Semua Bab รักเลือดมาเฟีย: Bab 21 - Bab 30

เมญ่ากะพริบตาสองครั้งจากนั้นความรู้สึกก็วูบดับเมื่อเขาโน้มกายเข้ามาก่อนจะปลดเสื้อผ้าเธอออกจนหมด“...” หญิงสาวกำลังคิดว่าตอนนี้เธอเมาหรือว่าเมาหนักกว่าเดิม   กันแน่ สองมือพยายามปัดมือเขาออกตลอดแต่สุดท้ายก็ยอมเมื่อมือหนานั้นแตะเข้ากลางร่องรัก มีน้ำเปียกแฉะไหลออกมาเขายกมือขึ้นแล้วพูด“เห็นไหมเธอจำนนต่อหลักฐานแล้ว” มุมปากเขายิ้มราวกับปีศาจ  ที่จับได้ว่าเหยื่อนั้นเต็มใจให้กิน!!ภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องเข้ามาแม้แต่เครื่องทำความอุ่นในห้อง       ก็เหมือนจะไม่ได้ผล ความเย็นยะเยือกบนกายเธอนั้นกำลังถูกมือสากลากไล้ตั้งแต่สะโพกเลื่อนขึ้นมาจนถึงเอวคอดเขาโน้มลงจูบหน้าท้องที่แบนราบ    ใช้ริมฝีปากหยาบนั้นจูบสัมผัสผิวรอบสะดือเหมือนหยอกล้อมืออุ่นร้อนนั้นกลับไม่แตะส่วนใดของเธอสักนิดเมญ่าลืมตามองเขาที่เงยหน้ามาสบตาเธอพอดี แววตานั้นดูร้ายกาจเมื่อกำลังต้องการให้เธอพูดว่าให้เขาทำต่อหรือหยุดแค่นี้ หญิงสาวสัมผัสถึงลมอุ่นตรงร่องอกมือบางก็กำผ้าปูแน่นบีบรั้งจนแทบทนไม่ไหว กายด้านล่าง ก็ขยับไปมากระสับกระส่ายเขาที่นิ่งมาน

ความอยากรู้ของเมญ่าก็เลยไม่ได้เตือนเขา จนเมื่อเจอประตูที่ดูโบราณตรงหน้าเมื่อเขาเปิดเข้าไปนั้นชายหนุ่มก็เปิดไฟสีเหลืองอ่อนสลัวขึ้นทำให้เธอเห็นภาพของทั้งชั้นนี่มันโคตรห้องเสพสมของคนโบราณใช่ไหม!!บันไดหรรษาเตียงไม้โค้งมนราวพาดหกฉากและอีกมากมายที่พอให้เธอเข้าใจแล้วว่าผู้ชายครั้งเดียวแล้วจบ    ไม่มีอยู่จริง!!!เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นเมญ่าก็ยังไม่เข้าใจแต่ตอนนี้เหมือนร่างกายจะแหลกเสียให้ได้ ปวดกระดูกไปทั้งร่าง เมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบว่าบนเตียงไม่มีใครอยู่แล้วหญิงสาวลุกขึ้นนั่งเอนกับหัวเตียงพยายามนึกว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นจนกระทั่งภาพทุกอย่างก็ฉายกลับเข้ามา จนเป็นภาพของห้องชั้นสามที่เขาพาเธอขึ้นไปใบหน้าเมญ่าเห่อแดงขึ้นมาทันที ใบหน้าร้อนผ่าวจนแทบอยากจะเอาหน้าซุกใต้ภาพห่มไม่กล้ามองหน้าเขาอีกแล้ว ต้องโทษขวดวิสกี้ขวดนั้นต่างหากที่ทำให้สติสัมปชัญญะของเธอหายไปไม่เหลือก๊อก ๆ เสียงเคาะประตูทำเอาคนที่ได้สติสะดุ้งจนตัวลอยจึงรีบขยับลงนอนแล้วมุดไปในผ้าห่มทันที มีเสียงประตูเปิดออกก่อนจะเงียบไปอยู่นาน “ถ้าคุณตื่นแล้วจะรับประ

หาเงินเรียนภาษาไปด้วย พอคบกับราฟาเอลก็ดีหน่อยที่ไม่ต้องทำงานหนัก มาถึงตอนนี้เมื่อเธอได้โอกาสก็เลยเสนอตัวแบบดูเป็นผู้หญิง ไม่ดีไปแบบนั้นเพื่อที่ตัวเองจะได้มีเงินส่งกลับไปบ้าน และอยู่ต่อเพื่อหาพ่อให้เจอตอนนี้เธอกำลังสับสนว่าตัวเองควรทำอย่างไรดี หักหลังคนที่ให้เงินเพื่อจะได้เจอพ่อ หรือว่าบอกเขาเพื่อขอให้เขาช่วย? แต่คิดว่าเขาจะช่วยเธอไหม แน่นอนคนใจดำแบบเขาไม่บอกเธอแน่เพราะถ้าเขารู้มานานตั้งแต่ พวกเราพบกันก็แสดงว่าเขาเป็นคนที่เชื่อไม่ได้และไม่มีน้ำใจสักนิดหากแต่หัวใจเธอกลับเอนเอียงไปทางเขาอยู่ดี เมญ่าเบื่อตัวเองเลยเก็บภาพใส่ด้านในโค้ตเหมือนเดิมลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำคิดว่าถ้าถึงสเปนเมื่อไรไว้จะถามเขาว่าเขารู้จริง ๆ ใช่ไหมว่าพ่อเธออยู่ไหนทันทีที่เธอหายเข้าห้องน้ำไปคนที่หลับตามาตลอดก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปยังเสื้อโค้ตจากนั้นก็ยกขึ้นภาพใบหนึ่งก็ตกลงมาเขาหยิบขึ้นมาก็พบว่าเป็นรูปพ่อลูกคู่หนึ่ง ใบหน้าของชายหนุ่มในรูปนั้นดูอายุไม่ถึงสามสิบแต่ก็ทำให้จำได้ว่าคนในรูปเป็นใครแม้จะผ่านมายี่สิบกว่าปีแล้วก็ตาม เขาหันมองด้านหลังภาพก็พบเบอร์มือถือด้านในจริงๆชายหนุ่มหันมองไปยังประตูห้องน้ำก็ยกมือถือขึ้นถ่ายหมา

