Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

“โอ๋ๆ คนดี ไม่ร้องนะคะ พี่แค่แกล้งเล่นเท่านั้นเอง มา เรามาต่อกันเถอะ” แฟรงก์พูดไปก็กอดพลอยลดาอย่างเอ็นดู ก่อนจะเอามือลูบไล้ไปมาอย่างอยุ่ไม่สุข“ไม่เอาแล้ว พลอยไม่มีอารมณ์” พลอยลดาพูดไปแบบนั้นทั้งที่อารมณ์เสียวเมื่อกี้ยังค้างอยู่ แต่ก็ต้องเก๊กเอาไว้ ไม่อย่างนั้นแฟรงก์ก็จะได้ใจ ไหนจะเรื่องยาคุมที่เธอฉีดอีก เธอยังไม่อยากมีอะไรกับเขาตอนนี้“แต่พี่มีอารมณ์มากเลยนะตอนนี้ ดูสิ แข็งเป็นแท่งชี้โด่ขนาดนี้ ให้พี่เอาสักน้ำนะคนดี ขอแค่น้ำเดียว” แฟรงก์พูดอ้อนไปก็เอามือไปคลึงร่องสาวที่มีนำเมือกไหลออกมา ก่อนจะเอานิ้วแยงเข้าไปแล้วขวานเอาน้ำเมือกไหลของพลอยลดาไหลติดมือออกมา“อือ เฮียแฟรงก์ ไม่เอาค่ะ อย่า อ้ะ เฮีย” พลอยลดาร้องไปก็เอามือจับมือของแฟรงก์ที่แยงนิ้วเข้าออกในร่องสาวของเธอ ก่อนจะเขาจะดึงออกมาแล้วยื่นให้เธอดู“ดูสิ น้ำออกมาแฉะเต็มมือพี่แล้วยังมาปากแข็งอีก แผล็บ แผล็บ อืม หอม แล้วก็หวานมากคนดี ขอพี่เลียต่ออีกหน่อยนะคะ” แฟรงก์เลียนิ้วของตัวเองอย่างหื่นๆ ก่อนจะพูดบอกพลอยลดาไป แล้วเขาก็จับเธอนอนอ้าขา จากนั้นก็จัดการหมุดหน้าเข้าไปในร่องสาวอีกครั้ง แล้วใช้ลิ้นแยงสอดเข้าไปในร่องสาวอย่างช่ำชอง“อ้ะ อ้ะ

“ผมไม่เจ็บหรอกครับ ถ้าคุณเจ็บตรงไหนบอกผมนะครับ ผมเป็นหมอ” ธนากรเอ่ยบอกไปเพราะเขาอยากจะรับผิดชอบเธอจริงๆ“ฮ่าๆ บังเอิญจังเลยนะคะ ฉันก็กำลังเรียนหมออยู่ค่ะ แต่ยังไม่จบ งั้นแบบนี้คุณก็คงจะอายุมากกว่าฉัน ฉันพลอยลดาค่ะ จะเรียกว่าพลอยเฉยๆก็ได้ค่ะ” พลอยลดาพูดออกไปอย่างเป็นกันเอง พร้อมกับรอยยิ้ม“อ่อ จริงเหรอครับ ผมชื่อธนากรครับเรียกผมว่าพี่ธนาก็ได้ครับ ผมเป็นหมออยู่ที่โรงพยาบาลในกรุงเทพ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับน้องพลอย” ธนากรพูดออกไปก็ยิ้มมุมปากอย่างเป็นมิตร ก่อนจะช่วยพยุงร่างบางขึ้นมา“ขอบคุณค่ะ งั้นพลอยขอเรียกพี่ธนาเลยนะคะ จะได้ดูเป็นกันเอง อิอิ” พลอยลดาพูดไปก็ยิ้มกริ่ม อย่างน้อยการหนีมาพักใจของเธอคราวนี้ก็ทำให้เธอมาเจอหนุ่มหล่อ ก็พอทำให้ใจชื้นขึ้นมาหน่อย“อ่อ ครับๆ” ธนากรพูดบอกไปจากนั้นก็พาพลอยลดาไปทำแผลที่บ้านพักของเขา แต่บ้านที่พลอยลดาพักอยู่อยู่ใกล้กับบ้านของเขาพอดี พลอยลดาจึงชวนเขาเข้าไปทำแผลในบ้านของเธอสองอาทิตย์ผ่านไปด้านแฟรงก์ก็แอบไปส่องดูพลอยลดาที่บ้านแต่ก็ไม่เจอเธอเลยสักวัน เขาก็แอบถามพ่อของเธอว่าพลอยลดาไปไหน แต่โจเซฟก็บอกเหมือนๆกับทุกคนว่าพลอยลดาไปพักผ่อนต่างจังหวัด เขาก็ได้แต่

