Semua Bab รักเลือดมาเฟีย: Bab 11 - Bab 20

เมญ่าตื่นขึ้นเกือบบ่ายสามก็รีบลุกขึ้นแต่งตัวเพื่อไปเอาใบงานและเอกสารการเรียนที่หยุดไปหลายวัน อย่างไรเรื่องเรียนเธอก็ต้องเรียนให้จบ หญิงสาวคิดว่าตัวเองเร่งรีบแล้วแต่มีคนเร่งกว่าเมื่อเปิดประตูบอดีการ์ดจำเป็นก็ยืนคอยอยู่แล้ว “คุณสายไปสิบนาที” บ้าไปแล้วเธอตื่นบ่ายสามพอดีอาบน้ำสิบนาทีช้าตรงไหน“นายนั่นแหละมาก่อน” คนไม่ยอมก็คงเป็นคนสายอยู่ดี เมญ่าเดินนำไป สองมือก็กระชับเสื้อโค้ตสีดำไว้แน่นเพราะรู้สึกหนาวมาก วันนี้ไม่แน่ใจติดลบกี่องศากันแน่ เวลาแบบนี้เธอชอบนอนซุกใต้ผ้าห่มมากกว่ามาเดินเล่นด้านนอกแต่ถ้าไม่ไปเอางานที่มหาวิทยาลัยก็คงไม่มีใครพบเจอเธอแน่นอน คงคิดว่าเธอถูกพวกมาเฟียฆ่าหมกป่าไปแล้ว ทันทีที่รถสีดำหรูจอดเทียบ หน้ามหาวิทยาลัยคนที่อยู่บริเวณนั้นก็หันมองเป็นตาเดียวกัน แม้แต่คนที่อยู่ในโรงรถหรือด้านในตัวอาคารที่กำลังหลบหิมะที่ตกหนัก เธอยังคงนั่งนิ่งไม่ยอมลง จนบอดีการ์ดจำเป็นมองผ่านกระจก ส่วนเธอก็เลิกคิ้วถามกลับ“ไม่เห็นหรือไงว่าฉันถือของเยอะแยะแล้วจะเอามือไหนเปิด” มีให้ใช้เธอจะทำตัวเป็นคนดีทำไม เมญ่าในตอนนี้ก็เหมือนแม่เสือตัวร้ายที่พร้อมจะกัดและผลาญเงินเทเลอร์ทำสีหน้าบึ้งตึงแต่ก็ยอมลงม

เมญ่าถามโดยไม่คิดอะไรแต่คนที่มีความหลังถึงกับวางทุเรียนลงแล้วหันมามองเธอตาเขียว เธอย้ำว่าเป็นแบบนั้นจริง ๆ ชายหนุ่มจับเธอหันหลังกดใบหน้าลงกับบาร์เคาน์เตอร์ ใบหน้าเธอกระทบกับขวดไวน์ที่เลือกเอาไว้ ขวดไวน์นั้นกลิ้งตกลงพื้นไปจนเสียงดังออกไปด้านนอก กลิ่นไวน์และน้ำหวานหกลงบนพื้นหากแต่เจ้าของกลับไม่สนใจมันสักนิด“ไม่ใช่ธุระอะไรของคุณที่มายุ่งวุ่นวายชีวิตผม ตอนนี้จัดการชีวิตของคุณให้ดีก็พอและทำงานให้สมกับเงินที่ผมเสียไปในสองวันนี้”ก็เธอเล่นกดบัตรผลาญไปเกือบล้านยูโรเขาไม่ฆ่าเธอหมกป่าก็บุญเท่าไรแล้ว มือหยาบนั้นกดหัวเธอแนบกับพื้นเคาน์เตอร์เมญ่าขยับใบหน้าเอนมองข้าง จากนั้นก็รู้สึกถึงมือร้อนที่ปลดกางเกงยีนเธอออกจนเหลือเพียง ถุงน่องสีดำกับกางเกงในตัวจิ๋ว ส่วนท่อนบนนั้นเขายังปรานีไม่ได้ถอดออกหากแต่มือที่ซุกซนและว่องไวนั้นกลับล้วงเข้าไปแล้วจัดการปลดชุดชั้นในออกมาหญิงสาวตามมือของเขาไม่ทัน ดิ้นห้ามมือจับข้างบนเขาก็ล้วงข้างล่างฉีกถุงน่องจนขาดก่อนจะใช้นิ้วเขี่ยกางเกงในออกแล้วสอดนิ้วหยาบนั้นเข้าไปในร่องรักของเธอ“อ๊ะ” อีกมือหนึ่งของเขาที่กดหัวเธอเอาไว้เริ่มขยับแปรเปลี่ยนเป็นการสอดประสานฝ่ามือของเธอที

