Alle Kapitel von ขืนรัก มาเฟีย NC25+ (SM): Kapitel 131 – Kapitel 140

“อ๊ะๆ อ๊ะๆ แรงๆ เลยค่ะผัว อ๊ะๆ เสียวมาก อ๊า!!” ด้วยบรรยากาศที่น่าตื่นเต้น และแรงอัดกระแทกขึ้นมาที่ตัวเธอ มันยิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยๆ สูบฉีดแรงขึ้นมากกว่าเดิม จนร่างเล็กเผลอกระดกดอกไม้งามรัวๆ ชักรูดร่องสวาทไปตามลำโคนยาวจนติ่งเกสรสั่นระริกด้วยความเสียวซ่านจนกักเก็บไว้ไม่อยู่ “ซี๊ดดดด! เธอกำลังจะทำให้ฉันตายได้เลยนะ พริบพราว!” ไบรอันต์คำรามลั่น เมื่อเธอพยายามขย่มท่อนเอ็นพวกเขาเป็นจังหวะ ซึ่งนับวันลีลาของหญิงสาวก็ยิ่งเด็ดและถึงใจเขามากขึ้นเรื่อยๆ “ผะ..ผัวชอบไหมคะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” พริบพราวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบพลางเอี่ยวใบหน้าไปหาเซน และแลบลิ้นออกมาอย่างเชิญชวน จนเซนโน้มใบหน้าลงมาแลกลิ้นกับหญิงสาวอย่างหยอกล้อจูบกันอย่างดูดดื่มจนน้ำลายไหลยืดยาวเป็นทาง สวบ!!..สวบ!!.../สวบ!!..สวบ!!.. แทงเนื้อใหญ่บดเบียดเสียดสีกันอย่างร้อนระอุ กระหน่ำจ้วงแทงสลับขึ้นลงอย่างบ้าคลั่ง ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี ไบรอันต์และเซนกระเด้าเสยท่อนเอ็นขึ้นไปอย่างไม่มีเหน็ดเหนื่อย และยิ่งภายในเนื้อนุ่มกระตุกตอดรัดพวกเขาถี่ๆ แท่งร้อนก็แทบจะระเบิดให้ได้ “อ๊ะๆ อ๊

หลังจากไบร์อันต์กับเซนนั่งปลอบใจคาร์เตอร์อยู่ในคลับอยู่นานพึ่บบ!!คาร์เตอร์ลุกขึ้นยืนพลิกข้อมือดูเวลาในนาฬิกาหรูทันที “อะไรมึง” เซนที่เห็นความผิดปกติของเพื่อนรักที่ตาคมดูจดจ่อกับหน้าจอบนมือถือเป็นพิเศษ จนตาแทบไม่กะพริบเหมือนมีเรื่องสำคัญคอขาดบาดตายเกิดขึ้น“หึ” เสียงไบรอันต์เหยียดยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก ที่เขาพอจะเดาท่าทางตอนนี้ของเพื่อนรักออก“กูกลับแล้ว!”“เดี๋ยว!! ไอ้คาร์เตอร์ อะไรของมึง เห้ย!!”สิ้นสุดคำพูดคาร์เตอร์ก็หยิบเสื้อสูทของตัวเอง และเดินออกไปจากห้องทันทีโดยที่ไม่ร่ำลา หรือรอฟังเสียงไล่ตามหลังของเซนเลย “เอ้ย..ปล่อยมัน มันคงจะรีบไปหาเมีย....” ไบรอันต์รีบเอ่ยห้ามปรามเมื่อเห็นเซนจะลุกเดินตามคาร์เตอร์ไป“ห๊ะ!...มันไปหาเมีย? ....นี่กู..กำลังจะเป็นหมาเหรอ..."เซนรีบหย่อนตัวนั่งแทบไม่ทัน เมื่อรู้สาเหตุจากเพื่อนรัก"อืม" ไบรอันต์กล่าวเพียงสั่นๆ แค่นั้น ก็กลับมาสนใจภาพที่แสดงบนหน้าจอต่อ"เหี้x...อะไรครับเนี่ย” เซนกล่าวว่าให้อย่างเซงๆ และยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบดื่มอย่างระงับสติอารมณ์“แล้วมึงมัวทำอะไรในมือถือว่ะ ไม่สนใจเหล้าเลย” เซนพูดพลางลุกขึ้นไปนั่งข้างไบรอันต์อย่างต้องการหาคำตอบ“ไ

