All Chapters of Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Chapter 321 - Chapter 325

"G*go talaga ng David na 'yan! Hindi pa rin pala sya tapos sayo?"Galit na galit na boses ng aking kaibigan, si Celine. Padabog nyang nilapag ang ininumang baso sa lamesang katabi. Umuga pa ito sa lakas ng pagkakalapag nya roon ng baso.Dito ako dumiretso sa condo nya. Plano ko sanang umuwi nun sa mansyon, pero napagtanto ko na namamaga pa ang mata ko. Pero mukhang mali rin ang naging desisyon ko.Tahimik akong nakaupo sa sofa nya. Nakatingin sa galit na galit nyang itsura. Ang paghinga nya ay malalalim, na para bang sya ang inalipusta. Napayuko ako nang tingnan nya ako ng matalim."Huwag kang papayag na basta ka na lang nya ginaganyan. He's trying to blackmail you. Are you even aware of that?!"Humigpit ang pagkakahawak ko sa nakapatong na throw pillow sa hita ko. Of course, aware ako. Hindi ko lang inaasahan na bababa sya sa ganoong level."Mali talaga ang pagpunta natin sa club na 'yon."Napaangat ako ng tingin sa kanya. Gusto kong sabihin na tama sya, at sisihin din sya sa nangyay

Wala namang masyadong nangyari. Walang Riel sa mansyon nang dumating ako. Nag-overtime na naman siguro sa trabaho. Nagising na lang ako kinabukasan na katabi ko na sya.Katulad kahapon, tulog pa rin sya. Mahimbing na mahimbing. Halatang late na naman sya umuwi kagabi. Hindi ko na sya ginising. Humalik lang ako sa pisngi nya bago bumaba.Pinaghanda ko ulit sya ng almusal. This time, wala ng nasunog sa gawa kong pancake. Pagkatapos ko sa kusina ay muli na naman ako umakyat sa kwarto para magbihis.Tulog pa sya kaya tuloy-tuloy lang ang kilos ko. Nang tapos na ako at handa na umalis, humalik ulit ako sa pisngi nya at pabulong na nagpaalam.Sa university ang punta ko ngayon. Napagdesisyonan kong kausapin ang professor ko tungkol sa thesis ko. Magpapalipat na lang ako ng kompanya. Alam kong hindi na pwede, pero susubukan ko pa rin."Come in."Dinig kong sabi ni Ma'am Ocampo mula sa loob ng kanyang opisina. Kinakabahan ma'y binuksan ko pa rin ang pintuan at nagawang pumasok sa loob.She was

Naii-stress na talaga ako. Walang sinabi ang problema ko sa school, sa kung anong pwedeng gawin ni David sa buhay ko.I squeezed my eyes shut, letting out a slow, shaky breath.Kita ko sa aking repleksyon sa salamin ng bintana ng taxi'ng ito kung gaano ako kaproblemado ngayon.Ni hindi ko halos makilala ang sarili.I looked exhausted and drained. My eyes were red, gawa ata ng hanging sumalubong sa akin kanina sa gate. Kahit ang labi ko ay nagiging dry na rin.I tore my gaze away and sighed.May kung anong bumubulong sa akin na huwag na muna umuwi, pero pilit ko iyon winaksi. Kumpara sa labas, pakiramdam ko, mas ligtas ako sa mansyon.Doon na kasi ang bago kong tinuturing na tahanan, bukod sa bahay namin sa probinsya nina Mama.Isang tingin ko pa lang kay Riel, ramdam ko na ang kaligtasang matagal ng pinagkait sa akin. Ang palaisipan na pu-pwedeng kunin sa akin iyon ni David, para na akong sinasaksak sa puso ng paulit-ulit.I forced myself to move when the driver parked the taxi in fro