All Chapters of จอมโอหังเผด็จรัก: Chapter 91 - Chapter 100

แกรก!เสียงเปิดประตูเลื่อนที่เป็นกระจกจากทางด้านหลังห้องนอน ทำให้คนที่ประสาทสัมผัสเป็นเลิศควานหาปืนซึ่งอยู่ใต้หมอน ก่อนจะกระโจนเข้าใส่ผู้บุกรุกอย่างหาญกล้า “ตายซะเถอะ! ไอ้โจรชั่ว!” ทนายความสาวใจเด็ดเค้นเสียงกระด้างทันควัน “จะฆ่าผัวได้ลงคอเชียวหรือเมียจ๋า” จอมโอหังที่ริอ่านปีนบ้านท่านนายกเทศมนตรีเอ่ยยียวน พร้อมตวัดร่างอ้อนแอ้นเข้าสู่อ้อมอก “คุณ!” เสียงห้าวทุ้มอันแสนคุ้นหูทำให้อารดาเบิกตาโพลง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายอย่างเต็มๆ ตา แล้วหลุดอุทานออกมา “หวัดดีจ๊ะ เมียรัก” เดเรคกระซิบทักทายชิดหน้าผากมน หากแต่คนฟังหาได้ปลาบปลื้มแต่อย่างใด“คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่” คนตัวเล็กพยายามขืนกายออกจากพันธนาการแกร่ง พร้อมเอ่ยออกมาด้วยความฉงน เพราะไม่คิดว่าเขาจะบ้าดีเดือดได้มากถึงเพียงนี้ “ว้า! ผมคิดว่าคุณจะต้อนรับผมด้วยการโผเข้ากอดแล้วจูบปากเสียอีก” เขากระเซ้าเย้าแหย่ด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้มทั้งที่เธอเครียดจนแทบสติแตก “เลิกยุ่งกับฉันไม่ได้หรือไง” คนตัวเล็กดิ้นขลุกขลัก พร้อมเอ่ยปากต่อรองอย่างคับข้องใจ ตั้งแต่รู้จักกับเขาชีวิตของเธอก็แทบหาความสงบสุขไม่ได้ “ไม่ยุ่งกับเมียแล้วจะใ

“อ๋อ…” หญิงสาวครางในลำคอเป็นเชิงเข้าใจ อีกทั้งรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก “แล้วชื่ออะไรกันบ้างเอ่ย” “ผมชื่อแพนเตอร์ครับ ส่วนนี่อาลาเล่ เราสองคนเป็นพี่น้องกันครับ” แพนเตอร์กล่าวแนะนำตัว แล้วหันไปทางน้องสาว ซึ่งอีกฝ่ายก็ส่งยิ้มหวานชวนน่าเอ็นดูมาให้ “สาวน้อยชื่ออาลาเล่เหรอคะ” อารดาชวนแม่หนูน้อยคุย “จ้า” อาลาเล่พยักหน้าหงึกๆ พลางยิ้มจนตาหยี “แล้วคุณน้าชื่ออะไรครับ”“เรียกน้าว่าน้าดาด้าก็ได้จ้ะ”“ครับ น้าดาด้า” “เอ๊ะ! ทำไมเสียงเหมือนคลื่นทะเลจังเลย” แม่สาวแสบขยับกลีบปากสีกุหลาบพึมพำกับตัวเอง พร้อมขมวดคิ้วเป็นปม เมื่อเสียงหนึ่งดังแว่วมากระทบโสตประสาท “ใช่ฮะ ตอนนี้เราอยู่บนเกาะ” พ่อหนุ่มน้อยเอ่ยบอกให้อีกฝ่ายได้แน่แก่ใจมากยิ่งขึ้น อารดาเบิกตากว้าง รีบยกร่างจ้ำม่ำลงจากตัก แล้ววิ่งออกไปยังระเบียง โดยมีสองพี่น้องตามมาติดๆ “นี่ฉันถูกจับมาปล่อยเกาะกับเด็กน้อยสองคนเหรอเนี่ย” ทันทีที่เห็นว่าเบื้องหน้าคือผืนน้ำสีครามสุดลูกหูลูกตาเสียงหวานก็รำพันกับตัวเองราวคนละเมอ ทนายความสาวเริ่มจิตตก เพราะไม่รู้ว่าตัวเองมาอยู่บนเกาะแห่งนี้ได้อย่างไร “ไม่ใช่นะฮะ มีคุณลุง แล้วก็บอดี้การ์ดด้วย” เสียงใส

