Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

“บ้านใครคะพี่กันต์” เธอถามอย่างสงสัย“บ้านพี่เอง” เขายิ้ม “และต่อไปมันจะบ้านของเรานะครับ”บ้านหลังนี้เป็นบ้านของรัชภาคย์ซึ่งเขาปลูกเอาไว้และแยกตัวออกมาอยู่เองตามลำพัง โดยบ้านอีกหลังหนึ่งที่เธอเคยไปพ่อแม่ของเขาอยู่กับน้องชายและน้องสะใภ้“เคยพาสาวมาที่นี่หรือเปล่าคะ”“โธ่... ปริมจ๋า”“เคยไหมคะ” เธอถามย้ำ“ไม่เคยครับ” เสียงเขาทุ้มลึกในขณะที่ตอบ“บ้านพี่กันต์หลังใหญ่จังค่ะ อยู่กันกี่คนคะ”“สามคนครับนอกจากพี่แล้ว ยังมีลุงสมและป้าอิ่มช่วยดูแลบ้านและสวนให้”“ปริมไม่เห็นมีใครอยู่เลย” หญิงสาวเอ่ยถามอย่างคนช่างสังเกต“วันนี้ทั้งสองคนลากลับบ้านครับ”“บ้านใหญ่ขนาดนี้อยู่กันแค่สามคนไม่เหงาแย่เหรอคะ”“ต่อไปมีปริมมาอยู่ด้วยพี่ก็ไม่เหงาแล้ว และเราก็จะมีลูกกันหลายๆ คนรับรองบ้านต้องไม่เงียบแน่นอน” เขาหันมาตอบนัยน์ตาคู่คมจ้องมองเธออย่างมีความหมาย จนหญิงสาวต้องหลุบเปลือกตาลงด้วยความสะเทิ้นอายชายหนุ่มจูงมือปริมาพาเดินไปรอบๆ บ้านก่อนจะหยุดที่ใต้ต้นลีลาวดีซึ่งกำลังออกดอกสีขาวบานสะพรั่งไปทั้งต้นมือหนาหยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วสวมมันลงไปที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธออย่างนุ่มนวล ความเย็นวาบของโลหะที

หญิงสาวบิดส่ายกายอย่างรัญจวนเด้งสะโพกขึ้นแนบลิ้นร้อนของเขา ชายหนุ่มถือโอกาสจับยกเอวเธอมาพาดที่ขอบโซฟา ใบหน้าของเขาเงยมองหญิงสาวซึ่งตอนนี้เธอก้มหน้ามองเขาเช่นกัน“พี่ขอรักแค่ข้างนอกนะครับ...นะ” ชายหนุ่มเว้าวอนทั้งปากทั้งตาปริมาพยักหน้าอย่างอายๆ เพราะตอนนี้เธอเองก็กำลังถูกแผดเผาไปด้วยเปลวไฟพิศวาส มือหนาจึงเลิกชายกระโปรงตัวสวยของเธอขึ้น แล้วเกี่ยวเอาบิกินีสีชมพูหวานรูดลงไปตามเรียวขายาวอย่างรวดเร็ว “อุ๊ย” ปริมาได้แต่อุทาน ใบหน้าสวยแดงก่ำเป็นมะเขือเทศ และพยายามจะลุกขึ้นเพื่อปกปิดเนื้อแท้จากสายตาซุกซนของเขา แต่มือหนากลับยึดตรึงสะโพกสวยนั้นไว้แน่นจนร่างบางไม่สามารถขยับได้“สวยเหลือเกินปริมจ๋า กางขาออกให้พี่นะ” น้ำเสียงทุ้มแหบกระเส่าออดอ้อนอย่างหลงใหล เขาไม่เคยเห็นสิ่งที่เย้ายวนตาขนาดนี้มาก่อนชายหนุ่มใช้มือยึดเรียวขาทั้งสองข้างเธอไว้ก่อนจะดันต้นขาเรียวสวยให้แยกห่างออกจากกันมากกว่าเดิม องศาที่กางออกนั้นทำให้กุหลาบช่อสวยคลี่แย้มเผยต่อนัยน์ตาดำสนิทของเขาเต็มตา บัดนี้กุหลาบช่องามกำลังเบ่งบานและมีน้ำค้างเหนียวใสเอ่อล้นกลีบสีชมพูสดนั้นออกมาประดับจนหยาดเยิ้มเขาก้มหน้าลงอย่างไม่รอช้าตะโบมจมูกลงเนื

