“พรุ่งนี้ โรงพยาบาล XXX ครับ เธอต้องพาลูกชายไปพบแพทย์ทุกเดือน” รอยยิ้มบนริมฝีปากหยักแสยะกว้าง ก่อนวางสายเขากำชับให้คนของตัวเองเฝ้าตามติดลิลลา และลูกชายอย่างใกล้ชิด เมื่อพรุ่งนี้มาถึงหล่อนจะไม่สามารถคาดสายตาจากเขาไปได้… อีก“อยากรู้นักว่าพี่กับผัวเธอจะมีปัญญาอะไรมาปกป้องเธอได้ตลอดเวลา!” “ไม่ให้ผมตามเข้าไปจริงๆ หรือครับ” ชัยวัตน์กำลังทำสีหน้าวิตกกังวล เมื่อถูกปฏิเสธในการเข้าไปในแผนกกุมารเวช เหตุเพราะเขาเป็นหนุ่มฉกรรจ์ที่ค่อนข้างหน้าตาไม่รับเด็กเท่าไหร่ ครั้งก่อนที่มาก็ทำเด็กร้องไห้ไปหลายคน“ชาย นี่นะ” เจ้าตัวแสบบอกด้วยรอยยิ้มพลางใช้มือเล็กๆ ชี้ไปที่เก้าอี้สีฟ้าซึ่งเป็นที่นั่งรอแถวทางออก ชัยวัตน์จึงตัดใจ พยักหน้าจำยอมนั่งลงอย่างที่สองแม่ลูกต้องการ“ถ้ามีอะไร รีบโทรหาผมนะครับ”
続きを読む