีกครั้งแรง ๆ ด้วยความหมั่นไส้ แต่นอกจากคนถูกตีจะไม่สลดลงเลยสักนิด เขายังเปล่งเสียงหัวเราะออกมาดัง ๆ แล้วทอดมองเธอด้วยสายตาเอ็นดูอีกด้วย"ไม่สำนึกผิดเลยใช่ไหม หะ!""สำนึกสิครับ แต่ไว้ไปทำโทษตอนอยู่กันสองคนได้ไหม"คนหื่นเอ่ยต่อรอง ดวงตาเป็นประกายกรุ้มกริ่มสื่ออย่างชัดเจนอยากให้ทำโทษแบบไหน หลังต้องมาเจียดเวลามาจัดการเรื่องพวกนี้ทุกเสาร์อาทิตย์จ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-15
Baca selengkapnya

ตอนที่ 89

สายตาคมกริบเหลือบมองคนข้างกายเป็นระยะ ๆ ด้วยความเป็นห่วง หลังหญิงสาวเอาแต่นิ่งเงียบคล้ายกับกำลังจมอยู่ในห้วงความคิดของตัวเองมาตั้งแต่รถยนต์แล่นออกจากโรงแรมต้นไม้เอื้อมไปดึงมือเล็กมาเกาะกุมแล้วสอดประสานนิ้วมือเข้าด้วยกัน หวังให้สัมผัสช่วยส่งผ่านความห่วงใยไปให้เธอได้รับรู้ว่าเขายังคงอยู่เคียงข้างเธอเสมอใบบัวหันมองเสี้ยวหน้าเคร่งเครียดของเจ้าของมือแล้วเอนกายลงนอนซบไหล่กว้าง ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มบาง ๆ เมื่อความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วอุ้งมือและหัวใจดวงน้อยที่กำลังสับสนวุ่นวาย“หิวไหมครับ อยากกินอะไรก่อนเข้าห้องไหม”ใบบัวส่ายหน้าแทนคำตอบ ในตอนนี้เธอแทบไม่รู้สึกหิวหรืออยากอาหารเลยแม้แต่น้อย เพราะในใจมันเอาแต่ครุ่นคิดถึงบางอย่างที่อาจแอบแฝงอยู่ในประโยคพวกนั้นคิ้วเธอขมวดมุ่นยุ่งเหยิงขณะพยายามเค้นเอาความทรงจำในทุกช่วงของสมัยมัธยมออกมา แต่นึกเท่าไหร่เธอก็นึกไม่ออกว่าตัวเองเผลอไปให้ใครขุ่นเคืองเข้าตอนไหนต้นไม้ชำเลืองมองสีหน้าของเธอที่ย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ แล้วก็นึกโกรธตัวเองในใจที่สะเพร่าจนทำให้เธอต้องมาเผชิญหน้ากับคนในอดีตแบบนี้ มือหนาออกแรงบีบเบา ๆ หวังดึงให้เธอหลุดออกจากห้วงภวังค์“บัว”“หะ หื้ม?”“ถ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-16
Baca selengkapnya

ตอนที่ 90

@โรงแรม IC เมื่อสองปีก่อนทันทีที่ประตูห้องด้านหลังปิดลง ความเข้มแข็งทั้งหมดที่พยายามแสดงออกมาเมื่อครู่ก็พังทลายลงใบบัวทรุดตัวลงนั่งพับเพียบบนพื้นอย่างอ่อนแรง สองมือยกขึ้นปิดปากกลั้นเสียงสะอื้นไห้จนตัวโยน ไม่นานเสียงสะอึกสะอื้นก็เริ่มขาดห้วงแล้วแปรเปลี่ยนเป็นเสียงหอบหายใจถี่ ๆ ผ่านทางปาก เมื่อก้อนความเสียใจจุกในลำคอจนหายใจไม่ออก"บัว! แกใจเย็น ๆ "เพื่อนที่ถูกไหว้วานให้มาด้วยกันปลอบโยนเสียงสั่นพลางประคองให้ตัวเธอนั่งพิงผนังในท่วงท่าที่สบายขึ้น แล้วหันรีหันขวาง​มองหาความช่วยเหลือด้วยสีหน้าตื่นตระหนกทว่าทางเดินกลับเงียบกริบไม่มีแม้กระทั่งพนักงานของโรงแรมเดินผ่านมาสักคน ด้วยรูปร่างและส่วนสูงที่ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก ทำให้ไม่สามารถอุ้มเธอออกไปจากตรงจุดนี้ได้เพื่อนจึงตัดสินใจที่จะวิ่งลงไปขอความช่วยเหลือจากพนักงานต้อนรับที่ชั้นล่างแทน"แกนั่งรอฉันตรงนี้นะ ฮึก ๆ รอฉันแป็บหนึ่ง ฉันจะไปตามคนมาช่วย"ใบบัวพยักหน้าอย่างอ่อนแรง ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเจ็บปวด เสียงที่คนทั้งคู่กรีดร้องด้วยความสุขสมยังคงดังก้องอยู่ในหัวส่งผลให้หยาดน้ำตาไหลรินออกจากดวงตาคู่สวยไม่ขาดสายมือเล็กทุบหน้าอกตัวเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-16
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
7891011
...
15
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status