Semua Bab ล่ารักสาวร้อน: Bab 61 - Bab 70

“ไปรญาเธอเป็นของฉัน อ๊า”ท่อนกายชายเคลื่อนไหวตามแรงโยกขยับของเอวสอบ ที่กระเด้งเอวโจนจ้วงเข้าออกด้วยจังหวะหนักหน่วง แทรกเข้าลึกจนสุดความยาวกระแทกกระทุ้งเข้าออกต่อเนื่อง เสียงหน้าขากระทบกันดังพลั่บ พลั่บ “เอนริโก้เบาหน่อย อย่า... อ๊า อย่าทำแรง ได้โปรด”ไปรญาร้องขอความเมตตา แม้จะไม่เจ็บปวดและเกิดความเสียวซ่านมากมายจากการกระทำนั้น แต่เธอห่วงลูกในท้องจะเป็นอันตรายจากแรงโมโหของพ่อตัวเอง เขากำลังคลั่งและเอนริโก้ก็ชอบใช้ความรุนแรงในการสั่งสอนเธอ“อ๊า ไปรญาเธอแน่นมาก”เอนริโก้กระแทกกายเข้าหารัวแรงราวกับปั้นจั่นตอกเสาเข็ม ไม่รับรู้คำอ้อนวอนนั้น บดอัดแก่นกายเข้าไปในซอกหลืบร้อนฉ่ำอย่างกระหาย ด้วยร้างรสสวาทมานานถึงสิบวัน ปกติเขาจะมีอะไรกับไปรญาทุกคืน พอไม่ได้ลิ้มรสชาติที่โหยหาเขาก็อดอยากหิวโหยจนแทบคลั่ง ยิ่งเธอต่อปากต่อคำทำให้เขาโมโห เอนริโก้ยิ่งทนไม่ไหวต้องจัดการเธอให้สมอยากไปรญาฝืนตัวเองไม่ให้คล้อยตามเขา มือน้อยจิกผ้าปูที่นอนแน่นไม่ยอมลูบไล้ร่างกายเขาเหมือนที่เคยทำ แม้เขาจะปลุกเร้าด้วยปากและลิ้นเธอก็ไม่ร้องครางออกมา ได้แต่กัดปากจนห้อเลือดเบือนหน้าหนีเขาไม่ยอมมองหน้าคนใจร้ายที่กำลังพร่าผลาญร่าง

“นังตัวร้าย แกอย่าอยู่เลย!”โจเซฟเงื้อไม้จะฟาดหญิงสาวคนนั้น แต่เธอกลิ้งตัวหลบทัน ไม้ฟาดโดนพื้นจนฝุ่นฟุ้งกระจาย หญิงสาวลุกขึ้นวิ่งไปที่หน้าประตูไซโล เอามือทุบตู้กระจกที่ครอบปุ่มสัญญาณเตือนภัยจนกระจกแตกโดยไม่สนเลือดที่ไหลอาบมือเพราะถูกกระจกบาด แล้วกดปุ่มนั่นทันที กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง !!!เสียงกริ่งสัญญาณกรีดร้องดังลั่นไร่ ปลุกคนงานให้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับเจ้าของไร่ที่รีบลุกมาดู “เจ้าทอล เสียงสัญญาณดังขึ้นที่จุดไหน” เอนริโก้รีบวิ่งออกมาจากห้อง โดยไม่ทันสังเกตว่าบนเตียงนอนไม่มีร่างของไปรญานอนอยู่ เขาวิ่งลงมาเจอน้องชายที่กำลังคว้ากุญแจรถจี๊ปคู่ใจเตรียมออกไปยังจุดเกิดเหตุจึงกระโดดขึ้นรถตามมาด้วย “เสียงดังมาจากไซโลครับ ตอนนี้คนงานคงรีบไปที่นั่นแล้ว โอ๊ะ พี่เอน มีควันไฟสงสัยจะเกิดไฟไหม้ที่นั่น” กลุ่มควันไฟลอยคลุ้งพร้อมกับแสงสีส้มของเปลวไฟที่ส่องสว่างจ้ามองเห็นแต่ไกล ทำให้แอนโทนี่เหยียบคันเร่งจนมิดเพื่อให้ไปถึงจุดนั้นให้เร็วที่สุด หากจุดเกิดเหตุคือไซโลพวกเขาคงสูญเสียข้าวบาร์เลย์ที่เพิ่งเก็บผลผลิตไปหมดแน่ เมื่อรถไปถึงก็พบว่าคนงานหลายคนกำลังระดมกำลังกันขนน้ำมาดับไฟ บางส่วนลากสายยางที่ใช้รดพืชผลแล

