All Chapters of BLANE HAN, The Ruthless Billionaire: Chapter 71 - Chapter 80

Tahimik ang buong dining hall maliban sa mahinang tunog ng kubyertos na tumatama sa mamahaling pinggan. Nakaupo si Blane sa pinakadulong bahagi ng mahabang hapag habang tahimik na hinihiwa ang steak sa plato ni Shia. Wala sana siyang balak bumaba. Ang totoo, mas gusto niyang manatili sa tabi ni Melissa. Gusto niyang siguraduhing maayos ang paghinga nito. Na hindi ito gigising na nanginginig o umiiyak muli dahil sa bangungot. Ngunit nangako siya kay Shia na sasabayan itong maghapunan kaya napilitan siyang bumaba. Kaya ngayon, tahimik niyang inililipat ang maliliit na piraso ng karne sa plato ng bata. “Eat slowly,” mababa niyang sabi. Agad namang tumango si Shia bago masayang kumain. Nakatingin lamang si Wade sa kanila habang nakasandal sa upuan nito na tila naaaliw. “You really look like father and daughter,” nakangiting komento nito. “Shia is really comfortable in your presence, Blane.” Napatingin siya sa batang babae sa tabi niya. Tahimik na kumakain si Shia h

Hindi pa rin makapaniwala si Melissa habang nakatitig sa lumang litrato na hawak niya. Bahagyang nanginginig ang kanyang mga daliri habang marahang hinihimas ang kupas na larawan. May kopya rin siya ng litrato na iyon. Isa iyon sa pinakaimportanteng bagay na itinago niya sa loob ng maraming taon. Dahil kahit lumaki siya sa bahay-ampunan, hindi naman naging ganap na malungkot ang kabataan niya roon. At malaking dahilan noon ang apat na batang lalaking nakilala niya, sina Uno, Dos, Toto at Ten. Hanggang ngayon ay malinaw pa rin sa alaala niya ang mga panahong magkakasama sila, ang simpleng paghahati-hati nila sa iisang tinapay kapag kulang ang pagkain. Ang pagtakas nila sa mga staff ng ampunan kapag may ginagawang kalokohan at kung paano niya palaging ipinagtatanggol ang apat na batang iyon noon. Tahimik kasi ang mga ito at palaging magkakasama pero may taglay na katalinuhan na ang mga ito at punong-puno ng talento kaya naman, madalas silang pag-initan at i-bully ng ibang

Natahimik ang buong sala matapos sabihin iyon ni Clifford. Agad namang nanlaki ang mga mata ni Melissa. “A-anong childhood sweetheart?!” mabilis niyang tanggi habang bahagyang namumula ang mukha. Hindi siya makatingin kay Blane. Ngunit mas lalo lamang lumawak ang ngisi ni Clifford. “Oh? So you’re denying it?” mapanuksong sabi nito habang naglalakad papalapit sa kanila. Kasunod nito sina Eachen at Wade na galing sa study room. At sa unang pagkakataon, doon lang niya nakitang kumpleto ang Han Brothers sa iisang lugar. They were all tall, sharp-looking and exceptionally handsome in their own ways, each carrying a different kind of charm that made them impossible to ignore. One had a gentle yet dangerous elegance, the kind that could make anyone lower their guard without realizing it. Another possessed a wild and devilishly attractive aura, his smirk enough to make people nervous. The other carried a calm and refined sophistication, but behind those composed eyes was someth

“After leaving the orphanage, I focused on surviving first,” mahina niyang dagdag habang marahang nilalaro ang hawak na kutsara. “But I really loved designing clothes.” Bahagya siyang ngumiti, ngunit may lungkot sa mga mata niya. “So I asked my adoptive father if I could study fashion design.” Sandali siyang tumigil bago marahang umiling. “But he refused. He said I would inherit our company someday, so there was no point in pursuing something else.” Tahimik na nakikinig ang apat na lalaki. “At that time… wala rin naman akong choice,” mahinang dagdag niya. “So after graduating college, I entered the corporate world.” Sandaling katahimikan ang bumalot sa hapag. Tanging tunog lamang ng kubyertos ang maririnig ngunit halatang nakikinig ang lahat sa kanya. Muli siyang nagsalita matapos humugot ng mabigat na hininga. “Some years ago, I actually tried to pursue my dream again.” Napatingin agad sa kanya si Clifford. “You did?” Tumango siya. “When Xixi, the famous designe

Saglit na katahimikan ang bumalot sa dining hall matapos ang mga huling salitang binitiwan ni Melissa. Tahimik lamang ang lahat, ngunit ramdam na ramdam ang bigat ng emosyon sa paligid, parang kahit ang hangin ay ayaw gumalaw. Mahigpit ang pagkakakuyom ng kamao ni Blane sa ilalim ng mesa, habang ang tatlong lalaki ay nanatiling tahimik, bawat isa ay may kanya-kanyang iniisip ngunit halatang pigil ang emosyon. “This is why I hate that kind of people,” malamig na bulong ni Clifford habang nakasandal sa upuan. “They don’t deserve kindness.” “Ford,” mahina ngunit may babalang tawag ni Wade. Ngunit hindi kumibo si Clifford. Halatang galit din ito. Si Eachen naman ay tahimik lang na nakatingin sa kanya. Wala na ang kaninang pagiging magaan at mapagbirong awra nito. Parang gusto nitong magsalita pero hindi alam kung paano iaabot ang comfort na kailangan niya. Samantala, nakaupo lamang siya, tahimik na pinupunasan ang mga luha sa kanyang pisngi. Bahagya siyang napakislot nang maramdaman