“แล้วคุณจะปล่อยฉันไปเมื่อไร” เสียงหวานเอ่ยถามด้วยท่าทางกระวนกระวายใจ เพราะเธอหายจากบ้านของเพื่อนรักอย่างไร้ร่องรอยแบบนี้ โคลอี้กับพ่อต้องเป็นห่วงมากแน่ๆ “เมื่อการพิพากษาคดีนี้สิ้นสุดลง” คำตอบที่หลุดออกมาจากปากหยักทำให้ทนายความสาวอยากข่วนหน้าหล่อๆ นั่นให้ลายพร้อยยิ่งนัก“คุณจะบ้าหรือไง แล้วลูกความฉันล่ะ” คนที่มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่อุทานเสียงหลง แล้วมองหน้าอีกฝ่ายด้วยความเดือดดาลสุดขีด “ไม่มีคุณ เขาก็หาคนอื่นมาว่าความแทนได้น่าเบบี๋” ยิ่งเธอออกอาการพลุ่งพล่านเพราะนึกอัดอั้นตันใจอย่างถึงที่สุด เขาก็ยิ่งนิ่งจนน่าโมโห “คุณจะมากักขังหน่วงเหนี่ยวและริดรอนอิสรภาพฉันแบบนี้ไม่ได้นะ ฉันไม่ยอม!” แม่สาวแสบจ้องใบหน้าหล่อลากไส้ที่เกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มของผู้กำชัยอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ขณะกดเสียงต่ำสวนกลับ “ยอมไม่ยอม ผมก็ทำไปแล้ว” จอมโอหังไหวไหล่กว้างอย่างไม่แยแส จนอารดาเลือดขึ้นหน้าเป็นเท่าทวี ถ้ามีปืนอยู่ใกล้มือสาบานได้เลยว่ากะบาลของพ่อหนุ่มมาดกวนได้พรุนแน่ “ไอ้คนโอหัง! จอมเผด็จการ!” เสียงกระด้างก่นด่าเขาด้วยความคั่งแค้นใจสุดขีด พร้อมทุบตีเข้าที่แผ่นอกกว้างและลำแขนกำยำไม่ยั้ง

อารดาทำท่าเหมือนจะร้องไห้ ด้วยความทรมานจากการกระทำครึ่งๆ กลางๆ ของอีกฝ่าย ก่อนจะโผเข้าประกบปากหยักอย่างคนขาดสติ เดเรคคำรามกระหึ่มด้วยความพึงพอใจกับการเป็นฝ่ายรุกของคนตัวเล็ก แล้วกระแทกปากบดขยี้เรียวปากหวานอย่างเร่าร้อนระคนดุดัน ขณะวาดฝ่ามือกระด้างไปขยำสะโพกอวบอั๋นแบบหน่วงหนัก ก่อนจะวกขึ้นมารุกรานทรวงสล้างอย่างเมามัน ทำเอาคนไม่ประสาถึงกับดิ้นพล่าน และพยายามเบียดร่างงดงามเข้าหากายทรงพลังอย่างต้องการปลดปล่อย ชั่วพริบตาพ่อหนุ่มนักรักก็จับร่างแน่งน้อยให้หันไปยังท้องทะเลเบื้องหน้า ก่อนจะตามประกบติดแนบชิดทางด้านหลัง ดึงขาเรียวข้างขวามาพาดตรงราวระเบียง แล้วส่งนิ้วยาวเข้าไปในกายสาว จากนั้นก็ขยับเข้าออกเพื่อปลุกเร้าให้เธอหลงเพริด หญิงสาวแหงนเริ่ดใบหน้าครางซี้ดซ้าดอย่างลืมตัวลืมอาย “ผมจะทำให้คุณขาดผมไม่ได้” เสียงแตกพร่ากระซิบชิดใบหูขาวสะอาด ขบเม้มติ่งหูน้อยอย่างยั่วเย้า แล้วค่อยๆ ส่งความโอฬารเข้าไปซุกซบในความอ่อนนุ่มอันแสนรัดรึง ก่อนจะแหงนหน้าคำรามออกมา จากนั้นก็กระแทกกระทั้นเข้าหากายสาวสะพรั่งอย่างเร่าร้อน รุนแรง และดิบเถื่อน พร้อมกับสอดมือไปด้านหน้าเพื่อขยำทรวงสาวให้สอดคล้องกับจังหว

“ผมเดิมพันด้วยหัวใจ ไม่ล้อเล่นแน่นอนทูนหัว ว่าแต่คุณเถอะเตรียมหัวใจไว้ให้ดีๆ ก็แล้วกัน เพราะต่อแต่นี้เป็นต้นไปผมจะรุกหนักจนคุณตั้งตัวไม่ติดเชียวละ” ท้ายประโยคเขาหลิ่วตาหว่านเสน่ห์ “คนบ้า!” โคลอี้ทำปากยื่นต่อว่าอย่างไม่จริงจังนัก ออกจะพอใจเสียมากกว่า ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นฟาดอกกว้างเพื่อกลบเกลื่อนความเอียงอายอันมากมายมหาศาล“คนบ้ากลับแล้วนะยาหยี ราตรีสวัสดิ์ แล้วจะแวะมาจีบบ่อยๆ” เขายื่นใบหน้าหล่อลากไส้มากระซิบชิดดวงหน้าแดงระเรื่อ ก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มเนียนนุ่มเบาๆ ทำเอาคนถูกกระทำเบิกตากว้าง ยกมือขึ้นกุมแก้มของตัวเอง แล้วก้าวลงจากรถอย่างคนไร้วิญญาณ “ผู้ชายบ้าอะไรเซี้ยวจริงเชียว” คล้อยหลังพ่อหนุ่มขี้เล่นแม่สาวสวยเซ็กซี่ก็บ่นอุบ พลางยกมือขึ้นลูบซีกแก้มแดงจัดของตัวเอง ก่อนจะเดินยิ้มเข้าบ้านราวกับคนเสียสติ ส่วนแมทธิวนั้นก็ขับรถพร้อมฮัมเพลงอย่างสุขใจเหลือแสน เพราะในตอนนี้ผู้บังคับบัญชาไฟเขียวให้สามารถจีบลูกสาวท่านได้ เขาจึงคิดจะเดินหน้าจีบโคลอี้เต็มที่ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้เธอมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตในไม่ช้านี้ อารดารู้สึกเซ็งจับจิตที่ต้องอยู่เฉยๆ โดยไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากดู