All Chapters of ล่ารักสาวร้อน: Chapter 31 - Chapter 40

“พี่จะพยายาม ถ้าเอนริโก้รู้เข้าคงอยากฆ่าพี่แน่ ถึงตอนนั้นน้องปลายต้องช่วยพี่นะ” คารอสยังมีอารมณ์พูดเล่น“ค่ะ ฉันจะจัดงานศพให้พี่อย่างดีที่สุด ป้ายประดับหลุมศพจะใช้หินอ่อนอย่างดี พี่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” ไปรญาสวนกลับ ทำเอาอีกฝ่ายหัวเราะลั่น“ฮ่า ฮ่า ฮ่า แหม นี่ก็ไหลตามน้ำไปเลยนะ ไม่คิดเหรอว่าพี่น่าสงสาร ยังไม่มีเมียต้องมาตายตั้งแต่หนุ่มๆ” “ไม่มีเมีย แต่มีผู้หญิงไม่เคยขาด ตายไปก็ไม่เสียชาติเกิดหรอกค่ะ แต่จะเสียดายที่ไม่ได้พบรักแท้เท่านั้นเอง” คำพูดของน้องสาวทำให้คารอสส่ายหน้า เขาไม่เคยเชื่อเรื่องรักแท้ “คงไม่มีใครมารักพี่หรอก พี่เองก็ไม่คิดรักใครเหมือนกัน ตัวพี่ไม่ได้เกิดมาจากความรักของพ่อแม่ จะหวังอะไรกับรักแท้” ปมเขื่องในใจของคารอส คือการที่เขาเป็นเด็กที่พ่อแม่ไม่ต้องการ เขาโตมาได้เพราะเฟอร์นันโดรับเลี้ยงดู แม่ของเขาเป็นแค่วัยรุ่นใจแตกพลาดท้องแล้วก็คิดทำแท้ง โชคดีที่ลุงของเขารู้เรื่องจึงใช้เงินแลกชีวิตเขาไว้ และให้แม่ของเขายกเขาให้เป็นลูกบุญธรรมของลุง เขาโตมากับความขาดไม่เคยสนใจความรักจากผู้หญิง นั่นทำให้เขาเปิดบาร์ซัคคิวบัสไว้ให้ผู้ชายใช้เป็นที่ระบายความต้องการ “อย่าทำให้ฉันสงสา

.“หยุดทำไมเอนริโก้ ฉันยัง อ๊ะ”หญิงสาวต่อว่าไม่ทันขาดคำก่อนจะกรีดร้องอีกหน เมื่อเขาเลื่อนตัวลงมาใช้ปลายลิ้นปาดไล้ตามหน้าท้องแบนราบ มาจนถึงกุหลาบสาวดอกงาม ที่เบ่งบานคลี่กลีบฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวานรอให้เขาได้ดื่มกิน ร่างหนาขยับกายมาอยู่กลางหว่างขาจับขาเรียวแบะกว้าง ข้างหนึ่งจับพาดบ่าไว้ อีกข้างแบะออกด้านข้าง เปิดทางให้เขาเชยชมกุหลาบงามได้ถนัดถนี่ ปลายลิ้นร้อนชอนไชแหวกกลีบผกางามเข้าไปควักน้ำหวานที่ซ่อนอยู่ภายใน เจ้าของดอกไม้ครางซี๊ดซ๊าด ยกสะโพกลอยจากพื้นหลับตาแน่นด้วยความเสียว“อ๊ะ ฉัน อุ๊ย!”ไปรญาอุทานลั่นเมื่อถูกเขาใช้ลิ้นไล้เลียกุหลาบสาว “เอนริโก้ ซี๊ดดดด”ช่องทางสวาทขมิบรัวตอดรัดปลายลิ้นร้อน สะโพกส่ายร่อนเข้าหา ความปรารถนาถูกปลุกเร้าเกินต้านทาน ในยามนี้เธอลืมไปหมดว่าเคยเกลียดเขาแค่ไหน ร่างกายร้อนเร่าลุกเป็นไฟถูกเปลวพิศวาสลวกลนจนไร้สติ ลิ้นของเขากำลังแผดเผาเธอให้มอดไหม้ในเปลวตัณหา “หวานเหลือเกิน หวานไม่เปลี่ยน ซู๊ด จุ๊บ!”เอนริโก้เพลิดเพลินกับความหอมหวานของน้ำผึ้งโถน้อย เธอตอดรัดปลายลิ้นเขาหนุบหนับสองมือขยำผมของเขากดศีรษะให้มุดเข้าหากุหลาบสาว อาการขัดขืนหายไปหมดมีแต่เร่งเร้าดีดเด้งสะโ

นานหลายนาทีกว่าไปรญาจะสงบสติอารมณ์ตัวเองได้ เธอเดินออกมาจากห้องน้ำก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างหนาคุ้นตาของใครคนหนึ่งนอนเอกเขนกบนเตียงนุ่ม เขาเอนหลังพิงหัวเตียงใช้หมอนรองแผ่นหลังนั่งมองเธอด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ตอนนี้เขาอยู่ในชุดนอนลายทางสีฟ้าอ่อนดูสบายจนน่าหมั่นไส้ “ฉันจะกลับ พาฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้” เธอบอกเขาเสียงเข้ม ไปรญามองใบหน้าหล่อเหลาของเขาด้วยแววตาขุ่นจัด เก็บความโมโหไว้ไม่ยอมโวยวายให้เขาได้ใจ “เธอต้องอยู่ที่นี่กับฉัน”เขาบอกเสียงระรื่น กระตุกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นหน้าสวยเริ่มบูดบึ้ง “คุณไม่มีสิทธิ์จับฉันมากักขัง ฉันจะแจ้งความจับคุณ” เธอชี้หน้าเขาด้วยความโมโห เอนริโก้ถือดียังไงจับเธอมากักขังไว้ที่นี่ ถึงเขาจะมีอิทธิพล แต่ตอนนี้กำลังจะปีกหักยังกล้าพาเธอมาขังไว้ ช่างไม่กลัวกฎหมายบ้านเมืองหรือไร “แจ้งเลยสิ ฉันก็จะแจ้งความเธอกลับ ด้วยข้อหากระทำชำเรา ยังจำได้ไหมว่าในรถ เธอเป็นคนกระทำฉันเอง ทั้งโยกทั้งขย่มจนฉันแทบหักครึ่ง แรงดีควบขับฉันชนิดจ๊อกกี้ยังอาย ถ้าฉันไม่ใหญ่และแข็งแรงพอ ฉันคงตายคาอกเธอไปแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เขายิ้มพรายหัวเราะเสียงดัง กระเซ้าเธอให้อับอายด้วยการกระทำที่เธอปฏ

ไปรญารีบลุกไปล้างหน้าแล้วออกมาหลังจากผัดแป้งทาลิปให้ตัวเองดูไม่ทรุดโทรมจนเกินไปแล้ว เจ้าของบ้านยืนยิ้มกว้างโอบไหล่บางพาลงไปชั้นล่าง ทั้งสองยอมยุติศึกชั่วคราวเพื่อพักหาอาหารใส่ท้อง ก่อนที่จะเป็นลมตายเพราะความหิวเสียก่อนเอนริโก้พาไปรญามายังห้องอาหาร ที่นั่นมีร่างสูงใหญ่ของแอนโทนี่ หรือทอล น้องชายคนเดียวของเอนริโก้นั่งรออยู่ เขารีบลุกขึ้นต้อนรับทั้งสองทันที แล้วกุลีกุจอมาช่วยเลื่อนเก้าอี้ให้สุภาพสตรีที่พี่ชายพามา “แอนโทนี่ น้องชายฉัน” เอนริโก้แนะนำให้ไปรญารู้จักกับน้องชายของเขา หญิงสาวมองหน้าของแอนโทนี่ ก่อนจะส่งยิ้มให้เมื่อเห็นแววตาของอีกฝ่ายมองเธอด้วยสายตาเป็นมิตร“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันชื่อไปรญาค่ะ” เธอแนะนำตัวและทักทายเขา พลางเปรียบเทียบลักษณะของสองพี่น้องในใจ แอนโทนี่มีใบหน้าละม้ายเอนริโก้พี่ชายอยู่หลายส่วน โดยเฉพาะสีตาและจมูกโด่งจัดนั่น แต่รูปร่างดูบึกบึนกว่าและมีสีผิวออกสีแทนตามประสาหนุ่มชาวไร่ที่กรำแดดอยู่เสมอ ต่างจากเอนริโก้ที่ดูเจ้าสำอางวางมาดโก้ตลอดเวลา ถามว่าเธอชอบผู้ชายลักษณะแบบไหน ไปรญาตอบโดยไม่เสียเวลาคิดว่าชอบแบบแอนโทนี่ เขาล่ำบึ้กและดูดิบเถื่อนนิดๆ ด้วยไรเคราเขียวค

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปนอนห้องอื่น ห้องข้างๆ นี่ก็ได้” เธอหาทางเลี่ยงอีก สายตาของเขาทำให้เธอขนลุกเกรียว “ห้องข้างๆ นี่มันห้องเจ้าทอล เธอเป็นเมียมันเหรอถึงได้อยากไปนอนห้องมัน” เขาเสียงเข้มขึ้น ตบมือแรงๆ บนที่นอน “มานอนได้แล้ว จะลีลามากเพื่ออะไร ทำอย่างกับเราไม่เคยนอนร่วมเตียงกันมาก่อน” ไปรญามองคนเจ้าอารมณ์ที่เริ่มแสดงความหงุดหงิดด้วยความชิงชัง เวรกรรมอันใดหนอฟ้าถึงได้ทำให้เธอมาเจอคนอย่างเอนริโก้ หญิงสาวถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเดินมามานั่งบนเตียง เมื่อไม่มีทางเลี่ยงก็จำต้องนอนร่วมเตียงกับเขาไป ทันทีที่หย่อนตัวลงก็ถูกแขนแข็งแรงคว้าเอวคอดรั้งไปกอดไว้ทั้งตัว ร่างงามนอนอยู่บนร่างหนาแทนที่นอน “ปล่อยนะ ฉันอยากนอน ฉันเหนื่อย ได้โปรดเถอะเอนริโก้” เธอยันแผงอกหนา ขยับไม่ให้เขาเบียดร่างแนบชิดเกินไปจนหายใจไม่ออก จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของคนที่อยู่ด้านล่างอย่างเว้าวอน ร่างกายของเขาใหญ่จนทำตัวเป็นเบาะรองรับร่างน้อยของหญิงสาวได้ทั้งตัว ยามก่ายเกยแนบชิดแบบนี้มันช่างเร้าอารมณ์ปลุกความปรารถนาให้ลุกโพลงได้ง่ายดีเหลือเกิน หากเขาเป็นไฟเธอก็คือน้ำมันที่พร้อมลุกไหม้แผดเผาได้อย่างรวดเร็ว “เหนื่อยก็นอนสิ ฉันสัญญา