All Chapters of My Husband Is My Man (SSPG): Chapter 101 - Chapter 110

Diane's POV "I-Im so-sorry love. Please patawarin mo ko" Rinig kong basag sa katahimikan nito habang puno ng sakit ang tono. Hindi ko alam pero may isang butil ng luha ang tumulo sa pinsgi ko. "Please, give me another chance. A-alam kong walang kapatawaran ang ginawa ko sayo. Pero mahal na mahal kita. Ikaw ang babaeng mahal ko at gusto kong makasama hanggang sa pagtanda. Please bumalik kana sa akin" Nagmamakaawang wika nito habang nasusumamong nakatingin sa mga mata ko. Pagak na napatawa ako at umiwas ng tingin dito. Bumalik ang lahat ng sakit na nararamdaman ko 1 years ago. Ang panloloko at paglalaro nito sa damdamin ko preskong bumalik lahat iyon sa puso't utak ko. Ang bilis lang nitong sabihin ang salitang patawad pero ang lahat ng sakit na nararamdaman ko noon at kahit pahanggang ngayon ay andito pa rin nakatago at nakaukit sa loob ng pinakasulok sulokan ng aking puso. Kahit isang taon na lumipas pero hindi ko pa rin magawang kalimutan ang sakit na binigay nito. "Please..

Sevy's POV "Sir hindi pa ba tayo aalis?? Pagabi na po sir at simula pa kahapun hindi pa kayo magpapahinga. Masama po ito sa inyo dahil hindi kayo tuluyang magaling" Untag na mahabang wika Greg sa akin. Kasalukayang nasa harap pa rin kami ng bahay ni Diane. Nakaparada kami sa isang tagong area. Almost 3 hours na akong nakatitig lang sa harap ng pinto ng bahay nito at umaasang lalabas ito at muling makita ko. "No, we will wait another 3 hours Greg!" Walang ganang sagot ko. Hindi ako aalis dito hangga't hindi kami magkakaayos ni Diane. Kung pwedeng hanggang bukas pa ako rito maghihintay sa kanya, gagawin ko. Hanggang ngayon hindi pa rin mawala sa isip ko ang sinabi nito kanina. Nang marinig kona ikinasal na siya sa iba. Para akong mamatay sa sakit at panibugho na nararamdaman ko. Subalit may malaking parte naman sa akin na naniniwala pa ring hindi totoo ang sinasabi nito. Sa loob ng ilang buwan na kasama ko ito dati. Hindi ko pa rin nalilimot ang ugali nito. Alam ko kung kilan nag

Diane's POV Lakas loob na naglakad ako papunta sa harap ng pinto. Hanggang ngayon wala pa ring tigil ang pagdoorbell, kaya kinakabahan na tiningnan ko sa maliit na butas ng pinto kung sino ito. Nakita kong si Sevy ito kaya mas lalong kinakabahan ako. "Se-sevy??" Nauutal utal na sambit ko. Hindi ko alam kung anong gagawin ko? Nanlalambot ang tuhod na napabalik ako papasok sa loob ng bahay at napaupo sa sofa. "Love, please pagbuksan mo naman ako oh??!!" Rinig kong sigaw nito mula sa labas. "Diane..... pleaseeeee open this Fcvkkking door!!!" Ulit na namang sigaw nito. Tulog na tulog na ang kambal at alam kong kapag nagising ito sa ingay na ginagawa ngayon ng ama nila ay siguradong magigising ang mga ito. "Shit! Ano ba kasing Kailangan niya???!!" Naiinis na sabi ko sabay tayo at pumunta ulit sa pinto. Iniisip ko pa lang na magigising ang mga anak ko naiinis na ako rito. Mahirap pa naman patulugin ang mga iyon kapag biglang nagising. "Diane! Ano ba?? Lumabas ka dyan!!" Narinig k

Diane's POV Nang makapasok ako, agad na pumunta ako sa crib ng kambal. Nakita kong nagising nga si Amara at pulang pula na ang mga mata nito. "Shit!!! Sorry anak ko," Halos maiiyak ako nang kunin ko ito mula sa crib. Nang makuha ko ito agad na niyakap ko ito. "Sorry, andito na si mama okay? Tahan na" Hinile-hile ko ito sa bisig ko. Sinisi ko ang sarili ko dahil baka kanina pa ito iyak na iyak at hindi ko napansin. Pakiramdam ko parang ang sama sama kong ina dahil pinabayaan ko ito. "Sorry baby, sorry talaga mama is here na okay? Tahan na my love." Hinalikan ko ito sa pinsgi at walang tigil na hinele. "Kanina ka pa ba gising hmm? Sorry baby ang bad ni mama" Tanong ko at naramdaman kong may kumot na pumalibot sa buong katawan ko. Hindi ko na kailangan na lingunin pa ito. Alam kong si Sevy ito kaya napapikit nalang ako. "God! Anong gagawin ko???" Tanong ng kabilang bahagi ng utak ko. "A-ko ba ang ama???" Nanginginig ang boses na tanong nito. Nakayakap ito sa likod ko. Wala n

Sevy's POV Kasalukayang palakad lakad ako sa labas ng bahay ni Diane. Kanina pa ako ng katok ng katok pero tila bingi ito at hindi man lang pinagbuksan ako. "Shit! Dapat hindi na ako bumalik sa hotel eh!" Murang pagsising sabi ko. Naiintindihan ko kung bakit ayaw nitong pumunta ako rito. Simula ng gabing nalaman ko ang tungkol sa anak namin. Hindi pa kami nagkaroon ng maayos na pag-uusap tungkol sa relasyon namin. Alam kong galit pa ito sa akin. Hindi ganun kadali para sa kanya ang lahat ng ginawa ko kaya sinadya kong taasan ang pasensya at pang-unawa ko. "Alam kong mapapatawad mo rin ako love, hindi man ngayon pero gagawin ko ang lahat para sa lalong madaling panahon makasama ko na kayo ng mga anak natin" Sabi ko at laglag balikat na umupo sa harap ng pinto. Inisip ko nalang na mas madali lang itong ginawa ko ngayon kumpara sa sakit na binigay ko noon sa kanya. "A-anong ginagawa mo?? Hind-" Hindi nito naituloy ang kanyang sasabihin ng aksidenting na tumba ako sa harap niya. Nakasa