Semua Bab รักเลือดมาเฟีย: Bab 41 - Bab 50

เมญ่าถอนใจอีกรอบ หันมองห้องที่สะดวกสบายแต่กลับเหมือนตกอยู่ในนรกมากกว่า“เมื่อไรฉันจะได้หลุดพ้นจากเขา” เสียงเธอเอ่ยออกมาอย่างเหนื่อยใจก่อนจะหลับตาลงเอนนอนเหมือนเหนื่อยจนไม่อาจพยุงตัวอีกต่อไปได้อะเดลีมองร่างที่สะอื้นโยกขยับพร้อมกับเสียงร้องตามมาก็พลอยให้นึกสงสาร “อิฉันขอตัวไปเตรียมอาหารมื้อเย็นก่อนนะคะ”ทางโน้นก็เจ้านายทางนี้ก็ผู้หญิงด้วยกัน เธอพยายามช่วยเท่าที่ช่วยได้แล้ว ที่เหลือก็แล้วแต่พวกเขาสองคนแล้วกันอะเดลีทำอาหารก็คิดถึงเรื่องของพวกเราสองคนไปมา ตั้งแต่เล็ก คุณลูเฟียก็ถูกสลับตัวเป็นลูกของคุณดาริโอ ก็ถูกฝึกให้สืบทอดกิจการมาตั้งแต่เด็กทุกวันล้วนเต็มไปด้วยความเสี่ยงรอบด้าน ใช้ชีวิตไม่เหมือนกับเด็กทั่วไป หากแต่เธอรู้ว่าอีกฝ่ายต้องการความรักมากที่สุด อ้อมกอดของแม่ ที่เขาปรารถนาจะได้เช่นกันมาถึงตอนนี้มีคนที่ตัวเองรักแล้วแต่ก็ไม่กล้าแสดงออกได้แต่ทำเรื่องไม่ดีออกไปแทน อะเดลีถอนใจอีกรอบ “เฮ้อ” พอนึกถึงคนที่คุณชายรัก ก็ถอนใจอีกรอบ มือก็ตักอาหารใส่ลงจานพอหันไปก็พบว่าคนที่หลับในห้องนั่งอยู่ที่โต๊ะแล้ว“คุณเมญ่าตื่นตั้งแต่เมื่อไรคะ”“ตั้งแต่ได้กลิ่นอาหารแล้วค่ะ” เธอนั่งลงยกข้าวผัดไ

“เดี๋ยวฉันซื้อคืนให้สิบลูก”เมญ่ายื่นปากไม่พอใจ “สิบลูกก็ความดันสูงพอดี คุณอยากให้ฉันตายหรือยังไง เอาเป็นว่ากลับไปคุณต้องซื้อคืนให้ฉันด้วย”ลูเฟียยกไหล่ ไม่มีปัญหา จากนั้นก็ดึงเม็ดนั้นกลับมาแล้วหยิบกินต่อ “อันนี้ก็ถือว่าฉันกินแล้วกัน เธอไม่ต้องกินหรอกดึกแล้ว”หา!! มีแบบนี้ด้วย เมญ่าถอนใจกับคนที่เธอคิดจะแกล้งพกทุเรียนขึ้นมาบนรถไฟ เพื่อที่จะให้เขารังเกียจและไม่เข้าใกล้เธอแต่ที่ไหนได้เขากลับชอบมันและแย่งเธอกินจนหมด“...” เธอเปิดตู้เย็นค้างอยู่นานจน ราโมนาสงสัย “มีอะไรหรือเปล่า”“เปล่า แค่เห็นทุเรียนแล้วก็อยากกินขึ้นมา”“อืม กินสิกินได้เลย”เธอมองแล้วยิ้มอีกรอบไม่อยากกินหรืออยากให้มีคนทำตามสัญญา ก็ไม่แน่ใจ “ไม่ล่ะ กินมากจะเป็นเบาหวานเอา”คนไม่เคยมีลูกหันมองแล้วพยักหน้ารับรู้ จากนั้นก็หันกลับไปสนใจข้าวผัดปลากระป๋องต่อคนเหม่อลอยหันมองไปยังทุเรียนอีกรอบ อันที่จริงบางครั้งเขาก็ดูน่ารัก แต่ส่วนมากนิสัยไม่ดีมากกว่า เธอควรเลิกคิดลังเลได้แล้ว และเดินหน้าหาทางหนีต่อไปรุ่งเช้าวันถัดมาเธอกลับไปมหาวิทยาลัยอีกครั้งในรอบสี่เดือน เมื่อก้าวเท้าลงจากรถโดยสาร สิ่งแรกที่เห็นคือแววตาคนในมหาวิทยาลัยที่ห