มือน้อยๆ ล่วงล้ำเข้าไปสัมผัสแผ่นอกกว้างของเขาแล้วลูบวนไปมาช้าๆ เธอชอบความรู้สึกยามที่มือนุ่มเสียดสีกับขนปุกปุยอันอ่อนนุ่มที่ปกคลุมอกกว้างของเขาไว้ กล้ามเนื้อบริเวณนั้นเต็มไปด้วยมัดกล้ามอันกลัดแกร่ง“ปริมจ๋า...พอก่อน”ชายหนุ่มดันร่างเธอออกห่างเล็กน้อยก่อนจะถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทางศีรษะอย่างรวดเร็วต่อด้วยการถอดกางเกงทั้งตัวนอกและตัวในออกไปทางปลายขาในคราเดียวกัน ร่างเปลือยเปล่าสูงสง่าทุกตารางนิ้วเผยต่อสายตาของปริมาเป็นครั้งแรก สายตาซุกซนอยากรู้อยากเห็นมองไปทุกหลืบเร้นในเรือนกายนั้น เธอสำรวจกล้ามเนื้อทุกมัดบนไหล่กว้าง เรื่อยมาหาปุยขนสีน้ำตาลที่ขึ้นบางๆ ปกคลุมบนแผงอกแกร่งซึ่งคงจะให้ความรู้สึกเสียวซ่านไม่น้อยยามที่เสียดสีกับอกอวบของเธอ ยอดอกสีน้ำตาลทั้งสองข้างดูเล็กจิ๋วแต่ช่างมีพลังดึงดูดจนอยากจะไล้ด้วยนิ้วเรียวและดูดเม้มด้วยปากนุ่ม หน้าท้องแบนราบเต็มไปด้วยลอนของมัดกล้าม เมื่อกวาดสายตาต่ำลงไปกว่านั้น...มังกรหนุ่มซึ่งแข็งขันชูชันอย่างคึกคักกำลังผงกผงาดยั่วเย้าสายตาของเธออย่างเริงร่า สิ่งนั้นทำให้ปริมาตกตะลึงพึงเพริดเพราะนอกจากความยาวใหญ่แล้วยังดูสวยงามและเร้าอารมณ์อย่างประหลาดเขาปล่อย

เขาไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงที่ดูใสซื่ออย่างปริมาจะซ่อนความร้ายกาจเอาไว้ข้างในได้อย่างแนบเนียนขนาดนี้ ถึงขนาดลงทุนยอมให้รถเขาชนเพื่อหวังจะใช้เขาเป็นสะพานในการไต่ไปหาคนรักเก่า เขาแสยะยิ้มอย่างหยันๆ ก่อนจะหมุนร่างสูงแล้วค่อยๆ เดินถอยห่างออกไปเงียบๆ“ก้องขอโทษนะปริม ขอโทษจริงๆ”“ปริมไม่โกรธก้องแล้ว แต่อยากขอบคุณก้องที่สุด ที่ทำให้ปริมได้เจอกับคนดีๆ อย่างพี่กันต์” ปริมาบอกเขาอย่างจริงใจ เพราะในตอนนี้เธอเองรู้สึกโล่งอกและมีความสุขที่ค้นหาหัวใจของตัวเองพบ“ปริมรักพี่กันต์ใช่ไหม” รัชภูมิถามเธออย่างจริงจัง“ตอนแรกปริมก็ไม่แน่ใจ แต่หลังจากที่ได้พบก้องวันนั้น ปริมก็แน่ใจตัวเองว่าตอนนี้ปริมรักพี่กันต์คนเดียว”“ก้องดีใจด้วยนะที่ปริมกำลังจะมีความสุข”“ปริมก็ขอให้ก้องมีความสุขกับคนที่ก้องเลือกนะ” เสียงหวานกล่าวอวยพรเช่นกันก่อนจะยิ้มให้อย่างอ่อนโยนหลังจากพิธีส่งตัวเข้าหอผ่านไปแล้ว รัชภาคย์ก็หายไปจากห้อง ส่วนปริมาเผลอหลับไปเพราะความอ่อนเพลีย หญิงสาวตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเงยหน้ามองดูนาฬิกาซึ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาตีสองแล้วแต่รัชภาคย์ยังไม่มีวี่แววที่จะกลับเข้ามาในห้องเลยร่างอรชรจึงเดินลงมาชั้นล่างเห็นแ

หลายๆ คนทราบว่าปริมาเป็นภรรยาของเจ้าของบริษัทก็จะให้เกียรติและนอบน้อมกับเธอมากเป็นพิเศษ แต่สำหรับปริมาเองกลับวางตัวอย่างเป็นกันเองกับพนักงานทุกคนจึงทำให้เพื่อนร่วมงานลดความเกร็งลงไปและมองเธออย่างเป็นมิตรมากขึ้นข่าวใหม่ที่ปริมาพึงจะทราบก็คือเพชรลดาเป็นแขกประจำของบริษัทนี้ เพชรลดาคือผู้หญิงที่หลายคนคาดหมายว่าจะเป็นเจ้าสาวของรัชภาคย์เพราะเธอคือผู้หญิงคนเดียวที่เจ้านายหนุ่มให้ความสนิทสนมด้วย แต่สุดท้ายรัชภาคย์กลับไปลงเอยกับปริมาทำเอาหลายๆ คนที่แอบลุ้นงุนงงไปตามๆ กัน เพราะไม่มีใครรู้ว่าปริมาเป็นใครมาจากไหนแล้วร่างสูงโปร่งในชุดแช็คผ้าซาตินรัดรูปสีชมพูอ่อนอวดรูปร่างอันได้สัดส่วนก็ก้าวเข้ามาในบริษัทอย่างกระฉับกระเฉง เพชรลดาเดินหน้าเชิดอย่างมั่นใจในตัวเอง ตรงเข้าไปในห้องทำงานของรัชภาคย์ทันทีราวกับคุ้นเคยในการเข้าออกห้องนั้นเป็นอย่างดี ปริมาได้แต่แอบมองพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ นี่เป็นครั้งที่สองที่เธอได้มีโอกาสเห็นเพชรลดาเต็มตา ผู้หญิงคนนั้นดูสวยสง่า ชุดและเครื่องประดับที่เธอใส่ก็หรูหรามีราคาบ่งบอกฐานะของคนใส่ได้เป็นอย่างดี ท่าทางที่ดูสนิทสนิมคุ้นเคยของผู้เป็นสามีกับคนที่เพิ่งมาใหม่ทำให้ปริมาต้อง