บททั้งหมดของ "Bound by A Billionaire's Mistake": บทที่ 21 - บทที่ 30

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE"Kabanata 20 – “Lobby Sudden Collision” Habang ang unang sinag ng araw ay dumampi sa makukulay na kalsada ng Rio, ang kasabikan para sa karnabal ay tumibok sa buong lungsod na parang isang buhay, humihingang nilalang. Nakakahawa ang pananabik at nandoon kami mismo sa gitna nito, handang matangay ng dambuhalang alon ng kulay, musika, at walang patlang na saya.Si Shiela, na laging maaga gumising, ang unang nagising. Kumatok siya sa pinto ko eksaktong habang pinipintahan ng araw ang langit ng matingkad na mga kahel at rosas. Ang katok niya ay parang ritmo ng samba, perpektong panimula para sa mga kasiyahan ng araw.“Panahon na para hayaan mong sakupin ka ng espiritu ng karnabal,” anunsyo niya, ang boses niya ay nag-uumapaw sa excitement habang bigla siyang pumasok sa kuwarto ko. Kumikislap ang mga mata niya sa pangako ng araw na paparating. “’Di na ako makapaghintay na makita ko kayong suot ang mga ginawa ko,” sabi

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE" KABANATA 22 — “Bad Thing or a Good Thing” Habang papalayo nang papalayo sina Sheena at Sheila sa gitna ng nagsasayawang tao, ramdam ko ang unti-unting pag-igting ng kaba sa dibdib ko. At marahil naramdaman iyon ni Wilbert, dahil dahan-dahan niyang kinuha ang mga kamay ko, banayad ngunit tiyak na pinaglapit ang mga daliri namin, saka muling pinag-interlock. Mainit, sigurado, at puno ng pag-aalalang hindi niya sinasabi pero ramdam ko. Sa isang iglap, para akong na-ankla pabalik sa realidad — pabalik sa kanya. Nalulunod kami pareho sa ritmo at enerhiya ng paligid. Habang nagpapatuloy ang parada, napasayaw na rin kami, hindi man sinasadya, pareho naming sinusundan ang beat ng musika habang magkahawak pa rin ang mga kamay. Paminsan-minsan, nahuhuli ko si Wilbert na palihim na nakatingin sa akin, at sa bawat pagkakataon, kunyari akong hindi nakakapansin kahit ramdam ko ang pag-init ng pisng

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 24 – “Marian, Ayos ka lang ba?”Paglingon ko sa aking balikat, nakita ko si Wilbert na papalapit habang may hawak na dalawang cup ng ice cream. Bago pa siya makarating sa amin, yumuko sa akin sina Sheila at Sheena.“Remember what we said, Marian,” bulong ni Sheena.“Have fun and don’t hold back.”Kumindat si Shiela, sinamantala ang sandali at iniabot sa akin ang isang cup na puno ng vodka at fruit juice. Pagkatapos noon, naglaho silang dalawa sa gitna ng maraming tao, iniwan akong natatawa at umiiling sa inis at aliw.Pagdating ni Wilbert sa tabi ko, iniabot niya sa akin ang isa sa mga cup. Ang lamig ng container ay isang banayad na ginhawa sa mainit kong mga palad.“Naisip kong baka masarap na pampalamig,” sabi niya, may mapaglarong na kislap sa kanyang mga mata.Naglakad kami nang magkasabay, hanggang makahanap kami ng tahimik na lugar sa may mababang pader na ladrilyo

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 26 – “Ano ang Nangyari Kagabi”Nang dahan-dahan na bumukas ang aking mga mata, isang mapurol na kirot ang dumadagundong sa aking ulo. Iginagalaw ko ang aking mga daliri sa paa laban sa makinis na kumot at kumurap ng ilang beses, sinusubukang ibalik ang kaunting katinuan sa isip ko. Doon ko siya nakita—si Wilbert, natutulog sa armchair sa kabilang bahagi ng kwarto. Ang panga niya ay matatag kahit natutulog, at bahagyang nakabukas ang kanyang bibig habang humihinga. Isang bugso ng panic ang dumaloy sa akin. Hindi ko maalala ang mga detalye ng kagabi.Isinuksok ko ang buhok ko palayo sa aking mukha at napabulong,“Well, interesting na paraan naman ‘to para magising, hindi ba?”Nagmulat si Wilbert, kumurap-kurap ang kanyang mga mata habang tumama ang tingin niya sa akin. Bahagyang umangat ang gilid ng kanyang labi sa isang antok na ngiti.“Hindi naman talaga ito ang plano, pero matapos ang pin

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 28: Pagsikat ng Mga Pagnanasa Matapos ang aming mainit na gabi, tila nagkalitaw ang hangganan ng araw at gabi—bawat oras ay parang isang sining na inulayan ng matinding pagnanasa. Si Wilbert, isang dalubhasa sa pagnanasa, ang nanguna sa akin sa iba't ibang posisyon, at bawat isa ay nagbubukas ng bagong antas ng kagalakan. Ang aking boses, na umaalingawngaw ang kanyang pangalan, ay naging isang mainit na awit sa aming santuwaryo ng kagalakan. Bawat pagsiklab, na walang sagabal na pinagkakasama sa isa pa, ay lumikha ng isang larawan ng mga damdamin na bumabalot sa akin ng isang masayang epekto. Kumpleto ang kanyang pagiging dalubhasa sa aking katawan—bawat hawak ay patunay ng kanyang malalim na pag-alam sa aking mga pagnanasa, na nangunguna sa akin sa mga daang hindi pa nagagawang daan ng kagalakan. Sa gitna nito, naramdaman ko pa ang kanyang mga hininga na mainit na dumadaan sa aking tainga, ang kany