All Chapters of UNEXPECTED CONTRACT WITH MY NINONG: Chapter 111 - Chapter 120

126 Chapters

Chapter 111: DADDY

ISANG linggo ang lumipas, natahimik ang buhay ng mag-asawa. Walang kahit na sino ang nanggulo sa buhay nila. Wala rin silang nakitang mga kahina-hinalang mga tao ang umaaligid. Para sa mag-asawa sigguro’y wala na ang mga taong gustong manakit sa kanila. Maglilimang buwan na ang tiyan ni Leina. Malusog na malusog ang batang kanyang dinadala at pareho sila ni Emil na masayang-masaya sa pagdating ng kanilang supling. “Hon, are you not tired? Parang hirap na hirap akong tingnan ka habang gumugupit ng mga tuyong dahon ng mga halaman,” curious na tanong ni Emil sa asawa. Napangiti si Leina habang ibinaba ang maliit na gunting na hawak niya. "Hindi naman. Dahan-dahan lang ang ginagawa ko." Lumapit si Emil at agad na kinuha ang gunting mula sa kamay ng asawa. "Enough. Magpahinga ka muna. May hardinero sa mansyon. Hindi mo kailangang gawin ito.” Napatawa si Leina. "Hon, ilang tuyong dahon pa lang ang nagugupit ko." "I know. Pero ayokong mapagod ka,” sabi ni Emil. Napailing siya. Hin

Chapter 112: BABY BOY

“CONGRATULATIONS, Mr and Mrs. Vergara. You're having a baby boy,” masayang anunsyo ng doktor sa mag-asawa. Napayakap si Leina kay Emil. May tumulong luhang kaligayahan sa kanyang mga mata. “Thank you for giving me a son, Leina. I love you so much,” madamdaming sabi ni Emil. Napangiti si Leina habang pinupunasan ang luhang tumulo sa kanyang pisngi. "I love you too, hon." Marahan niyang hinaplos ang kanyang tiyan. "Hello, baby boy..." Napatawa ang doktor habang pinagmamasdan ang mag-asawa. "Mukhang sobrang excited na si Daddy." Napangiti si Emil. "Of course, Doc. Ito ang pinakamagandang balitang natanggap ko." Muli niyang hinawakan ang kamay ni Leina at marahang hinalikan iyon. "Maraming salamat." Napailing si Leina. "Hindi lang naman ako ang gumawa." Napatawa silang tatlo. Muling ibinalik ng doktor ang tingin sa monitor. "Healthy ang baby ninyo. Maayos ang tibok ng puso, normal ang paglaki, at wala akong nakikitang dapat ikabahala sa ngayon." Napaluwag ang dibdib ng m

Chapter 113: NURSERY

LUMABAS ng sasakyan ang mag-asawa. Kinuha ng mga bagong kasambahay nila ang kanilang mga pinamili. Hinapit ni Emil sa beywang si Leina at sabay silang naglakad papasok sa mansyon. “Mukhang may dapat tayong i-celebrate,” ani Lea. Napatigil sina Leina at Emil. Binalingan ni Emil ang kasambahay. “Pakilagay na lang ang mga paper bags sa nursery room.” Utos niya. “Ma, hindi na po kailangan. Gusto po namin ni Emil na hindi gawing public ang pagbubuntis ko. Mas gusto ko po nang tahimik.” Wika ni Leina. Bahagyang ngumiti si Lea. "Talaga? Ayaw ninyong ipaalam?" tanong niya. "Sabagay, mas mabuti na ring tahimik muna. Mahirap na kapag maraming nakakaalam." "Opo," maikling sagot ni Leina. Iniiwasan din nila ang kaguluhan. Sa mga nangyari noong nakaraan, kailangan nila ng ibayong pag-iingat. Lumapit si Lea at pinagmasdan ang tiyan ng anak bago ngumiti. "Mag-iingat ka, ha? Huwag mong pababayaan ang apo ko." Sandaling natigilan si Leina. Hindi niya alam kung matutuwa ba siya o masasaktan

Chapter 114: CHANGED

“SO, how’s the new daddy?” panunuksong tanong ni Victor sa kanyang pinsan. Ngumiti nang matamis si Emil. “Everything is perfect,” sagot niya habang hindi maalis ang saya sa kanyang mukha. “I still can't believe I'm finally going to be a dad.” Napahalakhak si Victor. “Grabe. Ikaw ba talaga 'yan? Dati ayaw mo pang makarinig ng salitang diaper at gatas. Ngayon parang ikaw na ang pinakamasayang lalaki sa mundo.” “People change,” nakangiting sagot ni Emil. “Lalo na kapag dumating na ang tamang tao sa buhay mo.” “Leina really changed you.” Tumango si Emil. “She did. She gave me a reason to become a better man.” Bahagyang natahimik si Victor bago siya muling nagsalita. “I'm happy for you, cousin. Deserve n'yo ni Leina ang lahat ng blessings na dumarating sa inyo.” “Thanks.” “By the way, nakapag-isip ka na ba ng pangalan ng baby?” Napakamot si Emil sa batok. “Marami na kaming naiisip, pero gusto muna naming makita ang mukha niya bago kami tuluyang magdesisyon.” “Fair enough,”

Chapter 115: GALIT PA RIN

SA garden, nakaupo si Leina habang kumakain ng prutas. Parang wala siyang kabusugan sa dami ng kanyang kinain. Hindi niya napansin ang pag-upo ng kanyang Mama sa upuang nasa kanyang harapan. “Hmm… naglilihi ka na nga. Pasensiya ka na kung wala akong maibigay na payo sayo. Alam mong hindi ako ang nagbuntis sayo,” sabi ni Lea. Parang may laman ang sinasabi ng kanyang ina. Dahan-dahang ibinaba ni Leina ang tinidor at tumingin dito. “Mama…” Napabuntong-hininga si Lea at pilit na ngumiti. “Hindi ko naman sinasabi 'yon para saktan ka. Naiisip ko lang… iba pa rin sana kung ako mismo ang nagdala sa'yo sa sinapupunan ko. Siguro alam ko kung paano ka aalagaan sa mga panahong ganito.” Ngumiti si Leina at inabot ang kamay ng kanyang ina. “Mama, hindi mo kailangang maranasan ang pagbubuntis para maging mabuting nanay.” Napatingin si Lea sa kanya. “Lahat ng alam ko ngayon, ikaw ang nagturo sa akin. Ikaw ang nagpalaki sa akin, nag-alaga, nagmahal, at nagsakripisyo para sa aki

Chapter 116: KAPE

NASA library si Emil, nagtatrabaho habang si Leina ay lumabas sandali. Napahinto sya sa ginagawa niya nang bumukas ang pinto.Nabigla siya nang makita si Lea na palapit sa kanya at may dalang tasa ng kape.“What are you doing here?” tanong ni Emil, mabalasik ang mukha niya. Pagdating kay Lea sumasama ang kanyang timplado.“Dinalhan lang kita ng kape. Kanina ka pa nagtatrabaho, baka pagod ka na at nauuhaw,” sagot ni Lea.Nag-angat ng tingin si Emil sa tasa ng kape na hawak nito bago muling ibinalik ang mga mata sa dalaga."I don't need it. Ilabas mo na lang iyan," malamig niyang sabi saka muling ibinaba ang tingin sa mga dokumentong nasa mesa.Hindi natinag si Lea. Lumapit pa ito at maingat na inilapag ang tasa sa gilid ng mesa."Mainit pa iyan. Kahit isang higop lang.""I said I don't need it."Napakagat-labi si Lea. Pilit pa rin siyang ngumiti kahit halatang nasaktan sa malamig na pakikitungo ni Emil."Wala naman akong ibang pakay. Nag-aalala lang ako sa'yo."Napabuntong-hininga si E

Chapter 117: HANDA

“BAKIT ka ba ganoon kay Mama?” tanong ni Leina.Malalim na napabuntong-hininga si Emil. Marahan niyang hinila si Leina paupo sa kanyang kandungan.“Hindi naman sa galit ako sa kanya. Hindi pa rin maialis sa akin ang mga nangyari noon. Sobrang natakot ako na mawala ka, kayo ng anak natin…”“Pero, okay na ako. Di ba? Buhay kami ng anak mo,” sabi ni Leina.Napapikit si Emil sandali. Marahan niyang hinaplos ang nakaumbok na tiyan ng asawa bago muling tumingin dito."I know. Pero hindi ganoon kadaling kalimutan ang nangyari."Hinawakan niya ang kamay ni Leina at marahang pinisil iyon."Noong araw na iyon, pakiramdam ko mawawala kayong dalawa sa akin. Wala akong ibang naramdaman kundi takot. Kahit sabihin ng mga doktor na ligtas ka na, hindi basta-basta nawawala ang alaalang iyon."Malambing na hinaplos ni Leina ang pisngi ng asawa."Hindi naman ginusto ni Mama na mangyari iyon.""Alam ko," agad na sagot ni Emil. "Hindi ko siya sinisisi. Pero tuwing nakikita ko siya, naaalala ko lang kung g

Chapter 118: LUMAYO

ABALA si Emil sa kanyang mga trabaho sa loob ng opisina niya. Narinig niya ang mga yabag na palapit sa kanya. “Emil…” Natigilan si Emil sa boses na tumawag sa kanya. Parang pamilya ang boses na iyon sa kanya. Nagpatuloy siya sa kanyang pagbabasa ng dokumento. “Emil.. p-puwede ba tayong mag-usap?” Umiling si Emil saka marahas na napabuntong-hininga. “What are you doing here? Hindi ka pa ba nasiyahan sa ginawa mo kagabi?” Pilit niyang pinapakalma ang kanyang sarili na hindi makapagsalita ng hindi maganda. “G-Gusto ko lang na makausap ka. Bakit ba ganito ang pakikitungo mo sa akin? Emil, parang wala tayong pinagsamahan noon,” sabi ni Lea. Tumayo si Emil at napatukod ang kanyang dalawang kamay sa kanyang lamesa. Saka tumunghay ng tingin kay Lea. “Lea, kung ano man ang nangyari sa atin noon. Matagal nang tapos ‘yon. May asawa na ako at magkakaanak na kami. Hindi mo pa maintindihan ‘yon?” nagngingitngit na sa galit si Emil kay Lea. Napakurap si Lea. Unti-unting namuo ang luha sa k

Chapter 119: BABAGSAK

NAKAUWI na si Lea sa mansyon. Nasalubong niya si Leina papunta sa kusina.“Nagugutom ka ba, Leina?” Tanong niya.“Medyp po, Ma. Pero ako na po ang kukuha sa kusina…” sagot ni Leina sa ina.Umiling si Lea. “No, anak. Ako na lang ang kukuha ng pagkain mo.”Napangiti si Leina."Thank you, Ma," malambing na sabi ni Leina.Marahang hinaplos ni Lea ang buhok ng anak bago nagtungo sa kusina.Tahimik siyang naglakad. Hindi mawala sa isip niya ang naging pag-uusap nila ni Emil. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang bawat salitang binitiwan nito.Wala na rin akong pagmamahal para sa'yo.Napapikit siya sandali. Masaki, napakasakit pakinggan. Pero alam niyang wala siyang karapatang magreklamo. Siya ang gumawa ng mga desisyong naglayo sa kanila.Pagpasok niya sa kusina, agad niyang inutusan ang kasambahay."Painitin ninyo ang sabaw. Ihanda rin ang prutas at gatas para kay Leina.""Opo, Ma'am."Siya mismo ang nag-ayos ng tray. Inilagay niya ang mainit na sabaw, kanin, paboritong ulam ni Leina,

Chapter 120: KABUWANAN

HAWAK ni Emil ang kamay ni Leina. “Let’s go upstairs. Let’s sleep, hon. It’s too late.”Napangiti si Leina at tumango. Marahan siyang napahimas sa kanyang tiyan. Nabusog na siya at inanyok na din.Ipinulupot ni Emil ang kanyang kamay sa beywang ni Leina at dahan-dahan silang umakyat sa hagdan.Umuwang ng maliit ang pinto ng kuwarto ni Lea. Pinapanood niya ang mag-asawa na papunta sa kuwarto nila.Tumaas ang sulok ng labi niya. “Magpakasaya kayo ngayon. Pagbibigyan ko pa kayong maging kompleto. Pero sa akin pa rin ang huling halakhak.” usal ni Lea sa isip.Pinaupo muna ni Emil ang asawa sa gilid ng kama. Bago siya pumunta sa pinto para isarado iyon. Halatang napagod ito sa pag-akyat ng hagdan at sa paglalakad.“Napagod ka ba, hon? Parang ang layo ng nilakad mo at hingal na hingal ka…” punang sabi ni Emil.Napasimangot si Leina.“Sobra ka sa akin, ha. Dalawang palapag lang ang inakyat natin, akala mo naman kung saan mo ako dinala," kunwa'y reklamo ni Leina.Napangiti si Emil at lumapit

...

8 9 10 11 12 13

SCAN CODE TO READ ON APP