All Chapters of พี่ชายเพื่อน: Chapter 41 - Chapter 50

“ดุร้ายเลยนะคะวันนี้” เธอพูดเสียงกลั้วหัวเราะ“ทำยังไงได้ เจอแม่แมวยั่วสวาทเข้าแล้ว” เขาเงยหน้ามาตอบด้วยรอยยิ้มขำพูดพลางหอบหายใจไม่ต่างจากเชอเอม ก่อนจะถอดถอนแก่นกายออกมาอย่างอ้อยอิงพร้อมกับธารน้ำใสที่ไหลย้อนออกมาตามโพรงแคบไหลลงมาที่ง้ามขาสวย“พี่ต่อนะ”“อย่าเหนื่อยก่อนก็แล้วกันนะคะ” เธอยั่วเขาด้วยคำพูดและสายตาที่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีอำพันอย่างท้าทาย“ระวังจะร้องขอชีวิต” ยิ้มขันตอบ“เอมคิดว่าจะต้องเป็นพี่มากกว่า”เพราะคำพูดที่ท้าทายของสาวเจ้า ชายหนุ่มจึงไม่ปล่อยให้ได้พักนาน มือหนากดสะโพกสาวเจ้าดึงให้สะโพกลอยขึ้นเล็กน้อย ให้เธอได้รู้ถึงความลึกที่จะทำให้เธอจุกจนลุกไปทำงานไม่ได้ เขาไม่คิดไม่เล้าโลมให้เสียเวลา ดุนดันท่อนเนื้อออกมาเกือบสุดแล้วตอกเข้าสู่โพรงคับแคบจนเธอร้องครางออกมา มือหนากดเอวของสาวเจ้าเอาไว้แน่น เริ่มถอดถอนแก่นกายเข้าออกเมื่อเพลิงราคะยังคงปะทุขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งทวีคูณเมื่อเสียงหวานครางไม่เป็นภาษาดังขึ้นไปตามจังหวะกระแทกกระทุ้ง มือเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่นจนยับยู่ยี่ไปหมด หลับตาแน่นเมื่อความวามหวาบแผ่ซ่านไปทั่วกายจากจุดที่เขาตอกท่อนเอ็นร้อนเข้ามาเพราะท่วงท่าที่เขาทั้งสอดลึกกว่าเ

เซนนิก้าขับรถมาส่งเชอเอมที่บ้านหลังลงจากเครื่องเมื่อกลับมาถึงกรุงเทพฯ กับการไปเที่ยวภูเก็ตเป็นอาทิตย์ ชายหนุ่มขับรถกลับมายังคอนโดด้วยความเหนื่อยล้ากับการเดินทาง แต่ทว่าสายที่ต่อเข้ามาทำให้ความเหนื่อยหายไปแทนที่ด้วยความหน่ายใจ ครั้นจะไม่รับสายก็เห็นจะเป็นปัญหาใหญ่ในภายหลังได้ แต่แล้วก้ต้องกดรับด้วยความตั้งใจเมื่อฉุกคิดได้ว่าคงมีเรื่องสำคัญที่เขารอฟังมาหลายวัน“พูดมา”เซนนิก้าเปล่งโทนเสียงแข็งกรอกไปเมื่อกดรับสายผ่านทางพวงมาลัยรถ แม้จะไม่ได้อยากรับสายแต่ลึกลงไปในใจก็อยากได้ยินเรื่องสำคัญจากคนของตัวเองที่ไว้ใจได้มากกว่าคนอื่นที่ดูเหมือนจะอยู่ฝั่งเขา แต่แท้จริงแล้วเป็นคนของปู่ที่ส่งมาให้ดูความเคลื่อนไหวของเขาเท่านั้น และแน่นอนว่าเขายอมให้คนของปู่จับตาดูทุกความเคลื่อนไหว แม้จะมีบ้างที่ต้องจ้างคนมาเล่นละครให้คนเป็นปู่ไม่จับไต๋ของเขาได้ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าผู้เป็นปู่รู้เรื่องและใครบ้างที่ไม่ใช่คนของเขา แม้แต่เรื่องเชอเอมก็รู้ว่าคนทางอิตาลีคงรู้เรื่องหมดแล้ว มิเช่นนั้นปู่ของเขาคงส่งคนมาเตือนให้รู้ว่าควรเลิกรากับเธอและกลับไปรับช่วงต่อ แต่ที่เลือกที่จะยอมให้เขาคบหากับสาวเจ้าด้วยข้อแลกเปลี่ยนที่

เชอเอมนั่งมองบรรยากาศที่กำลังสนุกสุดเหวี่ยงของทุกคนภายในไนต์คลับผ่านห้องวีไอพีระหว่างรอเซนนิก้าตรวจงานในวันสุดท้ายก่อนเดินทางกลับอิตาลีเพื่อไปเคลียร์งานที่นั้น ในคราแรกเขาควรจะกลับไปนานแล้วแต่เพราะเขาอยากอยู่ต่ออีกสักหน่อย ทั้งที่นี่ก็ยังไม่เรียบร้อยดีถึงได้กินเวลามาร่วมเดือน เฉกเช่นเดียวกับที่บริษัทของครอบครัวต้องร่วมงานกับเอเรียน่าที่ชอบมาดูงานยามที่เธอต้องถ่ายแบบ ทั้งที่ไม่จำเป็นสักนิดหญิงสาวทั้งหงุดหงิดและไม่พอใจยามที่ชายหนุ่มมาแล้วแล้วเจ้าหล่อนมองเขาด้วยสายตาหวาดหยด ไม่สิ สายตาเย้ายวนต่างหาก ทุกครั้งเลยที่เธอทำงานแม่นั้นจะมาปรากฏตัวให้เห้นคล้ายกำลังบอกว่าหล่อนกำลังมาทวงทุกอย่างคืนไป และทุกครั้งที่เซนนิก้ามาหาเธอ หล่อนก็มักจะเข้าไปคุยและส่งสายตาท่าทางสื่อความหมายที่ใครมองก็ดูออกยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิดสาวเจ้าขมวดคิ้วกันยุ่งอย่างสบสันวุ่นวายภายในหัวเมื่อไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงได้หึงจนน่าหงุดหงิดขนาดนี้ ทั้งที่ชายหนุ่มก็ไม่ได้มีท่าทีเล่นตัว ปฏิเสธออกไปชัดเจน แต่พอคิดว่าเขาจะกลับไปที่อิตาลีประจวบเหมาะกับที่เอเรียน่าเองก็จะกลับไปเช่นกัน ก็ยิ่งทำให้คิดไม่ตกมาหลายวันติด แม้วันนี้จะขอ

บทที่12 ผิดแผน บริเวณด้านหน้าห้องฉุกเฉินเกิดความวุ่นวายเมื่อรถพยาบาลนำผู้บาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางรถยนต์มาถึงยังโรงพยาบาลได้ทันท่วงที ทว่าเซนนิก้าดูอาการหนักกว่าเชอเอมที่มีเพียงร่องรอยจากเศษกระจกบาดตามผิว ส่วนชายหนุ่มนั้นทั้งศีรษะแตกและได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงด้วยเพราะปกป้องสาวเจ้าที่คาดเบลไม่ต่างจากเขา ทั้งสองถูกแยกออกจากกันตามอาการ เขาถูกพาเข้าไปยังเขตพื้นที่เร่งด่วนเมื่อมีอาการเสียเลือดมาก ส่วนเธอนั้นถูกพาไปอีกฝั่งสำหรับผู้บาดเจ็บอาการไม่น่าเป็นห่วงทว่า บริเวณหน้าห้องฉุกเฉินกำลังวุ่นวายเมื่อทุกคนที่ทราบข่าวพากันมายังโรงพยาบาลทันที ไม่เว้นแม้แต่ฟ้าครามที่เพิ่งขึ้นมาจากภูเก็ตวันนี้ก็ตรงมาจากสนามบินทันทีตามที่ซิกก้าบอกไว้“หนูนิด ถึงนานหรือยัง”ซิกก้าถามทันทีที่เห็นอัฐพลและขนิษฐานั่งบนเก้าอี้บริเวณที่จัดนั่งรอหน้าห้องฉุกเฉินพลางมองไปทั่วเมื่อไม่เห็นผู้เป็นพ่อและแม่ของเชอเอม ก่อนจะหันไปมองตามเสียงเรียกของธีรเดชที่วิ่งมาพร้อมกับชายหนุ่มที่ตรนจำได้ไม่ลืมอย่างมาติโน้ที่รู้มาว่าติดต่อไม่ได้ หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยตามคำสั่งของพี่ชาย“เมื่อครู่คะ” ขนิษฐาถามพลางมองเลยไปด้านหลัง“คุ

บทที่13 ในวันที่ไม่มีกันและกัน หลังจากวันที่เชอเอมฟื้นขึ้นจากอุบัติเหตุก็ผ่านมานานถึงแปดเดือนกับสิ่งที่หญิงสาวไม่เคยคิดอยากจะทำมัน แต่เพื่อเซนนิก้าเธอจึงต้องทำให้มันดีที่สุด แม้จะต้องมีผู้เป็นพ่อและอาคอยช่วยเหลือมาตลอด ทั้งไนต์คลับและโรงแรมรีสอร์ตในแต่ละโครงการของเขา สาวเจ้าใช้เวลาไม่นานในการทำให้เป็นที่รู้จักและติดท็อปที่พักน่าพักที่สุดในภูเก็ตทั้งที่ยังไม่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการและในวันพรุ่งนี้จะเป็นงานเปิดตัวอย่างเป็นทางการของทะเลดาวโฮเทลแอนด์รีสอร์ตรีสอร์ตที่มีทั้งส่วนของโรงแรมและบ้านพักที่เธอตัดสินใจยื่นโครงการเพิ่มเติมและทำการเปลี่ยนชื่อใหม่ทั้งหมดเมื่อก่อนหน้าเซนนิก้ายังไม่มีชื่ออย่างเป็นทางการ แม้หลังออกจากโรงพยาบาลการปรับเปลี่ยนจะยุ่งยากและกินเวลาไปเกือบสองเดือน หากนับเวลาจริงๆ ก็คงเป็นแปดเดือนกับการดูแลทุกอย่างที่ชายหนุ่มยกให้ทั้งหมดจริงๆ นั่นแหละแม้จะเหนื่อยและท้อ แต่ยามที่ได้นึกถึงหน้าของเขาทีไรเธอก็พร้อมสู้ ต่อให้ไม่ได้ยินข่าวเขาเลยก็ตาม แต่เธอก็เชื่อว่าเขาจะกลับมาเร็วๆ นี้และในวันนี้เธอเพิ่งเดินทางมาถึงภูเก็ตหลังต้องเดินทางกลับเมืองหลวงเมื่อที่ไนต์คลับเกิดปัญหาก่อ