Alle Kapitel von ขืนรัก มาเฟีย NC25+ (SM): Kapitel 121 – Kapitel 130

เพนท์เฮาส์สุดหรูใจกลางเมืองเหมาะกับไลฟ์สไตล์ลักเชอรี่ลูกคุณหนู นั่นจึงทำให้พริบพราวเกิดอาการเกร็งเล็กน้อยเมื่อได้เข้ามาเหยียบสถานที่แห่งนี้เป็นครั้งแรก...“เป็นไง ชอบไหม” เซนถาม“สวยมากเลยค่ะ วิวสวยมาก แต่ว่าพอเป็นกระจกรอบด้านแบบนี้แล้ว พราวว่ามันแอบน่ากลัวอยู่เหมือนกันนะคะ” พริบพราวมองไปรอบห้องๆ ด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย เพราะเธอไม่เคยนึกว่าจะได้มีเพนท์เฮาส์ที่หรูหราขนาดนี้เป็นของตัวเอง“หึ...มันไม่น่ากลัวหรอก มันจะเสียว...มากกว่า” เซนแอบขำในลำคอก่อนจะพูดตอบเธอด้วยการกระซิบไปที่หูจนผู้ฟังขนลุกไม่หาย“คุณเซนหมายถึงอะไรคะ~”“ก็ความสูงและความยาวไง น่าเสียวจะตาย / จริงไหมมึง” เซนเอ่ยตอบพริบพราวก่อนจะถามความเห็นจากเพื่อนสนิทที่ยืนนิ่งอยู่นานหลังจากที่เข้ามา“อืม...เสียวจนตาเหลือกไง....” ไบรอันต์ตอบคำถามเซนเสียงเรียบแต่ตาคมกับจ้องมองที่ใบหน้าของหญิงสาว จนพริบพราวต้องเสหน้ามองที่อื่นเพื่อหลบซ่อนความเขินอาย“เธออยากได้อะไรเพิ่มไหม ถ้าอยากก็บอกฉันนะ เดี๋ยวฉันให้ลูกน้องจัดการมาให้เอง” เซนเดินตามนั่งลงข้างพริบพราวบนโซฟาตัวยาว“ได้เหรอคะ งั้นพราวขอสำรวจดูก่อนแล้วเดียวพราวจะจดรายละเอียดให้ค่ะ”“ได้

โรสกำมือแน่นหันไปมองสายตาที่ว่าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพบกับความเย็นชาและน่าหวาดเกรงอยู่ในตาคมสองคู่นั้น“ถ้าคุณโรสจะไม่ให้เกียรติคนของผมแบบนี้ ผมว่าเราคงทำงานร่วมกันไม่ได้หรอก เพราะว่าพริบพราว...เหมาะสมที่จะยืนตรงนี้มาตั้งนานแล้ว” ไบรอันต์พรึ่บ...พริบพราวสะบัดหน้าหันไปมองใบหน้าคมคายของไบรอันต์อย่างอึ้งๆ กับการตอบโต้ของมาเฟียหนุ่มคนนี้ เมื่อกี้เธอ..ไม่ได้หูฟาดไปใช่ไหม เขาบอกว่าเธอ..เหมาะสมที่จะยืนข้างกายของเขางั้นเหรอ“ฮ่าฮ่าฮ่า โรสไม่ได้จะพูดให้พวกคุณเข้าใจแบบนั้นนะคะ จริงๆ น้องพริบพราวก็น่ารักดีค่ะ แค่แซวเล่น คิดจริงจังกันไปได้นะคะ” โรสหัวเราะกลบเกลื่อนถึงแม้ในใจจะเจ็บแปลบ พร้อมเอ่ยเสียงแผ่วเมื่อถูกขู่ว่าจะไม่ร่วมงานด้วย เพราะทั้งเซนและไบรอันต์ต่างก็เป็นผู้ถือหุ้นที่มีอิทธิพลค่อนข้างมาก ดังนั้นถ้าขาดใครไปคนใดคนหนึ่ง ธุรกิจที่ตั้งใจไว้ก็อาจจะพังไม่เป็นท่า...“คุณโรสควรระวังคำพูดให้มากกว่านี้ และช่วยไตร่ตรองมันสักนิดก่อนที่จะพูดออกมา เพราะผมไม่กล้าการันตีว่าธุรกิจที่คุณโรสสนใจอยู่จะไปต่อได้สวยงามอย่างที่คิดหรือเปล่า”เซนยกยิ้มแล้วหันหน้าหนีโรสทันทีที่พูดจบ เขาไม่พอใจที่พริบพราวถูกพูดใส่แ