ด้านพลอยลดาก็ขับมาด้วยรอยยิ้มแบบสะใจ จนธนากรมองแล้วส่ายหน้าไปมา ก่อนจะเอ่ยพูดกับพลอยลดา“เรานี่ร้ายเหมือนกัน เล่นทำให้เขาไม่ไม่ถูกเลย สงสัยเขาจะรักเรามากถึงยอมให้ดูถูกแบบนั้นได้ แต่เอาจริงๆนะพลอย พี่อยากจะเตือนเราหน่อย ผู้ชายน่ะต่อให้รักมากยังไงเขาก็มีความอดทนเหมือนกัน พลอยอย่าไปพูดดูถูกเขาบ่อยล่ะ” ธนากรเอ่ยบอกไป เพราะเมื่อกี้พลอยเล่นเปรียบเขาเป็นหมาแบบนั้นเขายังไม่ว่าอะไรเธอ แสดงว่าเขาคงจะรักพลอยลดมาก ถึงอดทนแบบนั้น“ค่ะพี่ธนา พลอยก็ไม่ได้อยากพูดแบบนั้นนะคะ แต่อารมณ์มันพาไปอ่ะ เอาเป็นว่าพลอยขอดัดนิสัยเขาหน่อยเถอะค่ะ ทีหลังเขาจะได้ไม่ไล่ไปต่อยใครเขาอีก ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้พลอยต้องขอโทษพี่ธนาจริงๆนะคะ” พลอยลดาบอกไปอย่างรู้สึกผิด พร้อมกับขับรถไปยังบ้านพักของเธอและธนากรทันที“อืม ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวพลอยส่งพี่ลงที่บ้านเลยก็ได้นะ ส่วนแผลนี่เดี๋ยวพี่ทำเอง เรารีบกลับไปรับเขาเถอะ มันไกลอยู่นะพี่ว่าเขาคงปั่นมาไม่ถึง อีกอย่างหล่อๆแบบนั้นระวังจะโดนสาวๆจีบกางทางเข้าให้” ธนากรเอ่ยบอกไป เพราะเธอกับพลอยลดาปั่นไปเป็นชั่วโมงๆ“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ปล่อยเขาปั่นรถกลับมาเองแหละดีแล้ว เผื่อจะคิดอะ

“อายทำไม ในบ้านนี้มีแค่เราสองคนไม่ใช่เหรอไง จะอายทำไมกัน พลอยก็เคยเห็น เคยเลียแล้วก็เคยขย่มมันมาแล้วนิ” แฟรงก์พูดไปก็มิวายยิ้มมุมปากมองหน้าพลอยลดาที่แดงก่ำ แถมสายตาที่ตอนที่เธอพูดกับเขามันไม่ได้มองมาที่เขาเลยสักนิด เพราะสายตาของเธอเอาแต่จ้องลูกชายของเขาอย่างไม่วางตา“คนบ้าพลอยไม่พูดด้วยแล้ว พลอยจะว่ายน้ำ ร้อนจะตายอยู่แล้ว” พลอยลดาพูดไปก็ถอดเสื้อผ้าออกต่อหน้าของแฟรงก์ ก่อนจะโยนมันทิ้งไปด้านข้าง พอถึงกางเกงชั้นในของเธอ เธอก็ปามันไปใกล้ๆกับเก้าอี้ของแฟรงก์ ก่อนจะค่อยๆเดินลงไปในน้ำ แล้วว่ายน้ำไปอย่างต้องการดับความร้อนในตัวเธอ“อืม แม่ตัวแสบ ยาออกฤทธิ์ขนาดนี้ยังมาเก๊กฟอร์มอยู่ได้ หึๆ” แฟรงก์พูดไปก็หยิบกางเกงในชั้นของพลอยลดาขึ้นมาแล้วมองดูคราบน้ำเมือกของเธอที่เลอะกางเกงในอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะสูดดมอย่างหลงใหล จนพลอยลดาที่หันมามองเขาถึงกับต้องอึ้ง ไม่คิดว่าแฟรงก์จะทำแบบนั้น“เอียแฟรงก์ มาดมกางเกงในพลอยทำไม หยุดเลยนะคะ จะโรคจิตไปแล้วนะ” พลอยลดาร้องห้ามไป ทั้งที่ในใจของเธอกลับชอบที่เขาทำแบบนั้น“หึ ก็เราโยนมันมาใกล้พี่ ไม่ใช่อยากให้พี่ทำแบบนี้หรอกเหรอ แต่จะว่าไปพี่ชอบนะ กลิ่นหอยเราหอมชะมัดเลย น

“แต่เหงื่อหนูออกมามากเลยนะลูก” พิริมายังคงกังวลเพราะเป็นห่วงลูกสาวของเธอ“พลอยไม่ได้เป็นอะไรจริงๆค่ะแม่ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ งั้นเดี๋ยวพลอยขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ พลอยร้อน” พลอยลดาที่ทนต่อความต้องการไม่ไหวจึงรีบพูดออกไปก่อนจะยกมือไหว้แม่ของเธอและแม่ของแฟรงก์ ก่อนจะรีบลุกวิ่งเข้าไปในห้องนอนของเธอที่อยู่ด้านบน“ตายละ ลูกคนนี้ ขอโทษจริงๆนะคะคุณฟารีดา” พิริมาเอ่ยบ่นลูกสาวไป ก่อนจะหันไปขอโทษฟารีดาที่ลูกสาวเธอหุนหันพันแล่นออกไป“ไม่เป็นไรค่ะ สงสัยแกคงจะร้อนจริงๆ เหงื่อออกจนหน้าแดงขนาดนั้น ว่าแต่เรื่องของเด็กสองคนนี้ล่ะคะ เราจะเอายังไงต่อดี” ฟารีดาพูดบอกไปก็เอ่ยถามต่อว่าจะเอาอย่างไรกับเรื่องนี้“ไม่ต้องทำยังไงหรอกครับ เรื่องนี้ผมจะรับผิดชอบเอง ส่วนเรื่องแต่งงานผมจะพูดกับพลอยเขา แล้วพรุ่งนี้ผมจะมาบอกแม่กับคุณน้านะครับ งั้นผมขอตัวไปถามพลอยเขาให้เคลียร์ๆก่อนนะครับ” แฟรงก์ได้โอกาสก็รีบชิ่งออกไปทันที จนสองแม่ถึงกับถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายกับพวกหนุ่มสาวที่คิดจะไปก็ไป คิดจะมาก็มาด้านพลอยลดาพอเข้ามาในห้องก็รีบถอดเสื้อผ้าปาทิ้งไป ก่อนจะรีบเข้าไปในห้องน้ำแล้วเอาน้ำรดตัวเธอให้เย็นขึ้น แต่มันก็ไม่