All Chapters of จอมโอหังเผด็จรัก: Chapter 71 - Chapter 80

“ลูกจะให้มัมหาฤกษ์แต่งงานให้ใช่ไหมจ๊ะ เอ๊ะ…หรือว่าจะพากันไปถ่ายรูปพรีเว็ดดิ้งก่อน” คนอยากมีสะใภ้คิดอย่างเป็นตุเป็นตะ จนเดเรคแทบสำลักน้ำลายตัวเอง “เอ่อ…มันยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอกครับ ถ้ามัมอยากได้อารดาเป็นสะใภ้จริงๆ มัมต้องใจเย็นๆ นะครับ” หลังจากกระแอมเบาๆ ชายหนุ่มก็พยายามเอ่ยด้วยสีหน้าและท่าทางปกติ “แล้วเรื่องที่ลูกว่าเกี่ยวกับหนูดาด้า มันเป็นเรื่องดีใช่ไหมจ๊ะ” เพราะรู้ดีว่าบุตรชายของตนมีนิสัยห่ามและมุทะลุมากเพียงใดนางดาเลียจึงเอ่ยถามเพื่อความมั่นใจ “ก็ต้องเป็นเรื่องดีสิครับ” เจ้าพ่อหนุ่มโกหกคำโต แล้วฉีกยิ้มกว้างปกปิดความร้ายกาจและเจ้าแผนการเอาไว้อย่างมิดชิด จนผู้เป็นพ่อและแม่ต่างเชื่อสนิทใจ“แล้วเรื่องคดีความที่ไปขึ้นศาลในวันนี้ล่ะเป็นยังไงบ้าง” ประมุขของบ้านเอ่ยแทรกขึ้น“ผมสัญญาว่าจะทำทุกอย่างให้ออกมาดีที่สุดครับแด๊ด” เสียงห้าวทุ้มกล่าวอย่างแน่วแน่ “ได้ฟังอย่างนี้แล้วแด๊ดก็เบาใจ” “มัมหวังว่าลูกจะไม่เข้าไปก้าวก่ายหน้าที่ในส่วนของหนูดาด้านะจ๊ะ” ที่พูดดักทางไว้อย่างนี้ก็เพราะนางดาเลียและสามีรู้แล้วว่าอารดาเป็นทนายความของฝ่ายโจทก์ “ไม่หรอกครับ ผมแค่ทำมันให้ดีที่สุด” แล้วก็เป็น

“ที่ผ่านมามันก็เป็นอย่างนั้นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอทูนหัว” เดเรคตอบโต้อย่างหน้าตาย“คุณมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย” หญิงสาวกระชากเสียงก่นด่าด้วยความคับข้องใจเหลือคณา ซึ่งถ้อยคำที่หลุดออกมาจากกลีบปากสีกุหลาบก็ทำให้ดวงตาสีเฮเซลแทบลุกเป็นไฟ ใบหน้าหล่อลากไส้พลันฉาบไปด้วยความเย็นชาจนน่าเสียวสันหลัง และแม่สาวปากกล้าก็รับรู้ถึงแรงอารมณ์ของอีกฝ่ายได้จากลมหายใจฟืดฟาดที่รินรดหน้าผากมน ดวงตาสีนิลเหลือกถลน ก่อนจะลนลานหาทางลงจากตักกว้าง แต่ก็ช้าไปเสียแล้ว ทันใดนั้นมือหนาก็กระชากเอวคอดกิ่วเข้าบดเบียดกายทรงพลังจนทั้งสองร่างแนบแน่นไปทุกอณูเนื้อสัมผัส “ผมน่ะลูกผู้ชาย ‘ทั้งแท่ง’ ถ้าคุณยังกังขา รับรองว่าผมจะพิสูจน์ด้วยการ ‘ตอก’ และ ‘ย้ำ’ ให้คุณรู้ซึ้งถึงแก่นเชียวละยาหยี” เขาก้มลงกระซิบเสียงเข้มเจือดุดันชิดใบหูน้อย แล้วขบเม้มติ่งหูกระจุ๋มกระจิ๋มเบาๆ อย่างยั่วเย้า ก่อนจะหัวเราะกลั้วลำคอหนาด้วยความพึงพอใจ เมื่อแม่สาวไร้เดียงสาสะดุ้งเฮือก ขนลุกเกรียวกราวไปทั้งสรรพางค์กาย ครั้นตั้งสติได้อารดาก็ทำท่าฮึดฮัดประหนึ่งนางม้าพยศ แล้วตวัดตาขุ่นขวางใส่อีกฝ่าย ใจจริงสาวเจ้าอยากจะกระแทกหมัดใส่หน้ากวนๆ ที่อยู่ใกล้แค่คืบเส

“ฉันไม่คุยกับคนพูดจาไม่รู้เรื่องอย่างคุณแล้ว” อารดาสะบัดหน้าพรืด แล้วรีบเดินลิ่วไปหาลูกความ “คุณคาร์ล คุณโอเคไหมคะ” ยิ่งเห็นเธอแสดงความเป็นห่วงเป็นใยผู้ชายคนอื่นต่อหน้าต่อตา เดเรคก็ยิ่งโกรธเป็นฟืนเป็นไฟจนอยากอาละวาดให้ร้านกาแฟถล่มเสียให้มันรู้แล้วรู้รอด “ผมรู้สึกมึนๆ นิดหน่อยครับ” “งั้นมาค่ะ ฉันช่วยพยุงลุกขึ้น” สาวน้อยกล่าวอย่างกระตือรือร้นระคนรู้สึกผิด ที่อีกฝ่ายต้องมาเจ็บตัวเพราะเธอ แล้วทำท่าจะเข้าไปพยุง ทว่าเสียงเข้มติดจะดุดันกลับโพล่งขึ้นเสียก่อน “ถ้าคุณกล้าแตะต้องมันแม้แต่ปลายนิ้ว สาบานได้เลยว่ามันได้เป็นผีเฝ้าร้านกาแฟนี้แน่” คำสั่งเผด็จการทำให้เธอต้องกลอกตาเล็กน้อย พร้อมพ่นลมหายใจออกมาอย่างนึกระอา “เดเรค คุณมันบ้าไปแล้ว” ทนายความสาวเค้นเสียงลอดไรฟันต่อว่าอีกฝ่ายด้วยความหงุดหงิด เพราะไม่คิดว่าเขาจะบ้าดีเดือดได้มากถึงเพียงนี้ “คุณอารดาถอยไปเถอะครับ” ครั้นเห็นเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่เดินย่างสามขุมเข้าหาด้วยท่าทางขึงขัง ใบหน้าหล่อเหลาถมึงทึง ลูกความของเธอก็รีบผลักร่างอรชรออกห่าง “ถ้าไม่อยากเหลือแต่ชื่อ ก็อย่าสะเออะมายุ่งกับผู้หญิงของกูอีก” เมื่อเห็นอีกฝ่ายลุกขึ้นอย

พ่อหนุ่มคลั่งรักพรมจุมพิตเชื่องช้าทว่าบาดอารมณ์ ไล่ตั้งแต่ซอกคอขาวระหง ลงมายังเนินอกสล้าง ทุกสัมผัสวาบหวามสะท้านทรวง พร้อมการประทับตีตราทำให้คนไม่ประสาหายใจสะดุด ก่อนที่พ่อเจ้าประคุณจะตวัดปลายลิ้นร้ายกาจหยอกเอินยอดปทุมถันสีหวาน ในจังหวะหนักเบาสลับกัน เรียกเสียงครางสะท้านหลุดออกมาจากปากสาวน้อย จากนั้นเพลย์บอยตัวพ่อก็งาบงับและดูดดึงเต้าทรวงนุ่มหยุ่นอย่างตะกละตะกลาม ทำเอาอารดาหวีดร้องระงมด้วยความกระสันซ่านเกินจะบรรยาย และแอ่นอกให้เขาได้ดื่มกินแบบถนัดถนี่อย่างคนขาดสติ เพราะไฟพิศวาสเข้าครอบงำ จากนั้นเขาก็ลากไล้ริมฝีปากผ่าวระอุลงมาตามหน้าท้องแบนราบไร้ไขมัน แวะทักทายสะดือสวยด้วยการจุ่มจ้วงปลายลิ้นเข้าที่หลุมน้อยๆ จนเธอต้องเผลอกลั้นใจ ก่อนจะมาหยุดลงที่ดอกไม้ช่องามซึ่งปิดสนิท บ่งบอกว่าไม่เคยมีภมรตัวใดเคยชอนไชและล่วงล้ำมาก่อน ความงดงามชนิดหนึ่งไม่มีสองตรงหน้าทำให้พ่อหนุ่มนักรักหายใจหอบหนักๆ ลำคอแห้งผากคล้ายกระหายจัด ก่อนจะก้มลงโลมเลีย ละเลียดชิมรสชาติหวานล้ำอันแสนพิสุทธิ์ ล้วงลึกทุกซอกทุกมุมด้วยเรียวลิ้นร้ายกาจ สัมผัสวาบหวามเร้าอารมณ์ทำให้แม่สาวอ่อนเดียงสาดิ้นพล่านด้วยความเสียดเสียวสุดขีด

“ฉันไม่ได้อยากเป็นเมียคุณสักนิด คุณขืนใจฉัน” เสียงหวานติดจะห้วนสวนกลับด้วยท่าทางเอาเรื่อง“คนโดนขืนใจที่ไหน เขาจะถึงจุดไคลแมกซ์เหมือนคุณกันเล่ายาหยี” เดเรคเอ่ยด้วยท่าทางครื้นเครง พลางยิ้มใส่ตาเจ้าของร่างหอมกรุ่น วาจาโจ๋งครึ่มไม่รู้จักกระดากปากทำให้คนฟังทั้งโกรธและอับอายในคราเดียวกัน “ไอ้คนบ้า! ไอ้คนทุเรศ! ฉันเกลียดคุณ!” อารดาแผดเสียงก่นด่าปากคอสั่นระริก ขณะจิกตามองใบหน้าหล่อเหลาทว่ากวนประสาทราวกับจะจับอีกฝ่ายแยกชิ้นส่วน “เกลียดผัวมันไม่เจริญหรอกนะทูนหัว เมียที่ดีต้องทำให้ผัวรักผัวหลงสิมันถึงจะเจ๋ง” พ่อตัวโตก้มลงกระซิบชิดพวงแก้มแดงก่ำ ก่อนจะฉวยโอกาสจรดจมูกคมสันลงหอมหนักๆ ด้วยความมันเขี้ยว“คุณไม่ใช่ผัวฉัน” คนตัวเล็กเถียงคอเป็นเอ็น และนั่นก็ทำให้ดวงตาคมกริบวาวโจน์ขึ้นในบัดดล เพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าปฏิเสธเขาปาวๆ อย่างที่แม่ตัวดีกำลังทำอยู่ “แล้วที่เราทำกันไปเมื่อกี้เขาเรียกว่านั่งรถไฟเหาะตีลังกาหรือไงยาหยี” พ่อหนุ่มจอมโอหังเค้นเสียงห้าวกระด้างลอดไรฟัน พลางจ้องใบหน้าสวยหวานอย่างไม่พอใจ “หยุดพูดบ้าๆ เสียที ฉันไม่อยากฟัง ไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้นได้ยินไหม” คนตัวเล็กยกมือ