All Chapters of ผู้ชายคนนี้คุณหนูมาเฟียจองแล้ว (NC20+): Chapter 211 - Chapter 220

“ทำไมยังไม่นอน”พอได้รับสัมผัสอบอุ่นและกลิ่นกายหอมหวาน ก็สามารถทำให้เจโรมกลับมาควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ ดวงตาคมกริบปาดมองสิ่งที่ไดอาน่ากินเพียงชั่วครู่..ก่อนจะคล้ายวงแขนออกและเลิกคิ้วถามจอมแสบที่ยังไม่ยอมนอน แต่แอบลงมาดื้อกลางดึกแบบนี้ด้วยน้ำเสียงดุๆ“ไดหิว”เสียงหวานเอ่ยออกไปอย่างไม่อ้อมค้อม เพราะมันคือความจริงที่กระเพาะของเธอเกิดหิวขึ้นมาฉับพลัน..แต่ไม่ใช่หิวข้าวนะเพราะมันหิวของเปรี้ยวต่างหาก ซึ่งผลพวงก็คงจะมาจากการนอนดูคลิปกินของมะม่วงจนน้ำตาเล็ด ทำเอาเธออดใจไม่ไหวต้องระเห็จตัวเองลงมาขอความช่วยเหลือจากแม่บ้านกลางดึกแบบนี้“หิวเวลานี้?”เวลาที่ปรากฏบนนาฬิกาที่ตั้งประดับอยู่มุมหนึ่งของโถงคฤหาสน์ ทำเจโรมถึงกับเลิ้กคิ้วถามยัยแสบในอ้อมแขนอีกครั้ง และเมื่อได้รับเพียงแววตาใสซื่อบริสุทธิ์กลับมา..เจโรมก็ไม่คิดถือสาแต่ก็ยังคงพันธนาการร่างนุ่มนิ่มเอาไว้ และมุมที่เขาอยู่ก็ช่างเจริญหูเจริญตาเสียจริงๆ..เมื่อรอยแยกของสาบเสื้อเผยให้เห็นความอวบใหญ่ที่เบียดเสียดยั่วน้ำลายของเขา และเพราะทุกอย่างที่เป็นเธอมันมีอิทธิพลต่อเขา..จึงทำให้สิ่งที่หลับใหลอยู่ภายใต้กางเกงแสลกค่อยๆขยับขยายตัว“ค่ะ..มันนอนไม่หลับจร

“มะ..หมายความว่ายังไง..อะ!..แบบนี้มัน!”ความเสียวซ่านที่เล่นงานร่างกายอย่างต่อเนื่อง ทำเอาคำพูดมากมายที่ตั้งใจจะไล่บี้เอาคำตอบเลือนหายฉับพลัน ไดอาน่าครางกระเส่าดีดดิ้นทรมานดั่งถูกเพลิงปรารถนาแผดเผาทั้งเป็น“หิวนมแล้วสิ”ไม่พอยังถูกคนร้ายกาจสาดน้ำมันลงบนกองเพลิงปรารถนาที่ลุกโชติช่วง หัวใจดวงเล็กกระหน่ำเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ ก่อนจะยอมปล่อยให้คนหื่นหน้ามึนปอกเปลือกตัวเองจนล่อนจ้อนเพียงเวลาไม่กี่นาทีเท่านั้นพรึบพรับๆ“อะ!…พี่เจเบาหน่อย”การดูดกลืนทรวงอกอย่างหิวกระหายทำร่างกายไดอาน่ากระตุกถี่ๆ มือเล็กจิกลงบนไหล่กว้างระบายความเสียวซ่าน..พร้อมทั้งกัดฟันดุคนกินจุอย่างไม่จริงจังนัก หลังเจโรมทั้งตวัดปลายลิ้นดูดดึงจนแก้มสากตอบ!จ้วบบบบ!!! จ้วบบบบ!!! จ้วบบบบ!!!ยิ่งได้ดื่มด่ำกับของโปรดปรานเจโรมก็ยิ่งดูดดึงเต้าอวบใหญ่อย่างเอร็ดอร่อย เสียงคละเคล้าน้ำลายดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย เมื่อนาทีนี้เจโรมไม่ต่างจากเสือหิวโซ..ที่กำลังกลืนกินเต้าอวบสลับซ้ายขวาอย่างตะกละตะกลามจ้วบบบบ!!! จ้วบบบบ!!! จ้วบบบบ!!“อื้อออ~~~ ไดเสียว”เสียงหวานครวญครางจนฟังไม่ได้ศัพท์ดังขึ้น..หลังร่างกายที่ถูกปลุกปั่นแทบจะละลายกลายเป็นของเหลวอ