สมกับเป็นพี่ยี่หวาเมญ่าปิดบังไม่ได้เลย “ค่ะ” มือของยี่หวายกมือขึ้นป้องปากตัวเองไม่ให้ส่งเสียงออก “ตายแล้วเรื่องเป็นมายังไงเล่ามาสิ”เธอจับจูงมือเมญ่าไปนั่งที่โซฟาจากนั้นก็ฟังสิ่งที่เมญ่าเจอมาตลอดเกือบสี่เดือน “คำว่ามาเฟียพอได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวแล้วก็ไม่ใช่เรื่องดีเลย แล้วเราจะทำยังไงปิดบังเขาเรื่องท้องนี่ถือว่าอันตรายมากรู้ไหม เกิดเขารู้ขึ้นมาพี่ว่าคงโกรธจนมองหน้าไม่ติดแน่”“ติดไม่ติดไม่เกี่ยวกับเมย์เสียหน่อย เมย์อยากให้เขาอยู่กับความรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต”“ใจร้ายมากนะเรา” ยี่หวาอุทานออกมาหากแต่คนใจร้ายกลับบอกว่า “ใครใช้ให้เขาใจร้ายกับเมย์ก่อน”คนอายุมากกว่าบอกให้อีกฝ่ายเปิดเสื้อจึงได้เห็นว่าหน้าท้องมีการรัดผ้าไว้ “พอห้าเดือนแล้วก็รัดไม่ได้แล้วนะน้องเมย์ ถ้าจะทำอะไรก็รีบทำช่วงนี้ดีกว่า”เมญ่าส่ายหน้า “ไม่ได้ค่ะพี่ เมย์อยากเรียนให้จบก่อน”พอได้ยินแผนการแล้วทุกอย่างดูเสี่ยงมาก เสี่ยงต่อการพบว่าเมญ่ายังไม่แท้ง เสี่ยงว่าอาจหนีไม่สำเร็จแล้วหญิงสาวจะเจอเรื่องที่หนักกว่าไปอีก“แล้วมีอะไรที่พอให้พี่ช่วยได้บ้าง”เมื่อได้ยินคำถามที่ต้องการเมญ่าก็ยิ้มตอบก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วส่งเงินก้อนที่ดูมากจนน่า

“คือฉันเหนียวตัวขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ” ลูเฟียเงยหน้ามอง คนพูดจำได้ว่าเธอชอบอาบน้ำทุกวัน แม้อากาศจะเย็นสักเท่าไรแต่เรื่องนี้ ก็ไม่เคยเว้นทำให้ตัวเธอหอมฟุ้งตลอดเวลา จนเขาอดใจไม่ไหวทุกครั้ง“ให้ฉันช่วยอาบไหม” ตาเมญ่าเบิกโตกว่าเดิม ขืนให้อาบเขาได้รู้แน่ดังนั้นแล้วเธอก็รีบเปลี่ยนเรื่อง “ไม่ค่ะ” เธอลุกหนีจากเขาได้สำเร็จแม้ว่า มือนั้นจะติดกาวจนเกือบแกะไม่ออกพอเข้าห้องน้ำเธอก็ปลดเสื้อออกหมดก่อนจะมองหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อย หญิงสาวพ่นลมหายใจโล่ง “สี่เดือนกว่าหน้าท้องยังไม่ออกเยอะเท่ากับห้าเดือน”เมื่อเบาใจก็หันไปอาบน้ำแต่งตัวใส่ชุดนอนที่เขาเตรียมไว้ให้ เมื่อออกมาภาพที่เธอเห็นคือเขานอนอยู่บนเตียงในสภาพเปลือยท่อนบน ในมือมีแก้วไวน์ถือจิบอยู่อย่างสบายใจเธอมองแล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างตกใจ เพราะเรื่องที่คิดจะเลี่ยงคงเลี่ยงไม่ได้แล้ว แต่อย่างไรก็ขอพยายามอีกนิด“คือฉันขอแยกห้องนอนได้ไหม”ลูเฟียหันมองรอบห้อง จากนั้นก็พูด “บ้านนี้มีห้องเดียว”“เมื่อครู่ฉันเห็นมีอีกห้อง”“ห้องนั้นซ่อมอยู่ใช้ไม่ได้”“งั้นฉันนอนบนโซฟาด้านนอกได้ค่ะ” เธอรีบเดินไปยังประตู คนที่นอนอ่อยอยู่ก็รีบลงจากเตียงแล้วเดิน

บทรักยังคงดำเนินไปต่อเนื่องเมื่อร่างกายกำยำส่งเสียงร้องอย่างพอใจ “ซี้ด อืมแบบนั้นแหละ” เส้นเอ็นเขากระตุกแต่ชายหนุ่มก็อดกลั้นเอาไว้ไม่ยอมปล่อยออกมาง่ายดายใบหน้าที่เงยมองเพดานแล้วร้องครางออกมาปิดตาครู่หนึ่งเพื่อเก็บอารมณ์ตัวเองไม่ให้เสร็จก่อนเธอ เมื่อควบคุมได้ ลูเฟียก็ก้มลงมองเธอจากนั้นก็ดึงเธอขึ้นมาแล้วพรมจูบที่ปากส่งลิ้นสาก เข้าปากไปดูดกลืนแลกลิ้นกันไปมาสร้างความเสียวซ่านให้กับร่างบอบบางของหญิงสาวขาเธอเริ่มสั่นไม่รู้ว่าเพราะความเย็นของอากาศด้านนอกหรือเพราะว่าตัวเขาทำให้เธอสั่นจนใกล้จะยืนไม่ติด เมื่อมือหยาบนั้นขยับบีบหน้าอกใช้นิ้วบีบหัวนมไปมาอย่างเอาใจ ส่วนอีกมือที่ว่างก็เลื่อนต่ำลงไปเมญ่าสะดุ้งรู้สึกตัวเล็กน้อยตอนเขาขยับแตะหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นก็ต้องหยุดความรู้สึกกลัวของตัวเอง เมื่อความเสียวซ่าน เข้ามาแทนที “อ๊ะ” เธอถอนจูบแล้วร้องออกมาพร้อมกับเงยหน้ามองเขาที่ใช้นิ้วสอดเข้าไปด้านในร่องรักของเธอในคราเดียวถึงสามนิ้ว“ไหนบอกว่าจะอ่อนโยนกับฉัน” น้ำเสียงเธอสั่นบอกเขา แต่อีกฝ่ายก็ยิ้มแล้วเริ่มขยับนิ้วออกทีละนิ้ว “ทำโทษที่แกล้งฉันก่อน” เมื่อเหลือหนึ่งนิ้วเขาก็เริ่มขยับเร่