มือหยาบนั้นโน้มมาบีบคางเธอที่กำลังฟุบอยู่บนเตียงเอาไว้แล้วพูด “คราวหลังฉันสั่งอะไรเธอห้ามขัดเด็ดขาดเข้าใจไหมไม่อย่างนั้นก็จะถูกลงโทษแบบนี้”ตอนนี้เธอจะทำอะไรได้นอกจากด่าเขาในใจเท่านั้น มองเขาถอดเสื้อเธอออกจนเผยให้เห็นหน้าอกนูนเด่นที่กำลังขยับไปมาใช้มือร้อนโอบมันจนเกือบไม่มิด “ฉันชอบนมของเธอมาก เหมือนกำลังบีบลูกโป่งนุ่ม ๆ ในตอนเด็ก ๆ ตอนที่ฉันได้มันมาแล้วก็บีบมันจนแตก เสียงแตกของมันทำให้ฉันสะใจอย่างบอกไม่ถูก”“อ๊ะ” มือนั้นพูดพลางก็บีบเคล้นไปพลาง อีกมือก็ใช้นิ้วบีบเม็ด ยอดอกบีบราวกับจะให้มันแหลกคามือ “ฉันยอมแล้ว” เธอจะไม่ต่อต้านเขาอีกเสียงนี้ทำให้เขาพอใจจึงพลิกกายเธอให้เงยหน้าขึ้นมาหากแต่ตรงรูสวาทที่สองนั้นเมื่อถูกทับบนพื้นเตียงก็ทำเธอสั่นสะท้านไปทั่วร่าง เขาไม่รอให้เธอร้องขอให้ดึงมันออกประกบริมฝีปากแล้วเกี่ยวกระหวัดและดูดดึงลิ้นเล็กแบบแทบลืมหายใจเสียงครางต่ำพร้อมกับเสียงคำรามกำลังสอดประสานกันดังแข่งกับเสียงดังของเครื่องจักรรถไฟ หากไม่มีเสียงนี้เธอก็คงคิดว่าพวกเรากำลังเอากันที่ห้องนอนของตัวเองไปแล้วคนกินไม่เลือกยังคงแสดงอำนาจให้อีกฝ่ายสยบแทบเท้าตนจึงโน้มขยับไปยังซอกคอจากนั้นก็ฝากร

