Semua Bab พี่ชายเพื่อน: Bab 31 - Bab 40

ยกเว้นคราวนี้นะ เธอแค่อยากใช้เวลากับเซนนิก้าเพื่อค้นหาคำตอบให้กับหัวใจตัวเองมากขึ้น ให้มันชัดเจนมากกว่านี้จนแน่ใจว่าตัวเองจะไม่ปฏิเสธและก่อกำแพงขึ้นมาอีก ทว่าเท้าที่กำลังก้าวเดินพ้นเขตวิลลาของตัวเองก็ต้องชะงักเมื่อเสียงของฟ้าครามตะโกนเรียกเอาไว้เสียก่อน สาวเจ้าจึงหันกลับไปมองแล้วส่งยิ้มไปให้“จะไปเอามื้อเช้าเหรอ”“ค่ะ กินมื้อเช้าก็ว่าจะออกไปเที่ยว จริงสิคะ พี่ครามช่วยลิสต์มาให้เอมได้ไหมคะว่ามีที่ไหนแนะนำบ้าง เอมขี้เกียจเสิร์ชดูอ่ะ”เชอเอมพูดออกไปตามตรงพร้อมสีหน้าหยีเมื่อพูดถึงความขี้เกียจของตัวเองให้ฟ้าครามได้หัวเราะออกมาอย่างเอ็นดูกับนิสัยของรุ่นน้องคนนี้ที่เป็นลูกคุณหนูตัวจริง แต่ยังดีที่มีจิตใจดี ไม่เห็นแก่ตัว“ได้สิ เดี๋ยวจะสงเคราะห์ แต่ขอแกล้งเขาอีกสักหน่อยก็แล้วกัน” ฟ้าครามยิ้มหัวเราะตอบออกไป พลางชำเลืองมองเซนนิก้าที่กำลังยืนมองออกมาจากหน้าต่างวิลลาด้วยสายตาข่มขู่ไม่เป็นมิตร ราวกับว่าเขาเป็นศัตรูของเจ้าตัวมานาน“แค้นฝังหุ่นจังเลยนะคะ”“แน่นอน แฟนทั้งคนนะ มาขัดขวางความรักคนอื่นหน้าตา

บทที่ 9รอยยิ้มกับแสงตะวัน  เสียงคลื่นกระทบฝั่งเป็นระลอกในยามสายของวันให้บรรยากาศร่มรื่นเย็นสบายหลังฝนเทกระหน่ำลงมาเมื่อคืน เซนนิก้าก้าวเดินออกมาในระยะห่างที่มากพอจะไม่ให้คนในวิลลาออกมาได้ยิน เมื่อสายทางไกลติดต่อมาในช่วงเวลาที่ไม่ค่อยเหมาะสมเสียเท่าไรสำหรับชายหนุ่ม แม้เขาจะรู้ว่าไม่นานเรื่องนี้จะต้องเกิดขึ้น เพียงแต่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นรวดเร็วแบบนี้ หากเมื่อก่อนยังไม่พบกับเชอเอม ก็คงมองว่ามันก็ช้าไปอยู่ดีกับเรื่องที่สักวันหนึ่งเขาจะต้องกลับไปจัดการในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวตระกูลปาเนสบากาเรซแววตาคมกริบมองชื่อของบุคคลที่ต่อสายเข้ามาด้วยเบอร์ต่างประเทศอย่างชั่งใจชั่วครู่ ก่อนจะกดรับสายในที่สุด ทว่ายังไม่ยอมกรอกเสียงออกไป จนคนปลายสายต้องเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจอยู่ในที“แกจะกลับเมื่อไร”น้ำเสียงแหบพร่าไปตามวัยที่ชราขึ้นส่งเสียงเข้มถาม เมื่อคนที่เป็นหลานชายคนโตดื้อดึงที่จะไม่ยอมกลับไปรับช่วงต่อกิจการครอบครัว นับตั้งแต่เลิกรากับเอเรียน่า หลานชายคนนี้ก็หนีหายไปจากครอบครัวตามน้องของต

หลังจากกินไอศกรีมกันจนอิ่มท้อง ทั้งคู่ก็พากันออกไปเดินเล่นตามถนนย่านเมืองเก่า พลางหามุมถ่ายรูป ผลัดกันถ่ายรูปบ้างเซลฟีบ้าง และมันทำให้เขารู้สึกถึงความสุขที่แท้จริงในฐานะของผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่เดินไปทางไหนก็ไม่มีคนรู้จัก มองเขาเป็นเพียงคนแปลกหน้าหรือไม่ก็นักท่องเที่ยว แตกต่างจากที่อิตาลี ที่ไปไหนจะต้องมีลูกน้องเป็นสิบคนเดินตามไปด้วยทุกที่ แม้แต่เข้าห้องน้ำก็ต้องเข้าคนเดียว มีลูกน้องกันเอาไว้ข้างนอก ความเป็นส่วนตัวและการได้เดินเล่นอย่างไม่กังวลเช่นนี้น่ะหรือ...ไม่มีหรอกและยิ่งได้เดินกับคนที่ทำให้หัวใจสั่นไหวด้วยแล้วยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้เลยแม้สักนิด การได้พบและได้สร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเชอเอมทำให้เซนนิก้าต้องเปลี่ยนแผนชีวิตใหม่ทั้งหมดในความตั้งใจของชายหนุ่ม เพราะหญิงสาวได้กลายมาเป็นคนสำคัญในชีวิตของเขาไปเสียแล้ว และคงมีเรื่องยุ่งยากตามมาอีกไม่นาน เขาจะต้องวางแผนรับมือให้ดีที่สุด หากเขาจะรั้นคำสั่งของผู้เป็นปู่ก็คงไม่มีอะไรราบรื่นเป็นแน่ ถึงอย่างไรเขาก็ไม่ใช่ผู้ชายธรรมดาอีกต่อไปยามที่ได้กลับอิตาลี ใช่ อีกไม่นานเขาจะต้องกลับอิตาลี กลับไปเคล

ก่อนพระอาทิตย์ตกครึ่งชั่วโมง เชอเอมและเซนนิก้าก็เดินทางมาถึงแหลมพรหมเทพเป็นสถานที่สุดท้ายของแพลนในวันนี้ อีกทั้งหญิงสาวก็ตั้งใจจะพาชายหนุ่มมาชมพระอาทิตย์ตก ซึ่งเป็นจุดแลนด์มาร์กของภูเก็ตอีกที่ที่ต้องมาให้ได้ เมื่อมาถึงทั้งสองคนก็เลือกที่นั่งเพื่อรอชมพระอาทิตย์ตก ซึ่งเป็นมุมที่พอดี ไม่มีใครยืนหรือนั่งบังวิวพระอาทิตย์ตกแสงสีทองอร่ามยามเย็นสว่างไปทั่วผืนทะเลรอบภูเก็ตบ่ง บอกว่าอีกไม่นานพระอาทิตย์กำลังตก นักท่องเที่ยวมากมายเตรียมตัวถ่ายรูปเก็บไว้ ยกเว้นก็แต่เธอกับเขาที่เลือกจะนั่งรอชมอย่างเงียบ ๆ เท่านั้น เพราะหลังจากบทสนทนาที่วัดจบลง สาวเจ้าก็ไม่พูดอะไรอีกเลยจนเขาเริ่มกังวลและครุ่นคิดไม่ได้ว่าตนรวบรัดเกินไปจนทำให้เธออึดอัดและความอึดอัดก็ทนต่อไปไม่ไหว“โกรธหรือไม่พอใจพี่ใช่มั้ย”“คะ?”เชอเอมหันไปพูดด้วยความฉงนที่อยู่ ๆ เซนนิก้าก็พูดขึ้นท่ามกลางเสียงผู้คนที่กำลังตื่นเต้นกับบรรยากาศ  ก่อนจะเงียบลงสบสายตาที่กำลังสะท้อนสีส้มทองอร่ามในตอนนี้ราวกับต้องมนตร์จนเธอละสายตาไม่ได้เขาดูหล่อเขาดูโรแมนติก

บทที่10 สัญญา หลังกลับมาเชอเอมและเซนนิก้าก็แยกย้ายกันไปชำระล้างร่างกายที่ทั้งเหม็นเหงื่อและตัวเหนียวไปหมด หลังจากนั้นก็ใช้เวลาส่วนตัวในการพักผ่อนหลังออกไปเที่ยวมาทั้งวันจนมืด กระทั่งถึงเวลาเข้านอนชายหนุ่มจึงกลับเข้ามาหาหญิงสาวหลังออกไปต่อสายกับคนสนิทที่อยู่ไกลถึงอิตาลีพร้อมกับเรื่องบางอย่างที่เขาได้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วว่าจะไม่มีการเปลี่ยนใจอีก เขาเดินไปหาสาวเจาที่เตียงหวังจะได้นอนกอดเต็มรักในคืนนี้แน่นอน คืนนี้เขาแค่อยากนอนกอดเธอเท่านั้นไม่มีทางทำอย่างอื่นเพราะเขาอยากดื่มด่ำกับบรรยากาศและความรู้สึกที่อบอุ่นหัวใจมากกว่าจะมีเซ็กซ์ แม้ช่วงเย็นเธอจะพูดออกมาแล้วแต่เขาก็ยังเลือกที่จะให้เกียรติเธอเช่นเดิม และการนอนกอดกันมองวิวยามค่ำคืนที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหมู่ดาว เสียงคลื่นลมที่ซัดเข้าฝั่งเป็นระยะทำให้เขาและเธอยังคงตื่นตัวไม่ยอมหลับเสียที ทั้งที่ออกไปเที่ยวมาทั้งวันด้วยแดดร้อนๆ ตลอดทั้งวัน“อดเก็บภาพตอนพระอาทิตย์ตกเลยนะคะ”เชอเอมพูดขึ้นขณะที่กำลังนอนหนุนแขนของเซนนิก้าที่กำลังนอนโอบกอดหญิงสาวจากทางด้านหลัง พากันทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างที่มีผืนฟ้ามืดมิดปกคลุมในยามราตรีนี้ ไม่วายเอื้อม