Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

การรุกรานของเขาทำให้ปริมาอ่อนระทวย ม่านตาพร่าพราย สมองหมุนเคว้ง หมดสิ้นเรี่ยวแรง เพราะถูกความเสียวซ่านรุมเร้า รัชภาคย์ถอดเสื้อนอนตัวยาวของเธอออกไปทางศีรษะ แล้วก้มหน้าคมสันลงไปโลมเลียร่องอกขาวผ่องละมุนตาที่มีบราเซียร์สีขาวลายลูกไม้ประคองรัดรึงอยู่หญิงสาวพยายามใช้มือผลักแผงอกแกร่งให้ออกห่างหากแต่ร่างหนาแทบจะไม่ได้ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้ามกลับเบียดแทรกเข้าใกล้มากกว่าเดิม ชายหนุ่มหัวเราะพร้อมกับสอดมือตวัดไปที่กลางแผ่นหลังนวลเนียนของปริมาแล้วกระตุกตะขอบราเซียร์เบาๆ ก่อนที่จะเลิกปราการที่ห่อหุ้มความอวบอิ่มทั้งสองข้างนั้นออกไปทันใดนั้นเรือนกายท่อนบนที่ขาวผ่องยามล้อกับแสงจันทร์ก็ปรากฏอวดโฉมต่อสายตาของชายหนุ่มอย่างชัดเจน เขามองไปทั่วร่างบางอย่างหลงใหล สายตาคมกริบหยุดจับจ้องอยู่ที่ความกลมกลึงขาวเนียนทั้งสองลูกที่กำลังลอยเด่นกระเพื่อมขึ้นลงอย่างยั่วยวนสายตา ปริมารู้สึกเขินอายจนต้องยกสองมือขึ้นประคองกอดตนเองเอาไว้เพื่อบิดบังความอวบอิ่มจากสายตาโลมเลียของเขา“คนขี้หวง” เขาล้อเลียน ก่อนจะค่อยๆ ดึงมือเรียวบางนั้นออกแล้วใบหน้าคมสันโน้มลงตวัดเลียเม็ดทับทิมสีอย่างหยอกเย้าพร้อมกับขบไรฟันกัดเม้มไ

ไฟปรารถนาของเขากระพือโหมหนักขึ้นและแทบจะไม่สามารถรอได้อีกต่อไปสักวินาที รัชภาคย์เอนตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะจับร่างบางของปริมาเอาไว้หญิงสาวเงอะงะไปเล็กน้อยกับท่วงท่าแบบนั้น และในนาทีต่อมาเธอก็แทบคลั่งมือหนาจับสะโพกกลมกลึงกระชับแน่นโหย่งขึ้นเล็กน้อยแล้วรั้งเรือนร่างงดงามนั้นให้ทาทาบลงมาครอบครองลงบนความแข็งแกร่งของเขา“อ๊า...” เสียงครางของเธอดังไม่เป็นภาษาทันทีที่สิ่งนั้นค่อยๆ รุกเข้าไปในตัวเธอ“โอวว..” รัชภาคย์เองก็แทบหมดความอดทนอดกลั้นเมื่อถูกบีบรัดด้วยความคับแน่นของรังไหมแสนหวานชายหนุ่มรั้งเธอมากอดไว้และจ้องมองดวงตาซึ่งกำลังฉ่ำเยิ้มไปด้วยอารมณ์พิศวาสที่เขาเป็นผู้จุดขึ้นในตอนนี้อย่างพึงพอใจก่อนจะเป็นฝ่ายขยับจากเบื้องล่างปริมาขยับสะโพกหนีเพราะเธอแทบจะต้านทานคลื่นความวาบหวามที่โหมกระหน่ำโจมตีอย่างรุนแรงในตอนนี้ไม่ไหวหากแต่รัชภาคย์กลับรั้งสะโพกของเธอตรึงเอาไว้ไม่ยอมให้ขยับหนี“พี่กันต์”“ปริมจ๋า...” เสียงของเขาแหบพร่า“อย่าทรมานปริมแบบนี้” เธออ้อนวอนเขาเสียงสั่น“ปริมต่างหากที่ทรมานพี่”“แต่ปริม...” เธอไม่รู้จะบอกเขาอย่างไรว่าตอนนี้เธอเสียวซ่านจนแทบจะไม่มีแรงขยับ“ไม่ต้องเกร็งนะครับ ขยับต