เขาเข้ามาถึงก็เดินไปทางปีกซ้าย เธอได้ยินเขาสั่งแม่บ้านสองสามคำ แม่บ้านที่ดูมีอายุก็เดินมาหาเธอแล้วพาไปยังชั้นสองแล้วเดินไปยังปีกซ้ายปากก็พูดถึงกฎระเบียบที่นี่“ที่ที่คุณจะไปได้มีแค่ชั้นหนึ่งบริเวณห้องรับแขก ชั้นสองฝั่งที่เรากำลังเดินอยู่ ส่วนอีกฝั่งไม่อนุญาตให้ไปเด็ดขาดเช่นเดียวกับชั้นสาม”เธอหันมองด้านหลังที่ปีกขวา แม้แต่ไฟก็ยังปิดสนิทดูเหมือนคราวนี้เธอคงได้ถูกหวยแน่นอน เมื่อหันกลับมาก็พบว่าแม่บ้าน“เรียกฉันว่า อะเดลี”“ค่ะคุณอะเดลี” สำหรับบางคนที่ไม่ได้ร้ายกับเธอตอนแรกเธอก็ ไม่คิดจะแข็งข้อหรือหาเรื่องใส่ก่อน เมื่อดูมีท่าทีอ่อนและเหมือนจะเคารพเจ้าตัวพอสมควรก็สร้างความพอใจให้อะเดลีเช่นกันจึงเอ่ยเตือนตามแบบผู้ใหญ่“อยู่ที่นี่พบเจออะไรที่ไม่ควรเจอก็เงียบปากเอาไว้ อย่าได้พูดมากเด็ดขาดแบบนั้นแล้วคุณจะปลอดภัยฉันช่วยได้แค่นี้ค่ะ” อะเดลีพูดจบก็หันไปเปิดประตูห้องนอนที่ใหญ่กว่าที่เธอคิดถูกตกแต่งด้วยแบบฉบับฝรั่งเศสพื้นพรมสีแดงมีโคมไฟระย้าคริสทัล เครื่องเรือนประดับด้วยลายหลุยส์แบบฝรั่งเศสเช่นเดียวกับเตียงนอนเจ้าหญิงเมญ่าเห็นแล้วก็รู้เลยว่า การเล่นกับลูเฟียนั้นไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะเขานั้นโค

“คะ คุณบอกว่ารีบไม่ใช่หรือคะ” เธอไม่อยากมีอะไรกับเขาตอนนี้ผู้ชายคนนี้หยาบเกินไปไม่มีเล้าโลมเธอสักนิด หากแต่สิ่งที่เห็นกลับเป็น เขาย่อตัวลงจากนั้นก็หยิบสายรัดสีดำขึ้นมารัดที่น่องของเธอแล้วใส่ปืนกระบอกจิ๋วเข้าไปด้านใน“ปืนนี้เอาไว้ป้องกันตัว”เขาไม่ได้ถามว่าเธอยิงปืนไหม แต่กลับบอกให้เธอพกปืนเอาไว้ป้องกันตัว “คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันยิงปืนเป็น”คนเคยเรียนยิงปืนพื้นฐานมาหันมองเขาเมื่ออีกฝ่ายปล่อยกระโปรงให้ปิดเหมือนเดิม “มีเรื่องอะไรที่ฉันไม่รู้บ้าง รวมถึงผู้ชายคนเก่าของเธอด้วยเหมือนกัน เรื่องนี้พวกเรายังไม่ได้คิดบัญชีเลย”เธออ้าปากเถียงทันที “เกี่ยวอะไรกับราฟาเอลในเมื่อตอนที่พวกเราเจอกันฉันกับเขาก็เลิกกันแล้ว”“ไม่เกี่ยวได้ยังไงในเมื่อหมอนั่นมันยังตอแยเธออยู่ อีกอย่างเรื่องในร้านสปาวันนั้นฉันยังไม่คิดบัญชี”ไหนเทเลอร์บอกว่าจะไม่บอกแล้วเขารู้ได้อย่างไร สีหน้าลูเฟียมองเห็นคำถามในแววตาเธอ เขาก็ตอบให้หายสงสัย“ไม่ได้มีแค่เทเลอร์คนเดียวที่จับตาเธออยู่อย่าลืมสิ” นั่นทำให้เมญ่าเข้าใจในวันนั้นยังมีคนในรถที่ติดตามเธอด้วยไม่แปลกที่พวกเขาจะรายงานเรื่องนี้ให้อีกฝ่ายทราบส่วนเธอเองก็ไม่ได้สนใจความเป็นต