All Chapters of จอมโอหังเผด็จรัก: Chapter 81 - Chapter 90

ยามดึกสงัด อารดารู้สึกตัวพร้อมกับความปวดร้าวไปทั้งสรรพางค์กาย โดยเฉพาะจุดซ่อนเร้นซึ่งโดนพ่อหนุ่มพลังม้าจอมตะกละรุกรานและหักหาญน้ำใจครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะทุบกำปั้นลงตรงหน้าอกแกร่งของคนที่กำลังนอนหลับตาพริ้ม แถมยังเผยอปากคล้ายแย้มยิ้มอย่างฝันดีจนน่าหมั่นไส้ ตุ้บ!“ไอ้คุณเดเรค! ไอ้ผู้ชายเฮงซวย! ตื่น! ตื่นเดี๋ยวนี้!” เห็นอีกฝ่ายยังไม่สะทกสะท้าน สาวน้อยก็แผดเสียงตะโกนก้อง พร้อมเขย่าเรือนกายทรงพลังทว่าเปลือยเปล่าแรงๆ “โอ๊ย! อะไรเนี่ยเมียจ๋า ผัวจะหลับจะนอนมาแหกปากตะโกนใส่หูกันอยู่ได้” เจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่บ่นอุบด้วยความหงุดหงิดหัวเสีย เมื่อแม่สาวจอมพยศรบกวนนิทราแสนหวาน พร้อมควานมือไปกอดเอวบางไว้แน่น “ถ้าไม่อยากกลายเป็นคนหล่อแต่หูพิการก็ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้” เธอกล่าวเสียงกระด้าง ขณะพยายามดึงเขาให้ลุกขึ้นมา ทว่าแรงเพียงน้อยนิดไม่ได้ทำให้เจ้าพ่อหนุ่มขยับเขยื้อนแต่อย่างใด “ปลุกผัวยิกๆ แบบนี้ แสดงว่ายังไม่ ‘อิ่ม’ ใช่ไหมทูนหัว” เดเรคลืมตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะจ้องใบหน้างอง้ำ แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงัวเงีย “คนบ้า!” อารดาตวาดแว้ด แก้มสาวร้อนฉ่ากับคำว่า ‘อิ่ม’ ที่กระเด็นอ

“นายสงสัยว่ามันจะไม่อยู่ที่ไมอามีเหรอครับ” “ใช่ เพราะฉันติดต่อมันไม่ได้มาสามวันแล้ว” เจ้าบ้านเอ่ยเสียงเครียด เรื่องคดีก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะคืบหน้าไปถึงไหน แถมอยู่ๆ ทนายความสาวยังมาติดต่อไม่ได้เสียอย่างนั้น “แล้วนายลองโทร.เข้าเบอร์ของสำนักงานทนายความหรือยังครับ” ชายร่างยักษ์เอ่ยถามเจ้านายทันควัน เพราะคิดว่ายังไงเสียสำนักงานทนายความก็จะต้องมีเลขานุการของอารดาประจำอยู่ “ฉันลองโทร.ไปแล้ว แต่นังเลขาฯ ก็ทำเป็นบ่ายเบี่ยงไม่ยอมบอกว่าเจ้านายมันหายหัวไปไหน” ยิ่งพูดเจสันก็ยิ่งรู้สึกร้อนใจและหงุดหงิดงุ่นง่านเป็นเท่าทวี “งั้นผมจะไปตามสืบเรื่องของนังอารดาให้นะครับ และจะส่งคนของเราไปสอดแนมที่สำนักงานทนายความช่วยอีกแรง เผื่อว่าจะได้เรื่องอะไรบ้าง” “อืม…แต่อย่าให้เรื่องนี้ไปถึงหูพี่เขยฉันเป็นอันขาด เข้าใจไหม?” ท่านผู้ว่าการรัฐพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเอ่ยกำชับเสียงเข้มในท้ายประโยค เนื่องจากยังไม่พร้อมที่จะให้เซอร์เกมาด่ากราดอย่างคนไร้ศักดิ์ศรี เพราะเท่าที่เป็นเช่นทุกวันนี้มันก็เต็มกลืนมากพอแล้ว “ได้ครับนาย เรื่องนั้นนายไม่ต้องเป็นห่วงครับ” ขาดคำชายหน้าเหี้ยมก็ผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ค้อมหัว

“คนอย่างฉันไม่มีอะไรที่ไม่กล้าทำอยู่แล้ว อยากให้ฉันทำอะไรก็ว่ามาได้เลย” เสียงหวานสวนกลับอย่างฉับไว เรียกรอยยิ้มสมใจผุดพรายขึ้นที่มุมปากหยักของคนเจ้าเล่ห์ “รักผม” คำตอบสั้นๆ ทำเอาคนฟังตาเหลือก“หา…” “ผมบอกว่าคุณจะต้องเป็นฝ่ายเมกเลิฟและทำให้ผมมีความสุข” มือกระด้างประคองดวงหน้าหวานใสมาสบสานกับนัยน์ตาพราวระยับ แล้วเอ่ยอย่างชัดถ้อยชัดคำ ทำเอาสาวเจ้าหน้าร้อนซู่“คนบ้า! ฉันไม่น่าหลงกลมากับคุณตั้งแต่แรกเลย ให้ตายสิ!” ทนายความสาวบ่นอุบ ด้วยความหงุดหงิดและเจ็บใจที่เสียรู้ให้พ่อคนลูกเล่นแพรวพราวเข้าจนได้ “พูดอย่างนี้แสดงว่าไม่อยากไปทำงานใช่ไหมเบบี๋” คนที่ปรารถนาเรือนร่างเย้ายวนอย่างแรงกล้านำจุดอ่อนของเธอมาโจมตีอย่างรู้เท่าทัน “อยากสิ” อารดาสวนกลับ พร้อมทำหน้าง้ำ เงื่อนไขของเขามันน่าอับอายยิ่งนัก แต่ภาระหน้าที่และความรับผิดชอบก็เป็นสิ่งที่เธอเพิกเฉยไม่ได้เช่นกัน “ถ้าอยากก็เริ่มเลย เพราะผมก็ ‘อยาก’ เมียจนน้ำลายจะหกแล้วเหมือนกัน” พ่อหนุ่มคลั่งรักว่าพลางดึงมือเรียวของเมียตัวน้อยมาวางแหมะที่กระดุมเสื้อเม็ดบนสุด “คนหื่น ลามกไม่มีใครเกิน” ทนายความสาวขมุบขมิบปากด่าทอ พร้อมฟาดเผียะลงบนแผง

