All Chapters of พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง : Chapter 61 - Chapter 70

ลิ้นเรียวเล็กตวัดเข้าโพรงปากกว้างของคนตรงหน้าด้วยท่าทีตื่นเต้นชอบใจ นี้เป็นครั้งแรกไหมที่เธอจูบเขาก่อน ถ้าไม่นับครั้งที่เธอเมา โรมที่ถูกริมฝีปากอวบอมชมพูเข้าครอบงำไปทั่วทั้งบริเวรโพรงปากถึงกับหลงไหลปากของนานิลอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ให้ตายเถอะสอนไม่กี่ครั้งไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะเป็นงานเร็วและจูบเก่งปลุกเร่าอารมณ์มากขนาดนี้ โรมจากที่เป็นฝ่ายรุกมาตลอด ครั้งนี้กลับปล่อยให้นานิลรุกจูบตนแทน เขาทำตัวราวกับเด็กวัยใสที่ปล่อยให้คนมากประสบการณ์รุกจูบ“อืม...” เสียงทุ่มหลุดน้ำเสียงออกมาทุกครั้งที่ริมฝีปากบางเกี่ยวเข้าที่ลิ้นสากหนาของเขาอย่างพอใจ ด้านนานิลที่หลงเสน่ห์โรมเข้าอย่างจัง เธอชอบและติดกลิ่นรสลิ้นของเขาอย่างมิอาจต่อต้านความรู้สึกที่เกิดขึ้นได้โรมแลกจูบกับคนตรงหน้าอย่างโหยหาริมฝีปากบาง ๆ ของคนตัวเล็ก มันชวนให้หลงไหล ทำให้เขามีอารมณ์พุ่งสูงปรี๊ด นานิลครั้งนี้ฉันไม่ปฏิเสธและยังเป็นฝ่ายเริ่ม ลิ้นหนาเกี่ยวเล่นในโพรงปากเล็ก แทรกเข้ามาจูบฉันอย่างได้อารมณ์ มือเรียวโอบเข้าที่ต้นคอของเขา ลิ้นหนาจูบปากฉันอย่างเนินนาน จูบเร่าร้อนของฉันและโรมเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมืออีกข้างของคนตัวโตไม่ยอมอยู่นิ่ง ร่างสูงไล

ด้านโรมเมื่อนานิลพยักหน้าเปิดทางให้ตนแล้วนั้น ร่างสูงก็ขยับสะโพกเดินหน้าต่อทันที ค้างนานไม่ได้ไม่ใช่เพียงแค่นานิลที่ทรมาน ตอนนี้เขาเองก็ทรมานหนักไม่ต่างอะไรจากเธอ นานิลยิ่งโรมขยับฉันยิ่งเสียวซ่านปรนทรมานแทบขาดใจ เขาสอยขยับสะโพกเข้ามาอย่างถี่ยิบ มือหนาทั้งสองข้างบีบเค้นขย้ำไปตามอารมณ์ความต้องการของเขา“อะ...อะ โรม” นิ้วหนาขยี้เขาที่เม็ดยอดอกอวบอึ๋มฉันถึงกับขนสะท้านไปทั้งตัว“อืม...โรมฉันเสียว” เสียงหวานของคนใต้ร่างเอ่ยปากออกมา เมื่อท่อนแข็งแรงอันใหญ่โตทะลวงเข้าลึกถึงผนังมดลูก“อ่า...คับนิล ฉันก็เสียว ทรมารไม่ต่าง เธอรัดฉันแน่นมาก” โรมตอบไม่เต็มเสียง เพราะร่องคับแคบของนานิลตอดเขาแน่นมาก แต่ร่างสูงกับยื่นริมฝีปากกว้างจูบซับริมปากจิ้มลิ้มของคนตัวเล็ก บ่งบอกว่าเขาเองก็ทรมานไม่ต่าง“แต่ฉันชอบนะนานิล ยิ่งเธอรัดท่อนเอ็นฉันแน่น มันยิ่งคับดี อ่า นิล...” น้ำเสียงอันซาบซ่านฟังสยิวเอ่ยเข้าข้างหูริมฝีปากคลอเคลียร์ซอกคอคนตัวเล็ก“ผับ ผับ ” เสียงจังหวะสะโพกเล็กและสะโพกหนากระทบเข้าหากันไปตามจังหวะอารมณ์ความใคร่ ขาโต๊ะถึงกับดัง เอี๊ยดๆ มันเป็นอารมณ์และความรู้สึกที่แปลกใหม่ที่ฉันไม่เคยได้รับ โรมในตอนนี้

ด้านโรมหลังจากที่ออกจากหอพักของนานิล ร่างสูงก็มาต่อที่ผับ เพราะถูกรามและมอสนั้นโทรตามเช่นเคย ร่างสูงในชุดนักศึกษาเดินฝ่าฝูงนักท่องราตรีจนกระทั่งมาถึงโต๊ะที่มีราม มอสนั่งดื่มอยู่ก่อนหน้า ส่วนแทคิณนั่นติดงานค่ำคืนนี้เลยต้องอดตี้และสังสรรค์กับพวกเขา“มาโน้นแล้วโว้ย... กูนึกว่ามึงจะเทพวกกูแล้วซะอีก” มอสที่นั่งดื่มกับราม เป้ วาคิม เพื่อนอีกกลุ่มที่มานั่งดื่มกันด้วยถึงกับเอ่ยมา ขณะที่โรมมาถึงโต๊ะ ไอ้โรมมันนัดพวกผม แต่คนนัดแม่งเสือกหาย“กะจะเทอยู่เหมือนกันแต่มึงแม่งก็ตามไม่เลิกไงไอ้เชี่ยมอส” โรมที่นั่งลงข้างน้องชาย หันไปตอบมอส ทุกวันนี้เพื่อนโทรจิกเขายิ่งกว่าผมเป็นเมียมันซะอีก“กูตามไม่ดีไง ไอ้เราก็อุตส่าห์อยากตี้กับเพื่อน แม่งละใครวะ เสือกนัดพวกกูให้มา ” คนนัดหายปริศนาอย่างไร้ร่องรอย จะโผล่หัวมาอีกทีก็ปาไปจะสี่ทุ่มและ“ใคร...เอ้ากูเหรอนัด ไม่เห็นจำได้” โรมโบ้ย“ไอ้เชี่ยโรม มึงแม่งอย่ามาเนียน สัส กูรู้แหละที่ไม่อยากมา อยากเท พวกกูมึงแม่งติดสาว ไม่รับสายมึง แม่ง กกเด็กอยู่ละสิท่า” มอสหันไปเอ่ยกับราม อย่างหาตัวช่วย“คนที่มันกกก็ไม่เด็กแล้วมั้ง อายุก็รุ่นเดียวกับพวกเรา แต่แม่งหน้าเด็กชิบหาย ไงม