@ห้องทำงาน เซนอุ้มร่างบอบบางในท่าเจ้าสาวเข้ามาในห้องทำงานใหญ่ ก่อนจะค่อยๆวางเธอบนโต๊ะอย่างช้าๆ โดยที่ตาคมไม่ได้ละออกจากดวงตาสวยเซ็กซี่ของพริบพราวเลย“จะ..ทำอะไร..พราวเหรอคะ”“หนูไม่รู้จริงๆ เหรอหืม.....” เซนถึงสาวน้อยจะรู้อยู่แก่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อเซนจัดการปลดกระดุมถอดชุดนักศึกษาของเธอจนไม่เหลืออาภรณ์ติดกายไว้เลยสักชิ้น“ขี้โกงนี่คะ เฮีย...ยังมีเสื้อผ้าครบอยู่เลย” พริบพราวเอียงอายพูดออกไป เธอไม่ยอมที่จะต้องมานอนแก้ผ้าอยู่ในห้องนี้คนเดียวแน่ๆ“หึ..” เซนละสายตาจากอกอิ่มและเนินเนื้อสาวที่โหนกนู้น ยืนเต็มความสูงเพื่อจัดการเสื้อผ้าของตัวเองออกไปให้พ้นทาง จนเผยให้เห็นท่อนซุกใหญ่ที่แข็งจัดดีดเด้งออกมา“มองขนาดนี้ อยากจะอมแท่ง...เฮียแล้วใช่ไหม” เซน“ปะ..เปล่านะคะ” ปากเล็กเม้นเข้าหากัน เมื่อกี้เธอมั่วหลงใหลเคลิบเคลิ้มไปกับเรือนร่างและซิกแพคของเซนไปได้ยังไงเซนขยับมาชิดขอบโต๊ะทำงานจับขาหญิงสาวให้ตั้งชันขึ้นเป็นรูปตัวเอ็ม พลางแทรกตัวกลางหว่างขาก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้าหาซอกคอหอมกรุ่น ประทับริมฝีปากจูบไซ้ผิวอ่อนนุ่มบนลำคอฝากร่องรอยกลีบกุหลาบ และลากลิ้นเลียไปทั่วจนถึงใบหูและขบเม้มเบาๆอย

“ฉันรู้นะคะว่ามันยากที่จะยอมรับ แต่ก็เอาใจช่วยนะคะ ในเมื่อเลือกที่จะเป็น….นางบำเรอแล้ว ก็คงจะยากเช่นกันถ้าต้องทำใจเลิก”“ผมว่าคุณโรสควรหยุดพูดและหลีกทางให้เรา ถ้าหากนายรู้คุณโรสอาจเดือดร้อน เพราะนายคงไม่พอใจมากที่มีคนมายุ่งวุ่นวายกับผู้หญิงของนาย” แดนก้าวเท้าขึ้นมาข้างหน้าพร้อมพูดไปตามสิ่งที่คิด เมื่อเขาเห็นโรสกำลังคุกคามพริบพราว...ผู้หญิงที่กำลังจะได้ขึ้นมาเป็นนายหญิงของพวกเขา“เหรอคะ คุณขี้ข้า....” โรสตอบกลับแดนอย่างไม่สะทกสะท้าน“คุณ!” แดน“ไม่เป็นไรค่ะพี่แดน เดี๋ยวพราวจัดการเอง”“ต๊ายยยย คุณพริบพราวเรียกบอดี้การ์ดว่าพี่ด้วยเหรอคะเนี่ย ดูสนิทสนมกันจัง...อย่าบอกนะคะว่านี่ก็ขั้วกับเขาด้วยอีกหนึ่งคน คุณนี่เก่งจังเลยนะเหมาทั้งเจ้านายและลูกน้อง"“คุณโรสไม่รู้อะไรจริงก็อย่าพูดออกมาดีกว่านะคะ เราเพิ่งจะรู้จักกัน คุณไม่จำเป็นจะต้องทำเหมือนว่ารู้ทุกเรื่องในชีวิตฉันหรอกค่ะ มันดูไม่มีมารยาททั้งที่ฐานะก็ดูจะดี คงไม่ได้ขาดเหลือจนถึงขั้นไม่มีเงินส่งคุณไปดัดสันดานใช่ไหมคะ!”“ตายล่ะ...โกรธเหรอคะ ที่ฉันพูดความจริงว่าคุณพริบพราวเป็น...นางบำเรอของมาเฟียและลูกน้อง...”“พราวไม่โกรธหรอกค่ะ แค่ไม่เข้าใจว

“พะ..พราว หูฝาดหรือเปล่าคะ? พราวต้องฝันไปแล้วแน่ๆ” พริบพราวเอามือปิดปากของตัวเองด้วยความตกใจ จนไม่คิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นคือเรื่องจริง เพราะตั้งแต่รู้จักและใช้ชีวิตกับทั้งสองมาเฟียหนุ่มมา...พวกเขาไม่เคยพูดคำว่าขอโทษกับเธอเลยสักครั้ง“เฮียขอโทษ ที่ไม่เข้าใจคำถามของหนู เฮียขอโทษจริงๆ เฮียไม่ได้ต้องการให้หนูรู้สึกแบบนั้น ที่หนูถามเฮียว่า...สรุปแล้วหนูอยู่กับเฮียในสถานะอะไรกันแน่ วันนี้...เฮียเข้าใจและขอโอกาสตอบคำถามหนูอีกสักครั้งได้ไหมครับ” เซนร่ายยาวอย่างรู้สึกผิด เขาเงยหน้าจ้องมองใบหน้าสวยและดวงตาหวานอย่างต้องการสื่อสารความจริงใจที่ตัวเองมีออกไปให้หญิงสาวได้รู้“.......”“ขอโอกาสตอบคำถามอีกสักครั้งนะ....ครับ” ไบรอันต์“.......ได้ค่ะ พราวจะให้โอกาสพวกคุณ.......”“พวกเฮียสิ!"“.......”"อย่าเรียกคุณได้ไหมเฮียรู้สึกว่าเราเหมือนคนที่กำลังห่างเหินกันเลย” เซนแย้งขึ้นมาเสียงแข็งเมื่อได้ยินคำพูดแสลงหู ก่อนจะรีบปรับโทนเสียงลงให้ปกติ“เฮ้อ...ก็ได้ค่ะ งั้นพราวจะให้โอกาสพวก...เฮีย แล้วพวกเฮียจะตอบพราวว่าอะไรคะ”ไบรอันต์และเซนไม่ได้ตอบคำถามของหญิงสาวกลับไป แต่พวกเขากับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง และดึงแข