ปริมาหน้าแดงกับการถูกคาดโทษแบบนั้น รัชภาคย์มองหน้าที่แดงระเรื่อนั้นอย่างแทบจะอดใจไม่อยู่ ก่อนที่เขาค่อยลุกขึ้นจากการทาบทับร่างของเธอรัชภาคย์สำรวจห้องของปริมาในขณะที่หญิงสาวกำลังอาบน้ำอยู่ เขาเห็นอัลบั้มภาพอันหนึ่งถูกวางเก็บอยู่ในตู้อย่างเป็นระเบียบ ชายหนุ่มจึงหยิบออกมาจากตู้นั้นก่อนจะค่อยพลิกดูทีละภาพอย่างพิจารณาในภาพนั้นปริมาตัดผมสั้น ถ้าเขาเดาไม่ผิดคงเป็นช่วงที่เธอยังเรียนอยู่มัธยมนั่นเอง มีอยู่ภาพหนึ่งเป็นภาพที่ถ่ายในช่วงการแข่งกีฬาสีของโรงเรียน เพื่อนๆ ทุกคนทำท่าร่าเริงสดใสและสนุกสนานในขณะที่ปริมายังคงนิ่งและเรียบร้อยและยิ้มเพียงบางๆ เท่านั้น เขามองภาพนั้นแล้วอดยิ้มไม่ได้ ชายหนุ่มพลิกไปเรื่อยๆ จนเห็นภาพหนึ่งที่เป็นภาพของเธอที่ถ่ายคนเดียวภาพนั้นเป็นภาพแรกที่เธอยิ้มอวดฟันขาวๆ อย่างสดใส เขาดึงภาพนั้นออกจากอัลบั้มก่อนจะเก็บใส่กระเป๋าลงในกระเป๋าตัวเองสายตาของเขาไปสะดุดกับสมุดบันทึกเล่มหนึ่งเขาหยิบออกมาก่อนจะพลิกดูข้างในเป็นเรื่องราวที่ปริมาเขียนเอาไว้ในช่วงที่เธอกำลังเรียนอยู่ในชั้นมัธยม เขาไม่ได้อ่านรายละเอียดอะไรมากเพราะไม่อยากล่วงล้ำความเป็นส่วนตัวของเธอแต่ในสมุดเล่มนั้นกลับมีรูป

หญิงสาวแทบคิดอะไรไม่ออก เมื่อเรือนร่างงามสง่าเปลือยเปล่าจงใจเบียดทับร่างบางของเธอจนผิวเนื้อเสียดสีกัน“เปล่าอะไร ก็เห็นๆ อยู่ว่าแอบย่องเข้ามา คิดถึงพี่ใช่ไหม” รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปาก นัยน์ตาสีดำสนิทส่งประกายระยิบระยับอย่างพอใจ“เปล่าซักหน่อย”“หรือว่ารอพี่อยู่”“ไม่ได้รอ” ปริมารีบปฏิเสธจนดูมีพิรุธ“แล้วที่มาหานี่เพราะอะไร” เขารุกถามอย่างไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธ“ก็พี่กันต์ทำให้ปริมนอนไม่หลับนี่”“หึๆ” เสียงทุ้มหัวเราะอย่างถูกใจที่สามารถทำให้เธอยอมรับความรู้สึกโหยหาของตัวเองออกมาได้“อย่ามาหัวเราะปริมนะ”“ขอโทษที่พี่ไม่ได้ไปหา” เขาบอกเสียงแหบพร่าและเริ่มจ้องที่ริมฝีปาก เย้ายวนของเธอ“ก็บอกแล้วไงคะว่าปริมไม่ได้รอ ปล่อยปริมนะคะ ปริมจะกลับห้องปริม” เสียงหวานประท้วงด้วยอาการกระเง้ากระงอดลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่าพ่นรดแก้มนวลซุกใบหน้าลงไปที่ซอกคอเธอพลางพึมพำ“คืนนี้ปริมคงไม่ได้นอนแล้วล่ะ”“อย่าค่ะ...” เธอพูดได้แค่นั้นเมื่อรัชภาคย์เลื่อนขึ้นไปปิดปากเธอด้วยปากของเขา ทันทีที่ปากประกบกันทั้งสองคนก็แลกจูบกันอย่างเร่าร้อนอย่างไม่ปิดบังไฟปรารถนาของตัวเองว่าต่างคนต่างก็ต้องการกันและกันแล้วชายหนุ่

“รักพี่นะครับทูนหัว” หญิงสาวหน้าแดงก่อนจะตวัดเพรียวขาเรียวงามทั้งคู่กางคร่อมบนบั้นเอวของเขามือบางเลื่อนไปจับแก่นกายแกร่งจ่อให้ตรงกับรอยแยกของกลีบกายสาว พอส่วนปลายเริ่มเสียดสีเข้ากับความอ่อนนุ่ม ร่างอรชรก็ยืดตัวตรง โหย่งขึ้นก่อนจะค่อยๆ ทิ้งตัวลงดูดกลืนมังกรหนุ่มอันมหึมานั้นเข้าไปจนท้ายที่สุดก็ทิ้งตัวลงอย่างแรง ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง แหงนหงายใบหน้าเริดขึ้นในขณะที่มังกรหนุ่มมุดเข้าไปจนสุดลำ“อ๊าา”“โอว...ปริมจ๋า” เสียงครามกระหึ่มของเขาดังขึ้นพร้อมๆ กับเสียงครางหวีดแหลมของเธอปริมาเริ่มร้องครางออกมาอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงความลึกซึ้งที่เขาเข้ามาในตัวเธอในท่ารักแบบนี้“อ่า...พี่กันต์ขา แน่นเหลือเกิน...ปริมอึดอัดไปหมด”“ลุกขึ้นนั่งครับทูนหัว...กางขาออกกว้างๆ”ร่างอ้อนแอ้นทำตามโดยถ่ายน้ำหนักไปที่ฝ่าเท้าทั้งสองข้าง ก่อนจะเริ่มยกสะโพกขึ้นและกดลงอย่างเชื่องช้าเมื่อผนังอ่อนนุ่มขยายตัวรับความมหึมาได้เต็มที่แล้ว ทันทีที่ขยับความเสียวซ่านก็แล่นพล่านไปทั่วตัว และเมื่อทำซ้ำความซ่านสยิวก็ยิ่งบาดลึกไปทุกอณูเนื้อรัชภาคย์ครางอื้ออึงเสียงดังแทบคลั่งกับความเย้ายวนที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ภาพที่ปริมากำลังควบขยับอย