“ที่คุยกันไว้เห็นว่าคงอีกประมาณหนึ่งเดือนหรือสองเดือน ฉันคิดว่าได้บ้านช่วงนั้นก็ดีเพราะต้องหาเครื่องเรือนไปตกแต่งเพิ่มอีก” และเพราะว่าเธอต้องเก็บตัวอยู่ในบ้านจนคลอด ดังนั้นแล้วเธอคงต้องเพิ่มห้องเก็บอาหารเพิ่มอีก ทุกอย่างวางแผนไว้หมดแล้วเหลือแค่รอเวลาเท่านั้นราโมนามองคนที่กำลังคิดและเงียบไป สีหน้าแววตานั้นดูกังวล กว่าเมื่อวานมาก “เธอกำลังหวั่นไหว”เมญ่าเงยหน้ามองคนพูด “ไม่เด็ดขาด” แต่ราโมนามองออกว่า หญิงสาวเปลี่ยนไป หรือเพราะว่าเธอไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองกันแน่และเพื่อให้แน่ใจเธอจึงถามต่อ“ถ้าสมมติว่าเธอหนีไปแล้วเขาไม่เดือดร้อนไม่ตามหาเลยเธอจะทำยังไง”เธอไม่มีค่าขนาดนั้นเลยเหรอ เมญ่าเงยหน้ามองราโมนาสีหน้าดูผิดหวังอย่างชัดเจนแต่ก็ยังทำปากเก่ง “ฉันก็จะกลับเมืองไทย”“เด็กพึ่งคลอดยังไงก็ต้องเลี้ยงที่นี่ก่อนรอให้ห้าหกเดือนถึงจะขึ้นบินได้ ตอนนั้นเธอจะอยู่ยังไง”เมญ่าไม่ได้คิดเรื่องที่เขาไม่คิดจะตามหา คิดแต่ว่าเขาจะควานหาเธอจนแทบคลั่ง พอคิดว่าตัวเองไม่ได้สำคัญก็ยิ่งปวดใจ“ก็อยู่ไปก่อน ยิ่งถ้าเขาไม่สนใจก็ดีฉันจะได้ไปไหนมาไหนสะดวก สบายจะตาย”คนเป็นเพื่อนมองคนปากแข็ง กำลังจะอ้าปากถามแต่หญิ
Terakhir Diperbarui : 2026-01-01
Masuk