เพียงแค่มือเขาสัมผัสกายเธอ ทุกรูขุมขนก็พร้อมใจกันลุกเกรียว โดยไม่ได้นัดหมาย เมญ่าสัมผัสถึงมืออุ่นร้อนที่กำลังเลื่อนไปยังร่องรักของเธอ เมื่อมือสากแตะเข้าที่กลีบกลางใจตัวเธอก็ขยับหนีแต่เขาก็ดึงเธอกลับมาอยู่ในท่าเดิมอีกครั้ง“แยกขาอีกหน่อย” คนถูกสั่งหันมองเขา ไม่เข้าใจว่าจะแยกขาอีกทำไมในเมื่อแค่นิ้วมือแทรกเข้าไปเท่านั้น หากแต่ปากที่กำลังจะถามต้องหยุดลงเมื่อเห็นเขาคุกเข่าแล้วใช้มือสองข้างแยกกลีบร่องรักจากนั้นก็จับเธอ เด้งบั้นท้ายให้โค้งมาหาเขาจากนั้นก็เขาใช้ลิ้นร้อนแตะสัมผัส เธอก็ขยับหนีอย่างรวดเร็ว “ไม่นะ” หากแต่มือเขาไม่ได้ปล่อยให้เธอขยับตามใจเมื่อเธอพยายามหนีเขาก็ยกมือขึ้นตีดังเพียะ จนเสียงดังลั่นห้องปรากฏรอยสีแดงตรงบั้นท้ายขึ้นมาท่ามกลาง ผิวขาวนวล“อยู่นิ่ง ๆ ฉันจะทำให้เธอได้รู้ว่าเสร็จทั้งยืนเป็นยังไง” พูดจบก็ก้มลงไปที่กลางร่องรัก ใช้ลิ้นร้อนสากแตะสัมผัสแล้วดูดกลืนราวกับดูดกลืนน้ำหวาน รสกลิ่นน้ำรักไหลออกมามากขึ้นทำให้เกิดเสียงฉ่ำแฉะดังแข่งกับเสียงดูดกลืน มือเธอหยิกเกร็งพยายามยึดประตูไม่ให้ตัวเองล้ม และเหมือนคนกระทั่งจะรู้ว่าเธอเริ่มยืนไม่อยู่ จึงดึงเธอห่างออกมาแล้วกดให้เธอทำท่า

“นายครับพวกเราจับเธอมาแล้ว”คนถูกเรียกหันหลังมาคงเพราะแสงไฟที่ไม่สว่างมีเพียงแค่แสงจากรถเท่านั้นที่พอมองออกว่าเป็นคนมีอายุ จนกระทั่งอีกฝ่ายขยับเดินเข้ามาหายิ่งใกล้เธอก็ยิ่งหัวใจสั่นเพราะใบหน้านั้นเหมือนกับภาพของพ่อเธอในอดีต ไม่มีผิดหากแต่เท้าที่ขยับมาหานั้นกลับเดินกะเผลกจนกระทั่งเมื่อมองให้ชัดกว่าเดิมเธอก็พบว่าเป็นขาเทียมไม่ใช่ขาจริง!!“พ่อ” เสียงเรียกนั้นทำให้คนที่จับตัวมาหันมองเธออย่างตกใจ ขนแขนที่อยู่บนร่างกายก็ลุกขึ้นมาเพราะว่าพูดอะไรไปเยอะ จากนั้นพอมองสีหน้าเจ้านายก็เห็นแววตาเหี้ยมอ่อนลง“พวกแกออกไปก่อน”แสดงว่าเรื่องจริง ยิ่งคิดก็ยิ่งผวาเลยรีบออกไปโดยเร็วหวังเพียงว่าลูกสาวเจ้านายจะไม่บอกเรื่องที่พวกเราทำไป เขาหวังแบบนั้นจริง ๆ หากแต่ว่าเมื่อพวกมันก้าวเท้าได้สองก้าวเมญ่าก็ชี้นิ้วไปแล้วบอก “คนพวกนั้นมันพูดไม่ดีกับหนู”“เดี๋ยวพ่อจัดการให้”พ่อลูกคู่นี้เจอกันเมื่อไรกันทำไมถึงได้รับคู่กันราวกับเป็นนกแก้ว!!มือคนเป็นพ่อไขกุญแจมือให้ลูกสาว “พ่อขอโทษที่พาตัวมาแบบนี้ แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ลูกก็จะมีอันตรายอีกถ้าหากข่าวนี้ออกไป”กลุ่มมาเฟียพวกนี้มีกี่กลุ่มกันนะ “พ่อก็เป็นมาเฟียด้วยหรือคะ