All Chapters of ล่ารักสาวร้อน: Chapter 51 - Chapter 60

“ผมรู้สึกห่วงหนูปลายเหลือเกินปัทมา ลูกไม่โทรมาหาเราหลายวันแล้วนะ ผมโทรไปเบอร์ของลูกก็ปิดสาย ลูกมีความลับอะไรกับเราหรือเปล่า ทำไมถึงเงียบหายไปนานๆ แบบนี้” เฟอร์นันโดปรึกษาภรรยา “หนูปลายไม่เคยคบเพื่อนที่ไหนนะคะ ฉันกับลูกไม่เคยมีความลับกัน ลูกคบหากับใครฉันก็รู้จักทุกคน เพื่อนที่มหาวิทยาลัยก็ไม่ได้คบหากันจริงจัง รู้จักกันแค่เพียงผ่านๆ ลูกหายไปแบบนี้ฉันว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ ฉันอยากให้คุณติดต่อลูกให้กลับมาเสียที” ปัทมาเองก็ห่วงใยลูกสาวไม่แพ้กัน เธอรู้สึกว่าการหายไปของไปรญาครั้งนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากลหลายอย่าง แม้ลูกจะโทรมาหาแล้วบอกเหตุผลแต่ไม่น่าจะไปนานหลายวันแบบนี้ “ผมจะเรียกคารอสมาให้ช่วยสืบเรื่องนี้ คุณไม่ต้องเป็นห่วงนะที่รัก อย่าวิตกกังวลจนทำให้สุขภาพแย่ลง อีกสองเดือนเราจะแต่งงานกันแล้ว ผมอยากให้คุณเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุด” เฟอร์นันโดดึงร่างงามของภรรยามากอดแล้วก้มลงจุมพิตอ่อนหวาน ปลอบโยนไม่ให้ปัทมาคิดมาก ตัวเขาเชื่อว่าไปรญาต้องมีเหตุผลในการหายไปครั้งนี้ และคิดว่าเขาจะจัดการเรื่องนี้ได้แน่นอน “แก่แล้ว ยังจะทำตัวเป็นหนุ่มๆ พอเถอะค่ะอายเขา” ปัทมายอมให้สามีจูบจนพอใจ ก่อนจะบ่นเล็กน

“ผมไปปรึกษาเพื่อนคนหนึ่งมา ว่าจะขอยืมเงินเขามาช่วยบริษัทของเรา เขาก็รับปากว่าจะให้เงิน แต่มีข้อแม้ว่าคุณต้องขายหุ้นบางส่วนให้เขา คุณคิดว่ายังไงเอนริโก้” คารอสเสนอทางเลือกใหม่ เขาอ้างชื่อเพื่อนของเขาว่าเป็นเจ้าของเงิน ทั้งที่จริงแล้วเป็นเงินของไปรญาที่เสนอช่วยเอนริโก้ น้องสาวของเขาไม่ต้องการให้เอนริโก้รู้ว่าเธอกำลังช่วยเขาอยู่ จากเดิมที่ไปรญาอยากจะกดดันเอนริโก้ให้ขายหุ้นเพื่อเทคโอเวอร์บริษัท แต่เกิดเปลี่ยนใจในตอนหลัง “เพื่อนของคุณเป็นใคร ผมรู้จักไหม” เอนริโก้เอ่ยถาม คารอสปั้นหน้าไม่ถูก นึกหาชื่อนักธุรกิจที่เอนริโก้ไม่รู้จัก ก่อนจะบอกว่า “เพื่อนคนนี้เป็นชาวไทย เขามาลงทุนทำสโมสรฟุตบอลที่อังกฤษ และกำลังอยากจะลงทุนกิจการใหม่ๆ ผมเลยเสนอขอกู้เงินเขา ผมคิดว่าเขาคงสนใจบริษัทของเราไม่น้อย มันคงมีทางสำเร็จ” คารอสเล่าคร่าวๆ ไม่ระบุชื่อของเพื่อนที่แอบอ้างมา แต่ให้ข้อมูลที่ทำให้คนฟังเอาไปคิดเองว่าเพื่อนคนนั้นเป็นใคร “ฟังดูคุ้นๆ ถ้าเป็นคนที่ผมคิด เขามีฐานการเงินที่มั่นคงมาก หากเขายอมให้เรากู้เงิน เราคงมีทางรอด” เอนริโก้เอ่ยขึ้น ดวงตาทอประกายความหวัง “เขาไม่ต้องการเทคโอเวอร์บริษัทเราแบบมิ

“คุณหมอว่าอะไรนะครับ” แอนโทนี่ถามเสียงสั่น ตกใจกับข่าวนั้น “ภรรยาของคุณกำลังตั้งครรภ์ครับ” นายแพทย์เอ่ยซ้ำอีกหน ก่อนจะยิ้มเมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของคนที่เขาคิดว่าเป็นสามีคนไข้ “ช่วงนี้คุณต้องดูแลเธอให้ดี แล้วก็พาเธอมาฝากครรภ์ โรงพยาบาลของเรามีแผนกสูตินารีเวชที่ดีที่สุดของเมืองนี้” “ครับ ขอบคุณมากครับคุณหมอ” แอนโทนี่ก็เอ่ยขอบคุณ ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ในสมองครุ่นคิดเรื่องนี้ว่าควรจะบอกพี่ชายดีหรือไม่ “คุณปลายท้องแล้ว แบบนี้พี่เอนคงไปไหนไม่รอดแน่ ดีเหมือนกันจะได้หยุดชีวิตเหลวไหลเสียที” เขาตัดสินใจเก็บเป็นความลับไว้ก่อน อยากให้คนสองคนได้คุยกันเองมากกว่าจะรู้จากปากคนอื่น ร่างของไปรญานอนหลับนิ่งบนเตียงคนป่วย พยาบาลเปลี่ยนชุดให้เธอสวมชุดคนไข้สีฟ้าอ่อน ใบหน้างามดูเปล่งปลั่งยิ่งมองยิ่งสวยจนคนที่เฝ้ามองถอนหายใจแรง ร่างสูงใหญ่ขยับลุกจากเก้าอี้เดินมาหยุดข้างเตียงคนป่วย ก่อนจะเท้าแขนคร่อมร่างที่หลับใหลจดจ้องมองเธอนิ่ง หลังจากรอคอยให้เธอฟื้นมาร่วมชั่วโมง แต่หญิงสาวไม่มีท่าทีจะลืมตาขึ้นมาสักที มีเพียงจังหวะสะท้อนขึ้นลงของทรวงอกที่บ่งบอกว่าเธอนอนหลับอย่างมีความสุขเพียงใด มือน้อยวางทาบบนหน้า

“แหม พ่อพระจริงๆ นะคะ รับเป็นพ่อแต่ไม่แต่งงานด้วย คุณเอาแต่ลูกไม่เอาแม่สินะ” ไปรญาแค่นยิ้มขื่น ดวงตาแสบไปหมด แต่ฝืนกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลจนตาแดงก่ำ เธอจะไม่ยอมร้องไห้ให้เขาสมเพชเวทนาเด็ดขาด มือน้อยโอบรอบลำตัวไว้แน่นอย่างหวงแหนสิ่งล้ำค่าในท้องของตน “สงสัยตอนตกลงมาสมองจะกระทบกระเทือน เลยเพ้อเจ้อมากมายแบบนี้ นอนเถอะ เดี๋ยวฉันจะออกไปหาอะไรกินสักหน่อย” เอนริโก้หันกลับมามองหน้าหญิงสาว ถอนหายใจยาวเหยียด เขาไม่อยากคุยกับเธอเรื่องเฟอร์นันโดในตอนที่สภาพจิตใจและร่างกายของเธอยังไม่พร้อม “ฉันเหนื่อย ฉันอยากพัก คุณจะไปไหนก็ไปเถอะ” ไปรญาบอกเขาเสียงแผ่ว เธอรู้สึกเวียนศีรษะขึ้นมา หมดแรงจะต่อปากต่อคำกับคนไร้หัวใจแบบเขา “ไปนอนเถอะ” เอนริโก้หยิบผ้าห่มมาคลุมให้ แล้วเดินออกไปเงียบๆ ปล่อยให้หญิงสาวนอนอยู่ในห้องเพียงลำพัง ฤทธิ์ยาบวกกับความอ่อนเพลียทำให้ไปรญาหลับสนิทในเวลาต่อมา “ไปรญา ฉันจะทำยังไงให้เธอไม่ทิ้งฉันไป” เอนริโก้กลับเข้ามาอีกครั้ง หลังจากไปนั่งคิดอะไรเงียบๆ ที่สวนหย่อมของโรงพยาบาลอยู่ครู่ใหญ่ “ปัญหาของเรา มันต้องมีทางออกใช่ไหมที่รัก” เอนริโก้ก้มลงจูบหน้าผากคนที่นอนหลับใหล ก่อนจะขยับ

“คิดถึงเธอเหลือเกินคนสวยของฉัน” เขาพึมพำเสียงพร่า “ฉันไม่เชื่อหรอก คุณเข้าเมืองก็คงมีสาวๆ ให้กินเพียบ” เธอผลักใบหน้าหล่อออกจากทรวงอก ทำหน้าบึ้งเมื่อคิดว่าเขาทำอะไรๆ กับผู้หญิงอื่น อารมณ์รัญจวนคลายลงด้วยความหึงหวง“นี่เธอหึงฉันใช่ไหม” ดวงตาคมวาวระยับอย่างพอใจ เมื่อคิดว่าเธอกำลังหึงเขาอยู่“บ้า ใครจะไปหึงคุณกัน ฉันแค่ไม่อยากติดโรค กลัวคุณสำส่อนจนเอาเอดส์มาติดฉัน” เธอไม่ยอมรับ แล้วต่อว่าเขาแทน“ฉันรอบคอบเสมอ ไม่เคยทำอะไรโดยไม่ใช้เครื่องป้องกัน มีเธอคนเดียวนี่แหละที่ฉันยกเว้นกฎนี้” เอนริโก้มักจะเผลอไผลลืมสวมถุงยางทุกครั้งที่อยู่กับไปรญา เขาพอใจกันสัมผัสใกล้ชิดแบบไร้เครื่องหุ้มห่อ ต่างจากผู้หญิงคนอื่นก่อนหน้า ที่เขามักป้องกันตัวเองอย่างเคร่งครัด ดวงตาคมเหลือบมองท้องแบนราบของเธอ ถ้าเกิดเขาทำให้เธอท้องเธอจะยังคิดกลับไปหาเฟอร์นันโดอีกไหมแม้ตอนที่เธอกับเขาคุยกันที่โรงพยาบาลเธอเคยถามว่าถ้าเธอท้องเขาจะทำยังไง เขาอยากจะบอกตามความจริงว่าเขาต้องการให้ลูกของเขาเกิดกับผู้หญิงที่เขารักและต้องการให้เธอรักเขาด้วยเช่นกัน ไม่ใช่เกิดจากความพลั้งพลาดของพ่อแม่ ตัวเขากับน้องชายเกิดมาจากความรักของพ่อแม่ แ