“ได…ไม่ไหวแล้ว!..พี่เจ..เร็วกว่านี้!”กระแสความเสียวที่แผ่กระจายไปทั่วร่างกายทำไดอาน่าเจียนคลั่ง ใบหน้าหวานเชิดขึ้นขนานกับเพดานห้อง..พร้อมก็ร่ำร้องขอความช่วยเหลือจากร่างใหญ่กลางหว่างขา ทรวงอกขนาดใหญ่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่กระชั้นชิด เครื่องปรับอากาศที่ทำงานอยู่ไม่อาจช่วยให้ความร้อนที่กระจายไปทั่วร่างของเธอเบาบางลงได้ มีเพียงเขาเท่านั้น..ที่จะสามารถพาเธอหลุดพ้นออกไปจากความทรมานนี้!“ได้เลย…เธอขอพี่ก็พร้อมจัดได้”ซึ่งคนที่รอเวลานี้อยู่ก่อนแล้วก็รีบแสดงตัวเป็นเทพบุตรอย่างรวดเร็ว มุมปากหนากระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์..ก่อนจะฉกปลายลิ้นจู่โรมร่องสวาทแทบจะทันทีที่พูดจบจ้วบบบบบ!!! จ้วบบบบบ!!! จ้วบบบบบ!!!ลีลาการใช้ลิ้นที่ช่ำชองทำไดอาน่ากรีดร้องลั่นห้องกว้าง มือเล็กทั้งสองข้างย้ายตำแหน่งลงไปขยุ้มฟูกที่นอนข้างลำตัวจนยับยู่ยี่ ซึ่งคนร้ายกาจก็ไม่ปรานีทั้งปาดทั้งจ้วงทั้งเสีย..จนไดอาน่าแทบหายใจหายคอไม่ทัน! พยายามจะขยับสะโพกถอยหนีแต่ก็ไม่สำเร็จ เพื่อร่างกายของเธอถูกตรึงเอาไว้ด้วยมือหนา..โดยที่ปลายลิ้นทำหน้าที่จ้วงแทงร่องรักของเธอถี่ยิบ!“อะ!..อะ!..กรี๊ดดดดดดด!!!”และแล้วช่วงเวลาแห่งการหลุดพ้นก็มาเ

“อืมมม…อย่าตอดพี่สิ”แรงตอดรัดภายในร่องสวรรค์แทบทำเจโรมปลดปล่อยก่อนเวลาอันควร ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งเครียดจัดพลางกัดฟันพูดออกไปด้วยน้ำเสียงแหบพล่า เหงื่อกาฬมากมายไหลอาบท่วมกาย..มวลกล้ามแสนอุดมสมบูรณ์ขยับไหวดั่งเกลียวคลื่นในท้องมหาสมุทร“ไดจุก…เบาๆ”เสียงหวานประท้วงก่อนจะยอมผ่อนคล้ายตามที่เจโรมต้องการ น้ำหวานที่กลไกร่างกายขลับออกมา..ช่วยให้แรงเสียดสีดำเนินไปอย่างไร้ความเจ็บแสบ “พี่จะทำให้เบาที่สุดเลย”เสียงทุ้มนุ่มละมุนกระซิบบอก ก่อนจะจับขาเรียวทั้งสองข้างของไดอาน่าขึ้นพาดบ่ากว้าง แล้วเริ่มบรรเลงบทเพลงรัก..สะบัดสะโพกสอบกระแทกกระทันตัวตนลำเขื่องเข้าออกร่องฉ่ำจากช้าไปเร็ว โดยที่ทุกครั้งที่เคลื่อนไหว เจโรมจะรักษาความแรงและความลึก..เพราะกลัวว่ามันจะกระทบกระเทือนถึงสายเลือดของตัวเองเข้าตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!!“อะ!..อ่าา!…อื้ออออ~~~ เสียว..อะ!”เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสอดประสานกับเสียงครางหวาน ร่างกายของไดอาน่าขยับโยกไปตามแรงตอกอัดอันทรงพลัง แก้มซาลาเปาแดงปลั่งลามไปถึงใบหูเล็ก..พร้อมกับละล่ำละลักพูดแทบไม่เป็นภาษามนุษย์ หลังกระแสความเสียวซ่านได้แผ่กระจายไปทั่วทุกอณูรูขุมขน ท้องน้อยหดเกร

โรงพยาบาลตระกูลฟอกซ์“ไดอยู่โรงพยาบาลลุงคลินท์แล้วค่ะหม่ามี้”เสียงหวานใสราวกับระฆังแก้วกรอกลงไปตามสาย หลังมารดาสุดที่รักโทรมาหา..และพอท่านรู้ว่าเธอกับเจโรมมาโรงพยาบาลด้วยเรื่องที่เขายังคงอาเจียนไม่ยอมหยุด ท่านก็ไม่รอช้าที่จะรีบเดินทางตามมาที่นี่ด้วย..นั่นเพราะท่านก็เป็นห่วงว่าที่ลูกเขยสุดหล่อของท่านมาก จนถึงขั้นที่ผู้เป็นบิดาต้องทำทุกวิถีทาง..เพื่อเรียกร้องความสนใจจากมารดาของเธอ“พี่คงไม่ถูกพ่อเธอขู่ยิงอีกหรอกนะ”คุยกับมารดาอีกไม่กี่ประโยคเธอก็เก็บโทรศัพท์กลับเข้ากระเป๋า ซึ่งก็เป็นช่วงจังหวะเวลาที่เจโรมโยนคำถามมาให้เธอพอดิบพอดีพรึบบบบ!!!“^.^ไม่หรอกค่ะ..เพราะพี่เจเป็นว่าที่สามีไดและก็ยังเป็นว่าที่ลูกเขยของหม่ามี้เชียวนะคะ”ไดอาน่าถึงกับขำพรืดให้กับความเป็นกังวลของเจโรม จากนั้นก็ย้ำถึงสถานะสำคัญของเขาให้เจ้าตัวได้มั่นใจ..แม้ว่าตัวเองจะเขินอยู่ไม่น้อยก็ตาม“…หึๆ..”สิ้นคำพูดของเธอเสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นเบาๆ..บ่งบอกถึงความพึงพอใจในคำตอบของเธอไม่ใช่น้อยตึกๆๆๆ“ไง..ไอ้เจ”และก่อนที่เธอจะถูกล้อไปมากกว่านี้พลันเสียงทุ้มต่ำแสนคุ้นเคยก็ดังขึ้นขัดจังหวะ เธอและเขาพร้อมใจกันหันขวับไปมองยังทิศทางด