3 ชั่วโมงต่อมา นานิลหลังจากเลิกคลาสเรียนในช่วงเช้า ฉันกับเพื่อนเดินออกจากตึกที่เรียนอยู่ เพื่อไปหาทานมื้อเที่ยง“พวกแกวันนี้เราไปทานอะไร กันดี” เดินมาถึงหน้าตึกหอสมุดยัยโปรเกลหันมาถามฉันกับยัยกิ๊บ“ก๋วยเตี๋ยวไก่ ราดหน้า ชาบูไหม” ยัยกิ๊บหันมาถามพวกฉัน เพราะตอนนี้เที่ยงสิบห้านาทีโรงอาหารคณะบริหารก็คงจะแน่น“เอาไง จะกินราดหน้าหรือชาบูหมาล่า เรามีเรียนอีกทีบ่ายสอง กินชาบูก็น่าจะทันนะ” ยัยเกลหันมาเสนอ“แกว่าไงนิล อยากกินไหมละ”“ฉันได้หมด กินไรก็ไปเถอะ ฉันหิวมากจนจะกินหัวพวกแกสองคนได้แล้ว” ฉันบอกกับสองนางที่จะทานข้าว หรือราดหน้า นางก็ไม่ แต่ดูเหมือนว่าพวกเราจะไปจบที่ชาบู พอพูดถึงเรื่องชาบูยัยกิ๊บตาลุกวาวขึ้นมาทันที“จะว่าไปนี้ก็นานแล้วนะ เกล นิล ที่ฉันไม่ได้ไปกินชาบูกับพวกแก ชาบูดีกว่าไหม” ยัยกิ๊บเสนอนานิลที่กำลังจะอ้าปากตอบ แต่ก็ไม่ทันแล้ว เพราะสองสาวอย่างโปรเกล และกิ๊บเดินนำหน้าไปทางหน้ามอซะแล้ว ใช้เวลาเดินมาไม่ถึง 10 นาทีทั้งสามสาวก็มาถึงร้านชาบูหมาล่าร้านชาบูขนาดไซส์กลางลูกค้าส่วนใหญ่เป็นนักศึกษามหาลัย B นั่นเองช่วงเที่ยงร้านก็จะแน่นๆหน่อย“ชาบูจนได้สินะ” ฉันเอ่ยกับยัยโปรเกลและยัยกิ๊

ด้านนานิลร่างบางกลับมานั่งที่โต๊ะ ฉันสบตาเข้ากับคนที่มองมาแต่มันก็แว่บเดียวเท่านั้น เห็นเขานั่งโต๊ะที่มีผู้หญิงน่ารักๆ นั่งร่วมโต๊ะด้วยสองคน และก็มีเพื่อนของเขาสองคน จากนั้นก็มีรามและแฟนตามมานั่งด้วย แต่นั้นช่างเถอะเขาจะนั่งกับใครก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน นานิลตอนแรกที่นั่งฝั่งที่สามารถเห็นหน้าโรมได้ชัดเจนให้ตายเถอะ นี้เขาจะจ้องอะไรนักหนา จ้องแบบนี้ใครจะทานลงกันละ จู่ๆ ร่างบางกับลุกเปลี่ยนฝั่งหันหลังให้โรมมานั่งข้างกับกิ๊บแทน ทำเอาทั้งสองสาวที่นั่งทานอยู่นั้นถึงกับขมวดคิ้ว กิ๊บที่ไม่รู้เรื่องอะไรได้แต่มองหน้าเพื่อน“นิล”“ฉันหนาวแอร์อะ แอร์มันตกใส่ฉัน” นานิลไม่พูดเปล่า แต่กับหย่นคอว่าเธอหนาวจริง คำตอบนานิลทำเอาโปรเกลถึงกับหลุดยิ้ม“แกไม่ได้หลบใคร ใช่ไหม...” โปรเกลที่พึ่งสังเกตเห็นว่าร้านที่พวกเธอนั่งทานอยู่นั้นมีกลุ่มโรมอยู่ด้วย ถึงกับอ๋อ ดูเหมือนว่านานิลจะไม่ได้หนาวแอร์แค่หนาวสายตาคมที่จ้องมองเธอมากกว่า“หลบใคร ไม่มี้” นานิลเอ่ยพร้อมกับคีบเนื้อหมูใส่ปาก แต่อาการแปลกๆ ของยัยนิลใช่ว่าฉันจะเชื่อ สองคนนี้ต้องมีอะไรมากกว่าที่ฉันคิดแน่ จะว่าไปก็แอบเชียร์อยู่นะ แต่เสียดายเหมือนว่าวันนี้โรมจะมาท