“ดาด้าว่าไงนะ” แล้วเสียงหนึ่งก็โพล่งขึ้นมาทลายภวังค์ของอารดาลงในชั่วพริบตา ทนายความสาวที่นั่งจับเจ่าอยู่คนเดียวค่อยๆ หันไปมองผู้มาใหม่ พร้อมเอ่ยตอบอย่างเลี่ยงๆ แบบไม่เต็มเสียงนัก “เอ่อ…ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ” “เธอจะออกไปทำงานไหม เดี๋ยวเราจะให้ลูกน้องของแด๊ดดี้ตามไปคุ้มกัน” โคลอี้ถามเพื่อนรักอย่างอาทร“วันนี้เรานัดพี่แอนนามาหาที่นี่ตอนบ่ายจ้ะ” อารดาเอ่ยเสียงหวาน ก่อนจะก้มลงมองหน้าปัดนาฬิกา ซึ่งปรากฏว่าเธอนั่งทอดอารมณ์จนเกือบถึงสิบเอ็ดโมงแล้ว “งั้นก็ดีเลย พอเธอคุยธุระกับพี่แอนนาเสร็จแล้วเราก็ไปช็อปปิ้งกันนะ” แม่สาวสวยนั่งแหมะลงข้างๆ เพื่อนรักแล้วเอ่ยคะยั้นคะยอ เพราะอยากให้อีกฝ่ายไปเปิดหูเปิดตาบ้าง “สบายจังเลยเนอะ ลูกสาวมหาเศรษฐี ไม่ต้องทำงานก็มีเงินใช้ไม่ขาดมือ” เสียงแขวะจากผู้มาใหม่ทำให้โคลอี้หันขวับไปมองยังเบื้องหลังทันควัน “คุณ!” สาวสวยรวยเสน่ห์อุทานเสียงหลง ดวงตาสีฟ้าใสเบิกกว้าง ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายที่เธอแอบรักมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมจะมาปรากฏกายอยู่ตรงหน้า ถึงแม้ในค่ำคืนนั้นแมทธิว เมดิสัน จะมาโค้งขอเธอเต้นรำอย่างสุภาพราวกับในฝัน แต่เธอก็ไม่คิดว่าเขาจะบุกมาเยือนถึงที่บ

“ก็คงต้องเป็นอย่างนั้นละค่ะ อย่างน้อยก็ต้องจนกว่าดาด้าจะหาหลักฐานมามัดตัวผู้ว่าการรัฐเจสันได้ หรือไม่ก็จนกว่าเขาจะเอือมระอากับการทำตัวลึกลับของดาด้า” อารดาพยักหน้าน้อยๆ ก่อนจะหลิ่วตาให้อีกฝ่ายอย่างเจ้าเล่ห์ จนสาวใหญ่หลุดหัวเราะคิกออกมา เพราะรู้ทันว่าเจ้านายสาวกำลังจะเปิดเกมเล่นซ่อนหากับผู้ว่าการรัฐเจสัน “โอเคค่ะ เอาเป็นว่าพี่จะยังไม่บอกใครว่าน้องดาด้ากลับมาแล้ว ถ้าน้องดาด้าพร้อมเมื่อไรก็กลับไปทำงานนะคะ” แอนนาขยิบตาให้เจ้านายสาว ก่อนจะผุดลุกขึ้น “งั้นพี่กลับก่อนนะคะ” “ค่ะ ระหว่างนี้ฝากพี่แอนนาสังเกตพฤติกรรมของผู้ว่าการรัฐเจสันด้วยนะคะ” ท้ายประโยคกล่าวอย่างจริงจัง ถึงแม้ทำตัวคล้ายจะผลุบๆ โผล่ๆ แต่อารดาก็ไม่อาจละทิ้งหน้าที่และความรับผิดชอบของตัวเองได้ “ถ้ามีพิรุธอะไร พี่จะรีบโทร.มารายงานทันทีเลยค่ะ” เลขานุการสาวใหญ่พยักหน้ารับคำอย่างแข็งขัน ฉีกยิ้มกว้างให้อีกฝ่าย ก่อนจะก้าวจากไป หลังจากนัดคุยกับลูกค้ารายสำคัญเสร็จในช่วงสายๆ ของวันอาทิตย์ เดเรคก็มุ่งหน้ากลับบ้านทันที เพราะไม่มีกะจิตกะใจจะออกไปหาความสำเริงสำราญใส่ตัวอย่างเช่นที่ผ่านมา ตั้งแต่มีอารดาเข้ามาในชีวิตเขาก็เปลี่ยนไป แ