“นั่นเอนริโก้นี่ น้องปลายก็อยู่ในรถนั้นด้วยท่าทางแปลกๆ”คารอสรีบขึ้นรถขับตามรถจี๊ปคันนั้นไป เขาทิ้งระยะห่างไม่ให้อีกฝ่ายสงสัยจนกระทั่งรถคันนั้นแล่นเข้าไปจอดยังหน้าตึกของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง จึงชะลอและเดินลงมาซุ่มดูอยู่ห่างๆ เมื่อเห็นเอนริโก้พาไปรญาเข้าไปในตึก ก็ย่องตามไปเงียบๆ รอครู่หนึ่งก็เห็นว่าผู้ชายที่ขับรถให้เอนริโก้กับไปรญาเดินออกไปแล้ว จึงเข้าไปแอบดูเอนริโก้ที่หน้าห้องฉุกเฉิน “น้องปลายไม่สบาย ไม่รู้เอนริโก้ทำอะไรน้องปลายหรือเปล่า ทำไมถึงมีรอยฟกช้ำเหมือนคนโดนตบ บางทีเอนริโก้อาจรู้ว่าน้องปลายจะหนีกลับบ้านเลยทำร้ายเธอ ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้การแน่”จากบาดแผลฟกช้ำบนใบหน้าของไปรญาที่เขาเห็น คารอสจึงเข้าใจว่าเอนริโก้ทำร้ายน้องสาว นึกอยากเข้าไปจัดการผู้ชายเส็งเคร็งคนนั้นที่บังอาจทำร้ายน้องสาวของเขา แต่เรื่องนี้อาจบานปลายเขาต้องรายงานให้ลุงของเขารู้ ไม่จำเป็นต้องรักษาความลับอีกต่อไป เมื่อไปรญาบาดเจ็บหนักเพราะฝีมือเอนริโก้แบบนั้น คารอสจึงโทรหาเฟอร์นันโดทันที“คุณลุงครับ ผมพบน้องปลายแล้วครับเธออยู่ที่โรงพยาบาล...”“ทำไมหนูปลายเข้าโรงพยาบาล เกิดเรื่องอะไรร้ายแรงหรือเปล่า”เฟอร์นันโดตกใจกับข่า

เอนริโก้จำวันที่พ่อจากไปได้ดี พ่อของเขานอนหายใจรวยรินมีรูปที่ท่านถ่ายคู่กับแม่ของเขาในมือ ดวงตาฝ้าฟางมองดูรูปนั้นอยู่ตลอดเวลา เขากับแอนโทนี่และป้าแมรี่เฝ้าดูอาการของท่านอยู่ข้างเตียงในห้องนอนของบ้าน ท่านไม่ยอมไปโรงพยาบาลเลือกที่จะหมดลมหายใจในบ้านที่ท่านอยู่ร่วมกับภรรยาและลูกๆ มาตลอดชีวิต นาทีก่อนลมหายใจสุดท้ายจะดับลง พ่อของเขาเพ้อถึงแม่“วิเวียน ฉันขอโทษ วิเวียนฉันรักเธอ… ฉันรักเธอคนเดียว...” ท่านพูดประโยคนี้ซ้ำๆ จนหมดลมหายใจพร้อมกับมือที่ยังคงกำรูปถ่ายไว้แน่น น้ำตาไหลลงมาจากดวงตาที่ปิดลงพร้อมลมหายใจเฮือกสุดท้ายของชีวิต โดยไร้เงาของภรรยาที่ท่านรักสุดหัวใจ ท่านจากไปด้วยความเจ็บปวดจากความรักที่ไม่สมหวัง ภาพนั้นยังประทับอยู่ในความทรงจำ คอยหลอกหลอนให้เอนริโก้ไม่กล้าที่จะรักผู้หญิงคนไหนอีก เขากลัวว่าเขาต้องมีภาพแบบพ่อ เพราะรู้ตัวดีว่าเขาเองก็ไม่ต่างจากท่านหากได้รักใครแล้ว เขาคงรักคนคนนั้นไปตลอดชีวิต “คุณแม่ของคุณโชคดีมากที่มีคนรักท่านแบบนั้น” ไปรญานึกชื่นชมบิดาของเอนริโก้ หญิงสาวมองใบหน้าของเขาแล้วซบหน้าแนบอกอุ่น หวังให้คนเป็นลูกมีหัวใจรักที่มั่นคงได้สักครึ่งของผู้เป็นพ่อ หากเธอโชคดีได้

“แม่เป็นอะไรคะคุณพ่อ หนูขอโทษนะคะ ที่เหลวไหล” ไปรญาน้ำตาคลอ รู้สึกผิดต่อผู้ให้กำเนิดทั้งสอง เธอมองหน้าเอนริโก้แล้วเบือนหน้าหนีก่อนจะบอกบิดาว่า“หนูจะกลับไปหาแม่ค่ะคุณพ่อ”“อาการของน้องปลายคงไม่หนักหนาอะไร ผมว่าเราย้ายวันนี้เลยนะครับ เดี๋ยวผมจะไปติดต่อกับโรงพยาบาลเอง” คารอสเอ่ยขึ้น เขามองเอนริโก้ที่ลุกจากพื้นแล้วส่ายหน้า อีกฝ่ายคงตกใจที่เพิ่งรู้ว่าไปรญาเป็นลูกสาวของเฟอร์นันโดไม่ใช่อีหนูเด็กเสี่ย “ลุงของผมเป็นพ่อแท้ๆ ของน้องปลาย ไม่ใช่คุณป๋ากระเป๋าหนักที่เลี้ยงน้องปลายเป็นอีหนู คุณพลาดแล้วเอนริโก้ ที่ไปหาเรื่องพ่อตาตัวเอง” คารอสตบไหล่เอนริโก้แรงๆ อย่างสมเพช ก่อนจะเดินออกจากห้องไปคุยกับนายแพทย์ผู้รักษาเพื่อทำเรื่องย้ายน้องสาวไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลประจำครอบครัว “ออกไปจากห้องได้แล้วเอนริโก้ ฉันไม่อนุญาตให้นายอยู่ใกล้ลูกสาวของฉัน” เฟอร์นันโดเอ่ยปากไล่ลูกเขยนอกสายตาอย่างไม่ออมคำ เขาอยากฟาดปากอีกฝ่ายมากกว่าแค่ผลักให้ล้ม สภาพของลูกสาวของเขาเหมือนโดนทุบตีแบบนี้ แสดงว่าเอนริโก้อาจเป็นพวกวิปริตชอบทำร้ายร่างกายคู่นอน ลูกสาวเขาคงถูกทุบตีถึงได้สะบักสะบอมจนต้องเข้าโรงพยาบาล นี่ก็มาตั้งท้องกับ