Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

Kinabukasan, maaga pa lang ay narinig ko na ang busina ng isang nirentahang jeep sa tapat ng inuupahan kong kubo. Pagdungaw ko, nakita ko doon si Lando na nakatayo sa likod ng jeep, naka-short at sando, habang may suot na sunglasses na halatang bago at galing sa palengke."Anna! Ano na? Halika na! Ikaw na lang ang hinihintay!" sigaw niya habang kumakaway.Natawa ako at mabilis na kinuha ang dadalhing bag. Pagsakay ko, nandoon na sina Susing, Totoy, at si Nay Sayong na may dalang malaking basket ng prutas. Punong-puno ang jeep ng tawanan at kantahan habang binabagtas namin ang daan patungo sa isang tanyag na beach resort sa karatig-bayan. Grabe, ang saya! Maling-mali ako sa parte na pagdudahan ang pa-beach na ito ni Lando kagabi. Mas lalo pa nadoble ang saya ng lahat nang dumating na nga kami sa resort, halos hindi magkandamayaw ang lahat. Ang tagal na rin ng huli kong pagkakakita ng asul na tubig at maputing buhangin. Katulad ng mga kasamahan ko, parang gusto ko na tuloy agad tumalo

"Anna? Sabihin mo sa akin, ano'ng ibig sabihin n'ung lalaki? Bakit Samantha ang tawag niya sa 'yo? At anong... anong asawa?"Ang sunod-sunod na tanong ni Lando ay parang mga dagundong ng kulog na hindi ko magawang intindihin. Nakatitig lang ako sa papalayong likod ni Raz, sa kaniyang asul na suit na unt-unting nilalamon ng distansya at ng liwanag ng araw. Ang bawat hakbang niya palayo ay tila pag-iwan sa akin sa isang masukal na kagubatan na ako mismo ang gumawa."Anna!" Hinawakan ni Lando ang magkabila kong balikat, pilit akong inihaharap sa kaniya. "Magsalita ka naman, o. Sino ba talaga ang taong 'yun?"Ibinuka ko ang bibig ko pero walang salita na lumabas. Pakiramdam ko ay tuyot na tuyot ang lalamunan ko. Paano ko ipapaliwanag sa kaniya ang lahat? Paano ko sasabihi na ang 'Anna' na kilala niya ay isang pekeng balat lamang ng isang babaeng wasak na wasak noon?"I-I'm sorry, Lando..." ang tanging naibulong ko bago ako tuluyang nanghina at napaupo na lamang.Napabuntong-hininga na lam

Gabi na nang maisipan kong lumabas ng kubo. Kung pwede lang sana na huwag nang siputin si Raz, gagawin ko… pero alam ko na kahit papaano, gusto ko rin malaman ang saloobin niya sa lahat ng nangyari. Bukod doon, alam ko ring hindi siya titigil hangga’t hindi niya nakukuha ang gusto niya. Kung hindi ko siya pupuntahan sa resort na sinabi niya, baka mamaya ay sunugin niya ang buong probinsya. Ayaw ko namang mangyari ’yun.Ngunit paglabas ko pa lang ng kubo ay isang pigura ang tumayo mula sa madilim na bahagi ng hagdanan ko. Halos mapatalon ako sa gulat."Lando? Anong ginagawa mo rito?""Sasamahan kita," maikli at seryoso niyang sagot, ang mukha niya ay puno ng determinasyon na tila handang makipagbakbakan anumang oras."Lando, hindi na kailangan. Kaya ko na 'to, okay?" pagtanggi ko, bagaman ang totoo ay kinakabahan din ako kahit papaano. Ayaw ko lang talaga na may madamay sa problema kong ’to."Kaya mo? Anna, o Samantha... nakita ko kung paano ka manginig kanina sa harap niya," aniya ba

Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Mabilis akong lumapit kay Raz at hinigit siya sa braso. "Sumunod ka sa akin!" singhal ko bago siya tuluyang kinaladkad palabas ng bakery.Nang makalayo na kami nang kaunti sa pintuan, kung saan hindi na kami masyadong maririnig ng mga kasamahan, hinarap ko siya nang may nag-aapoy na mga tingin."Ano bang ginagawa mo?! Anong mag-aapply? Hibang ka na ba?! Isang Alcantara, magtatrabaho sa isang maliit na bakery? Para saan? Nang-aasar ka ba?!" sunod-sunod kong hiyaw sa kaniya. Nanatiling siyang tahimik. Ang madilim at matigas niyang awra kanina ay unt-unting naglalaho habang pinapanood niya akong mag-estiriko sa harap niya. Sandali siyang hindi umimik, pero maya-maya lang ay bumuntong-hininga siya nang malalim bago sandaling tumingin sa kaniyang mga sapatos. Nang mag-angat siya muli ng tingin sa akin ay doon natigilan ako.Wala na ang matatalim at mapanghusga niyang mata na bumati sa akin sa beach. Ang pumalit ay ang mga matang nanlalambot at punong-

Hindi ako halos nakatulog nang maayos dahil sa tunog ng ulan sa labas at ang ideya na may isang Raz Alcantara na hindi pa umaalis sa labas. Kaya naman kinaumagahan ay hirap na hirap ako sa pagbangon dahil sa bahagyang pananakit ng ibang parte ng katawan ko. Pagbukas ko ng pinto ng kuwarto ay sinalubong agad ako ng amoy ng masarap na sinangag at pritong tuyona alam kong nanggagaling sa maliit at tagpi-tagpi kong kusina."Good morning, Samantha."Napaatras ako nang makita si Raz na nakatayo sa tabi ng kalan ko, suot pa rin ang masikip na t-shirt na ibinigay ko kagabi. May hawak siyang sandok at nakangiti siya sa akin, isang klase ng ngiti na akala mo'y hindi siya nanggaling sa matinding ginaw at ulan ilang oras lang ang nakalilipas."Anong ginagawa mo? At bakit... bakit ang dami niyan?" lito kong tanong ko habang nakatingin sa mesa na may nakahandang almusal at isang pitsel ng sariwang buko juice."I prepared breakfast. And I already boiled some water for your bath. It's in the bucket