บททั้งหมดของ Under My Father In-Law's Touch: บทที่ 71 - บทที่ 80

Agad akong tumayo ng magising ako. Pag tingin ko kay Magnus ay mahimbing pa siyang natutulog kaya agad kong chineck ang phone ko, at 5 am palang. Pinusod ko muna ang buhok ko tsaka ko inayos ang unan at tinupi ang ginamit kong kumot, nabasa ko rin ang text ni Eros na hindi muna siya makakadalaw dahil may importante lang daw siyang kailangan asikasuhin sa trabaho, kaya naman naisipan ko nalang magorder online at magpadeliver ng makakain namin ni Magnus.Nang makaorder ako ay sinabihan ko na rin ang rider na iwan nalang sa front desk ng hospital at ang inilagay kong name, is name ni Magnus, since makikita naman sa records of patient kung saang floor at room kami.Habang hinihintay ang order ay inayos ko na muna ang higaan ni Magnus, inayos ko rin ang kumot niya pataas para hindi siya lamigin, inadjust ko na rin ang temperature ng aircon, dahil sobrang lamig.“Maupo ka lang, kanina ka pa hindi mapakali” biglang sabi ni Magnus ng maglalakad na sana ako patungo sa sofa para sana imessage

Lumipas ang ilang linggo, halos hindi na rin ako umuuwi sa bahay at hinahatiran nalang rin ako nila Lola ng damit, at pagkain. Nagtuloy tuloy na rin ang pag galing ni Magnus na ngayon ay tuluyan ng inalis ang kung ano mang aparatong nakalagay sa ulo niya. Dito rin kami sa ospital nagsalubong ng bagong taon, katulad no’ng pasko ay buo rin kami at mas naging masaya.Nakakatayo na rin si Magnus, at sinusubukan niyang maglakad lakad kahit ilang metro lang. Madalas ay nakakasalubong pa namin ang doktor niya sa hallway ng ospital na talaga namang tuwang tuwa dahil sa mabilisang improvement ni Magnus.“Uminom ka na muna ng tubig” ani ko kay Magnus at inabot ang isang basong tubig sakaniya.“Pwede na tayong umuwi” ani Magnus matapos niyang uminom.“Hindi pa, kahit kaya mo ng maglakad, may mga need pa ring itest sayo.” sagot ko naman sakaniya na ikinabagsak ng balikat niya.“Hays, pero wala namana akong nararamdamang masakit e. Iniisip ko lang ikaw, baka makakuha ka pa ng sakit dito kapag nagt

EVELINE’S POV.God please save my baby!God please save my baby!God please save my baby!Nagising ako dahil naririnig ko ang paulit ulit na binigkas ko bago ako mawalan ng malay no’ng ooperahan na ako.Ramdam ko pa ang paglandas ng luha ko sa gilid ng mata ko pababa sa tainga ko. Pagmulat ng mata ko ay bumungad sakin ang puting kisame. Biglang nanikip ang dibdib ko, dahil ngayon na nagising ako… ngayon ligtas ako… ibig sabihin… ibig sabihin wala na ang baby ko..“Eve…” dinig kong tawag ni Magnus habang ramdam ko naman ang higpit ng hawak niya sa kamay ko.Nang tignan ko si Magnus ay maluha luha itong nakangiti sakin at hinaplos ang buhok ko.“Thanks God, nagising ka na rin.” saad pa niya. Hindi ako makapagsalita, humikbi lang ako at tinanggal ang kamay ko na hawak niya tsaka ko hinawakan ang tiyan ko.“Bakit ka umiiyak?” tanong pa sakin ni Magnus, kaya sinamaan ko siya ng tingin.Kung tatanungin ako kung galit ba ako sakaniya? oo, galit ako kasi… kasi mas pinili niya akong iligtas k

Ilang linggo ang lumipas at naging maayos naman na ako at ganoon rin si Baby Maveline. Nagsabi rin ang doktor niya na ano mang araw ay pwede na siyang iuwi na labis na ikinatuwa namin ni Magnus at ng lahat.Habang nagpapabreastfeed ako kay Baby Maveline ay abala naman si Nurse Ania sa pag aasikaso sa iba pang baby na nasa NICU, pero abala parin kami sa pagkukwentuhan. Umuwi na muna si Magnus para ipaayos ang kuwarto namin, kaya naman nag punta na muna ako sa NICU di lang para i-feed si Baby Maveline kundi para narin makakwentuhan si Nurse Ania.“Baka gusto mong bumisita sa bahay kapag nakalabas na si Baby Maveline, para naman kahit papaano ay makabonding mo siya.” saad ko kay Nurse Ania habang inaayos niya ang ogt ng isang baby na kakapasok lang kanina.“Kapag nagkaroon ako ng dayoff te, sa ngayon kasi kita mo naman ang dami nila dito tapos tatlo lang kaming nagpapalitan sa pag aasikaso ng mga baby, tamad pa mga kasama ko.” irap ni Nurse Ania sa kawalan kaya bahagya akong natawa.“Ika

Nagising ako ng wala na si Magnus sa tabi ko at ng tumayo ako ay wala rin Baby Maveline sa crib niya, kaya naman lumabas na ako at bumaba na agad naman ako sinalubong ni Nicky.“Hi Madam goodmorning” bati nito sakin.“Goodmorning rin, napansin mo ba si sir mo at si Baby Maveline?” tanong ko kay Nicky. “Ahh nasa garden po kasama si Lola baby” sagot naman ni Nicky“Gano’n ba salamat” nakangiti kong sabi at naglakad na ako patungo sa garden at naabutan ko sina Magnus at Lola na binibilad si Baby Maveline.“Anjan na pala si mommy baby” ani Magnus at hinarap sakin si Baby Maveline na nakapikit halatang nasisilawan sa sinag ng araw.Agad akong lumapit sakanila at binuhat ko si Baby Maveline, habang si lola naman ay hinaplos ang balikat ko. “Napasarap ata ang tul,og mo apo ah? Pinagod ka ba ni Magnus kagabi?” mapanuksong tanong ni Lola kaya napangiwi akong napatingin kay Magnus.“Lola ikaw talaga kung ano anong iniisip mo” nahihiya kong sabi at pakiramdam ko ay pulang pula na ang pisngi ko