“ว๊ายแหก!!! โอ๊ยคุณเซนเองเหรอคะ!! ขวัญเอยขวัญมานะพริบพราว อกอีแป้นจะแตก” พริบพราวสะดุ้งโหยงจนสุดตัวเกือบทำมือถือตกพื้น เพราะตอนนี้เธอกำลังคิดอะไรเพลินไม่คิดว่าอยู่ดีๆเขาจะมาปรากฏตัวอยู่ข้างกายเธอได้ใกล้ขนาดนี้“อะไรใครแตก?” เซนที่เป็นลูกครึ่งเอ่ยถามขึ้นมา เมื่อหญิงสาวเอาแต่พูดจาแปลกๆ พลางลงไปนั่งข้างกายหญิงสาวเอนหลังอย่างผ่อนคลาย“เปล่าค่ะเปล่า มันเป็นสำนวนไทย คุณคงไม่ค่อยเข้าใจนะคะ” “อืม...แล้วเมื่อกี้อะไรเหี้xๆนะ ฉันฟังไม่ค่อยถนัด”“อุ้ยต๊ายยย~ อะไรเหี้xๆกันล่ะคะ มีแต่คำว่า..เฮียๆ ตั้งหากค่ะ”“เฮียๆ คืออะไร”“ก็ต่อไปพราวจะมีคำเรียกแทนพวกคุณ แบบว่า..คำที่ใช้เรียกแทนกัน เฉกเช่นจะเรียกคุณว่าเฮียแทนคำว่าคุณไงคะ เราจะได้...ดูสนิทสนมกันมากขึ้น”“หึ..เฮียแน่นะ ไม่ใช่เหี้x..” เซนถามย้ำอีกครั้งมองหญิงสาวตรงหน้าที่จีบปากจีบคอพูดไม่ยุ่งเหมือนกับกำลังชักจูงโน้มน้าวให้เขานั่นเห็นด้วย“แน่สิคะ แบบนี้ไงคะ เฮียเซน~”“.....”“เฮียเซนของน้องพราว~” พริบพราวเอ่ยขึ้นอีกครั้งอย่างออดอ้อนพร้อมโน้มตัวเข้าไปพิงอกแกร่งพลางลอบมองใบหน้าคมคายเพื่อดูปฏิกิริยาของเขาซึ่งมันก็ได้ผลดี“หึๆ เข้าใจเรียกดีนะ” เซนกล่าว

“หึ ฉันชอบให้เธอใส่กางเกงแบบนี้นอนมากเลยนะ มันเห็น...กลีบอวบเธอดี” ไบรอันต์“งั้นก็เริ่มกันเลย พวกฉันทนไม่ไหวแล้ว” เซนรีบเอ่ยขึ้นและจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองด้วยความรวดเร็ว ทำให้ไบรอันต์ก็รีบจัดการเสื้อผ้าตัวเองเช่นเดียวกันเสื้อตัวเล็กจิ๋วถูกถกขึ้นเหนือหน้าอกอิ่มก่อนที่เรียวปากหยักของไบรอันต์และเซนจะจัดการดูดดึงจุกเสียวคนละเต้าด้วยความปรารถนาที่มากขึ้นทุกวินาที ร่างเล็กนั่งบิดตัวเร้าๆด้วยความเสียว ทั้งยังถูกลิ้นสากเลียบริเวณลำคอและไล่มาที่หน้าท้องจนเกิดความเสียววาบขึ้นมาทันที“อย่าดิ้นสิที่รัก” เซน“อื้อ...ฮะ..เฮีย พราวเสียว” พริบพราวเชิดหน้าขึ้นสูงเอนกายไปด้านหลังเล็กน้อยปล่อยให้ทั้งสองมาเฟียหนุ่มปรนเปรอเธอจนหนำใจ มือเล็กคว้านหาจับไปที่แท่งเนื้อใหญ่ทั้งสองแล้วสาวรูดขึ้นลง“อ้าส์!! / ซี๊ดดดด!” ไบรอันต์ เซน“ขึ้นมาเลยฉันไม่ไหวแล้ว” ไบรอันต์เอ่ยสั่งเสียงเข้มพลางนอนหงายไปกับเตียงนอน พริบพราวที่เห็นแบบนั้นจึงถอดกางเกงตัวจิ๋วและคลานขึ้นไปขึ้นคร่อมมาเฟียหนุ่มทันที“อ้าส์...เร็วๆ เลย” ไบรอันต์ครางออกมาเมื่อมือเล็กจับท่อนเอ็นใหญ่ของเขาถูไถไปกับดอกไม้งาม“งั้นพราว...ยัดเข้าไปเลยนะคะ” หญิงสาว

“จุดอ่อน ที่หมายถึงคนสำคัญของฝ่ายตรงข้ามที่อ่อนแอและเอาชนะได้ง่าย” เซนอธิบายเสริมให้หญิงสาวขี้สงสัยที่หันหน้ามาถามเขา เพื่อที่เธอจะได้มองภาพออกสักที“พราว...คือจุดอ่อนของพวกเฮียเหรอคะ ที่คาลอส..จะเข้ามาทำร้าย”“ใช่...เธอคือจุดอ่อนของฉันและไบรอันต์” เซนพริบพราวจ้องมองตาคมที่ฉายถึงความจริงจัง ด้วยแววตาที่สั่นระริกเพราะแววตาคู่นั้นกำลังบอกเธอว่าเขาไม่ได้เพียงแค่พูดเล่นๆให้เธอหลงเคลิ้มกับคารมของเขาเฉกเช่นทุกครั้ง“เธอคือจุดอ่อนของพวกเรา” ไบรอันต์คำตอบย้ำจากปากของไบรอันต์ทำให้หญิงสาวต้องก้มหน้าลงพลางเม้มริมฝีปากเข้าหาแน่น เธอมองมือเล็กที่บีบเข้าหากันจนชื้นเหงื่อ ตอนนี้ทั้งสมองและหัวใจของเธอมันกำลังตีรวนและสับสนไปหมด และที่สำคัญ...ทำไมคำตอบของพวกเขาทั้งสองคนถึงทำให้หัวใจเธอเต้นแรงได้มากขนาดนี้“แล้วถ้าเขาเข้ามาทำร้ายพราวจริงๆ ...พวกเฮียจะปกป้องพราวไหมคะ” พริบพราวบีมมือเข้าหากันแน่นมากกว่าเดิม เมื่อเธอตัดสินใจถามคำถามที่เธออยากรู้มากๆออกมา“ทำไมถึงถามแบบนั้น...” ไบรอันต์“ขอโทษค่ะ จริงๆพราวไม่น่าถามคำถามแบบนี้ขึ้นมาเลย”“เฮ้อ...พวกฉันก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเธอเลย เพียงแค่อยากรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู